𝗕𝗟𝗔𝗖𝗞 𝗪𝗢𝗟𝗙

برای همه بچه هایی که بدنیا نیومدن. برای خواهر/برادری که تازه دنیا میاد. برای بچه های گریون ۷ ساله بخاطر روز اول مهر و اجبار پوشیدن مقنعه. برای وحشت کودکانه آویزون شدن از موی سر برای تعرضات دینی. ‏برای جامعه LGBTQA+ ایران که ازشون حق آزادانه دوست داشتن رو گرفتن. ‏برای اون جنین تولد نیافته پرواز ۷۵۲ برای ممنوعیت رقص برای موهای افشان نشده در باد. برای خودکشی دانش‌آموز از نداشتن موبایل. برای اعدام هایی که فریاد زدیم نکنید و اعدام شد. برای هواپیمایی که از قصد دوبار زدید. برای دوستان دانشجویی که پشت میله ها انداختید. برای زن‌هایی که بخاطر فقر تن به‌خودفروشی دادند. برای دو کارگر جوونی که از خودشون فیلم گرفتن و بعد خودکشی کردند. برای ریحانه جباری که جونش رو بخاطر دفاع دربرابر تجاوز جنسی گرفتید. برای سینما رکس. برای دانشجویان کوی دانشگاه۷۸ برای خرداد ۸۸ برای ندا. برای دختران شین‌آباد. برای پلاسکو. برای سانچی. برای کولبران. برای دی ۹۶ برای ستار بهشتی. برای متروپل. برای آبان۹۸ برای پویابختیاری. برای نوید افکاری. برای زهرا بنی یعقوب که پزشک و رتبه دو کنکور بود و در بازداشتگاه امر به معروف همدان کشته شد. برای پناهنده هایی که قایق هاشون به مقصد نرسید. برای مریض هایی که بخاطر نبود دارو مردند برای کودکان سیستان و بلوچستان. برای گمشده های ۸۸ برای پسرهایی که بخاطر فشار سربازی اجباری روحشون کشته شد. برای مادری که التماس کرد دخترم رو نبرید و بردید. برای مادران و پدران پرواز اوکراین. برای کودکان کار. برای افرادی که نمیتونن غذای موردعلاقشون رو تهیه کنن. برای همه‌ی اقلیت ها. برای عزیزانی که واکسن دیر بهشون رسید. برای نیلوفر حامدی. برای کسانی که برگشتند و بدون دلیل زندانی و کشته شدند. برای آخرین عکس ها در فرودگاه. برای مادرانی که نتونستن طلاق بگیرن و حتی با گرفتنش هم نتونستن بچه هاشون رو ببینن. برای جوانانی که بخاطر مشکلات سیستم حمل و نقل قطار سمنان زنده زنده سوختند. برای هواپیمای خرم‌آباد. برای کولبران ۱۴ ساله. برای جوان های کشته شده و زندگی های تباه شده در جنگ ۸ ساله. برای گوهر عشقی. برای سپیده رشنو. برای کشته های کهریزک. برای بهایی ها. برای صورت هایی که در اسید پاشی ها از بین رفت. برای نیکتا اسفندانی. ‏برای اون سرباز که افتاد خط مرزی گفتن شلیک کن به هموطن اواره و نکرد و به خودش زد. برای عشق هایی قصد مهاجرت به پایان رسوندشون. برای دریاچه ارومیه. برای زاینده رود. برای سی و سه پل. برای ورزشکارانی که بخاطر اجازه شوهر نتونستن مسابقه بدن. برای آرش و پونه. برای مریم و رامین. برای سعید زینالی. برای سهراب اعرابی. برای محسن محمدپور. برای زکریا خیال. برای فیلتر و سانسور. برای دانش‌آموزانی که کلاس درس ندارند. برای محرومیتمون از کوچکترین حقوق انسانی. برای همه آرزوهایی که از دست رفت. برای مجید توکلی. برای فریدون فرخ‌زاد. برای مهاجرت های اجباری. برای زندگی های با ترس. برای پول تیرهایی که گرفته شد. ‏برای دختربچه هایی که بجای درس و عروسک بازی شوهر دادین. ‏برای هرباری که پیام داد This item is not available in your country ‏برای تمام زنهایی که جانشان نصف جان متجاوزشان ارزش داشت. ‏برای تموم کسایی که علاقه شونو ول کردن و صرفا یه رشته دیگه خوندن تا بتونن مهاجرت کنن. ‏برای تمام کسایی که بردن تو حراست و ترسوندن. ‏برای لحظه هایی که پدرا شرمنده خانوادشون شدن. برای اون کارتون خوابی که آوردنش تلویزیون و جلو همه پذیرایی گذاشتن جز اون برای تموم '' خاله/عمو یه فال بخر '' ها برای تمام دست فروش‌ها. برای جلد کتاب ریاضی سوم که دخترهارو از روش حذف کردند. برای مهاجران افغان. برای افغان هایی که در ایران دنیا اومدن ولی بهشون شناسنامه و پاسپورت داده نمیشه. ‏برای دخترهایی که قبل از اعدام بهشون تجاوز کردن و رفتن به پدرهاشون گفتن خوشحال باشید که باکره نمرد. ‏برای تمام نخبه هایی که مجبور شدن از خاکشون برن. ‏برای تموم حقش بودهایی که بعد از هربار قتل دخترای ایران شنیدیم. برای کشاورزهای اصفهان که جوابشون رو با گلوله دادن. برای زندانی های ٢٠٩ اوین. برای بوسیدن در میدان آزادی. ‏برای بغض هایی که هیچوقت به گریه تبدیل نشد. ‏برای تمام صندلی های دانشگاهی که جای کسای دیگه‌ای بودن ولی الان سهمیه ای ها نشستن روشون. ‏برای دختربچه‌هایی که هنوز به سن قانونی نرسیدن ولی مادر شدن... برای هر '' برای...'' که هرجا خوندیم، نوشتیم و غمگین شدیم. برای پسرایی که ازمون دفاع کردن. برای دخترایی که ازمون دفاع کردن‌. برای نیکا شاکرمی. برای مهسا امینی. برای خندیدن. برای نمردن. برای زندگی. برای آزادی. #زن_زندگی_آزادی #مرد_میهن_آبادی

