Expose illuminati

Op 9 april arriveert het laatste tankschip in Rotterdam dat de Perzische Golf verliet voordat Iran de Straat van Hormuz sloot. Daarna komt er niets meer. Dit is geen theorie. Dit is geverifieerde scheepvaartdata. Het schip heet de Rong Lin Wan. De datum is bekend. De lading ook. De feiten op een rij. 11 miljoen vaten olie per dag minder op de wereldmarkt. Meer dan de oliecrisissen van 1973 en 1978 samen. In Frankrijk hebben al meer dan 1.300 tankstations een tekort aan diesel of benzine. De gasvoorraden in Nederland staan op 4,6 procent. Laagste punt in tien jaar. Olieprijzen 60 procent omhoog. Gasprijzen 70 procent omhoog. Van eind april tot begin mei verwachten analisten slechts de helft van de benodigde vliegtuigbrandstof in Europa. En dit stopt niet bij de pomp. Kunstmest wordt gemaakt met aardgas. Kunstmest bepaalt de oogst. We zitten nu in het zaai- en bemestingsseizoen. De gevolgen worden zichtbaar in september en oktober. Wat er nu in de Perzische Golf gebeurt, ligt later dit jaar op jouw bord. Letterlijk. Dit is geen oproep tot paniek. Mensen die in 2020 wc-papier hamsteren hebben niets geleerd. Maar uitzoomen en begrijpen wat er speelt is iets anders dan in paniek raken. Een volle tank is verstandig als je weet dat de prijs volgende week hoger ligt. Weten hoe energieprijzen doorwerken op inflatie en jouw koopkracht is geen paranoia. Het is gewoon slim nadenken. In 1973 stonden mensen in de rij bij benzinestations. Wie op tijd begreep wat er speelde, stond sterker. Niet omdat ze rijk waren. Maar omdat ze de realiteit niet negeerden. Het systeem werkt niet als buffer voor jou. Het werkt als doorgeefluik. Begrijpen hoe dat werkt is het begin van eigenaarschap.

Column: Het echte gevaar heet Pieter Cobelens (REF. Marianne Zwagerman) Max von Kreyfelt Er zijn mensen die risico’s analyseren. En er zijn mensen die zélf een risico worden. Pieter Cobelens behoort tot die categorie die beide weet te combineren. Jarenlang stond hij aan het hoofd van de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst. Een functie waarin wantrouwen geen karaktereigenschap is, maar een vereiste. Waar je leert dat achter elk signaal een dreiging kan schuilen en dat je altijd één stap voor moet blijven. Dat lijkt logisch, zolang het binnen die muren blijft. Maar wat gebeurt er als dat denken niet stopt bij de functie, maar zich uitbreidt naar alles en iedereen? Dan krijg je een wereldbeeld waarin vertrouwen geen fundament meer is, maar een fout. De man die in 2009 zijn eigen mensen niet vertrouwde. Dat is een detail dat niet weggaat. Hoe vaak het ook wordt genegeerd, gemarginsliseerd of in de context geplaatst. Het hoofd van de MIVD dat wordt beschuldigd van het illegaal afluisteren van eigen medewerkers. Laat dat even bezinken. Niet een tegenstander. Niet een vijand. Niet een externe dreiging. Nee, de eigen mensen van Gobelens. Dat is een inkijkje. In hoe ver de logica van controle kan doorschieten als niemand nog controlerend op de rem staat. Wanneer waakzaamheid omslaat in overmoed Illegaal afluisteren is geen vergissing, of bureaucratische misser. Het is een bewuste, onwettige keuze. Je weet dat het niet mag. Je doet het toch. En ergens in dat moment zit de kern van het probleem: de overtuiging dat jij beter weet wat nodig is dan de regels die voor iedereen gelden. Dat is geen professionaliteit. Dat is overmoed in uniform En toch zien we hem terug. Natuurlijk bij de NPO, In talkshows. In analyses. In opiniestukken. De man die met opgeblazen vanzelfsprekendheid uitlegt hoe dreiging werkt, hoe veiligheid moet worden ingericht en waarom wij vooral moeten begrijpen dat de wereld complex is. Dat klopt. Dat is namelijk door mensen als Gobelens zelf complex gemaakt. Wat er niet bij wordt gezegd, is dat diezelfde complexiteit blijkbaar ook een excuus kan worden om wettelijke grenzen te overtreden. Complexiteit wordt zo geen bron van wijsheid, maar een excuses. Dit gevaar zit niet in één persoon. Het zit in de denkwijze die hij vertegenwoordigt. Een denkwijze waarin de burger geen client is, maar een onzeker element. Waarin vrijheid bepaald wordt door de overheid, voorwaardelijk is en niet volgens de criteria van mijnheer Pieter Cobelens misbruikt moet worden. Waarin toezicht de norm wordt en vertrouwen de uitzondering. Dat is geen beveiliging van een vrije samenleving. Dat is het herdefiniëren ervan. Het echte gevaar heet dus Pieter Cobelens. Omdat hij exemplarisch is voor een dictatoriale manier van denken. Waarin controle vanzelfsprekend wordt en hij wettelijke grenzen, zonder consequenties overschrijdbaar maakt. De vraag is nu, wie er nog bekeken moet worden.

