ماهی قرمز

ما تمام طول اجرا داشتیم فکر می‌کردیم پس کی داد بزنیم بگیم"بابای بچهٔ من اسماعیله، گور بابای همتون"

برخلاف روشنایی که در یک‌لحظه اتفاق می‌افتد؛ تاریکی اندک‌اندک جهان را تسخیر می‌کند. قصه‌ها تمام نمی‌شوند، تکرار می‌شوند. هربار به شکلی. و ما هفت‌هزارسال است که در این وادی غم‌بار، سوگوار و سرگردانیم. بر ما ببخشید که با شما مهربان نیستیم؛ چون می‌دانیم این داستان به پایان نمی‌رسد و در شکلی جدید به دست شما تکرار خواهد شد. شما نیز همچون گذشتگان‌تان، فریب دیوها را خواهید خورد و اهریمن بر گردتان سوار خواهد شد. این قصه تمام نشده؛ حالا نوبت شماست. ضحاک شب به خواب‌تان می‌آید؛ و شما نیز، آبستن پلیدی خواهید شد.

برداشتی از لحظاتِ پایانیِ تئاترِ پسرانِ فریدون

قصه ها تمام نمی‌شوند، تکرار می‌شوند. هربار به شکلی و ما هفت هزار سال است که در این وادی غم‌بار سوگوار و سرگردانیم بر ما ببخشید که با شما مهربان نیستیم، چون می‌دانیم این داستان به پایان نمی‌رسد و در شکلی جدید به دست شما تکرار خواهد شد شما نیز همچون گذشتگانتان، فریب دیو ها را خواهید خورد، اهریمن بر گردتان سوار خواهد شد این قصه تمام نشده حالا نوبت شماست

— پسران فریدون.

خلاصه ی تئاتر رو میگی 💔

بچه مچه ساکت

همینجا هم زیاده

می‌خوام تولید محتوا رو ببرم اینستا ولی فیلترشکنم یاری نمی‌کنه

میشه اگه از تیکهٔ دشت‌لاله ویدیو دارید برام بفرستید

“می‌گویند خون هر جوانی به ناحق ریخته شود، جای آن لاله می‌روید شنیده‌ام در ایران‌زمین دشت‌های لاله فراوان است"

"ایران چو باغی‌ست خرم بهار شکفته همیشه گل کامکار اگر بفکنی خیره دیوار باغ چه باغ و چه دشت و چه دریا، چه راغ نگر تا تو دیوار او نفکنی دل و پشت ایرانیان نشکنی کزان پس بود غارت و تاختن خروش سواران و کین آختن زن و کودک و بوم ایرانیان به اندیشه بد مَنه در میان"