𝖆𝖞𝖓𝖆𝖟
Kanalga Telegram’da o‘tish
1 125
Obunachilar
-624 soatlar
-447 kun
-20330 kun
Postlar arxiv
1 125
نگا تمومه این حسای غم و تنهایی و خوشحالی میرن میان همش نگاهت باید به جلو باشه
اگه لنگ گذشته بمونی کلات پس معرکس
هم خودت عقب میمونی هم جلو پیشرفتو میگیره
پس باید با اینا کنار بیای
1 125
آسیب خوردن همیشه باعث رشد ما نمیشه
گاهی دقیقا برعکس همین تروماهای پی در پی
که درون ما رو اشباع میکنن
باعث میشن که قدرت حرکت رو از دست بدیم.
1 125
من یادآوری رو دوست دارم. یادآور شدن رو. به یادآوردن. اینکه یادم بیارن دوستم دارن یا بدونن یه علامت سوختگی رو پای چپم دارم. تکرار. اینکه اسمم رو صدا بزنن. وسط مکالمه، شروع مکالمه. همینجوری الکی.اینکه یادم بیارن هستم. تکست بدن بگن سلام، هنوز زنده ای؟ بخونمش و یادم بیاد اره، مثل اینکه هنوز هستم و خوشحال شم. مسخرهست. کلیشه ایه. بی مفهوم و منطقه اما همین نقطه نقطهها خط زندگیم رو تشکیل میدن.
1 125
نمیشه برای آدما توضیح داد که وقتی از کلافگیت حرف میزنی، معناش این نیست که غمگینی. نمیشه توضیح داد که حتی برای معاشرتهای خوشایند یا برای کارهای ساده هم بسیار خستهای.
فرسودگی قابل توضیح نیست، و متاسفانه فقط فرسودههای دیگه درکت میکنن.
1 125
من تنها موندن رو ترجیح میدم به دوست داشتن آدم اشتباهی، اونا میتونن کاری کنن که دیگه حتی آدمای درست رو هم نتونم باور کنم.
1 125
فکر میکنی من خیلی بیخیالم ؟ نه عزیزم، من انقدر به همه چی اهمیت میدم که گاهی کم میارم، صرفا نمیخوام ضعف نشون بدم و تو خودم میریزم.
