تکست تلخ

۰ جهنم که الزاما "آتش" نیست ! بعضی آدم ها ؛ جهنمِ آدم هایِ دیگرند !! با حرف هایی که می زنند ، قضاوت هایی که می کنند ، و خونِ دل هایی ؛ که به خوردِ دیگران می دهند ! بعضی آدم ها انصافا از آتش هم ، بدتر می سوزانند ،،، و حضورشان سخت ترین عذابِ الهی ست ! اصلا بعضی آدم ها ؛ تاوانِ عصیانِ آباء و اجدادیِ آدمند ...

راستشو بخوام بگم ، استخونای روحم شکستن .....🫧🍃🕊

«عشق یعنی حتی اگر خودم از خودم دست کشیدم، تو دستِ مرا رها نکنی.»

"ترجیح می‌دهم که تنها بمانم، به تلویزیون خیره شوم، کتاب بخوانم، پیاده‌روی کنم، بخوابم…تلویزیون تو را نشان می‌دهد؛ کتاب‌ها تو را می‌خوانند، پیاده‌روها تو را قدم می‌زنند، خواب‌ها تو را می‌بینند."

حس اعتماد از کجا پیدا می‌شود؟ کسی چه می‌داند که چرا بعضی‌ها را دوست داریم و بعضی‌های دیگر را نه. چرا وسط یک میدان شلوغ، در صف نانوایی، روی صندلی‌های پر و خالی مترو، از یک نگاه یاد شیرین‌ترین خاطره‌ی عمر می‌افتیم و یکی دیگر، خشمی بی‌دلیل را شعله‌ور می‌کند. شاید اگر آدم علت تمام دلایل را در دست داشت، هیچ داستانی آغاز نمی‌شد. تنِ تنهایی_ سحر سخایی

ببخش که رسیدی و من ساکن بیراهه‌ام .. تو همسفرت انبوه چراغ های روشن بود .. همسفر من ، شمع و طوفان و تکرار ... 📷🕊️

تنهایی آدم‌ها بزرگه، خیلی بزرگ، شایدم به وسعت یک دریا است؛ اما برای پر کردنش یک لیوان محبت کافیه. ‌گابریل

مثلِ موج‌ها تو از کنارِ من دور می‌شوی، باز دور می‌شوی، رویِ خطِ سربیِ افق یک شیارِ نور می‌شوی با چه می‌توان عشق را به بندِ جاودان کشید؟ با کدام بوسه، با کدام لب؟ در کدام لحظه، در کدام شب؟ فروغ‌فرخزاد

مرا لحظه‌ای تنها مگذار. من، بی‌هیچ خجالتی، از تاریکیِ این جهان می‌ترسم. احمد شاملو

بگفتم روز بی‌گاه است و بس ره دور، گفتا رو به من بنگر، به ره منگر، که من ره را نوردیدم مولانا

دنیا ڪوچیڪه روزا ڪوتاست وقت تنگه حیفه روزا بیان و برن به هم محبت نڪنیم حتی در حد یڪ نگاه یڪ لبخند و یڪ ڪلام درود ... صبحتان بخیر 🙋‍♀🙋🏻‍♂ لبتون خندون چشمتون روشن حال دلتون خوب روزتون آرام و دلپذیر روزگارتون بر وفق مراد 🙏☺️☘

به خدا خواهم گفت درفراسوی این شب تاریک و سیاه نور عشق بی حدش را بتاباند بر خوشه‌ی آرزوهای شما تا صدها ستاره بروید برای اجابت آنها شبتون به مهربانی 🌙💫

مثلِ موج‌ها تو از کنارِ من دور می‌شوی، باز دور می‌شوی، رویِ خطِ سربیِ افق یک شیارِ نور می‌شوی با چه می‌توان عشق را به بندِ جاودان کشید؟ با کدام بوسه، با کدام لب؟ در کدام لحظه، در کدام شب؟ فروغ‌فرخزاد