:)

وضعیت این روزام اینجوریه که فقط "میگذرن" و جالب اینه که منم میخوام که فقط "بگذرن" هعی جنگ ندیده بودم که اینم به کالکشن زندگیم اضافه شد :( دوستان من تقریبا شرایط جوی آرومی دارم... (ولی از درون به شدت نابودم) لطفا هر نوع کمکی ازم بر میومد بیاید پیوی بهم بگید تا جایی که بتونم کمک میکنم ❤️ @imSinaCode

شمام یه حس dissociation دارید و نمیتونید بپذیرید این رسما جنگه؟ انگار که این تصویرا مال کشور شما نیست و شما فقط تماشاچی‌ش هستید؟ واقعا یه حال کثافتی دارم که توصیف‌پذیر نیست.

مشهدم زدن هعیییییییی

~ الف.ح.پ

من از جنگ می‌ترسم چون جنگ سواد ندارد؛ چون شناسنامهٔ آدم ها را نمی‌خواند، دفتر مشق بچه ها را نمی‌خواند. قبالهٔ ازدواج نو عروسان را نمی‌خواند. مدرک دانشگاهی تحصیل‌ کردگان را نمی‌خواند. من از جنگ می‌ترسم چون جنگ کور است؛ جوانی پسران را نمی‌بیند، زیبایی دخترکان را نمی‌بیند، فردای کودکان را نمی‌بیند، آرزوهای انسان را نمیبیند، رؤیاها و دلتنگی‌ها و حسرت‌ها را نمی‌بیند. من از جنگ می‌ترسم چون جنگ ادب ندارد، پایش را می‌گذارد روی خانه‌ها، روی شهرها، روی آدم‌ها، روی قلب‌ها و عشق‌ها و تمناها. روی تأسیسات اقتصادی که با سال ها خون دل ساخته شده‌اند. من از جنگ می‌ترسم چون آشنا و غریب سرش نمی‌شود، خوب و بد سرش نمی‌شود. دیندار و بی‌دین نمیشناسد، پیر و جوان نمیشناسد، باسواد و بی‌سواد نمیشناسد، فقیر و غنی نمیشناسد، تر و خشک را نمی‌شناسد، پایش به هر جا که برسد همه را می‌سوزاند. من از جنگ می‌ترسم چون هر لباسی که بپوشد، هر نقابی که بزند، هر شعاری که بدهد، باز هم جنگ است و جنگ را از هر طرف که بنویسی گنج نخواهد شد، رنج خواهد شد. من از جنگ می‌ترسم چون جنگ از همه انتقام می‌گیرد، از همه. - عرفان نظرآهاری. @Abiyedoordast

من اعصاب محدودی دارم لطفاً ازم سوالات wh دار نپرسید پ.ن: سوالات wh دار شامل who? where? why? how? when? which میشه (کی؟، کجا؟، چرا؟، چطور؟، کِی؟، کدوم؟) ❧ @SinaCodeMode

15/03/1404 - نامیرا

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد دلشوره ی ما بود، دل آرام جهان شد در اوّل آسایش مان سقف فرو ریخت هنگام ثمر دادن مان بود خزان شد زخمی به گل کهنه ی ما کاشت خداوند اینجا که رسیدیم همان زخم دهان شد آنگاه همان زخم، همان کوره ی کوچک، شد قلّه ی یک آه، مسیر فوران شد با ما که نمک گیر غزل بود چنین کرد با خلق ندانیم چه ها کرد و چنان شد ما حسرت دلتنگی و تنهایی عشقیم یعقوب پسر دید، زلیخا که جوان شد جان را به تمنّای لبش بردم و نگرفت گفتم بستان بوسه بده، گفت گران شد یک عمر به سودای لبش سوختم و آه روزی که لب آورد ببوسم رمضان شد یک حافظ کهنه، دو سه تا عطر، گل سر رفت و همه ی دلخوشی ام یک چمدان شد با هر که نوشتیم چه ها کرد به ما گفت مصداق همان وای به حال دگران شد

👤 حامد عسکری

https://t.me/+F6ajT4Px77YwYWZk به دلایل عجیبی یه چنل موزیک زدم و قصد ندارم پابلیکش کنم لینکش رو اینجا می‌زارم فقط 🫠 مطمئنم از جوین شدن توش خوشتون میاد :) پ.ن: اونایی که خوشتون میاد رو حتما لایک کنین که ببینم چقدر سلایقمون یکیه و اگه دیدید جای آهنگی خالیه تو چنل بفرستید پیوی استقبال میکنم پ.ن²: آهنگارو از پایین به بالا گوش کنید چون جدیدا اکثرا بهترن... پ.ن³: این چنل دارایی من حساب میشه و خیلی برام عزیزه پ.ن⁴: هر از گاهی اگه حوصلم بکشه تیکه آهنگ هم می‌زارم

به امتداد نخ که نگاه کرد به دستانش رسید. دستانی ظریف که محکم نخی بلند را نگه داشته بودند. حالا زمانِ متقاعد کردن دستانش بود. همه‌ی آن‌چه باید انجام می‌داد درست همان‌جا بود، نیرویی در میان انگشتانش، در دستانش. دستانش که متقاعد شدند، نخ را رها کردند. و رنج همچون بادکنکی سبک‌بار از او دور و دور‌تر شد. - پونه مقیمی. @Shakiibaa

البته که یه روز تاخیر داشتم ولی خب (دیروز کلا نت نداشتم و بیرون بودم)

مریم میرزاخانی ریاضیدان و‌نابغه ایرانی و استاد دانشگاه، نخستین زن برندهٔ مدال فیلدز،درحال تدریس در دانشگاه آکسفورد. افتخاری جهانی برای ایران و الگویی ماندگار برای نسل های آینده.یاد‌و‌نام او الهام بخش تمام علاقمندان به علم و‌دانش خواهد بود #مریم_میرزاخانی 🆔@ysc_ir

دی شیخ با چراغ همی گشت گِرد شهر کز دیو و دَد ملولم و انسانم آرزوست