Reading Psychoanalysis

I like to wander some graveyards alone And think of all that I've become What kind of box I would go And would you even notice My disappearance, my impressions I'm just waiting, waiting And until then my desolation Will be my trademark I'll always remain alien And however hard I try to integrate I'll always remain alien You say I should go out In every brutal town There is someone of substance Forcing me to do things I never do For instance laugh at jokes of you Small talks have simply no relevance And until you change I'll keep my delighted face It is my trademark to always remain alien And however hard I try to integrate I'll always remain alien تنهایی در گورستان‌ها پرسه زدن را دوست دارم؛ و به همهٔ آنچه شده‌ام فکر می‌کنم. به این‌که روزی در چه صندوقی آرام خواهم گرفت، و آیا اصلاً متوجه خواهی شد که دیگر نیستم؟ نبودنم، ردّی که از خود بر جا گذاشته‌ام... من فقط منتظرم، منتظر. و تا آن روز، ویرانیِ درونم نشانِ من خواهد بود. من همیشه بیگانه خواهم ماند؛ و هرقدر هم که بکوشم خود را در میان دیگران جا بدهم، باز هم بیگانه خواهم ماند. تو می‌گویی باید از خانه بیرون بروم؛ اما در هر شهرِ خشن و بی‌رحم کسی پیدا می‌شود که مدام مرا وادار کند کارهایی بکنم که هرگز نمی‌کنم. مثلاً به شوخی‌های تو بخندم. این گفت‌وگوهای سطحی و روزمره برایم هیچ معنایی ندارند. و تا وقتی تغییر نکنی، همین لبخندِ خشنود را بر چهره نگه می‌دارم؛ چرا که نشانِ من این است: که همیشه بیگانه بمانم. و هرقدر هم که برای پیوستن به دیگران تلاش کنم، باز هم بیگانه خواهم ماند.