𝚃𝚊𝚏𝚒𝚜

زندگی یک چمدان است که می آوری اش بار و بندیل سبک میکنی و میبری اش خودکشی مرگ قشنگی که به آن دل بستم دست کم هر دو سه شب سیر به فکرش هستم گاه و بیگاه پر از پنجره های خطرم به سرم میزند این مرتبه حتما بپرم چمدان دست تو و ترس به چشمان من است این غم انگیزترین حالت غمگین شدن است:) بی تو من بی تو من با بدن لخت خیابان چه کنم با غم انگیزترین حالت تهران چه کنم بی تو پتیاره ی پاییز مرا می‌شکند این شب وسوسه انگیز مرا.....

‏من تا ابد حسودم چون چیزی که مالِ منه نباید کسی سمتش بره.

تو به من گفتی که از زندگیَت بار ببندم و بروم من یقین میروم اما سوگند به سوز همین وداع با تحقیرم به دوام عشق ناب بی تقصیرم به خرابه ی زیست بی تضمینم تو چنان ظلمتی بر زندگیم انداختی که ابد هم برسد رحم دلم بر تو اثر نمیکند.....

نبودم صاحب خوبی برایت دل، حلالم کن تو را قربانی زخم زبان و خنجرت کردم چه دردی بد تر از اینکه عزادار خودت باشی؟ ببخش سوزاندمت ای دل، تو را خاکسترت کردم

هر روز بیشتر به "خفه بمون به کسی چیزی نگو" ایمان میارم.

دلام

مولانا چه خوب گفت: حدیث چشم نگو با جماعت کوران...!

همین قوی بودنا ما رو ضعیف کرده.

‏من دوست نداشتم؟! من واسه تو، توی شلوغی خیابون گریه کردم :)

هیچوقت شانس نبوده همیشه خدا بوده🤍

هیچوقت شانس نبوده همیشه خدا بوده...

رود راهی شد به دریا کوه با اندوه گفت: میروی اما بدان دریا ز من پایین تر است!

آقا پسرای گل خواستم بگم شما هر چيزيو تو زندگیت از دست دادى ميتونى بعدا جبرانش كنى، به جز دخترى كه يه زمانى واقعا عاشقت بوده والان ديگه نيست.