Notre espace

درس اصلی ۵۷ این نبود که استبداد را نباید با استبداد جایگزین کرد، این بود که «حتی بدترین استبداد سکولار از [به‌ظاهر] معدل‌ترین نیروی اسلام‌گرا مترقی‌تر است.»

هرچند که شعرش درباره جوونای افغانستانه اما با گریه‌هاش گریه کردم به یاد کسانی که چهل روزه یارشون رو در راه آزادی از دست دادند...

بخش آخر این مصاحبه هم خیلی جالب بود وویس می‌گیرم

رایف: موضع شما در قبال این سخن توماس مان چیست که گفته است «بلشویسم‌ستیزی حماقت اساسی عصر ماست.» آرنت: عصر ما آنقدر پر از اباطیل است که تعیین اینکه رتبه اول به کدام تعلق می‌گیرد کار سختی است. ولی اگر بخواهیم جدی حرف بزنیم، بلشویسم‌ستیزی به عنوان نظریه، به عنوان یکی از «ایسم‌»ها، اختراع کمونیست‌های سابق است. مقصودم نه هر بلشویک یا کمونیست سابق، بلکه کسانی است که روزگاری ایمان داشتند و بعد از آقای استالین سرخوردند و دلسرد شدند؛ به عبارت دیگر، کسانی که نه واقعاً انقلابی بودند و نه از حیث سیاسی متعهد، ولی چنانکه خودشان گفته‌اند، خدایی را از دست داده بودند و بعد رفتند به جستجوی خدای جدید و همچنین ضد آن، شیطانی جدید ـــ یعنی الگو را معکوس کردند. اما غلط است که بگوییم ذهنیت این افراد تغییر کرد و به‌عوض جستجوی ایمانی جدید واقعیات را دیدند و به‌حساب گرفتند و خواستند اوضاع را تغییر دهند. اعم از اینکه بلشویک‌ستیزها اعلام کنند که شرق شیطان است، یا بلشویک‌ها بگویند آمریکا شیطان است، تفاوتی نمی‌کند: عادات فکری هر دو به یک جا می‌رسد. ذهنیت هنوز همان است که بود. هر دو فقط یا سیاه می‌بینند یا سفید. اما در عالم واقع، چنین چیزی نیست. اگر کسی سرتاسر طیف رنگ‌های سیاسی یک اصل را نشناسد، و نتواند تمیز بگذارد بین شرایط اساسی کشورهای مختلف و مراحل گوناگون توسعه و سنت‌ها و انواع و درجات تولید و تکنولوژی و ذهنیت و غیره و غیره، در آن صورت نخواهد دانست چگونه در این عرصه حرکت و جهت‌یابی کند، و کاری از دستش ساخته نخواهد بود جز اینکه دنیا رو خورد و خاکشیر کند تا عاقبت چشمش بیفتد فقط به یک چیز، یعنی سیاه ساده.

مصاحبه‌ای از روزنامه‌نگار آلمانی آدلبرت رایف در تابستان ۱۹۷۰ با هانا آرنت، درباره کتاب خشونت.

ترجمه عزت‌اله فولادوند، نشر خوارزمی.

...

+

امروز چهلم آیدا بود. ما تهران نیستیم و نتونستیم بریم. من از چیزی حدود ۱۰۰۰ کیلومتر فاصله با آهنگ Konna Netlaka فیروز، برای تو می‌گِریَم آیدا. برای تو و فریادهای مادرت که منتظر عدالته. به قول یکی از دوستان، فریادهای مادرت واقعی‌ترین چیزیه که جنایت‌های سیاسی و ایدئولوژیک به همراه دارن...

سارینا رضایی در بازداشت به سر می‌بره. چک کردم اکثر منابع رو اما اسمش نبود. در ناشناس ازم خواستن که اسمش رو به دستتون برسونم. لطفا اگر می‌تونید فوروارد کنید چنل‌هاتون تا اسمش جزو لیست بازداشتی‌های چنل‌های بزرگ‌تر قرار بگیره.

این پتیشن برای لغو دعوت عراقچی به سازمان ملل تا الان حدود ۷۵ هزار امضا جمع کرده. اگر به ۱۰۰ هزار برسه، مثل ماجرای داووس احتمال لغوش جدی میشه. نباید اجازه بدیم تصویرسازی و سفیدشویی انجام بشه. لطفاً امضا کنید؛ هیچ اطلاعات هویتی هم لازم نداره. @NameshunraSedaBezan

...

این عوعوی سگان شما نیز بگذرد...

دونه دونه پروفایل ۵۶۰ نفرتون رو چک کردم و دیدم دونفر هنوز آنلاین نشدن. امیدوارم مشکل از اینترنت‌شون باشه...

دیگه فهمیدن صداوسیما نگاه نمی‌کنیم، اس‌ام‌اس می‌زنن که مطلع‌مون کنن!