سوجی؛

سزاوار زندگی بهتری بودم، منی که جهانم ساخته شده بود از شعر، کتاب، آسمان و درخت چنار کهنهٔ باغ و رویاهایی کودکانه که وسعتش جهان کوچکم را بزرگ کرده بود.