Encore nulla
Kanalga Telegram’da o‘tish
475
Obunachilar
-124 soatlar
-17 kun
-530 kun
Postlar arxiv
475
نوای ویولن دوست صمیمی‌ام از اتاقش به گوشم می‌رسد، دارم کاهوها، گوجه و دو دانه خیار شل و ول را می‌شورم و همانطور که آب روی دستم جریان دارد به معنای زندگی فکر می‌کنم؛ یک دانه سیب‌زمینی کوچک در خانه باقی مانده، خاک رویش را با دستم گِل می‌کنم و ترکیب وصفی «دوستِ صمیمی» قلقلکم می‌دهد، سیب زمینی را خرد می‌کنم و در کاسه‌‌ای آب می‌ریزمش تا بعد از نوشتن به سراغشان بروم؛ آن چیزهایی که باید بنویسم را نمی‌نویسم و در عوض اینجا چیزهایی دیگر می‌نویسم و همه‌ی این‌ها برای من خیلی طولانی‌تر از چند جمله‌ی پشتِ هم می‌گذرند و من سال‌ها این جریان را زندگی کرده‌ام و حالا فقط بدنم هم دارد تجربه‌اش می‌کند و بالاخره این جمله هم باید نقطه‌ای داشته باشد تا من هم بروم به کارهایم برسم.
475
نوای ویولن دوست صمیمی‌ام از اتاقش به گوشم می‌رسد، دارم کاهوها، گوجه و دو دانه خیار شل و ول را می‌شورم و همانطور که آب روی دستم جریان دارد به معنای زندگی فکر می‌کنم؛ یک دانه سیب‌زمینی کوچک در خانه باقی مانده، خاک رویش را با دستم گِل می‌کنم و ترکیب وصفی «دوستِ صمیمی» قلقلکم می‌دهد، سیب زمینی را خرد می‌کنم و در کاسه‌‌ای آب می‌ریزمش تا بعد از نوشتن به سراغشان بروم؛ آن چیزهایی که باید بنویسم را نمی‌نویسم و در عوض اینجا چیزهایی دیگر می‌نویسم و همه‌ی این‌ها برای من خیلی طولانی‌تر از چند جمله‌ی پشتِ هم می‌گذرند و من سال‌ها این جریان را زندگی کرده‌ام و حالا فقط بدنم هم دارد تجربه‌اش می‌کند و بالاخره این جمله هم باید نقطه‌ای داشته باشد تا من هم بروم سراغ کارهایم.
475
Repost from Negar is here.🧣
انگار دوباره نوجوونم! درحالی که حالا پنجره‌ی اتاق دوست صمیمی‌م رو از تختم تماشا می‌کنم و فقط یک دیوار باهام فاصله داره.
