داستایفسکیِ دیوانه.
Kanalga Telegram’da o‘tish
«به نوری باور دارم که میاندیشد به رنگهایی که محو نمیشوند به زنانی که کوچک نمیشوند» t.me/Chevalet_bot?start=Mg9AACTUbebg
Ko'proq ko'rsatish4 542
Obunachilar
-724 soatlar
-207 kun
-7830 kun
Postlar arxiv
4 543
Repost from موومان
یه چیزی که اخیراً بیشتر به نظرم میاد اینه که چقدر از وسایل خونهمون دیگه استفاده نمیشن ولی هنوز سر جاشونن. یه سیم که نمیدونیم مال چیه، یه دفتر نصفه، لباسایی که سالهاست نپوشیدیم، یه جعبه که قرار بوده یه روز مرتبش کنیم، یه کیف پر از کاغذهایی یه زمانی میخوایم چک کنیم کدوم بدرد میخوره کدوم نه، یه قوطی بیسکوییت بزرگ که همه چی توش پیدا میشه، انگار آدمها فقط خاطرهها رو نگه نمیدارن یه عالمه «شاید یه روز لازم بشه» هم توی خونههاشون انبار میکنن تا شاید یه روز لازم بشه که این فقط درباره وسایل خونه نیست.
4 543
حست رو درک میکنم. اما خیلی جوانی برای اینکه بخوای نا امید بشی از وارد شدن به بازار کار.
از کاراموزی های رایگان شروع بکن. من خودم اینطوری در ۱۸-۱۹ سالگی وارد بازار کار شدم. مدتی هم رایگان کار میکردم.
4 543
من ۱۹ سالمه تازه کنکورمو دادم ، اما به شدت بی پولی رو حس میکنم و هیچ راهی برای نجاتش ندارم ، هر اگهی هم خوندم با شرایطم نمیخوند💔 کاش یکی بود کمکم کنه خیلی احساس تنهایی و بی کسی میکنم.