De Nuttige Idioot met de Rekenmachine Daar staat-ie weer, Guus Berkhout. Onze eigen Professor Zonnebloem van de Lage Landen, zwaaiend met zijn spreadsheets als een kleuter die een kleurplaat laat zien aan een bende nietsontziende slopers. Hij probeert de thermodynamica uit te leggen aan een kabinet dat niet eens de prijs van een liter melk weet, maar wel precies weet hoe je een soeverein land de nek omdraait. Guus, jongen, word toch eens wakker. Je staat met je logica bij een voodooritueel. Denk je echt dat ze in Den Haag nachten wakker liggen van een krakend stroomnet of onbetaalbare windparken? Terwijl jij nog loopt te pielen met de efficiëntie van een thorium-reactor, hebben die "hoogwaardigheidsbekleders" het land allang verkwanseld aan de ongekozen bureaucraten in Brussel en de globalistische poppenspelers in Davos. Het is bijna stuitend naïef. Berkhout roept: "Dit is technisch onmogelijk!" Het kabinet lacht, nipt van een kostbare vintage champagne en antwoordt: "Dat weten we, Guus, maar de vernietiging van de middenklasse staat zo verdomd chic op onze internationale LinkedIn-profielen." Berkhout maakt de klassieke fout: hij denkt dat hij te maken heeft met domme alfa's die een bijlesje natuurkunde nodig hebben. Hij denkt dat ze per ongeluk de afgrond in rijden. Fout. Dit is geen stuurfout; dit is de koers. Met je data aankomen bij dit regime is als de spelregels van Mens-Erger-Je-Niet voorlezen aan de inbreker die net je voordeur heeft ingetrapt en je zilverwerk in een zak propt. De klimaatagenda is geen technisch vraagstuk, het is een religieuze oorlog. En in deze sekte is de ingenieur de ketter die wordt verbrand omdat hij durft te zeggen dat de keizer geen kleren aan heeft (en dat zijn warmtepomp niet werkt). De hogepriesters op het Binnenhof hebben de wijn al ingeschonken terwijl ze toekijken hoe de boel gecontroleerd afbrandt. Dus blijf vooral rapporten schrijven voor je stichting Clintel, professor. Blijf bewijzen dat 1+1 nog steeds 2 is. Terwijl jij je afvraagt waarom de logica niet zegeviert, vinken zij het volgende agendapunt af op een lijstje waar jij de letters niet eens van mag spellen. Feiten zijn voor de onderdanen; de macht heeft genoeg aan een ideologie. Gerard..

'Lighthousetv' (uitzending van 19 Maart)..uit de 'Duitse Enquête Comissie'Kijk Luister en Huiver..En zeg nou niet dat het in Nederland anders is gegaan🤡..

Meteen na de mededeling over het staakt-het-vuren van 2 weken in Iran met de onmiddellijke opening van de Straat van Hormuz is de OLIEPRIJS flink GEZAKT. 1 vat ruwe olie kost nu nog maar 95 dollar ipv 110.

Het bombarderen van Iran heeft Trump 2 weken uitgesteld, in ruil voor een onmiddellijke opening van de Straat van Hormuz. Een staakt-het-vuren van 2 weken gaat nu in. 🚨 President Donald J Trump..

Afbeelding van Wietse Nijboer