💙❤آوای دل❤💙

به خودم آمدم و دیدم در اندوهی غرقم که هیچکس تقصیرش را کردن نمیگیرد..!

قسمت آخر بامداد خمار رو دیدم... از اون سکانسی که ننه رحيم اومد تا آخر فيلم، از شدت حرص داشتم لبم رو گاز میگرفتم! اما جدا از همه ی اینا واقعا دلم برای محبوبه سوخت ... تقصیری نداره عاشق شده آدم وقتی عاشق میشه گاهی اون قدر غرق احساسش میشه که نه حرف منطقی به گوشش میره نه نصیحت کسی به دلش میشینه برای همین مطمئنم خیلی هامون یه جایی از زندگی محبوبه رو تجربه کردیم پس این قدر سرزنشش نکنید..! اما چیزی که بیشتر از همه دلم رو براش سوزوند این بود که ته دلش خودش هم می دونست عقلش و خانوادش درست میگن..! میدونست شاید راهی که انتخاب کرده اشتباه باشه...! میدونست نباید، اما نمی تونست دلش رو راضی کنه که دست بکشه. آخه مگه همیشه عقل برنده بشه؟ گاهی قلب اون قدر محکم پای انتخابش می ایسته که صدای عقل رو خفه میکنه ...! و آدم درست همون راهی رو میره که یه روز قراره بابتش با تمام وجودش تاوان بده تلخ ترین قسمت بعضی از انتخابها اینه که آدم از همون اول هم میدونه ممکنه اشتباه کنه اما باز نمی تونه از دلش بگذره..!

مولانا: پس آدم دلش را به كى بسپارد؟ شمس: به كسى كه سكوتت را بفهمد؛ نه فقط حرفهايت را.

زیباترین آدم هایی که میشناسم کسانی هستند که به تاثیر حرفشان بر قلب دیگران فکر میکنند و بعد سخن میگوند.

امیدوارم زندگی، گاهی تو را از قوی بودن معاف کند؛ و فقط اجازه دهد خوشحال باشی...

شاید چیزی که بیشتر از همه خسته‌ات کرده، اینه که هیچ‌وقت فرصت نکردی فقط زندگی کنی؛ همیشه باید یک چیزی رو تحمل می‌کردی، جبران می‌کردی، نجات می‌دادی یا نگرانش می‌بودی.

‌ اماعزیزِمن‌هرآنچه‌شُد؛خودِت‌را‌تنها‌مگذار... 🦋❤️ ‌