Eror 1000 + 1

هایده عزیز اون روزی که تو روز های روشن خداحافظ رو خوندی روز های روشنی دیده بودی اما جوون ایرانی دهه۷۰/۸۰ با وجود جمهوری اسهالی چیزی جز سیاهی و بدبختی ندیده

پاهام رو تند تکون میدم، پوست لب‌هام رو عمیق می‌کنم، ساعت‌های طولانی می‌خوابم، به نقطه‌ی نامشخص مدت‌ها خیره می‌شم، زمان زیادی سکوت می‌کنم و تکون نمی‌خورم چون من اهل خاورمیانه‌ام.

در عزایمان رقصیدین باشد که بر سر قبرتان شادی کنیم.

وقتی بیشتر از سنت درگیر مشکلات بشی، زندگی ازت آدم ساکت تری میسازه.

کاش ما آخرین نسلی باشیم که این زندگی رو تجربه می‌کنه.

به تموم دنیا وصل شدم،ولی به زندگی نه.

وقتی ینفر تو خانواده فوت میکنه خانوادش اون سال عید ندارن،امسال یه ایران عید نداره.

همچی از این روز و این ساعت شروع شد💔.

محل ازمون کنکور و زده دانشگاه علامه اخه ۸ صبح جمعه سگ میره بیرون🚶🏻‍♀️‍➡️

لانگ دیستنس فقط فاصله افسردگی الانم با افسردگی ماه پیش همین موقع.

‏این کله حداقل تا هفت هشت تا تناسخ بعدی خراب می‌مونه.

بعضی وقتا بدترین جایی که میتونی باشی، توی مغز خودته.😅

شب همگی بخیر. اگر دیگه بین ما نیستید، شب شما هم بخیر. زمان با رفتن شما ایستاد. همه‌ی ما هنوز جایی اواخر دی ماه هستیم نه اواسط بهمن. زمان ایستاد و ما هرروز هوایی رو نفس کشیدیم که بوی خون پاک شمارو می‌داد. نمی‌دونم می‌بینید یا نه، احتمالا نه، اما ما شمارو می‌بینیم. زمان ایستاده و ثانیه‌ها کش میان و ما در تک‌تک لحظات این ثانیه‌های طولانی شمارو می‌بینیم و در مورد شما می‌شنویم و از شما میگیم. امیدوارم خوب بخوابید، ما خیلی وقته که نمی‌تونیم خوب بخوابیم. دوستتون دارم. ببخشید.