Ehsan_Book

تا کی صنما با ما به کینی، دلبر/با مدعیان من نشینی، دلبر رحمی بنما بر دل مسکینم/دیده‌ی خونینم

این مقاومت در برابر خوابیدن تو شبا و مقاومت در برابر بیدار شدن تو صبحا خیلی داره برام بد تموم میشه. به هیچ کارم نمی‌رسم.

من‌که از رفتار با فراری ها چه در وطنشان چه در اینجا خسته شده بودم، با وحشت به وضعیت اسفبار رحمانیت در دنیا فکر می‌کردم و یک‌شب با خدای‌شان حرف زدم. گفتم «سلام! چرا هیچ‌وقت نمی‌گویی اگر فقط یکبار دیگر انسانی یک انسان دیگر را عذاب دهد همه چیز را تمام می‌کنم؟ چرا هیچ‌وقت نمی‌گویی اگر یک نفر دیگر زاری کند چون انسان دیگری پایش را روی گلویش گذاشته، دوشاخه را از برق می‌کشم؟ امیدوارم این ها را بگویی، سر حرفت هم بایستی. قانونِ سه بار ارتکاب جرم مساوی است با مرگ، تنها چیزی است که باعث می‌شود آدمیان رفتارشان را اصلاح کنند. خداوندا، الان وقت سختگیری است. ارفاق فایده ای ندارد. سیل های مبهم و رانش های غیرشفاف دیگر پاسخگو نیستند. تحمل صفر. سه جرم. اخراج.» 📝 استیو تولتز 📚 جز از کل @Ehsan_Boook

رؤسا بعد از سرکوب آخرین شورش دیوارهایی محکم تر ساختند و ولتاژ برق سیم خاردار را بالاتر بردند. یاد حرف تری افتادم، این‌که ندار ها با هم متحد خواهند شد. امیدوار بودم بجنبند. 📝 استیو تولتز 📚 جز از کل @Ehsan_Boook

کشتی به ساحل رسید، ولی ما غرق شدیم.

درمان مجو ز دردِ دلِ عاشق ای طبیب درمانِ دردِ عاشق بیچاره مردن است

غمناک از آن نیَم که فلک دشمن من است تا دوست با من است چه پروایِ دشمن است

اگر از تو جدا باشم، نباشم/به غیری آشنا باشم، نباشم منِ بی دست و پا در زیر تیغت/به فکر دست و پا باشم، نباشم

ای آن که به مُلک علم و دانش شاهی/در برج سما‌ٔ موسیقاری ماهی در خُلق و ادب فردی و در تار و سه تار/هستی تو خدا اگرچه عبداللهی

خوب بود.

میرزا عبدالله، کسی که تو دورانی که بقیه تار و سه تار زنان قهار بخاطر حسادت و اوضاع زمانه که حس بدبینی را در آن‌ها برانگیخته بود که مبادا شاگرد جای معلم را بگیرد از انتشار علم و هنرشان خودداری میکردند، ولی او به خوبی دریافت که عمر انسان ابدی نیست و غفلت های گذشتگان باید برای آیندگان درس عبرت باشد. با این فکر دست به کار شد و هرجا چیزی می‌شنید که در گنجینه‌ی ذهن خود نداشت، آن را هم به دیگر دانستنی های خود می‌افزود و به هرکس که از او میخواست می‌آموخت و همین همت و فکر بلند پایه‌ی استاد بود که از زوال نغماتی که تا آن روز به دستش رسیده بود، جلوگیری کرد. به راستی که اگر میرزاعبدالله‌ی نبود، الان شاید تار و سه تاری هم نبود، خوشا به شرفش.

تو سفر کردی و خوبان همه گیسو کندند از فراقِ تو عجب سلسله ها بر هم خورد

اشتر به شعر عرب در‌حالت است و طرب گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری

بالای بامِ دوست چو نتوان نهاد پای هم چاره آن‌که سر بنهم زیرِ پایِ دوست

لسان الملک گفت: با این وصف موسیقی ایرانی تأثیرش خیلی زیادتر از موسیقی اروپایی است و اگر موسیقی شما فقط در انسانها اثر مینماید موسیقی ما در حیوانات هم تأثیر میکند. مثلاً من دوستی داشتم که چندین قطار شتر داشت و شتران خود را برای بارکشی کرایه میداد این شخص خیلی خوب نی میزد و به قدری در نی زدن مهارت داشت که به وصف در نمیآید و برای این که هنر خود را نشان بدهد شتران خود را سه روز تمام در کاروان سرا نگاه میداشت و مانع از خروج آنها میشد به طوری که شتران از شدت تشنگی بی تاب می شدند و روز چهارم در کاروان سرا را میگشود و شتران را رها میکرد که به طرف جوی رفته آب بیاشامند. بدیهی است شتران تشنه با شتاب زیاد خود را به آب می رسانیدند، ولی هنوز شروع به آشامیدن نکرده بودند که دوست من نی خود را بیرون میآورد و شروع به نیزدن میکرد آن وقت شتران از آب خوردن صرف نظر کرده و مراجعت مینمودند و اطراف دوست مرا میگرفتند و گردنها را میکشیدند و مثل این بود که از شنیدن آهنگ نی لذت میبرند و همین که دوست من از نی زدن باز می ایستاد شتران مجدداً به طرف جوی آب میرفتند و رفع عطش مینمودند. 📝 روح الله خالقی 📚 سرگذشت موسیقی ایران @Ehsan_Boook