‌‌

اگه درباره من چیزی شنیدید و باورش کردید، دیگه نیاید از خودم بپرسید و مثله سطل زباله باشید، هر کی اومد هر چی توتون ریخت، همونو بردارید و باور کنید.

دیگه فعالیت دارم همه جا و خوشحال می‌شم همراهی کنید

چنله وایبمون: https://t.me/+o3-GAbrxAywwOWZk

آخی واسم استارز زدید، مرررسی دوستیا🥲🙏🏻🌸

جوان ایرانی بودن با دلار ۲۲۰ تومنی یعنی: جوونی می‌کنی ولی با دغدغه‌ی بازنشستگی، آرزو داری ولی با ماشین‌حساب، می‌خندی ولی ته ذهنت قیمت دلار بازه. "ما جوون موندیم؛ زندگی پیرمون کرد."

یه ورژنی از خودم ساختم که نه شما، حتی جد و آبادتونم نمی‌تونن زمینش بزنن.

وصیتم همین‌جا می‌مونه؛ برای روزی که شاید دیگه خودم نتونم چیزی بگم. • به هیچ‌کدوم از کانال‌هام دست نزنید، بذارید همون‌طور که هستن باقی بمونن، انگار هنوز گوشه‌ای از من اونجا زندگی می‌کنه. • سریال‌هایی که دوست داشتم رو ببینید، مخصوصاً اشرف رویا، شاید با دیدنشون بخشی از سلیقه و خاطرات من براتون زنده بشه. • توی رشت قدم بزنید یا زندگی کنید، شهری که دوستش داشتم. • به جای نوحه، آهنگ‌هایی که می‌دونید دوست داشتم رو پخش کنید، دلم می‌خواد صدای مراسمم بیشتر شبیه خاطره‌های زندگی‌ام باشه تا غم رفتنم. • توی مراسمم از رنگ صورتی استفاده کنید، چون رنگ مورد علاقمه و دیدنش خوشحالم می‌کنه. • روحم همیشه کنار خانواده‌ام حضور داره، حتی اگه دیگه نتونید منو ببینید. • سنگ مزارم صورتی باشه، حتماً یک فرشته غم برام بذارید، یک درخت بید مجنون هم بکارید تا وقتی بزرگ شد، سایه‌اش روی مزارم بیفته، دور تا دور سنگم رو با گل‌های مختلف صورتی پُر کنید. • به جای خیرات معمولی، یک گل رز صورتی همراه با یک کارت و یک کاکائو به مردم هدیه بدید، روی کارت نوشته باشه: "این گل را به شما هدیه می‌کنم؛ به امید اینکه مهربانی من، بعد از من هم ادامه داشته باشد." • کسایی که باعث ناراحتی‌ام می‌شدن، لطفاً در مراسمم حضور نداشته باشن. • برای یاد من، پیانو، گل، بارون، جنگل، دریا، رقص باله، توت فرنگی و هر چیزی که اطرافیانم می‌دونن دوستش داشتم رو ببینید، شاید بخشی از من هنوز در همین چیزها باقی مونده باشه. • اگر دلتون برام تنگ شد، به گل‌ها آب بدید. • ۲۵ آذر، روز تولدم رو یادتون نره، سعی کنید هر سال در روز تولدم یک گل بکارید، بذارید هر سال چیزی از من دوباره رشد کنه. • سعی کنید بیاید پیشم، چون از زیادی تنها موندن خوشم نمی‌اومد. • به جای اینکه توی مراسمم به آدم‌ها غذا بدید، به حیوانات بی‌سرپرست غذا بدید. • هیچ‌کس جز مادرم داخل غسالخانه نباشه، اگر مادرم نبود، فقط یک آشنای خیلی نزدیک کنارم باشه. • اگر می‌خواید روحم آروم باشه، با حیوانات مهربون باشید و حواستون به نیازمندا به‌خصوص کودکان کار هم باشه. • هیچ‌کدوم از وسایلم رو دور نندازید و ازشون هم استفاده نکنید، بذارید همشون داخل یک کمد بمونن، حتی اگه سال‌ها بگذره و خاک روشون بشینه، فقط دلم می‌خواد چیزهایی که روزی متعلق به من بودن، باقی بمونن. و اگر روزی نبودم، لطفاً منو فقط با مرگم به یاد نیارید. منو با رنگ صورتی، رشت، بارون، دریا، جنگل، گل‌ها، صدای پیانو، رقص باله، توت فرنگی و مهربونی به یاد بیارید. و اگر یک روز دلتون برای من تنگ شد، یک گل بکارید، به یک حیوان غذا بدید، یا دل یک آدم رو شاد کنید. شاید این‌ها همون چیزهایی باشن که دوست داشتم بعد از من، از من باقی بمونن.

