روزگار سبز🍃

#شعر🌸 خوش آمدی ، روزگار غم انگیزی داشتم بی تو. پرده‌ی پنجره ام از ابر بود. هرشب با گریه به خواب می‌رفتم و کشتی ها در بالش من غرق می‌شدند. رسول یونان

عین آدمی که منتظر طلوع خورشیده تا از تاریکی خلاص شه، خیره موندم به ذهنم بلکه کلماتش‌و بگه، بنویسه، تا یه‌ خرده سبک شه😐

با اون بخش‌هایی از خودت که هنوز دارن زندگی رو یاد می‌گیرن، مهربون‌تر باش... 🌱🌱🌱

ادبیات و موسیقی یاری‌ام می کنند تا زندگی کنم. دنياى ادبيات و موسیقی، زيباترين قسمت زندگيه و وقتى واردش بشى، لذتى مى برى كه هرگز نمى تونى تركش کنی....

آدم‌ها به شکل رقت‌انگیزی حس سمپاتیشون رو از دست داده‌اند. حتی وقتی پای مرگ و زندگی دیگری درمیونه. و شب بخیر🥺✨🌙

#دل_نوشته✍🏻 همیشه به خودم که فکر میکنم حس میکنم که از زیرِ پوستِ برگهای نازکِ یک درخت به بیرون خزیده‌ام. انگار که آدمِ این سیاره نمی‌توانستم باشم؛ چرا که روحم در یک جسم نمی‌تواند آرام بگیرد. من بنده‌ی جزییات و خلق آنها هستم. آدم که نباید ذهنش توی جنگل و مِه باشد ولی جسمش توی یک دنیای شلوغ. شاید بهتر است بگویم که من دلم میخواهد خودِ برگ باشم تا آرام بگیرم نه تصور اینکه فقط یک برگم. من دیگر از تصور، چیزی را تمنا کردن خسته شده‌ام. مرا به خود آن چیز بدل کنید. گاه گنجشک، گاه برگ، گاه یک ماهی... چه میدانم... #واله

💜 می‌خوام مثل گل‌های بنفش در یک نقاشی امپرسیونیستی زنده و تازه باشم.

#دل_نوشته✍🏻 توی کتابِ زنِ چپ دست نوشته: مگه میشه آدم به کسی فکر نکنه و دست به قلم بشه. واقعا همینطوره! هرگاه که به تو فکر می‌کنم خودم را ماهی‌‌ای حس می‌کنم که در عمیق‌ترین گودالِ اقیانوس، آنجا که هاله‌ای از پرتوِ نور خورشید در اعماقِ آب می‌تابد، رها می‌رقصد. رویایم را زیر باله‌هایم می‌گذارم و به دورترین مکان شناور می‌شوم. جایی که خبری از هیچ نهنگی نباشد. نهنگ، نامِ افکار آزاردهنده‌ی من است. در جایی که من در رویایم شناور می‌شوم، هیچ نهنگی مجالِ جولان دادن ندارد. من با رویاهایم می‌رقصم. آزاد، رها و خالی از غم!✨🤍 #واله

➕ جدی این آدمایی که تازه تلگرام جوین میشن چجوری تا الان تونستن تلگرام نداشته باشن؟

«تنها از یک نفر نمی‌توان سبقت گرفت؛ از آن کسی که به راه خودش می‌رود.» 🌱🌱🌱

«کسی باور نمی‌کند، لبخندش می‌توانست پلی باشد که جمعه را به همه روزهای هفته پیوند بزند.» #احمدرضا_احمدی

صبح بخیر به تو پس از شبی که برای تحمل کردن دنیایم زیادی کوچک و بی‌پناه و خسته‌ بودم✨

🥲🥺🫠

☄️🫧 این عکس قشنگه ولی در عمل خیلی سخته خیلی خیلی سخت ...

#شعر🌸 من از مجاورت یک درخت می‌آیم که روی پوست آن دست‌های ساده غربت اثر گذاشته بود: «به یادگار نوشتم خطی ز دلتنگی» شراب را بدهید شتاب باید کرد.. #سهراب_سپهری

من آنقدر زیاد رویا بافته‌ام و کم‌تر زیسته‌ام، که گاهی سه ساله‌ام، اما روز بعد اگر خوابی که دیده‌ام محزون باشد سیصد ساله‌ام. تو اینطور نیستی؟ در لحظاتی به نظرت نمیرسد که در آستانه‌ی آغاز زندگی هستی و زمانی دیگر سنگینی چندین هزار قرن را روی دوش خود حس نمی‌کنی؟ |۲۸ سپتامبر۱۸۶۶ نامه از ژرژ ساند به گوستاو‌فلوبر