+ چه‌قشنگه...جذاب.. -عاها. + حسودی؟ الان‌حسودی‌کردی‌کاپیتان؟ - حسودی؟‌نه! +‌ چرا‌کردی.. - نگفتم‌حسودی‌کردم،‌گفتم‌عاها! + کاپیتان،‌نیاز‌نیست‌با‌زبونت‌بگی‌حسودی‌کردی‌ چون‌رفتارت‌گویای‌همه‌چیزه! - پس‌‌وقتی‌میدونی‌حسودی‌میکنم‌ نباید‌تکرارش‌کنی،‌متوجهی؟!

اینو‌ تو راه گرفتم

داخل این غاره خرس بود[=

چهل و خورده‌ای سال ریدن تو مملکت جشن انقلابم میگیرن!

خانواده های خیلی سختگیر، اینجورین که فکر میکنن همین که بچشونو محدود کنن، لزوما تموم راه های ارتباطی اون رو با بدی ها بستن و دارن ازش محافظت میکنن، اما خب اون آدم فقط زندگی کردن به طورِ مخفیانه و تو تنگ‌نا رو یاد میگیره، یاد میگیره چطور چشماش و مظلوم کنه و دروغ بگه ،یاد میگیره بره سمت کارا و چیزایی که دوست داره اما نزاره کسی بفهمه، یاد میگیره وانمود کنه به چیزی که نیست اما وجودش پر بشه از چیزایی که خودش دوست داره.

آدمای‌ زندگیتونو‌ جوری‌ انتخاب‌ کنید که‌ برای موندنشون نیازی نباشه دست به قد و قواره‌تون بزنید و تبدیل به آدمی بشید که هیچوقت نبودید .

چه‌گوگولیه[=