𝖲𝗂𝗆𝗉𝗂𝗇𝗀 𝟤𝟦/𝟩

💙🎀热烈的少年 🤍 جوانیِ آتشین حرف‌هایی که بهم زدن، هیچ‌وقت از یادم نرفته. اصلا چرا باید به اون نقطه دور پرواز می‌کردم؟ چقدر مسخره شدم، چقدر تیرِ زهرآلود خوردم، چقدر زخم خوردم تا این‌قدر مقاوم شدم، مقاوم!   مقاومت کردن فقط منو قوی‌تر می‌کنه، دیوارِ واقعیت رو می‌شکنم، کوله‌بارم رو برمی‌دارم و می‌زنم به دلِ جاده قدم به قدم، رد پام توی مسیر باقی می‌مونه، پس دیگه حس نمیکنم گم شدم.   اون نگاهِ حسرت‌بارِ جوونی به آسمون اون ماهِ گرمِ پشت پنجره الان داره روی صورتم که با باد و سرما (سختی‌ها) پخته و بالغ شده، می‌تابه. آرزوهای بزرگم رو با هر دو دست نگه داشتم، و نگاه‌های زیادی روی دوشم سنگینی می‌کنه، چرا همیشه یکی هست که بهم میگه تسلیم شو؟   ولی من لجباز به دنیا اومدم، مثل یه خورشید سوزان. بر پرواز بر خلاف باد، اصرار دارم، با تمام توانم می‌جنگم. اگه تاریکی جرات کنه مانعم بشه، تبدیل به نوری می‌شم که شب رو می‌شکافه. روی صحنه‌ای که متعلق به منه، بدون ترس، شکوفا می‌شم.

💙🎀讓我成為你的秘密 🤍 اجازه بده من رازت باشم در چشم‌هات یک ابرِخاکستری‌ـه، ولی از بین اون ابر، نامه طولانی رو دیدم، احساساتت رو در سکوت پنهان کردی. کاش می‌تونستم تو رو به هوای صاف برگردونم. اگه می‌تونستم سایه‌ات رو گیر بندازم حتی دوباره آواره شدن هم برام مهم نیست؛ چون زندگی من با نورِ زندگی تو روشن میشه پس خواهش میکنم، منو باور کن. بگذار تبدیل به تو بشم، تبدیل به رازی که می‌توانی فاشش کنی، تبدیل به عطری لطیف که گذشته‌‌ـت رو التیام می‌بخشه. اگه سرنوشت اصرار داره که بارونِ سیل‌آسا نصیبت کنه؛ نترس؛ من کُتی برای روحت می‌شم بگذار تبدیل به تو بشم، تبدیل به سند و مدرکی برای باور به عشق تبدیل به جزیره‌ای که تک تک آرزوهات در اون برآورده میشه. افسوس مناظر از دست رفته رو نخور، حتی اگر روزگار بچرخه و ستاره‌ها جابه‌جا بشن، من همچنان اینجام و فراموش نکردم که تا انتهای باقی‌ عمر، همراهت باشم.

💙🎀你听 🤍 گوش کن بذار شب بیدار بمونه و هرگز ناپدید نشه، چطور باید به سمت فردا برم؟ همه اون حرفا و شایعه‌ها، مسخره و بی‌جوابن، آخرین باره که تسلیم نمی‌شم.   کی داره منو نگاه می‌کنه؟ کی منو می‌کشه؟ کی منو پس می‌زنه؟ اون سمت آتش ایستادن و فقط سوختن من رو تماشا می‌کنن. بذار تقلا کنم، بذار از پا بیفتم، بذار نابود شم با چند کلمهٔ نرم و آروم، منو دور انداختی   گوش کن، گوش کن، در اعماق دریا گوش کن، گوش کن به سکوتِ اعماق دریا گریه، گریه‌ای که تبدیل به ناله میشه، تا زمانی که تنهایی، سایه منو ببلعه.   کی داره منو نگاه می‌کنه؟ کی منو می‌کشه؟ کی منو پس می‌زنه؟ اون سمت آتش ایستادن و فقط سوختن من رو تماشا می‌کنن. بذار تقلا کنم، بذار از پا بیفتم، بذار نابود شم با چند کلمهٔ نرم و آروم، منو دور انداختی   گوش کن، گوش کن به انعکاس صدا، اشک و صداقتم رو ازم جدا می‌کنن. یه عمر، یه عمر نمیشه از سرنوشت فرار کرد، ولی با تمام توانم، خودمو بغل می‌کنم.