"رصاد"

من را آتش زد و از من دوری کرد تا نسوزد!

از بیرون شاید فقط یه «نشد» باشه، ولی پشت همین یه کلمه، هزار بار خواستن، هزار بار صبر کردن و هزار بار فرو ریختن خوابیده.

به رسم هر شب https://t.me/SendHarfBot?start=8bebeacdb6ff

‘گاهی دلم می‌خواهد به جایی بروم که هیچ‌کس مرا نشناسد، تا ببینم بدون نگاه دیگران چه کسی هستم.

‘تو روح مرا می‌شکافی؛ نیمی رنجم و نیمی امید. نگو که دیر کرده‌ام. من جز تو هیچ‌کس را دوست نداشته‌ام.

برای ذهنی که انفجار را فالگوش ایستاده دیگر هیچ شبی شاعرانه نخواهد بود!

تا وقتی کسی بغلتون نکنه، متوجه نیستید چقدر بغل لازمید.

و چه غم‌انگیز است وقتی روزی می‌فهمی تمام این سال‌ها، تو برای حفظ رابطه جنگیده‌ای و او فقط از تمام شدنش نمی‌ترسیده است.

بعضی آدم‌ها آن‌قدر دیر قدر بودنت را می‌فهمند که وقتی برمی‌گردند، دیگر کسی نیست که منتظرشان مانده باشد.

فقط دو نفر؟

آدما عوض نمیشن ، خرشون از پل میگذره آقای قاضی:) ‌

آدمیزاد برای بخشیدن کسایی که دوستشون داره چه دروغ‌هایی که به خودش نمیگه.

این که شب جمعه‌ها نیستید هم خوبه هم بد.

و بهترین آدمهای زندگی ما آنهایی هستند که می‌توانند وارد سکوت ما شوند بدون‌اینکه آن‌ را بشکنند ...🕊 هاروکی موراکامی ‌‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌

و این نکته

میشنوم: https://t.me/SendHarfBot?start=8bebeacdb6ff

اون خانومه میگفت ترومای زیاد باعث شوخ‌طبعی میشه. فهمیدم چرا دلقکم.

و اگر دوام آوردن خود یک هنر باشد، ما این روزها بی‌آنکه بدانیم در حال خلق یک شاهکاریم ... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

و من برای چشمانم دیدنت را بعد از هر پلکی آرزو میکنم .

نمیتونم بهت قول بدم که همه مشکلاتت رو حل میکنم اما میتونم قول بدم که قرار نیست تنهایی باهاشون کنار بیای :))