𝔪𝔢𝔪𝔬𝔯𝔶 𝔪𝔞𝔨𝔢𝔯𝔰

نمیدونم چجوری باید شروعش کنم، پس شروعش نمیکنم.

دروغ نگو، خودم دیدم بقیه رو هم دوست داشتی.

+ هرموقع خوشحالم، میام چنلتو میبینم دوباره غمگین شم.

زندگی وقتایی که پیانو می‌زدم قشنگ‌تر بود.

راستش رو بخوای، چیز زیادی ازم باقی نمونده.

یادش بخیر یه زمانی میتونستم درس بخونم.

‏ادا گرما فنا رو در نیار، چند جا تو زمستون خوشحال دیدمت.

هر روزی که می‌گذرد، بیشتر به این پی می‌برم، که من متعلق به این دنیا نیستم، نه این دنیا و نه دنیای دیگری، موجودی معلق در آسمان‌ها و زمین، موجودی میان مرگ و زندگی؛ نه می‌توانم به جلو قدم بردارم، و نه می‌توانم به عقب باز گردم، فقط می‌توانم یک گوشه بایستم، و گذر عمر را تماشا کنم.

کاش بتونم دو دقیقه عصبی نباشم

الان خوشحالی تابستون ‌فن؟

خیلی خوش گذشت، حالا برگردیم زمستون.