Eror 1000 + 1

اگه این ‌روزا تموم بشه دیگه نمی‌ذارم کاری نمونده باقی بمونه و تبدیل به حسرت بشه.

امتحانام لغو شد رفت تا بعد از ۲۳ تیر حداقل دغدغه درس ندارم:)

99٪درصد مواقع امیر ی‌جوری‌می‌نویسه‌که‌انگار‌میدونه توی مغزم چی میگذره اما بیانش نمیکنم

قول میدم این روزا که گذشت اگه زنده بودم… دنبال آرزو هام بدوام… حس میکنم وقت تلف کردم و هی منتظر آینده بودم تا فرصتش پیش بیاد… الان که جنگ شده و آینده توی مبهم ترین حالت ممکنه… باید یاد بگیرم صبر توی هرچیزیم خوب نیست… اِی

توی شرایطی بحرانی همیشه چاییی حلال مشکلاتم بود الان چایی هم اثر نمیکنه دیگه:)

تا حالا آینده رو اینقدر مبهم ندیده بودم.

گفتم من تابستونو می‌ترکونم، نگفتم تابستون منو بترکونید.

۲ روز پیش تولد روشنا بود اینقدر درگیر این چیزا بودم فراموش کردم امیدوارم تولدت و فرشته ها توی اسمون جشن گرفته باشن:)🖤 ۲۱ سالگیت مبارک

من واقعا ادم تلفنی حرف زدن نیستم ادمای که زیاد بهم زنگ میزنننن از نظرم روی اعصاببببببنننن قاطی میکنم یهو بلاک میکنم لعنتیا ی پیامم بدین جواب میدم

از ی طرف میگن بشینم بخونم برم اردبیل امتحانمو‌بدم از ی سمت ذهنم جمع نمیشه نگران اینام عجب جووونییی داریم میکنیم:)

مامان اینا دارن چمدون میبندن که اگه اوضاع خراب شد تخلیه کنن برن مشهد:) زل زدم به اتاقم اخه کجا‌برم:) چیوجمع‌کنم:) فکرم که اینجاس چی خاطراتم که اینجاس چی چشم می‌مونه اینجا چی

شلوغیش اذیتم میکرد همیشه ولی من عاشقش بودم… تهرانو میگم… با این تصویرها انگار قلبمو دارن فشار میدن… اِی

روزی در تاریخ، نامِ ما "جان سخت" خواهد بود؛ برایِ آنچه دیدیم، شنیدیم و تاب آوردیم...

کاش می‌تونستم همه‌ی اونایی که دوسشون دارم رو جمع کنم یه خونه مراقبشون باشم، همه‌ی ایران رو.

تو این اوضاع نگران حال آدمی ام که حتی نمیتونم بهش پیام بدم.

خوشا به حال آنانکه در ایران مادر نشدند.. پدر نشدند.. عاشق نشدند.. عاشق نشدند.. عاشق نشدند..