the depths of darkness..

این بشر واقعی نیس :)

وقتی یکی غمگینه و حتی حوصله ی توضیح دادن خودشو نداره بهش بگو : اگه نمی‌خوای حرف بزنی من زنگ می‌زنم و تو سکوت کن. اونقدر به سکوتت گوش می‌دم تا خالی شی. طبیعیه که از اعماق وجود حس بد داشته باشی و دردت اونقدر عمیق باشه که نتونی بیانش کنی. من درکت می‌کنم. بیا بغلم. هرکار خواستی بکنی منو در جریان بذار. باهم انجامش می‌دیم. تو تنها نیستی. می‌خوای بیام پیشت؟ می‌تونم بیام دنبالت و اونقد آهنگ گوش بدیم و باهاش داد بزنیم که خالی شی. برام اهمیت داری. هم خودت هم حسای بدت. هرچقد بخوای تایم دارم. چی‌کار کنم یکم ازین حس بدت کم شه و بهتر شی. بگو. درجا انجامش می‌دم. ناراحتی تو صد برابر منو ناراحت می‌کنه. هرچیزی شد بدون منو داری و پشتتم.

کسی و داری تو این وضعیت اگه دو ساعت جواب تکست ندی از نگرانی بهت زنگ بزنه؟ کسی و داری وقتی داری میری بیرون ازش جمله "مراقب خودت باش" رو بشنوی؟ یا کسی و داری وقتی حالت خوب نیست گوش بشه واسه شنیدن حرفات؟ از خودش بزنه واسه خوب شدن حال تو، بیاد ببینتت و واست غذای مورد علاقت رو بیاره تا یکم روحیت بهتر شه؟ کسی که حرف نباشه و نگرانی رو تو چشماش ببینی؟ کسی که واسش مهم باشی اولویت باشی، اگه همچین کسی رو دارید دو دستی بچسب بهش، از خودت نرنجونش و بهش حس بد نده، همچین آدمایی تو زندگیای کوتاه ما خیلی کمیابن جوری که شاید هیچوقت مثلشون نیاد، با این آدما مهربون باشید، کم پیدا میشن.

Hey!

ولی صدای این زیبا آرامش میده بم =)

:)

بچمو امروز دیدم >>>

جوری ک مث کصخلا بیرونم

:)

Me...