Expose illuminati

Tips from Canada to Ireland. https://www.facebook.com/share/v/1bkUG4cd3s/

Brekend! Uit unieke, geheime beelden die alleen onze commerciële zender VTM -via omkoperij met niets verhullende foto’s van Laura Tresorio- heeft weten te bemachtigen, blijkt dat de Artemis-II missie een vijfde passagier heeft meegebracht van de Maan (foto: de figuur in de achtergrond). Hij bleek bovendien direct na de splashdown op het water te kunnen wandelen! De wildste speculaties doen nu de ronde: is het Megamindy? Elvis? Sint-Niklaas? Bigfoot? Tom Waes? De cameraman van Apollo 11? Het beroemde Maanmannetje? Of toch gewoon Jezus? Björn Soenens is in allerijl ter plaatse gestuurd en die zegt nu dat het vermoedelijk Jeffrey Epstein is, die door al zijn ‘vrienden’ naar de Maan was gewenst. He’s back, bitches!

Vandaag bereikte ons het verdrietige nieuws dat Sonja Barend op zaterdag 11 april thuis in het bijzijn van haar familie is overleden. Met haar verliest Nederland een van de grootste televisiepersoonlijkheden die het land heeft gekend, en verliest BNNVARA een icoon dat het gezicht en het geweten van de omroep mede heeft gevormd. Sonja bepaalde de norm. Met haar ongeëvenaarde scherpte, betrokkenheid en morele kompas gaf zij richting aan het publieke debat. Met gesprekken die ertoe deden, met een toon die respectvol én onverschrokken was, en met een feilloos gevoel voor rechtvaardigheid. Zij gaf een stem aan mensen die niet vanzelfsprekend gehoord werden en hield tegelijkertijd de macht een spiegel voor. Wij zijn Sonja intens dankbaar voor alles wat zij heeft betekend. Voor de omroep, voor Nederland en voor iedereen die zich in haar gesprekken gezien en gehoord voelde. Haar stem zal worden gemist, haar invloed blijft.

Fijn he elektrisch rijden

Een macht die eerst het Joodse volk en de Joodse staat misbruikt voor het initiëren van een allesverwoestende wereldoorlog, waarna Israël afgedankt kan worden omdat het zijn functie vervuld heeft. De gevolgen van deze oorlog - wereldwijde crisis, chaos, honger en ellende - zouden dan de weg vrij moeten maken voor een compleet nieuwe wereldorde onder het gezag van een macht die niet langer kan worden toegeschreven aan een enkel land, maar aan een supranationaal opererend gezelschap dat eerst Israël en vervolgens de VS onder controle kreeg om uiteindelijk controle te kunnen nemen over de wereld. En daar is niets Joods, of Israëlisch aan.

Wat is Israel werkelijk? (Deze column verscheen in De Andere Krant van 11 april) Twee weken geleden gaf de bekende journalist en schrijver Chris Hedges een indrukwekkende speech aan de universiteit van Princeton, waarin hij de misdaden van Israël aan de kaak stelde. De stelselmatige slachting onder Palestijnen in Gaza die tienduizenden levens gekost heeft en de al jaren aanhoudende bombardementen op Libanon die samen met de oorlog tegen Iran inmiddels miljoenen mensen hun huizen hebben doen ontvluchten. Desondanks wordt kritiek op deze misdaden consequent weggezet als antisemitisme, verwijzend naar het Joodse slachtofferschap van de Holocaust, dat volgens Hedges wordt voorgesteld als een ‘exclusief eigendom van Israël’. Genocide is echter geen verschijnsel waarvan uitsluitend Joden slachtoffer geworden zijn. Hedges noemt de Indianen in Amerika, de Aboriginals in Australië, de Armenen in Turkije, de slachtingen die zijn aangericht in koloniaal Afrika en nog veel meer. Maar iedere vergelijking tussen deze gruwelijke moordpartijen en de Holocaust wordt direct voorzien van het etiket ‘antisemitisme’. Volgens Israël bestaat er maar één werkelijke genocide, en dat is de Holocaust. Iedereen die het waagt om ook maar enige kritiek te hebben op de genocidale manier waarop Israël met de Palestijnen omgaat, wordt succesvol weggezet als moreel medeplichtige aan de Holocaust. Een exclusief slachtofferschap waarmee Israël zich immuniseert tegen iedere kritiek, zodat het misdaden kan plegen waarmee geen enkel ander land zou wegkomen. Volgens Hedges wordt het Joodse slachtofferschap ingezet als politiek-strategisch wapen. Een wapen waaraan Israël zijn buitengewone machtspositie in de wereld te danken heeft. Het is een positie die al meer dan 75 jaar stap voor stap versterkt is en waarbij steeds gebruik gemaakt is van het ongeschreven verbod om kritiek op Israël te hebben. Inmiddels is het zo ver gekomen dat dit minuscule land in staat geweest is om een grootmacht als de VS dusdanig onder controle te krijgen dat het een suïcidale oorlog tegen Iran voert, op bevel van de machtige Israëlische politieke lobby. Een oorlog tegen een land dat geen bedreiging vormt voor de VS en waarvan de gevolgen uiterst destructief zullen zijn, zowel voor de wereld, als voor de VS, en waarschijnlijk ook voor de staat Israël zelf. Israël is een uniek land. Geen enkel ander land ter wereld kent een exclusieve locatie in combinatie met een exclusieve religie en een exclusieve etniciteit. Alles gebaseerd op exclusief slachtofferschap. Het roept bij mij de vraag op wat we precies adresseren als we kritiek hebben op de daden van het land. Wat definieert een land? Natuurlijk bestaat het uit een grondgebied, maar grond neemt geen politieke beslissingen en pleegt geen misdaden. Daarnaast bestaat een land uit een bevolking, maar veruit de meeste inwoners van Israël nemen ook geen politieke beslissingen, laat staat dat ze politieke misdaden plegen. Het enige dat een land verder definieert is dan een regering. Netanyahu speelt weliswaar al sinds 1996 een prominente rol in Israëlische regeringskringen, maar het onder controle krijgen van een grootmacht als de VS vereist een langlopend en standvastig strategisch plan dat consequent wordt uitgevoerd. Israël is echter al heel lang een politiek verdeeld land. In veel opzichten staan de zionisten en orthodoxen lijnrecht tegenover elkaar. Samen met enkele politieke schandalen maakt dat de positie van Netanyahu wankel. Als het hem niet eens lukt om een klein land als Israël onder controle te krijgen, dan is het niet waarschijnlijk dat hem dat met de VS wel lukt. Als geen van de drie kenmerken van het land (grondgebied, bevolking, regering) aangewezen kan worden als ‘dader’, dan zou er een grotere macht moeten bestaan die de officiële Israëlische regeringsmacht ver overstijgt. Een macht die strategisch gebruik maakt van het voorrecht op exclusief Joods slachtofferschap.