سها كوچك.

و واقعا وحشتناك بود چون خورد توي صورتم كه تو واقعا تلاشي نكردي سها وات د فاك و بلد نيستي حتي تلاش كني.

شايد به اندازه نصف يك اپارتمان نرمال خرج كنكورم كرده بودن و من ذره اي درس نميخوندم.

اولين كنكورم رو گند زدم.

بنظرت اون نقطه عطفی که باعث شد شخصیت الان و داشته باشی چی بوده؟ یجورایی turning point ات🩷

من قطعا به بچم سخت ميگيرم تا حدي كه الازمه كه ياد بگيره بايد تلاش كنه. كه بعدا عرضه داشته باشه كاريو پيش ببره.

چون صادقانه ادمي نيستم كه راحت تحت تاثير چيزها قرار بگيرم و براي من همه چيز ذهني و احساسي كار ميكنه.

واقعا احساس شكست داشتم هنوزم گاهي دارم. ولي احساس ميكنم چون هنوزم گاهي لوسم و خيلي خودمو تحت فشار قرار ميدم كه تلاش نرمالي داشته باشم.

هيچ ديسپليني هيچ تلاشي مطلقا. همه چيز حاضر بوده.

و به خودم اومدم و ديدم من اصلا بلد نيستم تلاش كنم و هيچ جايي در دنيا ندارم و واقعا افسرده شدم

چون صادقانه من لوس بار اومدم تا همون ١٦-١٧ سالگي. هر چيز يكه ميخواستم رو داشتم و اين بنظر خودم درست نبود.

منم دوس دارم واقعا بچم به خودش برسه. اما مطمئنم كه بهش سخت ميگيرم تا مدتها و ميخوام earn كنه همه چيز رو.

ولي من اينو به وضوح ميبينم كه بابام دوس داره اگر جايي حاضر ميشيم من خيلي مرتب و خوب بنظر برسم.

هم سنم بالا ميره و هم بنظرم هدر دادن پوله واقعا.

اين يكي از چيزاييه كه كسي نيمدونه مثلا و من دلم نميخواد لباساي الگنت خانومي و گرون بپوشم هنوز

ولي گاهي لباساي رندوم و نامرتب ميپوشم و نرمال و بابام دوس نداره ما خيلي بحث داريم راجبش.

نميدونم ببين من شخصا دوس ندارم دستاورداي خودمو بدون بك گراند به بقيه بگم. درست نيست.

این یه بحث دیگه میشه ولی بنظرم بحث این نیستش که چون باباش پولداره فلانه بهمانه اتفاقا خیلیم خوب و عالیه چیزی که هست اکثر کسایی که دیدم باباهاشون پولدارن با پول اونا فلکس میکنن و چس کلاس میذارن تو کت آدم عادی نمیره شخصا برای من اگه پول خودت باشه اوکیه ولی با پول شخص دیگه نمیتونم حساب کنمش

ادم مستعد بنظرم من چشمش به دهن بقيه نيست.

ادماي باهوش هم معمولا گليم خودشون رو از اب بيرون ميكشن و كاري به بقيه ندارن.

ادماي باهوش معمولا حسود نيستن.