چای ‌لب سوز.

دلم میخواد «دلمه برگ بو »که امروز تو یوتیوب دیدم رو درست کنم و اگه خوب شد ضیافتِ شام برگزار کنم.

«از آدم‌هایی که چیزارو سخت‌ نمیکنن خوشم میاد ‏چون خودم همه‌چیزو سختش میکنم.»

میگه رسالت شما تجسم و خلق تصویره.

«من هم یک انسان‌کوچولو هستم و حق‌دارم که همیشه ندونم باید چیکار بکنم.»

آدم‌های عادی با زندگی‌های ساده و خوشی‌های ساده، این دنیا رو برده‌ان.

«اگر کسی از شما بپرسه حالتون چطوره، قراره بگی خوبم، قرار نیست بگی دیشب اون‌قدر گریه کردی که خوابت گرفته.»

زندگی با مادرجون فوق‌العاده‌ست،هنوز لباس در نیورده بودم که برام چایی اورد.

«دل اگر خوش خبری پیش کسی جار نزن.»

امروز ؛ «رگه‌‌های باریک آفتاب بودم میان مه.»

هزاران درود بر ترکیب پنجره های نیم دایره و سقف بلند.

«به کسی که داره غمی رو تحمل میکنه‌ نگید سخت نگیر ،لابد سخت هست و دلش میخواد بخاطر سختی و غمی که داره سوگواری کنه وگرنه کیه که از راحتی و عیش و نوش بدش بیاد؟.»

تنهایی صبحونه خوردن واقعا دلچسب نیست ،عاشق اینم با آدم های محبوبم صبحونه بخورم.

«وقتی خوابی و کتش رو میندازه روت.»

ما پر شور و شوق بودیم و پر از خواب و خیال، خانه اگر خوفناک به نظر می‌آمد باز برای خودش قصری بود.

It’s difficult to be the best version of yourself all the time. But perhaps life isn’t about that. You don’t have to always be in a good mood; you don’t have to always be sociable or productive. It’s about how mush you try, ever when it feels like life keeps flipping upside down.

‏کلماتی که بهم حس خوبی میدن و دوس دارم زندگیم باهاشون پر شه؛ چایی،خونه، هایده ، آشپزی، بارون، گلدون، کتاب، کیک شکلاتی، فیلم، نور، پنجره، رقص، شعر، بوسه،گربه، آهنگ‌های بی‌کلام ،دست،سفر، جنگل، طلوع، قدم زدن، نوازش،بغل.