وصیتم همین‌جا می‌مونه؛ برای روزی که شاید دیگه خودم نتونم چیزی بگم. • به هیچ‌کدوم از کانال‌هام دست نزنید، بذارید همون‌طور که هستن باقی بمونن، انگار هنوز گوشه‌ای از من اونجا زندگی می‌کنه. • سریال‌هایی که دوست داشتم رو ببینید، مخصوصاً اشرف رویا، شاید با دیدنشون بخشی از سلیقه و خاطرات من براتون زنده بشه. • توی رشت قدم بزنید یا زندگی کنید، شهری که دوستش داشتم. • به جای نوحه، آهنگ‌هایی که می‌دونید دوست داشتم رو پخش کنید، دلم می‌خواد صدای مراسمم بیشتر شبیه خاطره‌های زندگی‌ام باشه تا غم رفتنم. • توی مراسمم از رنگ صورتی استفاده کنید، چون رنگ مورد علاقمه و دیدنش خوشحالم می‌کنه. • روحم همیشه کنار خانواده‌ام حضور داره، حتی اگه دیگه نتونید منو ببینید. • سنگ مزارم صورتی باشه، حتماً یک فرشته غم برام بذارید، یک درخت بید مجنون هم بکارید تا وقتی بزرگ شد، سایه‌اش روی مزارم بیفته، دور تا دور سنگم رو با گل‌های مختلف صورتی پُر کنید. • به جای خیرات معمولی، یک گل رز صورتی همراه با یک کارت و یک کاکائو به مردم هدیه بدید، روی کارت نوشته باشه: "این گل را به شما هدیه می‌کنم؛ به امید اینکه مهربانی من، بعد از من هم ادامه داشته باشد." • کسایی که باعث ناراحتی‌ام می‌شدن، لطفاً در مراسمم حضور نداشته باشن. • برای یاد من، پیانو، گل، باران، جنگل، دریا، رقص باله، توت فرنگی و هر چیزی که اطرافیانم می‌دونن دوستش داشتم رو ببینید، شاید بخشی از من هنوز در همین چیزها باقی مونده باشه. • اگر دلتون برام تنگ شد، به گل‌ها آب بدید. • ۲۵ آذر، روز تولدم رو یادتون نره، سعی کنید هر سال در روز تولدم یک گل بکارید، بذارید هر سال چیزی از من دوباره رشد کنه. • سعی کنید بیاید پیشم، چون از زیادی تنها موندن خوشم نمی‌اومد. • به جای اینکه توی مراسمم به آدم‌ها غذا بدید، به حیوانات بی‌سرپرست غذا بدید. • هیچ‌کس جز مادرم داخل غسالخانه نباشه، اگر مادرم نبود، فقط یک آشنای خیلی نزدیک کنارم باشه. • اگر می‌خواید روحم آروم باشه، با حیوانات مهربون باشید و حواستون به نیازمندا به‌خصوص کودکان کار هم باشه. • هیچ‌کدوم از وسایلم رو دور نندازید و ازشون هم استفاده نکنید، بذارید همشون داخل یک کمد بمونن، حتی اگه سال‌ها بگذره و خاک روشون بشینه، فقط دلم می‌خواد چیزهایی که روزی متعلق به من بودن، باقی بمونن. و اگر روزی نبودم، لطفاً منو فقط با مرگم به یاد نیارید. منو با رنگ صورتی، رشت، بارون، دریا، جنگل، گل‌ها، صدای پیانو، رقص باله و مهربونی به یاد بیارید. و اگر یک روز دلتون برای من تنگ شد، یک گل بکارید، به یک حیوان غذا بدید، یا دل یک آدم رو شاد کنید. شاید این‌ها همون چیزهایی باشن که دوست داشتم بعد از من، از من باقی بمونن.

چنله دوممو که یادتون نرفته؟ اونجا هم فعالیت دارما

قید همتونو زدم، از پیر تا جوُن، از نزدیک تا دور، از عزیز تا منفور، قید همتون رو زدم و پذیرفتم که تو زندگی زمان و حوصله‌ام ارزشمندترین دارایی های من‌اند و اونارو جایی هزینه نکنم که تهش پشیمونی بمونه و اعصاب و حوصله‌ای ویران، قید همتون رو زدم، اونجا که با هر معاشرت خسته‌تر و زخمی‌ترم کردید و هر بار منو بیشتر به این نتیجه رسوندید که می‌تونستم این زمان و انرژی رو برای رشد و موفقیتم صرف کنم تا همنشینی با آدم‌های بدقلقی که اگه تموم دستامو هم پر از عسل کنم و تو دهنشون بذارم، تهش انگشتمو گاز می‌گیرن، قید همتون رو زدم و هم شما و هم خودم رو راحت کردم و چسبیدم به کار و زندگی خودم، برید و از من دور بمونید و خوش باشید.

.🖤

بسیجی یا زیر دار و دسته دولت اینجا جوین باشه خونوادش خرابن

هیچ بسیجی ای اینجا جوین نمونه

عصبی و حرررصی ام

وای، تیکه تیکههه بشیددد

😭😭😭

حرومزاده ها