Qatel

کاووش گران ( عرفان ) ( پوریا )

🗿

وقتی دونه دونه گم میشدن، این تو بودی که زخمامو شمردی.

ترسیدی پسرجان

اشکات برا من ، خنده هام برا تو ...

با من از اندوهت بگو، رنگ مورد علاقه ات را هرکسی می تواند بداند.

دیگه دلم برات تنگ نمیشه فقط وقتی بهت فکر میکنم مجبور میشم نفس عمیق تری بکشم.

یروز خواستی بیای برگشت تو با من.

گمان میکردم تو همدردی حال فهمیدم تو هم دردی.

نمیدونم چطوری انقدر زود به زود کون به کون به یکی دل میبندن سریع عاشق میشن

همه هیجانا یروز تکراری میشن.