همین منِ ساده

جای نماینده مجلس در زندان نیست! رسایی هم فرزند کسی است! یکی به من بگه فرق اینا با ضدانقلابی که نه به اعدام میگن و احکام قضایی جمهوری اسلامی رو قبول ندارن، چیه؟!

مجلس مگه تعطیل نبود؟ پس رسایی تو کدوم تریبون در دفاع از خودش نطق کرده امروز؟😏

زبان عشق جدید اینه که کراش‌هاشون رو ادمین کانالشون میکنن. دیدم که میگم. گفتم بگم شمام از این ادای جدید جا نمونید خدایی نکرده.

شاید یه روزی برسه که دیگه برای آقا گریه نکنم، اما شک ندارم تا لحظه‌ای که زنده‌ام برای شما اشک میریزم.. - به وقت دومین سالگرد شهادت

به موقع باشید و شب بخیر.

و شهید کاک اسلام یک قطره از دریای اهالی این استان‌هاست که برای ایران جان‌مون خون داده.

توی ذهن خیلی از ماها یجوری جا افتاده که انگار اهالی استان‌های مرزی بویژه کردستان و سیستان، با تروریست‌های تجزیه‌طلب همسو و همراه هستن. اما این تصور بسیار غلطه و اهالی اهل سنت این مناطق بشدت پای کار تمامیت ارضی و امنیت ایران هستن. مثلا همون ابتدای جنگ چهل روزه، پنج هزار اهل سنت سیستان و بلوچستان اسلحه گرفتن و از اون زمان تا حالا دارن بصورت خودجوش از مرزهای کشور دفاع میکنن و شهید میدن. عمری باشه بیشتر میگم براتون. - عکس از سردر یه خونه توی روستاهای مرزی کردستان

تو دل بستی به معشوقی که خود معشوق‌ها دارد رها کن ای دل غافل خدای بت پرستت را...

ولی‌ من ‌مطمئن بودم که‌ اینجوری میشه، ولی وقتی اینجوری شد خیلی تعجب کردم. متوجه می‌شید چی میگم؟

امروز حرفایی که نسبت به دو نفر تو دلم مونده بود رو جداگانه بهشون گفتم و به طرز باورنکردنی‌ای آروم شدم. شاید امشب بعد یه هفته اولین شبیه که بدون گریه میخوابم. به این نتیجه رسیدم نجابت به خرج در برابر کسانی که قدر این نجابت ما رو نمیدونن و همیشه طلبکارن، حماقت محضه.

عالی بود مرسی آقای پزشکیان.

همکارم داره میگه فقط از شخصیت خانم فلانی(من) برمیاد که برای سخنرانی شخصیتی که ازش خوشش نمیاد تو سازمان ملل، ده دور تسبیح بچرخونه. البته الان دور یازدهمم🙄

ویس بالای یه دقیقه ویس نیست، لکچره.

اینو یادتونه؟ دیدم جوابا اوکیه، دردامم خوب شده، منم خجالت می‌کشیدم و دیگه نرفتم. ولی ظاهرا بازگشت همه بسوی دکتر است🤦🏻‍♀

واکنش بدنم نسبت به هر گونه استرس و فشار روانی: خب معده جان فعلا شما درد بگیر عزیزم.

شاید باورتون نشه ولی توی این اوضاع، یه عده از اینکه نتونستن اتفاقات دیشب نیویورک رو به قالیباف ربط بدن، بشدت عصبانی‌ان :))

نشسته‌ام وسط روز‌های خستگی‌ام خودم شبیه غرورم پر از شکستگی‌ام..

نچ! دورکاری بسه دیگه به نظرم. حس میکنم بیشتر باید برم محل کارم. کلا باید در مورد همه چی تجدیدنظر کنم. این وضعیت رو اصلا نمی‌پسندم دیگه.

به مرحله‌ای رسیدم که از دیدن عکس و فیلمای آقای شهید بخصوص فیلمای تشییع فرار میکنم؛ یعنی فیلم از تشییع میاد اکسپلورم، بدون مکس ردش می‌کنم. قلب من هیچوقت انقدر دلتنگ کسی نشده؛ دلم تاب نمیاره دوری و نبودنش رو…