اقامتگاه کاج و ابر

𐇵

˖𓍢ִ໋˚.⋆ 𝑻𝘩𝘦 𝑩𝘶𝘵𝘵𝘦𝘳𝘧𝘭𝘪𝘦𝘴 𝘪𝘯 𝘮𝘺 𝑺𝘵𝘰𝘮𝘢𝘤𝘩 𝘩𝘢𝘷𝘦 𝘣𝘦𝘦𝘯 𝑬𝘢𝘵𝘦𝘯 𝘣𝘺 𝘢 𝑭𝘳𝘰𝘨. 𓆏.⋆

تولدِ سیگار صورتی.🧘🏻‍♀️💘

“هر جا هر غمی بود ما در آن فرومی‌رفتیم، چون این‌طور ساخته شده بودیم و این کار را خیلی خوب بلد بودیم.”

☕🌸🥐

دلم میخواد به همه‌ی آدم‌ها پیام بدم و براشون حرف بزنم؛ ازشون بخوام برام حرف بزنن و بگن توی این مدت چی براشون گذشته؟ چه کتاب‌هایی خوندن، عکسهایی که گرفتن و به نظرشون قشنگ شده رو برام بفرستن، آهنگ‌های جدیدی که پیدا کردن رو برام بفرستن، برام حرف بزنن از خوابایی که دیدن، جاهایی که رفتن، فیلم‌هایی که دیدن، چیزایی که نوشتن، آدم‌هایی که ملاقات کردن و حس‌هایی که تجربه کردن. دلم میخواد با آدم‌ها بخاطر این مدت گریه کنم، بخندم و باهاشون بی‌وقفه حرف بزنم.

خوشحالم برگشتید بچه‌ها )):

تاثیر تیره‌ی جنگ جهانی بر سربازان بازمانده ⛓️‍💥

در طول جنگ جهانی اول هزاران سرباز پس از ماه‌ها حضور در سنگرها دچار فروپاشی عصبی شدند؛ بی‌وقفه می‌لرزیدند، قدرت حرف‌زدن یا راه‌ رفتن را از دست دادند، به صداهای بلند واکنش شدید نشان می‌دادند، ساعت‌ها خیره به یک نقطه می‌ماندند و در اثر فشار روانی شدید دیگر صدایی نمی‌شنیدند یا حافظه‌شان را از دست می‌دادند. حالتی که آن زمان با نام Shell Shock شناخته شد. انفجار مداوم گلوله‌های توپخانه، اجساد رها شده، بوی مرگ، بی‌خوابی و انتظار دائمی برای حمله بعدی به مغز سربازان آسیب بسیاری زدند. جنگ جهانی اول، اولین جنگ صنعتیِ تمام‌عیار بود و مغز انسان برای آن حجم از وحشت آماده نبود. بعضی سربازان به‌جای درمان به فرار از جنگ یا “بزدلی” متهم شدند و حتی مواردی وجود داشت که سربازان مبتلا تیرباران شدند چون تصور می‌شد عمدا از نبرد فرار کردند. طبق گزارش‌های رسمی بریتانیا، بیش از ۲۵۰ هزار سرباز در جنگ جهانی اول به آن دچار شدند اما چون این وضعیت هنوز شناخته‌شده نبود، بسیاری از پرونده‌ها ثبت نشدند یا عمدا نادیده گرفته شدند.