-سَمفــونـیمُـردِگـان
Kanalga Telegram’da o‘tish
189
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-17 kun
-12130 kun
Postlar arxiv
نمیفهمیدم چرا علاقهمند بودم از "آدمها" بتهایی بینقص برای خودم بسازم
نمیفهمیدم چرا میخواستم فکر کنم که "این دفعه" ناامید نمیشم
درحالی که همیشه میدونستم هیچ وقت، هیچکس نمیتونه تا ابد برای من اون فرشتهی کامل و بی نقص باقی بمونه بلاخره یه روزی میشکست
گمونم همیشه عاشق اون حس شیرین "موقتی" بودم
اون حس که هیچ اشتباهی ازش سر نمیزنه
واسه همین دائما تکرارش میکردم
دائما به آدمهای مختلف برچسب میچسبوندم
که این دفعه دیگه بینقصه
این دفعه دیگه نمیشکنه
این دفعه دیگه ناامید نمیشم
ولی هیچکس نمیتونه باشه
و کاش میتونستم زمان رو متوقف کنم
و برای ابد اون فرشتهی بینقص رو کنار خودم نگه دارم اشتباه خودم بود میدونستم نشدنیه و باز میخواستم همچین چیزی رو داشته باشم
اشتباه خودم بود که فکر میکردم میتونم یه جایی رو پیدا کنم که همیشه بهش برگردم
همش یادم میره باید چیزی رو انتخاب کنم که نتونه اشتباه کنه، نتونه عوض شه، نتونه آسیب بزنه
ولی همچین چیزی اصلا نمیتونه زنده باشه
آره اشتباه خودم بود که دنبال جایی امن میگشتم.. با اینکه "امنیت" کنار کسی یه خیال نشدنیه.
