-سَمفــونـیمُـردِگـان
Kanalga Telegram’da o‘tish
189
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-17 kun
-12130 kun
Postlar arxiv
یهروزیهمهیماجایگزینشدنمونوتوسط
همونادمیکهمثلافرشتهبودوخیلیخوبو
عالیرومیبینیم.
دردناکترینبخششاینجاسکهبهخودتمیگی
مگهمنچیکمداشتم؟گناهمنچیبود؟
اماتوهیچیکمنداشتیوگناهتوبهادادنبهیه
مشتآدمکصشربراپرکردنتنهاییتبود
بایدبفهمیمکهحتیبهیهتختهسنگهمبهابدی
ادعایطلابودنمیکنهبرات...
"میترسمجونگکوک
میترسمازدستتبدمودیگهمالمننباشی،
میترسمازخواببپرمودیگهآغوشتبرامباز
نباشه،دیگهگرمایشونههاتروحسنکنمتا
اشکایسردمروروشونخالیکنم،اگهچشمات
دیگهقبلروهمرفتنپلکامبهمزلنزنهزندگیمو
میبازم،خوابروشروباترسدیدنتبایهنفردیگه
ازمبرگردوندهجونگکوک،اگهآغوشگرمتبرای
کسیجزمنبازباشه
میمیرمجونگکوک..!"
-باصدایپرستاریکهبهشگفت:
«وقتداروهاتونرسیدهجنابکیم»
بهخودشاومد...
اونخیلیوقتبودکهترساشوتجربهکردهبود؛
زمانزیادیگذشتهبودکهجونگکوکاشوازدستدادهبود!.
ازاونپروانهایکهدورقلبممیچرخیدوهمهچیزو
قشنگمیکردالانفقطاستخوناییکهازشتوی
قلبمهوبهمدردمیدهباقیمونده:)
آدمکوروقتیچشماشبازشهاولینچیزیکه
میشکونهعصایدستشههمونچیزیکهوقتی
کوربودباهاشراهمیرفت.
زخم؟!
ارهدارم،دردکشیدمواسیبدیدم،عذاب
کشیدمولیکسیکهبیشترازهرکسیبهشنیاز
داشتمبهمیاددادادماعوضمیشن،ادما
هیچوقتچیزیکهمیگننیستن،همیشهتوهر
موقعیتیحرفاییکهزدنوفراموشمیکننو
تصمیمیمیگیرنکهبهسودخودشونباشهبدوناینکهبهبقیهفکرکننوواسشونمهمباشهچهبلاییسرکسیکهبهشون
وابستهشدهمیاد؛
اینذاتادماست.
