𝙄𝙉𝙉𝙊𝘾𝙀𝙉𝙏

این را می‌دانَم که تَنِ مَن پُر اَز زَخم اَست امّا هَنوز رویِ پاهایِ خودَم ایستادِه‌اَم

به خدا بهم دروغ میگی می‌فهمم فقط حوصله ندارم بهت بگم داری دروغ میگی.

به قول فخرالدین مزارعی: گفتی که شاهکار شما در زمانه چیست؟ یالله که زنده بودن ما شاهکار ماست..

کاش اژدها بودم تا هرکی اذیتم می‌کرد می‌گفتم هااااا هم اون آتیش می‌گرفت و هم من دلم خنک می‌شد

دَرمن‌انگار‌کسی‌در‌پیِ‌انکارِ‌من‌است یک‌نفر‌مثل‌خودم، تشنه‌ی‌دیدارِ‌من‌است..

یا میشی بابایِ پسرم، یا اسمت میشه اسمِ پسرم

فراموش کردنت کارِ من نیست قربونت برم:) یادته اون شبا تا ساعت دوِ شب باهم تلفنی حرف میزدیم تا خوابمون ببره؟ یادته باهم بلند بلند مثلِ دیوونه ها میخندیدیم؟ همو نگاه میکردیم چشامون برق میزد، نگاهت یه لحظه ازم گرفته نمیشد میگفتی چقدر خوبه که دارمت... صدات تو گوشمه، حرفات و یادم نمیره، فقط کافیه چشمام و ببندم! کاش برگردم به همون شبا میدونی دلم برا دوست داشتنت تنگ شده:) کاش اون لحظه ها که میگفتی چقدر دوسم داری تموم میشدم..

من‌اونقدر‌بزرگ‌شدم‌که‌بدونم‌دیگه‌مالِ‌من‌نیستی ولی‌هنوز‌اونقدری‌بزرگ‌نشدم‌که‌دلم‌برات‌تنگ‌نشه

من اونقدر بزرگ شدم که بدونم دیگه مالِ من نیستی ولی هنوز اونقدری بزرگ نشدم که دلم برات تنگ نشه

من اونقدر بزرگ شدم که بدونم دیگه مالِ من نیستی ولی هنوز اونقدری بزرگ نشدم که دلم برات تنگ نشه

اگر مرگم فرا رسید و یکدیگر را ندیدیم بدان من تورا بسیار آرزو کردم...!(: