အချစ်/အလွမ်း/ လျှို့ဝှက်သဲဖို ရသစုံ ဝတ္ထုများ ဧကြည်ဖြူ

" ရပါတယ်မြရွက် ...ကျွန်တော့်အတွက်စိတ်မပူပါနဲ့ ...ဖြည်းဖြည်းချင်းတက်သွားပြီး ...အပေါ်ရောက်မှ ကျွန်တော့်တပည့်လေးကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပါ့မယ်....အခုအဖုန်းမပါလာလို့ပါ " ဟန်လင်းသန့်ကပြောပြီးတော့ လှေကားပေါ်ကိုကြီးစားပြီးတက်ဖို့ ခြေလှမ်းတွေကိုအားယူလိုက်တယ်။သို့ပေမဲ့ ဟန်လင်းသန့်မှာ အပေါ်ကိုခြေမလှမ်းနိုင်ဘဲ မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာတုံ့ဆိုင်းသွားရတယ်။ " ဟော့တော့ မရဘူးလားဟင်...မရရင်မြရွက်လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ် ..." မြရွက်ဝါပြောပြီးတာနဲ့ တံခါးကိုသော့ခတ်လိုက်ပြီး ဟန်လင်းသန့်ကို လှမ်းတွဲလိုက်တယ်။ " ဟို...အားမနာနဲ့နော်....ရှင့်အခန်းအထိ ကျွန်မလိုက်ပို့ပေးပါ့မယ် " ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ပဲ ဟန်လင်းသန့်လက်မောင်းကိုဖေးမထိန်းကိုင်ပေးလိုက်ပြီး မြရွက်ဝါကူတွဲပေးလိုက်တယ်။နှစ်ယောက်သားနီးကပ်လွန်းတဲ့အနေအထားကြောင့် မြရွက်ဝါရင်ထဲမသိမသာလေးလှုပ်ခတ်နေပေမဲ့ မျက်နှာကိုရှုံ့မဲ့ထားပြီး အံကိုကြိတ်ထားတဲ့ဟန်လင်းသန့်ကိုကြည့်ပြီး သနားသွားမိတယ်။လှေကားထစ်တွေက်ုတက်နေကြရင်းနဲ့ တစ်ချက်တစ်ချက်မှာ ဟန်လင်းသန့်ကိုယ်လုံးကြီးက မြရွက်ဝါရဲ့ပုပုသေးသေးကိုယ်လုံးလေးပေါ်ယိုင်လဲကျလာရင် မြရွက်ဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက‌ သွေးကြောတွေထဲဓါတ်လိုက်ခံရသလိုဖြစ်ဖြစ်သွားမိတာ။မြရွက်ဝါအတွက် ယောက်ျာတစ်ယောက်နဲ့ဒီလိုမျိုး နီးနီးကပ်ကပ်လဲတစ်ခါမှမနေဖူးဘူးလေ။မြရွက်ဝါမှာ တထိတ်ထိတ်ခုန်နေတဲ့နှလုံးခုန်သံတွေက်ို ဟန်လင်သန့်များကြားသွားမလားစိုးရိမ်မိပြီး အယောင်ယောင်အမှားမှားနဲ့မကြာခဏမော့ကြည့်နေမိတယ်။ နှစ်ယောက်သားအခန်းရှေ့ကိုရောက်တော့ မြရွက်ဝါကပဲ တံခါးသော့ကိုဖွင့်လိုက်တယ် ။မြရွက်ဝါတံခါးဖွင့်နေချိန်မှာ ဟန်လင်းသန့်ကအခန်းနံရံကိုမှီပြီးရပ်နေခဲ့တယ်။ " ရရဲ့လား ကိုဟန်လင်းသန့်......ဖြည်းဖြည်းချင်ဝင်နော်..." တိုက်ခန်းတံခါးကိုဖွင့်ပြီး ဟန်လင်းသန့်ကိုတွဲကာ အခန်းထဲကို မြရွက်ဝါဝင်လိုက်တယ်။အခန်းထဲရောက်ချိန်မှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေတဲ့ အခန်းကိုကြည့်ပြီး မြရွက်ဝါစိတ်ထဲက ချီးကျူးလိုက်မိတယ်။ဧည့်ခန်းထဲရောက်တော့ ဟန်လင််းသန့်ကိုဆိုဖာမှာထိုင်စေလိုက်တယ်။ " ဖုန်းကဘယ်နားမှာလဲ ကျွန်မယူပေးခဲ့မယ်လေ" " ဟုတ်ကဲ့‌...ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြရွက်ရယ်....ဖုန်းကကျွန်တော့် အခန်းထဲမှာကျန်ခဲ့တာ ...ရပါတယ်...ကျွန်တော်ကြိုးစားပြီးထကြည့်လိုက်အုံးမယ် " ပြောပြေဆိုဆိုနဲ့ ဟန်လင်းသန့်က ကြိုးစားပြီးထကြည့်လိုက်တယ်။ " အ " " အမေ့ " " ဘုတ် " ဟန်လင်းသန့်ကလဲကြိုးစားပြီးအထ၊မြရွက်ဝါကလဲ ဟန်လင်းသန့်ကိုထိန်းပေးလိုက်ချိန်မှာပဲ ဟန်လင်းသန့်က ကိုယ့်အရှိန်ကိုယ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဝုန်းခနဲလဲပြိုကျသွားခဲ့တယ်။ဒါပေမဲ့ ဟန်လင်းသန့်က သူတစ်ယောက်တည်းလဲကျသွားခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ မြရွက်ဝါရဲ့လက်ကို အားကိုးတကြိးဆွဲကိုင်ရင်းလဲကျသွားခဲ့တာလေ။နှစ်ယောက်သားဆိုဖာဆက်တီပေါ် လုံးထွေးကာလဲကျသွားခဲ့ကြတယ်။ မြရွက်ဝါမှာ ဟန်လင်းသန့်ကိုယ်ပေါ်ကိုကျရောက်သွားခဲ့တာကြောင့် လူကထူပူသွားပြီး အတင်းကုန်းထလိုက်မိတယ်။ဒီအချိန်မှာ ဟန်လင်းသန့်ကလဲ‌အယောင်ယောင် အမှားမှားနဲ့ မြရွက်ဝါရဲ့လက်ကိုဆွဲထားတာမို့ မြရွက်ဝါမှာ ဟန်လင်းသန့်အပေါ် ထပ်ပြီးလဲကျသွားခဲ့ရပြန်တယ်။ဒီတစ်ခါမှာတော့ နှစ်ယောက်သားမျက်နှာချင်းထိကပ်လုမတတ်ဖြစ်သွားခဲ့ကြတယ်။နှစ်ယောက်သားတစ်ယောက်မျက်နှာကိုတစ်ယောက်မင်သက်ငေးမောကြည့်နေမိတယ်။ဒီပုံစံနဲ့စက္ကန့်အတော်ကြာ နှစ်ယောက်သားသတိကင်းမဲ့သူတွေလိုငေးကြည့်နေမိကြတယ်။ " ဒေါက်..ဒေါက် " ရုတ်တရက်ကြီးထွက်ပေါ်လာတဲ့ တံခါးခေါက်သံကြောင့် မြရွက်ဝါရော ဟန်လင်းသန့်ပါ သတိဝင်လာကြမိပြီး နှစ်ယောက်သား လန့်ဖျပ်ကာလူချင်းခွါပြီး ကုန်းရုန်းထလိုက်မိကြတယ်။ " ဒုက္ခပါပဲ ...ဘယ်...ဘယ်သူလဲမသိဘူး ..." တံခါးခေါက်သံကြောင့် မြရွက်ဝါမှာ ထူပူပြီးဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်သွားမိတယ်။တံခါးလာခေါက်သူက ကြီးကြီးတို့မိသားစုထဲကတစ်ယောက်ယောက်များဖြစ်နေရင်ဆိုတဲ့အတွေးက မြရွက်ဝါခေါင်းထဲကိုရောက်လာတော့ လူတစ်ကိုယ်လုံးအသားတွေတဆတ်ဆတ်တုန်လာတယ်။ဖိနပ်ချွတ်ဆီကိုပြေးပြီးတော့ ဖိနပ်ကိုကောက်ကိုင်လိုက်ရင်းလူကဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေမိတုန်းမှာ ဟန်လင်းသန့်ကသူမကိုလက်ယပ်ပြလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းဆီကိုညွှန်ပြတာမို့ မြရွက်ဝါလဲတွေဝေတုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အိပ်ခန်းဆီကိုပြေးသွားလိုက်တယ်။ မြရွက်ဝါ အခန်းထဲရောက်သွားချိန်မှ ဟန်လင်းသန့်လဲ တံခါးဆီကိုဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်လျှောက်သွားခဲ့တယ်။ဟန်လင်းသန့်ရဲ့ခြေထောက်တွေက ထော့နင်းထော့နင်းဖြစ်နေခဲ့ပေမဲ့ ခပ်စောစောကလောက်တော့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးကြီးဖြစ်မနေတော့ဘူး။ " ဟင်...ဒဏ်ရာရထားတာလား မောင်ဟန်လင်းသန့်...ဘာဖြစ်တာလဲ " အခန်းအပြင်မှာ ကြီးကြီးရဲ့အသံကိုခပ်သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရတာမို့ မြရွက်ဝါပြူးပြူးပျာပျာဖြစ်သွားမိပြီး လူကလန့်ဖျပ်ကာ ခုတင်အောက်မှာဝင်ပုန်းလိုက်တယ်။တိုက်ပဲတိုက်ဆိုင််လွန်းတဲ့ဒီကံကြမ္မာကို မြရွက်ဝါစိတ်တိုနေမိရင်း ခုတင်အောက်မှာငြိမ်သက်နေမိတယ်။အခန်းအပြင်ဘက်ဆီမှာတော့ ကြီးကြီးရဲ့အသံသဲ့သဲ့ကိုကြားနေရတယ်။ ~~~~~~~~~~

" အင်း ...ဒါလဲဟုတ်ပါတယ် ... မောင်အဆင်ပြေအောင်နေနော် ....တော်ကြာမောင့်ဘွားတော်ကြီးစိတ်ကွက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး ...ဒါနဲ့ မောင်တို့နေတဲ့ အခန်းက ကိုယ်ပိုင်အခန်းလားတဲ့ ..၀ယ်ရင်ဘယ်စျေးလောက်ပေါက်လဲတဲ့ အမေကမေးနေတယ် " ချစ်သူမိုးရတနာရဲ့အမေးကို ရဲမြတ်မောင်ကခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး " မောင်တို့ အပိုင်မဟုတ်ပါဘူး...အဘွားရဲ့အခန်းလေ ... ဘယ်ဈေးပေါက်လဲတော့ မသိပါဘူး " " ဪ ..အဘွားအခန်းလား ..ဒါဆိုရင်တော့ မောင်တို့သားအမိနဲ့မောင့်အန်တီအမွေရမှာပေါ့ " " အင်း ရမှာပေါ့...ဒါပေမဲ့ မောင်ကအလုပ်လုပ်ပြီဆိုတာနဲ့ ..အမေတို့နဲ့အတူမနေပါဘူးအမေတို့က ပွမ်လွန်းတယ် ....မိုးနဲ့ပဲအတူနေမှာပါ " " သွားပါ အပိုတွေ ... သင်တန်းကြေးလေးပိုပြောပြီး အိမ်က တောင်းပါဆိုတော့ တောင်းလာလိုက်တာ တစ်သောင်းနှစ်သောင်းတောင်မပါချင်ဘူး ...ဟွန်းနော်...မိုးက မောင့်ကိုချစ်လွန်းလို့သာ တည်းခိုခန်းခက အစ အကုန်ခံနေတာသိရဲ့လား ...မိုးကိုလိုချင်တဲ့သူတွေဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတာ မောင်သိတယ်မဟုတ်လား " " ဟာ မိုးရယ် ...ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ ..မောင်ကလဲ မိုးကိုချစ်လွန်းလို့ ...အိမ်ကနေရသလောက်ညာတောင်းနေခဲ့တာပါကွာ...ပြီးတော့ ဒီသင်တန်းတွေ တက်နေတယ်ဆိုတာလဲ ...မိုးနဲ့အတူနေဖို့ မိုးကိုရှာကျွေးဖို့ပါ.....ခုလောလောဆယ်တော့ တည်းခိုခန်းခတွေကို မိုးကပဲ စိုက်ပေးထားပါအုံး ....အဲ့ဒီအတွက်မောင်က မိုးပြုသမျှကို နာခံပါ့မယ်ဗျ " ရဲမြတ်မောင်က ပြောရင်းနဲ့ မိုးရတနာကို သိမ်းဖက်လိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ် လှဲချလိုက်တယ်။ ~~~~~~~~ "မြရွက် " အသံနဲ့အတူလက်ကို လှမ်းဆွဲခံလိုက်ရတာမို့ မြရွက်ဝါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဟန်လင်းသန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်မိတယ်။ "မြရွက် ..ကျွန်တော့်ကိုရှောင်နေတာလား " " မ...မရှောင်ပါဘူး ...ဘာလို့ ရှောင်ရမှာလဲ ...ကိုဟန်လင်းသန်နဲ့မြရွက်ဘာမှမပတ်သက်ဘဲ ဘာလို့ရှောင်ရမှာလဲ " မြရွက်ဝါ ဟန်မပျက်ပြန်ဖြေလိုက်မိတယ်။ "မြရွက်က မရှောင်ဘူးသာပြောတယ် .....ကျွန်တော်နှုတ်ဆက်လိုက်ရင်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ထွက်သွားတာမဟုတ်ဘူးလား ...ကျွန်တော်က ခင်မင်လို့ နှုတ်ဆက်တာကို မာနကြီးတာလားဗျာ " ဟန်လင်းသန့်ပုံစံက မဖြေမချင်းဇွတ်ပြောနေမဲ့ပုံစံမျိုးဖြစ်နေတာကြောင့် မြရွက်ဝါသက်ပြင်းကို မသိမသာချလိုက်မိပြီး " ဟုတ်ကဲ့....ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် ပုံစံချင်းလဲမတူ အနေအထားချင်းလဲ မတူတော့ .. မခင်တာပိုအဆင်ပြေမယ် ထင်တယ် ကိုဟန်လင်းသန့်....ပြီးတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောပါမယ်....ကျွန်မဘယ်သူနဲ့မှလဲ မခင်ချင်ဘူး ...အထူးသဖြင့် ကိုဟန်လင်းသန့်နဲ့မိတ်ဆွေမဖြစ်ချင်ပါဘူး " ကြားလိုက်ရတဲ့ စကားကြောင့် ဟန်လင်းသန့်စိတ်ထဲ ထောင်းခနဲ ဒေါသဖြစ်သွားမိတယ်။သူ့ဘက်က ရိုးသားစွာ ခင်မင်ခဲ့တာကို မာနကြီးပြလွန်းတဲ့သူမကိုလဲ စိတ်တိုသွားမိတယ်။သို့ပေမဲ့ ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ "ဪ ... ဆောရီးပါဗျ.....မြရွက်ရဲ့စိတ်ကို ကျွန်တော်တကယ်မသိခဲ့လို့ပါ ... တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ .. ကျွန်တာ်က မြရွက်ကိုငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လိုရိုးသားစွာ ခင်မင်မိတာပါ ...နောက်ဆိုရင် နှုတ်မဆက်မိအောင် ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ် .. ကျွန်တော့်ကိုသွားခွင့်ပြုပါအုံးနော် " ပြောပြီးတာနဲ့ဟန်လင်းသန့်လှည့်ထွက်ခဲ့ပြီး လှေကားအတိုင်းတယ်လာခဲ့တယ်။တစ်ထစ်၊နှစ်ထပ်၊ သုံးထစ်၊ လေးထစ်၊ငါးထစ်မြောက်မှာ ဟန်လင်းသန့်ခြေထောက်တွေက လှေကားကျောက်ပြားကို မနင်းမိဘဲလေဟာနယ်ကို နင်းချလိုလိုက်တယ်။ " ဟာ ..အား " "ဟင် ..အမယ်လေး " အသံကြောင့် မြရွက်ဝါ မော့ကြည့်လိုက်တော့ လှေကားပေါ်က ခြေချော်ကျလာတဲ့ဟန်လင်းသန့်ကိုမြင်လိုက်ရတာမို့ မြရွက်ဝါပါ လန့်ပြီးအော်လိုက်မိတယ်။ဟန်လင်းသန်က သူမနားကိုပြုတ်ကျလာတာမို့ မြရွက်ဝါ ထိတ်ထိတ်လန့်လန့်နဲ့မေးလိုက်မိတယ်။ "ကို ..ကိုဟန်လင်းသန့် ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ ..ထနိုင်ရဲ့လား .." " အား ...ကျွစ် ..ကျွစ် .....ရ..ရပါတယ် မြရွက် ....စိတ်လောပြီးခြေထောက်ကို နင်းလိုက်မိတာ ..ဘာမှမဖြစ်ဘူးထင်ပါတယ်ဗျာ " ဘာမှမဖြစ်သလိုပြောလိုက်ရင်း ဟန်လင်းသန့်ထရပ်လိုက်တယ်။ဟန်လင်းသန့်ထရပ်လိုက်တာနဲ့ လူကယိုင်ခနဲဖြစ်သွားပြီး လဲကျမလိုဖြစ်သွားတယ်။ " ရ...ရရဲ့လား ကိုဟန်လင်းသန့် ...ရှင့်ခြေထောက်ထိသွားတထင်တယ်....ရှင်နဲ့အတူနေတဲ့သူရှိတယ်မဟုတ်လား ...ကျွန်မသွားခေါ်လိုက်မယ်လေ " " ဟုတ်တယ်...ခြေထောက်ကိုနည်းနည်းထိသွားတာထင်တယ်...ကျွန်တော့်တပည့်မင်းဆွေကမရှိဘူး မြရွက်ရဲ့ ....ဒီဘက်မှာအလုပ်ပါးတာနဲ့ ...ဆောက်လုပ်ရေးရုံးဘက်မှာသွားနေတယ်...ကျွန်တော်က ဟိုဘက်လမ်းမမှာဆောက်နေတဲ့တိုက်ကို ကြီးကြပ်ဖို့အတွက် ဒီမှာ အရောင်းအေဝယ်ရုံးခန်းပါဖွင့်ရင်းခြောက်လလောက်လာနေတာလေ....အဲ့ဒီတော့ ကျွန်တော့်တပည့်တွေက ဒီကိုအမြဲမလာကြဘူး...ဝယ်ရောင်းသမားတွေလာမှ လိုက်ပြရင်းလာကြတာ " " ဪ ဟုတ်လား...အဲ့ဒါဆို အပေါ်ကိုဘယ်လိုတက်မလဲ ..ဒုက္ခပါပဲ " ဟန်လင်းသန့်ရှင်းပြတာကို နားထောင်ရင်း မြရွက်ဝါမှာ ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်သွားမိတယ်။မြရွက်ဝါတို့အခန်းမှာကလဲ မြရွက်ဝါတစ်ယောက်တည်းပဲရှိတာလေ။

#ပန်းတွေပွင့်ချိန် (အခန်းဆက်ဝတ္ထု) အပိုင်း (၁၅) akyiphyu ******** "တီ...တီ " " အမေ့ " ဘေးကပ်ပြီး တီးလိုက်တဲ့ ကားဟွန်းသံကြောင့် မြရွက်ဝါလန့်ပြီးအော်လိုက်မိတယ်။ကြည့်လိုက်တော့ ဟန်လင်းသန့်ဖြစ်နေတာမို့ စိတ်ရှုပ်သွားမိတယ်။မဆုံချင်လို့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး ရှောင်ထွက်လာပါတယ်ဆိုမှ တည့်တည့်လာတိုးနေတာလေ။ " ဘယ်သွားမလို့လဲ..." ဟန်လင်းသန့်က အေးဆေးတဲ့အပြုံးလေးနဲ့မေးလာတော့ မြရွက်ဝါဖြုန်းခနဲ ဘာဖြေရမှန်းမသိဖြစ်သွားမိတယ်။ " စီးတီးမက်ဘက်သွားမှာလား " " ဟင် ...ဟုတ်တယ် ..အဲ..မ ..မဟုတ်ဘူး ...ဒီနားက အသိအိမ်ကိုလာလည်တာပါ ကိုဟန်လင်းသန့် " " ဪ ... ဟုတ်လား ...မသိပါဘူးဗျာ ....ဝေးရင်ကားကြုံခေါ်သွားပေးမလို့ပါ ...ဒါဆိုလဲသွားပြီနော် " " ဟုတ်ကဲ့ " ဟန်လင်းသန့် နှုတ်ဆက်စကားပြောပြီးတာနဲ့ ကားကို မောင်းထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။ကားမောင်းနေရင်း နောက်ကြည့်မှန်ကနေ ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်ဘက်ကိုတချိုးတည်းပြန်လစ်ပြေးသွားတဲ့ မြရွက်ဝါကို တွေ့လိုက်ရတာမို့ ဟက်ခနဲတစ်ချက်ရယ်လိုက်မိတယ်။ ဒီလောကမှာ သူ့ကိုစိတ်အနှောက်အယှက်ပေးတဲ့သူမျိုးကို ဟန်လင်းသန့်အမုန်းဆုံးပဲ။ သူမနဲ့ စတွေ့ချိန်းကတည်းက ဟန်လင်းသန့်ဆိုတဲ့ သူ့ဘက်က ရိုးသားခဲ့တယ်။အသက်အရွယ်နဲ့မလိုက် ဖိုးရိုးဖားရားတွေဝတ်ပြီး အချယ်အသမရှိ မာန်မာနမရှိတဲ့ပုံစံမျိုးမို့ စိတ်ရင်းနဲ့ ခင်မင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီလောက် သူ့ဘက်က ရိုးသားခင်မင်ခဲ့ပါရဲ့နဲ့ သူ့အပေါ် ဒီလို ဒီလိုပုံမျိုးလာချိုးရင်တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဟန်လင်းသန့် ခွင့်မလွှတ်ဘူး။အထူးသဖြင့် မာယာများပြီး ဟန်ဆောင်လိမ်ညာကြတဲ့ မိန်းမတွေကို ဟန်လင်းသန့် သိပ်မု***န်းတယ်။ ~~~~~ " အခြေအနေဘယ်လိုလဲ မင်းဆွေ " " အခြေအနေက မကောင်းဘူးဆရာ....အဘိုးကြီးအခြေအနေက သိပ်မကောင်းသလိုပဲ...စိတ်ဓါတ်ကျသွားလို့လားမသိဘူး...အဘွားကြီးလဲ ဒီလိုပဲ ယဲ့ယဲ့ပဲကျန်တယ်ဆရာရေ,,,သူတို့အတွက်ဝေစုလဲသိပ်ကျန်ပုံမရတော့ ခြံထဲမှာသစ်ပင်လေးစိုက်ပြီးချွေချွေတာတာစားနေကြတယ်..." " သူတို့ရဲ့သမီးအကရော အခြေအနေဘယ်လိုလဲ " ဟန်လင်းသန့်ကသူသိချင်တာကိုမေးလိုက်တယ်။မင်းဆွေကတော့ သူတို့အကြောင်းကို မသိတာမို့ သူသိလာသမျှကို အေးအေးဆေးဆေးပြောပြနေတယ်။ " အဲ့ဒီကောင်မလေးကတော့ တော်တော်ဆိုးဆိုးပဲဆရာရေ...လောင်းကစားဝိုင်းတွေမှာပဲ ခြေရှုပ်နေတာ....တွဲလိုက်တဲ့ကောင်တွေကလဲ မကောင်းတဲ့ကောင်တွေချည်းပဲ...ဒီးကြားထဲက သူကအမ်းချင်သေးတာ...တကယ်မလွယ်ပါဘူးဆရာရယ်...ကြည့်ရတာ လက်ထဲငွေကုန်သွားရင် အဘိုးကြီးအဘွားကြီးကိုငွေသွားညှစ်အုံးမယ်ထင်တယ် " " အင်း ..ကြားရတာလဲ စိတ်ပျက်စရာကြီးပါလား...မကြာခဏတော့ သွားကြည့်ပေးကွာ...နှစ်လတစ်ခါလောက်ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့...အဘိုးကြီးကအခြေအနေမကောင်းဘူးဆိုတာက စိုးရိမ်ရတဲ့အခြေအနေလား " " အဲ့ဒီလိုပဲပြောရမလားမသိဘူး ဆရာ...ကြည့်ရတာ...အဘိုးကြီးက အိမ်ထဲကအိမ်ပြင်ကိုမထွက်တော့တာ " " ဪ ...အိမ်ကြီးတစ်လုံးလုံးဆုံးရှုံးသွားလို့ စိတ်ထိခိုက်သွားတယ်ထင်တယ်...ဒီလောက်လေးက မိသားစုပြိုကွဲတာကိုမမှီသေးပါဘူး " ဟန်လင်းသန့်နာနာကြည်းကြည်းပြောလိုက်မိရင်း ဆုံးပါးသွားပြီဖြစ်တဲ့ ဖခင်ကြီးကိုမြင်ယောင်သတိရသွားမိတယ်။သူခံစားခဲ့ရတာတွေက နှစ်တွေဘယ်လောက်ပဲ ကြာကြာပျောက်ပျက်မသွားဘဲ ရင်ထဲမှာနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းနဲ့နာကျင်နေတုန်းပဲ။မြောင်းပုပ်နံ့နဲ့နံစော်ညစ်ပတ်နေတဲ့ အနံ့အသက်တွေက သူ့နှာခေါင်းထဲမှာစွဲထင်ကျန်နေတုန်းပဲ။သူခံစားခဲ့ရတာတွေအတွက် ဦးမင်းနိုင်အပေါ်မှာ ကံတရားကဝဋ်ပြန်လည်စေတာဆိုတော့ ဒီအတွက်ဟန်လင်းသန့်ရင်ထဲမှာ ကျေနပ်မိတယ်။လူဆိုတာ ကိုယ်လုပ်ခဲ့တာတွေအတွက် ထိုက်သင့်တဲ့တန်ကြေးတော့ ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပဲလေ။ဒါမှလေ တရားမျှတမှုဆိုတာရှိမှာမဟုတ်လား။ဒီအတွက်တော့ ဟန်လင်းသန့်ရင်ထဲမှာ ဘယ်သူ့အတွက်မှဘာခံစားချက်မှကို မရှိတာသေချာတယ်။ ~~~~~~~ " ဘယ်လိုလဲမောင် ....အိမ်က ဘာပြောလဲ " မိုးရတနာက ရဲမြတ်မောင်ကို မေးလိုက်တယ်။ "အင်း ...အမေကလုပ်ပေးမယ်လို့ပြောတယ် ... ဈေးအနည်းဆုံးဖြစ်မဲ့ အေဂျင်စီကို မောင်တို့ရှာကြမယ်လေ " " အင်းပါမောင်ရဲ့ ...အဲ့ဒါကို မိုးပဲရှာပေးပါ့မယ်....အလုပ်ရလို့ မောင်ဟိုရောက်သွားပြီဆိုတာနဲ့ မိုးကိုလှမ်းခေါ်ရမယ်နော် ...မိုးပါလိုက်ခဲ့မှာဆိုတော့ ဂျပန်ပဲသွားနော်မောင် ... " " ဟုတ်ကဲ့ပါမိုးရယ်....မမမိုးသဘောပါဗျ " " သွားပါ ....ပြောရင်တော့ မမမိုးသဘောချည်းပဲ...ပြီးတော့ မနေ့ကလဲ ဖုန်းသုံးခါပဲဆက်တယ် ..မောင်နော်အချိုးတွေပြောင်းနေတာလား " မိုးရတနာက နှုတ်ခမ်းလေးစူပြီးမေးလိုက်တယ်။ "မဟုတ်ရပါဘူးကွာ ..... ဒီတစ်လော မားသားကြီးကပွမ်လွန်းလို့ ခဏငြိမ်နေတာပါ ...မောင်တို့ အွန်လိုင်းပေါ်ကပဲ စကားပြောကြမယ်လေ " " ဟွန်း..မသိဘူးကွာ ....ဘာလဲ မောင်က မားမားဘွိုင်းလား ...စကားပြောလိုက်ရင် မားသားကြီးမပါရင်မပြီးဘူး " " ဟာကွာ ..မောင်ကမားမား ဘွိုင်းဖြစ်စရာလား .... နိုင်ငံခြားထွက်ဖို့ကိစ္စပြောထားတော့ မားသားကြီးကျေနပ်အောင်နေနေရတာပါ ...မားသားကြီးကျေနပ်လို့ ငွေထုတ်ပေးမှ ... မောင်တို့အတွက် အဆင်ပြေမှာလေ "

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688653883382990&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၉) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=689874746594237&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁ဝ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=690450173203361&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁၁ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=691015849813460&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁၂ https://fb.watch/pQw62cSEjV/?mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၁၃) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=692743796307332&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz

လက်ရှိထမင်းကျွေးနေတဲ့အမေ၊အသက်ကိုရင်းပြီးမွေးပေးခဲ့ရုံမကဘဲ ချေးကလူသေးကလူပြုစုစောင့်ရောက်ပေးခဲ့ရတဲ့အမေကိုတော့ အဖက်တောင်မလုပ်ဘူး။သူတို့အတွက်နေပူမိုးရွာမရှောင်ရှာဖေကျွေးမွေးခဲ့တဲ့မိဘကို အထင်လဲမကြီးသလို လေးစားမှုလဲမရှိကြဘူး။မွေးထားတဲ့သားသမီးတွေကိုယ်တိုင်က မိဘကိုချစ်ခင်ငဲ့ညှာရမှန်းလဲမသိ၊လေးစားတန်ဖိုးထားရမှန်းလဲမသိတော့ သားသမီးနဲ့ပတ်သက်လာလို့ မတော်ချင်ပါဘဲ တော်စပ်လိုက်ရတဲ့သူတွေကလဲ ဒီအချိုးအတိုင်းပဲလာကြတော့တာလေ။သားသမီးအများစုက မိဘပြောသမျှကိုဆန့်ကျင်လိုက်ရမှကျေနပ်ကြတာလားမသိ။မြခွါညိုသက်ပြင်းကိုမသိမသာချလိုက်မိတယ်။ " ဂျပန်ဆိုရင်တော့ အလုပ်ရှာပေးတဲ့အေဂျင်စီတွေနဲ့ပဲ ရှာရမှာပေါ့ ....အခုကုန်ကျစရိတ်ကဘယ်လောက်တွေဖြစ်ကုန်ပြီလဲ...ငါးဆယ်ကျော်ပြီထင်တယ်.....သွားမယ်လို့ဆုံးဖြတ်ပြီးရင်လဲ ဘယ်ကိုသွားမလဲဆိုတာကိုသေချာစဉ်းစားပါအုံး ...စင်္ကာပူဆိုရင်တော့ နေဖို့ထိုင်ဖို့ကအစ ကူညီပေးမဲ့သူတွေအများကြိးပဲ ....ဒါပေမဲ့ ငါ့သားသဘောပါ...အမေကအဆင်ပြေနိုင်တာကိုပြောပြတာ " မာမာထန်ထန်ပြောလိုက်ရင် စိတ်ပြောင်းသွားမှာကြောက်လို့ မြခွါညိုမှာ စိတ်ကိုလျှော့ပြီးလေသံပျော့လေးနဲ့ပြောလိုက်ရတေယ်။မိဘတွေရဲ့သောကဒုက္ခဆိုတာ ဒါပဲထင်ပါရဲ့။ကိုယ်မွေးထားပြီး ကိုယ်ရှာကျွေးနေရတဲ့ သားသမီးကို အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်ပြီးလိုက်လိုက်လျောလျောဆက်ဆံပေးနေရတဲ့ဘဝတွေပါ။တကယ်တော့ ဒီလိုတွေလုပ်နေရတာကလဲ သူတို့ဘဝရှေ့ရေးအတွက်ဆိုတာကို သူတို့တွေမသိကြတာလား။မသိချင်ယောင်ဆောင်နေကြတားလား သူတို့တွေပဲအသိဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။မိဘကတစ်ခုခုပြောလိုက်ရင် လူကြီးတွေကလူငယ်တွေကိုနားလည်မပေးဘူးဆိုတဲ့ စကားလုံးကြီးတွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြားအောင်ပြန်အော်သေးတာ။အသက်အရွယ်တွေ ကြီးတောင့်ကြီးမားနဲ့ မိဘပင်ပင်ပန်းပန်းရှာကျွေတာကိုထိုင်စားနေပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ကျတော့အပြည့်အဝလိုချင်တယ်။မိဘကိုတော့ အိမ်မှာအမှိုက််တစ်ချက် ကူလှည်းဖော်မရဘဲ ဖုန်းနဲ့မျက်နှာမခွါဘဲ ဂိမ်းထဲမှာမှိုင်းမိနေတဲ့သူတွေ၊ဘာမှမယ်မယ်ရရအလုပ်မလုပ်ဘဲ မိဘကိုဒုက္ခပေးပြီးလမ်းပျေက်သလိုဖြစ်နေတဲ့ လူငယ်လေးတွေအတွက် လမ်းပြပေးနိုင်မဲ့နေရာတွေ။လူအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့လူတွေအများကြီးရှိစေချင်မိတယ်။ဒါမှလဲ မိဘဆွေမျိုးတွေရဲ့ပြောသမျှကို ဆန့်ကျင်ဘက််လုပ်ပစ်တတ်တဲ့ မောင်မောင့်လိုလူငယ်လေးတွေရဲ့အနာဂတ်တွေကလှပလာနိုင်မှာလေ။ဒီလိုလူငယ်လေးတွေရဲ့အနာဂတ်တွေလှပမှလဲ သူတို့လက်ထဲမှာ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ပြိး ဘဝနေဝင်ချိန်ကိုစောင့်ရမဲ့သက်ကြီးရွယ်အိုတွေရဲ့ဘဝနေဝင်ချိန်တွေကလဲလှပနိုင်မှာလေ။ ~~~~~~~~~~~ မြရွက်ဝါအိမ်ရှေ့လမ်းထဲကို ချိုးအကွေ့လိုက်မှာ တိုက်ရှေ့မှာရပ်ပြီး စကားပြောနေကြတဲ့ ဟန်လင်းသန့်နဲ့ပန်းနုထွေးကိုတွေ့လိုက်ရတာမို့ ခြေလှမ်းတွေရပ်တန့်သွားရတယ်။သိပ်မဝေးလှတဲ့ အကွာအ‌ဝေးမှာ သူတို့ကလဲမြရွက်ဝါကိုလှမ်းမြင်သွားကြတယ်။မြရွက်ဝါ ခေါင်းကိုငုံ့ကာမျက်နှာကိုလွှဲလိုက်ပြီး နောက်ကြောင်းကိုပြန်လှည့်ပစ်လိုက်တယ်။ သူတို့ကိုမြင်ကာမှ ရှေ့ဆက်နေတဲ့ ခြေလှမ်းတွေကိုနောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပစ်လိုက်ပြီး.ကျောခိုင်းသွားတဲ့မြရွက်ဝါကိုလှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး ဟန်လင်းသန့်စိတ်ထဲဟားတိုက်ပြီးရယ်ချင်သွားမိတယ်။သူလိုကောင်ကို အထင်သေးရဲတဲ့မိန်းမ၊မာယာမျာဟန်ရေးပြနေတဲ့ဒီမိန်းမကိုပါ ပညာပေးပစ်ဖို့ကိုဟန်လင်းသန့်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဟက်ခနဲတစ်ချက်ရယ်လိုက်မိတယ်။ဟန်လင်းသန့်ဘဝမှာ မလှမပမိန်းမတစ်ယောက်နဲ့တွဲခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့မှတ်တမ်းတော့ မကြာခင်မှာရှိလာတော့မှာပေါ့။ " ဟော့တော့ ကိုလင်း...ဘာရယ်တာလဲ ပြောပါအုံး " ပန်းနုထွေးက နားမလည်န်ုင်ဘဲမေးလိုက်တယ်။ " ဆောရီး ပန်းနု....ကျွန်တော်အလုပ်ကိစ္စဆီစိတ်ရောက်သွားလို့ပါ....ကျွန်တော်သွားစရာလေးပေါ်လာလို့ ခွင့်ပြုပါအုံး ပန်းနု " ပန်နုထွေးကိုနှုတ်ဆက်စကားပြောပြီးတော့ ဟန်လင်းသန့်ကားပေါတက်ပြီးမောင်းထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။ ==================================== အပိုင်း( ၁၅ ) ဆက်ရန် A KYI PHYU #ဧကြည်ဖြူ အပိုင်း( ၁ ) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=684737547107957&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၂) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685298803718498&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း(၃)Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685838313664547&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၄) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686373200277725&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၅) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686924473555931&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၆) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=687482310166814&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၇ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688061703442208&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၈

" ရှင်...မ..မလုပ်ပါနဲ့အဘွားရယ်....မြရွက်အိမ်ထောင်ပြုဖို့စိတ်ကူးမရှိပါဘူး....အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခတွေကိုလဲမြရွက်မခံနိုင်ဘူး ...မတော်သားသမီးမွေးလာခဲ့ရင်လဲ ...သားသမီးဒုက္ခပေးတာကို မခံနိုင်ဘူး...ပြီးတော့ အဘွားသိအောင် မြရွက်ပြောအုံးမယ်...မြရွက်ကကြီးကြီးတို့တွေထင်နေသလို ဟန်လင်းသန့်ဆိုတဲ့သူကို စိတ်လဲမဝင်စားဘူး...ဂရုလဲမစိုက်ဘူး...သူလိုလူနဲ့မြရွက်ကအခြေအနေချင်းတခြားစီဆိုတာကိုလဲသိတယ်...ဘာဇာတ်လမ်းမှဖြစ်စရာလဲအကြောင်းလဲမရှိဘူး...အဲ့ဒါကြောင့်ကြီးကြီးတို့တွေ မြရွက်ကိုရွှဲစောင်းပြီးပြောနေကြတာတွေကို အဘွားတားပေးပါ...တကယ်လိုဒီလိုပဲဆက်ပြောနေကြမယ်ဆိုရင်.... မြရွက်သည်းခံနေမှာမဟုတ်တော့ဘူး....မြရွက်ကိုတိုင်ကလုယူသူမဟုတ်ရင်တောင် ... ပျက်စီးအောင်လိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မိမယ်....အဒါ့ကြောင့် အဘွားကလဲ ကြိးကြိးတို့ကိုတားပေးပါ...မြရွက်ဘက်ကလဲ ဟန်လင်းသန့်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ဆုံမိရင်တောင် စကားမပြောဘဲရှောင်သွားပါ့မယ်...အခုလဲအဲ့ဒီလိုပဲလုပ်နေတာပါ....ဘယ်လိုယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက်မှ မြရွက်ဘဝကိုသူများတွေစောင်းမြောင်းပြောဆိုတာမျိုးတွေမခံနိုင်ပါဘူး....ဒါပေမဲ့မဟုတ်တမ်းတရားတွေပြောဆိုပါများလာရင်တော့ လူ့စိတ်ဆိုတာပြန်ပြီးအရွှဲ့တိုက်တတ်တယ်အဘွား....မြရွက်ပြန်တော့မယ်အဘွား...ဒီစကားတွေပြောချင်လို့ ....အဘွားက မြရွက်ကိုတမင်ခေါ်ခဲ့တာမဟုတ်လား မြရွက်သိပါတယ် " စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း အဘွားကိုပြောလိုက်ပြီးတော့ အဘွားအခန်းထဲကနေ မြရွက်ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။အခန်းအပြင်ဧည့်ခန်းထဲမှာတော့ ကြီးကြိးတို့သားမိသုံးယောက်ထိုင်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။သားမိသုံးယောက်လုံး အမျိုးမတော်ရသေးတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် ပူလောင်သောကများနေတာကိုတွေ့လိုက်ရတော့ မြရွက်ဝါစိတ်ထဲမှာ သနားသလိုလိုတောင်ဖြစ်လာမိတယ်။သူတို့ခမျာ ပူလောင်စိုးထိတ်နေကြတာများ မျက်နှာတွေမှာအထင်သားပေါ်လွင်နေကြတယ်လေ။မိန်းမဈေးကျတယ်ဆိုတာ ဒီလိုလူမျိုးတွေကြောင့်လဲပါမယ်ထင်ပါရဲ့။လိုတာထက်ပိုပြိးသဲပြကဲပြနေလေတော့ ယောက်ျားတွေကငါတို့ဘာလုပ်လုပ်သူတို့လက်ခံတယ်။ကျေနပ်တယ်။ခွင့်လွှတ်နိုင်တယ်ဆိုပြိး အရမ်းတွေအနိုင်ယူပြီးအဟုတ်ကြီးထင်ကုန်ကြတာလေ။လောကကြီးမှာ သူများလူကိုမှလုချင်သူတွေ၊စနိုက်ကျော်ချင်သူတွေများနေကြသလို ဒီလိုမျိုးသဲသဲလှုပ်နေသူတွေရှိနေလို့လဲ အားလုံးကမောက်ကမတွေဖြစ်နေကြတာများလားမသိဘူး။တကယ်တော့ ဘာမဆိုအစွန်းမရောက်ဘဲ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နဲ့ အကျင့်သီလနည်းနည်းလေးသာစောင့်ထိန်းလိုက်နိုင်ရင် လောကကြီးကအေးချမ်းပြီးလူတွေရဲ့ဘဝတွေကလဲ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းလာလိမ့်မယ်လို့ မြရွက်ဝါကတော့ ယုံကြည်မိတယ််။ ~~~~~~~~~~~ " အမေ ....ကျွန်တော်နိုင်ငံခြားသွားချင်တယ် ငွေထုတ်ပေးပါ ' သားဖြစ်သူမောင်မောင်ရဲ့စကားကြောင့် မြခွါညိုအံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရတယ်။သူမအနေနဲ့က သားဖြစ်သူကို နိုင်ငံခြားကိုပို့ချင်နေခဲ့တာကြာနေခဲ့ပြီ။နိုင်ငံခြားကို ပို့ချင်လို့လဲ အင်္ဂလိပ်စကားပြောနဲ့ဂျပန်စကားပြောသင်တန်းတွေကို ငွေကုန်ခံပြီးတက်ခိုင်းခဲ့တာလေ။လွန်ခဲ့တဲ့လတွေန်းကတော့ နိုင်ငံခြားကိုသွားဖို့ ဘယ်လောက်ပြောပြောမရခဲ့တဲ့သူက အခုတော့ကိုယ်တိုင်ပြောလာပြီဆိုတော့ မြခွါညိုကျေနပ်ပျော်ရွှင်သွားမိတယ်။သူ့ဘာသာရည်းစားနဲ့ပြဿာနာဖြစ်လို့စိတ်ညစ်ပြီးပဲသွားသွား ၊ဘယ်လိုအကြောင်းနဲ့ပဲသွားသွားကျေနပ်မိတယ်။မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့အတ္တလို့ပဲပြောပြော သားနဲ့သူ့ကောင်မလေးဘယ်လောက်ထိပဲ လွန်လွန်ကျူးကျူးဖြစ်ခဲ့ကြပါစေ ပေးစားလိုက်ဖို့အထိ‌တော့ မြခွါညိုလက်မခံနိုင်ဘူး။မိန်ကလေးပဲဖြစ်ဖြစ်ယောက်ျားလေးပဲဖြစ်ဖြစ် တဏှာစိတ်ကြီးတဲ့သူ၊ပေါ့ပေါ့နေပေါ့ပေါ့စားနဲ့အပျင်းကြီးပြီးအပျော်ပါးပဲမက်နေတဲ့သူမျိုးကို ဘယ်မိဘကကိုယ့်သားသမီးနဲ့ကျေကျေနပ်နပ်သဘောတူနိုင်မှာလဲ။ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်ဖက်ကလူကို ပါးနားတွေရို ..က်ပစ်ပြီးသွားလုပ်ပစ်လိုက်ချင်တာ။ကိုယ့်သားသမီးက ကိုယ့်ဘက်မပါလို့သာ ရင်အကွဲခံပြီးလက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့ရတာ။ " မင်းသွားချင်တယ်ဆိုရင် ပို့ပေးမယ်လို့ အမေပြောပြိးသားလေ...စင်္ကာပူမှာလဲအမေ့မိတ်ဆွေတွေရှိတယ် ..အင်္ဂလိပ်စကားပြောကျွမ်းရင် သားပုံစံသားရုပ်ရည်နဲ့ဆိုရင် ...စတိုးဆိုင်ကြီးတွေမှာလဲ အလုပ်ရနိုင်တယ်တဲ့....အမေ့သူငယ်ချင်းတွေကလဲ ကူညီပေးမယ်လို့ပြောထားပြီးသား " " မဟုတ်ဘူးအမေ...ကျွန်တော်ကဂျပန်မဟုတ်ရင် ....ကိုရီးယားပဲသွားချင်တာ " သားသမီးဆိုတာဘဝအဆက်ဆက်မှာ မိဘကိုကန့်လန့်တိုက်တဲ့အကျင့်တွေဆင့်ပွားလာကြတာလား မသိဘူး။ဒါမှမဟုတ် မြခွါညိုကိုယ်တိုင်ကလဲ မိဘတွေစကားကိုနားမထောင်ဘဲ ငပွေငရှုပ်ကောင်ကိုမိုက်မိုက်မဲမဲယူခဲ့မိလို့ဝဋ်လည်တာလေလားမသိ။မြခွါညိုက အသက်ကိုရင်းပြီးမွေးထားရတဲ့သားဖြစ်သူက မြခွါညိုဘာပြောပြောဘာပဲအကြံပေးပေး အားလုံးခေါင်းတယမ်းယမ်းနဲ့ငြင်းဆန်ပစ်တာ။မအေကကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့တာတွေကိုနှိုင်းယှဉ်ပြီးပြောပြလဲ လက်မခံဘူး။ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ မအေအနားကမခွါတမ်းလိုက်ကပ်နေခဲ့တဲ့သူ။အမေပြောတဲ့စကားတစ်ခွန်းကိုသာ အမှန်လို့ထင်ခဲ့တဲ့သူက အခုတော့ တစ်လောကလုံးကလူတွေပြောသမျှကိုလက်ခံရင်တောင် မအေပြောတာအကြံပေးတာကိုတော့လက်မခံတော့ဘူး။မယူရသေးတဲ့သူ့ရည်းစားက ခိုင်းရင်ချက်ချင်းထသွားပြီး

#ပန်းတွေပွင့်ချိန် (အခန်းဆက်ဝတ္ထု) အပိုင်း (၁၄) akyiphyu ******** " အမယ်လေး...သမီးကြီးရယ်...တစ်ခုလပ်ဆိုပြီးသိမ်ငယ်နေစရာမလိုပါဘူး ....ဒီခေတ်ကဟာမတွေက လွယ်တာမဟုတ်ဘူး....သူများဟာကိုမှမျက်စိကျတတ်ကြတဲ့အောက်တန်းစားတွေများတယ်.....အိမ်ထောင်ရှိမှန်းသိသိနဲ့ရော...ချစ်သူရည်းစားရှိမှန်းသိသိနဲ့ရော သူများလူကို တမင်ဝင်လုံးကြတယ်....ဟန်ရေပြကြတယ်...မူရာမာယာများပြီး အမျိုးမျိုးဟန်ရေးပြကြတယ်...ဒါတွေကိုတော်ရုံယောက်ျားတွေက မခံနိုင်တော့ ပါကုန်ကြတာပေါ့.....အဲ့ဒီလိုမိန်းမတွေက ရိုင်းရိုင်းပြောရရင် ကြေးစားတွေလောက်တောင် အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့ဟာတွေပေါ့ " ကြားလိုက်ရတဲ့စကားတွေက ဟုတ်နေသူတွေအတွက် မှန်ကန်တဲ့ စကားတွေဆိုပေမဲ့ အထင်လွဲအမြင်လွဲပြောဆိုခံရသူအဖို့ဆိုရင်တော့ ရန်ထသ..တ်လောက်တဲ့စကားတွေ။ဒီစကားတွေကို ကြီးကြီးနဲ့သူ့သမီးကြီးဖြစ်တဲ့ သဲနုထွေးတို့က မြရွက်ဝါအိမ်ထဲဝင်လာမှပဲ တမင်ပြောနေကြတာလား အစကတည်းကပဲပြောနေကြတာလားမသိဘူး။ဒါပေမဲ့ သူတို့အသံတွေက မြရွက်ဝါကိုမြင်မှ ပိုကျယ်လာသလိုဖြစ်လာတာကိုတော့ သတိထားလိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ တင်းမာနေတဲ့ပန်းနုထွေးမျက်နှာက်ိုကြည့်ပြီး မြရွက်ဝါစိတ်ရှုပ်သွားမိတယ်။ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင်ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် အမျိုးမျိုးအထင်သေးခံနေရတာကိုလဲ ခံပြင်းနေမိတယ်။လူကိုမြင်ရင် ရွှဲ့စောင်းပြီးပြောရတာနဲ့ ပေါ်တင်ပြောရတာနဲ့ အမျိုးမျိုးကိုပြောနေကြတော့တာ။မဟုတ်ဘူးပြောလဲ ဆက်ပြောနေကြတာကို မြရွက်ဝါအတော်လေးအမြင်ကပ်လာမိတယ်။ပြောတဲ့သူတွေထဲမှာ အဘွားကိုယ်တိုင်ပါနေတာကတော့ မြရွက်ဝါရင်နာမိတယ်။အခုလဲ အဘွားခေါ်လို့ လာခဲ့လိုက်တာကို မြရွက်ဝါကိုမြင်တာနဲ့ ပန်းနုထွေးရဲ့မျက်နှာက တင်းမာသွားခဲ့ပြီး ကြီးကြီးနဲ့သဲနုဖွေးကတော့ မြရွက်ဝါကိုကြည့်ပြီး ရွှဲ့စောင်းပြီးပြောနေကြတော့တာလေ။ဒီနေ့ကရုံးပိတ်ရက်ဆိုတော့ ကြီးကြီးတို့အိမ်မှာလဲ ကြီးကြီးယောက်ျားကလွဲလို့လူစုံတက်စုံကိုရှိနေကြတာလေ။အစ်မဖြစ်သူသဲနုဖွေးရဲ့သမီးလေးကတော့ မြရွက်ဝါကိုလှမ်းပြုံးပြပြီး သူ့အခန်းရှိရာအပေါ်ထပ်မှန်ခန်ဆီကိုတက်သွားခဲ့တယ်။ဒီမိသားစုမှာ ဒီတူမလေးနဲ့ကြီးကြီးယောက်ျားကတော့စိတ်ထားလေးနည်းနည်းမှန်လို့တော်သေးတာ။ " အဘွား မြရွက်ကိုခေါ်တယ်ဆို...ဘာခိုင်းမလို့လဲဟင်..." မြရွက်ဝါ အားလုံးကိုမသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အဘွား အခန်းထဲကိုပဲဦးတည်ဝင်းခဲ့လိုက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။ " အေး..ခေါ်တယ်...ညည်းတို့လဲနော်...ဘွားအေကို ဘာလေးလုပ်ပေးရမလဲ....ဘာညာတောင်လာမေးဖော်မရကြဘူး ....ငါ့မှာတော့ တကွဲတပြားဖြစ်မှာစိုးလို့ ကြက်မကြီးလိုအုပ်ထားလိုက်ရတာ...ညည်းတို့ကတော့ နေသာသလိုနေနေကြတော့တာပဲ.... ဘွားအေနေမကောင်းလို့ သတင်းမေးဖော်မရကြဘူး...ငါ့မှာ ငါ့သမီးကြီးနဲ့ ငါ့မြေးတွေရှိလို့တော်သေးတာပေါ့....ညည်းတို့တွေကိုများမျှော်ကိုးပြီးစားရမယ်ဆိုရင် ရေတောင်မှန်မှန်သောက်ရပါ့မလားမသိဘူး...ဒါနဲ့မောင်မောင် မနေ့ညကလဲ ပြန်မလာဘူးမဟုတ်လား...ညည်းတို့မလဲ ဒီကလေးတစ်ယောက်တောင်မထိန်းနိုင်ကြဘူး...ညည်းတူမသဇင်ဖွေးလေးကိုကြည့်စမ်း ဘယ်လောက်လိမ္မာလိုက်လဲ...ပညာမှာလဲတော်လိုက်တာ..ကျောင်းတက်ရင်းတစ်ဖက်က အလုပ်အတွက်စာတွေလေ့လာနေပြီ ...အဲ့ဒါပြောတာပေါ့အေ ရှေ့ဆောင်နွားလားဖြောင့်ဖြောင့်မသွားတော့ နောက်နွားကလဲ ...ဒီလိုပဲလာတာပေါ့ ...ညည်းတို့လဲ အသက်တွေမငယ်ကြတော့ဘူး ...ကလေးရှေ့ အနေအထိုင်တွေဆင်ခြင်ကြ .... ဣန္ဒြေသိက္ခာရှိရှီနေထိုင်ကြစမ်းပါအေ ...ကဲ ..ကဲ ...ငါ့ခြေထောက်ကိုနည်းနည်းနှိပ်ပေးစမ်းအေ..." အဘွားကသူပြောချင်တာတွေကို မနားတမ်းပြောဆိုပြီးတော့ ခြေအစုံကိုထိုးပေးလာတယ်။မြရွက်ဝါဘာမှမပြောဘဲနှုတ်ဆိတ်ကာနဲ့ပဲ အဘွားကိုနှိပ်ပေးနေလိုက်တယ်။ " မိန်မဆိုတာဣန္ဒြေသိက္ခာရှိရှိနေရတယ် မြရွက်ရဲ့...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်အချိန်တန်ရင်လင်တစ်ယောက်တော့ရမှာပဲ...ပိုင်ရှင်ရှိသူကိုများတာ့‌ယောင်လို့တောင်စိတ်မကူးပါနဲ့အေ...သူများမိသားစုမျက်ရည်ပေါက်ကြီးငယ်ကျမှ ကိုယ်ပျော်ရွှင်ရမယ်ဆိုရင်.... ကောင်းစားလဲဒီတစ်ဘဝပဲ....အဒီလိုအရှက်သိက္ခာမရှိတဲ့မိန်းမတွေကြောင့်..... ညည်းအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ ညည်းတူနဲ့တူမလေးလဲ အဖေမဲ့ခဲ့ရပြီးပြီ....သူတို့မှာကူညီစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်တဲ့မိဘဘိုးဘွားတွေရှိလို့ပေါ့.... မရှိများမရှိရင် အခုချိန်လောက်ဆိုလမ်းဘေးမှာဖက်သီဖက်သီနဲ့ရှာစားနေရပြီ...မယားငယ်ခံ အငယ်အနှောင်းဘွဲ့ခံပြီးကောင်းစားနေတဲ့ ဟာတွေများသွားအားမကျပါနဲ့အေ...သူတို့ကကောင်းစားလဲ တစ်ဘဝစံတွေပါ...ဒီတစ်ဘဝပဲလူဖြစ်မှာတွေပါ...ဟော့ဒီရခဲ့လှတဲ့လူတစ်ဘဝမှာ ကိုယ်ကလုတဲ့သူမဖြစ်စေနဲ့ အလုခံရလဲဒီတစ်ဘဝပေါ့...အေး လုတဲ့သူများကျတော့ ...တစ်ဘဝကောင်းစားရေးအတွက်.... ဘဝအဆက်ဆက်ကိုစတေးလိုက်ကြတာ သူတို့မသိကြဘူး...နောက်ဘဝဆိုတာဘာလဲ မသိန်ုင်မယုံကြည်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့သူတွေက သူ့တို့အပြစ်တွေကိုဆက်ကျူးလွန်နေကြလိမ့်မယ်...အဲ့ဒီလို လူ့အသိစိတ်မရှိတဲ့သူတွထဲမှာ ကိုယ်မပါစေနဲ့ကြားလား...အဘွားကငါ့မြေးအပေါ် သံယောဇဉ်ကြီးလွန်းလို့ပြောတာ...ပြီးတော့အဘွားစီစဉ်ထားတာရှိတယ်...ငါ့မြေးကို နယ်ကအဘွားမိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရဲ့သားနဲ့နေရာချပေးမလို့ "

အပိုင်း (၂) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685298803718498&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း(၃)Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685838313664547&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၄) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686373200277725&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၅) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686924473555931&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၆) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=687482310166814&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၇ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688061703442208&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၈ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688653883382990&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၉) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=689874746594237&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁ဝ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=690450173203361&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁၁ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=691015849813460&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁၂ https://fb.watch/pQw62cSEjV/?mibextid=Nif5oz

" ဟာဗျာ ..အမေဘာဖြစ်နေတာလဲ....ယူတော့ရော ကျွန်တော်ယူရမှာလေ...အမေနဲ့အနေသာကြီးပါ....ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ယူဖြစ်လား... မယူဖြစ်လားလဲမသိသေးဘူး...အမေပဲဖြစ်နေတာ.." " ဘာ...ဘာပြောလိုက်တယ်...နင်ကငါ့သားသမီးလေ...နင်ယူလိုက်တဲ့မိန်းမက ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးလား..ပြောစမ်းပါအုံး ...ပြီးတော့ ဘာပြောတယ်...ယူဖို့မယူဖို့ မသေချာသေးဘူးဟုတ်လား...ဒါဆို နင်တို့ကမသေချာသေးဘဲနဲ့ ...ဘာလို့ အတူတူနေနေကြတာလဲ...ပြောစမ်းပါအုံးဟဲ့..." " ဟာဗျာ မသိတော့ဘူး.....ဒီကိစ္စကိုသူ့ဘက်ကတောင်ကျေနပ်လို့စတာလေ...သူ့အိမ်ကလဲ ဘာမှမပြောဘူး...အမေကဘာဖြစ်နေတာလဲ...ကျွန်တော် ဒီစကားတွေကိုအမေနဲ့မပြောချင်ဘူးဗျာ " " ဪ ငါနဲ့မပြောချင်ရင် ...နင့်ပထွေးနဲ့သွားပြောလေ...ဖအေတူသားရဲ့ ...ဒါမှမဟုတ်လဲ..ဥပဒေနဲ့ကျမှပြောမှာလား...ငါကလဲပြောချင်လွန်းလို့ ပြောနေတာမဟုတ်ဘူး...တစ်ဖက်ကမိန်းကလေးက မိဘဆိုဆုံးမခြင်းမရှိဘဲ တရားလွန်လွန်းလို့ပြောနေရတာ...အဲ့ဒါတွေကြောင့်လဲ...နင့်ဟာမ မိုးရတနာကို ...ငါကအထင်သေးတာ...ဒီလိုပုံစံဒီလိုအချိုးမျိုးကို ...ဘယ်သားရှင်ကမှကြည်ဖြူမှာမဟုတ်ဘူး...မိ..န်းမတန်မဲ့ ဒီလိုကိစ္စမှာ လိုတာထက်ပိုပြီးစိတ်အားထက်သန်နေရင်...ဒီစိတ်ကိုသိက္ခာနဲ့မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုရင်...သေချာတာက...သူဟာအိမ်ထောင်ရှင်မကောင်း...မိခင်ကောင်ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သက်မှတ်မှာပဲ....ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူကယောက်ျားတွေနဲ့အတူလိုက်အိပ်နေတာကို ထမင်းစားရေသောက်လို သာမန်ကိစ္စလေးလို့ပဲ ခံယူထားပုံရလို့လေ...မင်းနောက်ကွယ််မှာ တခြားကောင်တွေနဲ့မဖြစ်ဘူးလို့ မင်းရောရာနှုန်းပြည့်ယုံကြည်လား...ငါတော့လုံးဝမယုံဘူး....ပြီးတော့ ...ကျွန်တော်ကယောက်ျားပဲ .....အလကားရရင်ယူမှာပဲဆိုတဲ့ မင်းရဲ့စိတ်ဓါတ်ကလဲ .... မင်းဖအေနဲ့တူတူပဲ...အချောင်နှိုက်ချင်တဲ့အပေါစားစိတ်ဓါတ်ဆိုတာ သိရဲ့လား...နင့်အဖေနဲ့ငါမကွဲခင် ငါဘယ်လောက်ထိသောကရောက်ခဲ့ရလဲ...မင်းဘယ်လောက်ထိစိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရလဲ မင်းအသိဆုံးပါ...မင်းအဖေကိုတောင်းပန်ခဲ့သလို...ဟိုဘက်ကမိန်းမတွေကိုလဲ ...အမျိုးမျိုးတောင်းပန်ခဲ့တယ်...ငါ့မှာမိသားစုမပြိုကွဲဖို့အရေး.... လင်တရူးမလဲအပြောခံခဲ့ရတယ်...နင့်အဖေရဲ့ပါးရိုက်နားရိုက်ထိုး..ကြိတ်.က.န်ကျောက်တာတွေကိုလဲ ခံခဲ့ရတယ်...ဒါပေမဲ့ဘာဖြစ်လာလဲ...သူတို့ရဲ့တဏှာစိတ်တွေကြောင့် ...ငါ့မှာစိတ်ဆင်းကြီးစွာခံစားခဲ့ရပြီးပြီ...ငါ့မှာဒီဒုက္ခတွေကင်းပြီးထင်တာ...နင်ကတစ်စခန်းထလာပြန်ပြီလေ....အေး...နင်လုပ်ချင်ရာကိုလုပ်.....နင်လဲငါ့ကို အမေလို့မသက်မှတ်နဲ့...ငါ့လဲ...နင့်ကိုသားသမီးလို့မသက်မှတ်ဘူး " မြခွါညိုမှာ ပြောရင်းတန်းလန်းနဲ့မျက်ရည်ပေါက်ကြီးတွေ ကျဆင်းလာပြီး သူမအိပ်ခန်းထဲကိုဝင်သွားခဲ့တယ်။မောင်မောင်ကလဲ သူ့အမေကိုဂရုမစိုက်လေဟန်နဲ့ဖုန်းဝင်လာတာကိုကောက်ကိုင်ပြီး သူ့အခန်းထဲကိုဝင်သွားခဲ့တယ်။အားလုံးကို အလုံးစုံမြင်နေရတဲ့မြရွက်ဝါမှာ သက်ပြင်းကိုချ အံကိုကြိတ်ပြီး ခေါင်းကိုသာခါယမ်းနေမိတယ်။ ~~~~~~~~~~~~~ " မြရွက် " မြရွက်ဝါ သံဘာဂျာတံခါးကိုဖွင့်လိုက်ချိန်မှာ အပေါ် လှေကားကဆင်းလာတဲ့ခြေသံနဲ့အတူ ခေါ်သံကိုကြားလိုက်ရတာမို့ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဟန်လင်းသန့်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ရုတ်တရက် ဟန်လင်းသန့်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ မြရွက်ဝါလဲ သံဘာဂျာတံခါးကိုတောင် ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ဘဲ အထဲကို ချက်ချင်းပြန်ဝင်လိုက်ပြီး အတွင်းသစ်သားတံခါးကို ခပ်မြန်မြန်ဆွဲပိတ်လိုက်မိတယ်။ အပြင်ထွက်ဖို့ပြင်နေတဲ့ သူက ကိုယ့်ကိုမြင်လိုက်မှ အိမ်ထဲကို ချက်ချင်းကြီးပြန်ဝင်သွားတာကိုကြည့်ပြီး ဟန်လင်းသန့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားမိတယ်။တနေ့ကလဲ ဒီလိုပဲလှေးကားက အဆင်းမှာ ဆုံလိုက်တော့ ဟန်လင်းသန့်က နှုတ်ဆက်လိုက်သေးတယ်။ဒါကို မြရွက်ဝါက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အိမ်ထဲပြန်ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။မှတ်မှတ်ရရပြောရရင် အခုက လေးကြိမ်မြောက်မဟုတ်ရင် ငါးကြိမ်မြောက်လောက် ဖြစ်မလားပဲ။ သူ့ကိုမြင်တာနဲ့ ရွံရှာကြောက်ရွံ့စရာ သတ္တဝါတစ်ကောင်နဲ့ဆုံလိုက်ရသလိုမျိုး ထွန့်ထွန့်လူးပြေးသွားတတ်တဲ့ သူမကြောင့် ဟန်လင်းသန့် စိတ်တိုလာမိတယ်။အထူးသဖြင့် မြရွက်ဝါလိုပုံစံမျိုးက သူလိုလူကို မတူမတန်သလိုအချိုးမျိုးချိုးတာကို ဟန်လင်းသန့် ခံပြင်းနေမိတယ်။ပြီးတော့ အခုလိုမျိုးဟန်လင်းသန့်က လှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်တာကိုသိသိနဲ့ ပေါ်တင်ကြီး လုပ်ချသွားတာမျိုးကျတော့ အရမ်း ရုပ်ဆိုးသွားပြီ။ အရမ်းလွန်သွားပြီ။ဟန်လင်းသန့်တွေးရင်းက ခံပြင်းစိတ်နဲ့ခံရခက်လှတဲ့ ဒေါသစိတ်ပါဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။သူမလိုပုံဆိုးပန်းဆိုးက များ သူလိုလူကိုမတူမတန်သလို ပုံစံချိုးသွားတာလေ။ အဲ့ဒါကလဲ မိန်းမတွေရဲ့မာယာဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီမာယာကို ဟန်လင်းသန့်ဆိုတဲ့သူက ခြေသုတ်ခုံဘဝရောက်အောင်ကို လုပ်ပစ်လိုက်အုံးမှာ။ဟန်လင်းသန့် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာပြုံးလိုက်ပြီး သံဘာဂျာတံခါးကို မပိတ်ဘဲ အတွင်းတံခါးပဲပိတ်ထားတဲ့အခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အောက်ကိုဆက် ဆင်းလာခဲ့လိုက်တယ်။ ==================================== အပိုင်း( ၁၄ ) ဆက်ရန် A KYI PHYU #ဧကြည်ဖြူ အပိုင်း( ၁ ) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=684737547107957&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz

" အေး ....ပြန်သွားပြီ...အလကားပါဟယ် ...စိတ်ထဲထားမနေနဲ့ ....ခပ်ထောထော ခပ်ချောချော သမက်လောင်းလေးဆိုတော့လဲ ...လက်လွတ် မှာစိုးလို့ ပျာယာခတ်နေတာပါဟယ် ..... အမယ်လေးနော် ဒီခေတ်လဲမလွယ်ဘူး .... ယောက်ျားမိန်းမတွေပေါသလောက် ... အကျင့်သိက္ခာရှိသူတွေရှားပါးလာတော့ ...လင်ကောင်းတစ်ယောက်ရဖို့ လုယက်နေကြရတဲ့ ခေတ်ဖြစ်သွားပြီပဲ " "တော်စမ်းပါ မညိုရယ် ..... ကိုယ်လိုက်ထိန်းနေမှတည့်မတ်တဲ့ ယောက်ျားမျိုးကို ယောကျာ်းကောင်းလို့ မခေါ်ဘူး....အဲ့ဒါအုံ့ပုန်းတွေ..ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ မိန်းကလေးတွေကို လေးစားတယ် ...ချစ်သူကိုတန်ဖိုးထားတယ် .... ကုန်ကုန်ပြောရရင် ချောချောလှလှ မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ညလုံးအတူရှိနေရင်တောင်...စောင့်ထိန်းနိုင်တဲ့ အကျင့်သိက္ခာရှိတယ် ...အဲ့ဒါမှ ယောက်ျားကောင်းလို့ခေါ်တာ " " အမယ်လေး မြရွက်ရယ် ....အဲ့ဒီလိုလူမျိုးရှိရောရှိလို့လား " " ရှိတော့ရှိပါတယ် မညိုရယ် ..... ဒါပေမဲ့ တစ်သိန်းမှာတစ်ယောက်လောက်ပဲရှိပြီး ...အဲ့ဒီတစ်ယောက်ကလဲ ..မြရွက်တို့အတွက် မဟုတ်တာပဲရှိတာ " " အေးပါဟယ် ...သိပါတယ် ...ငါလဲ ကြောက်လွန်းလို့ပါ ...ဒါပေမဲ့ မြရွက် ....ဟန်လင်းသန့်ကို နင်ပဲရှောင်နေလိုက်ပါဟယ် ...တော်ကြာအဘွားက ..သူ့သမီးနဲ့သူ့မြေးတွေ စကားပဲယုံပြီး ...ငါတို့ဘုံပျောက်နေပါအုံးမယ်ဟယ် " " အင်းပါ မညိုရယ် ...မြရွက်ပဲရှောင်နေလိုက်ပါ့မယ် ...အမယ်လေးနော် ..မြရွက်ဝါတို့များ နာမည်ကြီးဆယ်လီနဲ့ အထင်လွဲခံရတဲ့ ...နာမည်ကြီးထမင်းငတ်ပါလား " မြရွက်ဝါ စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ ရွဲ့ပြောလိုက်မိပြီး အိမ်ရှေ့ကို ပြန်ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။လူ့ဘဝဆိုတာကလဲ ကိုယ်က မကျူးလွန်ရပါဘဲ၊ မလုပ်ဆောင်ရပါပဲ အမျိုးစုံကိုကြုံတွေ့နေရတော့တာလေ။ ~~~~~ "ဟုတ်လို့လား မညိုရယ် ..... ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား....မောင်မောင်က ဒီလောက်ထိတောင်ဖြစ်နေပြီလား ... အိမ်မှာနေရင်တော့ ကလေးလိုလို ခွေးလိုလိုနဲ့ ...သူ့အိပ်ရာတောင် သူမသိမ်းတဲ့ကောင်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုတာဝန်ယူမှာတဲ့လဲ " မြရွက်ဝါအံ့သြထိတ်လန့်စွာမေးလိုက်မိတယ်။ "အေး .... ဘယ်လိုတာဝန်ယူမလဲ ငါလဲမသိဘူး...သိလဲမသိချင်ဘူး ......တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ရင်လဲ ဘာတာဝန်မှ ငါမယူပေးဘူး ..အိမ်ပေါ်က မောင်းချလိုက်မှာ ... သူ့ဘာသာအိမ်ထောင်ပဲကျကျ .. ထောင်ပဲကျကျ ..မျက်ရည်တစ်စက်မကျတော့ဘူး ...ငါ့ သူ့ကိုကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရတော့... ငါ့အသက်နှစ်ဆယ်တောင်မပြည့်သေးဘူး ... သင်းဖအေက အလုပ်ကိုလက်ကြောမတင်း... ရှုပ်ပွေတတ်မှန်းသိတဲ့သူတွေက ....ကိုယ်ဝန်ကိုမယူခိုင်းကြဘူး ...အားလုံးတားနေတဲ့ကြားက မဖျက်ဆီးရက်လို့ရအောင်ယူခဲ့တာ ... သူမွေးလာတော့လဲ ..သြော် ငါ့သားလေး မအေမဲ့ရှာမယ်လေဆိုပြီး .... နှိပ်စက်ခံနေရတဲ့အိမ်ထောင်ရေးကို သည်းခံပြီး ရှေ့ဆက်ခဲ့တယ် ... သင်းအဖေက တစ်လမှာငါးရက်လောက်အလုပ်လုပ်ပြီး... ကျန်တဲ့ရက်က အပျော်အပါးလိုက်စားနေလို့ ...ငါပဲကုန်းရုန်းရှာကျွေးခဲ့တယ် ...ငါ့ဒုက္ခတွေကို အိမ်ကသိရင် ငါ့ကိုပြန်ခေါ်မှာစိုးလို့ ....နေပူမိုးရွာမရှောင်ဈေးရောင်းကျွေးခဲ့တယ်....ငါဘယ်လိုပဲ ပင်ပန်းပါစေ ..ငါ့သားလေးကို သူ့ဖအေလိုလူပေါ့ လူပျင်း....မိန်းမပွေတဲ့သူမျိုးဖြစ်မှာကြောက်လို့ ....ပညာရေးကို ဦးစားပေးသင်ခိုင်းခဲ့တာ.... ကျောင်းကောင်းကောင်းကျူရှင်ကောင်းကောင်းမှာထားပေးခဲ့တယ်..ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး ...ငါ့မှာ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခက လွတ်လာလို့ ပျော်မယ်ကြံကာရှိသေးတယ် .....သားကဖအေထက်ဆိုးလာပြန်ပြီ ...ဖြစ်လိုက်ရင် ဒီမိန်းမပျက်တွေကြောင့် ချည်းပဲ ..ငါလဲ သူတို့လို ပျော်ပါးနေလိုက်ချင်တော့တယ်....သူများသားသမီးကို ဒီလိုတွေလဲ မပြောချင်ပါဘူးဟယ် ... ဘယ်နှယ့် တကယ်ချစ်ကြလက်ထပ်ကြမယ်ဆိုရင်လဲ ..ဒီမှာ မအေတွေက ပညာသင်ပေးနေတာကို ကြိုးစားခိုင်းပါလား .....မအေနဲ့ အဒေါ် ကြည်ဖြူအောင် နေဖို့ထိုင်ဖို့ လမ်းညွှန်ပေးပါလား ...အခုတော့ ဟိုဘက်ကနေဖုန်းခေါ်ပြီး... မယားငယ်သံနဲ့ အချိန်ပြည့်သူနဲ့ပဲ ဖုန်းပြောပေးနေရတယ် ... အသက်ကနှစ်ဆယ်ကျော်ပြီး ...လူ့အသိဘာရှိလဲ ...ယောက်ျားလေးနဲ့ တည်းခိုခန်းသွားအိပ်ဖို့ပဲသိတယ် ..အိမ်ကဖအေတူသား နှာဘူးကလဲ ...တစ်တက်မှမငြင်းဘူး ....ဒီလိုပုံနဲ့ ယောက်ျားကောင်းတော့ မဖြစ်ဘူး ...(.... ) ခေါင်းပဲဖြစ်မှာ ကျိန်းသေတယ် " " ဒုန်း " "အမေတော်တော့နော် .. အမေပြောတာများနေပြီး ...ကျွန်တော့်တို့ဘာသာ ချစ်သူဖြစ်လို့ ဒီလိုဖြစ်တာ အမေနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ " ရုတ်တရက်နောက်ကနေအော်လိုက်တဲ့ မောင်မောင့်အသံကြောင့် မြရွက်ဝါတို့လန့်သွားမိတယ်။အမြဲတမ်း သံဘာဂျာတံခါးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖွင့်ပြီး ဝင်လာနေကြသူက ဒီနေ့တော့ အိမ်ဧည့်ခန်းထဲကို ရောက်လာတဲ့အထိ မြရွက်ဝါတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်လုံးဝ မသိလိုက်ဘူး။ '' အေး .. မင်းတို့အဆင့်က ရည်းစားအဆင့်မဟုတ်တော့လို့ ပြောနေတာလေ ....မင်း သင်တန်းသွားမယ်ဆိုပြီး တည်းခိုခန်းသွားတယ် .....သူငယ်ချင်းအိမ် ညအိပ်ဆိုပြီး ...အဲ့ဒီ မိုးရတနာဆိုတဲ့ဟာမနဲ့ သွားအိပ်တယ် ... သင်တန်းကြေးတွေ ညာတောင်းတယ် .....အဲ့ဒီလောက်ဖြစ်နေကြရင်လဲ ယူလိုက်ကြတော့ ...ယူမယ်ဆိုလဲ အိမ်ကထွက်သွားလိုက်နော် ... မင်းနဲ့ငါ့tသခန်းပြတ်ပဲ "

#ပန်းတွေပွင့်ချိန် (အခန်းဆက်ဝတ္ထု) အပိုင်း (၁၃) akyiphyu ******** မျက်လုံးထဲက မီးတောက်မီးလျှံတွေထွက်လာလေမလား ထင်ရတဲ့ ကြီးကြီးရဲ့အကြည့်တွေ့ကြောင့် မြရွက်ဝါစိတ်ရှုပ်သွားမိတယ်။ ဘာပြောလို့ ပြောရမှန်းမသိခင်မှာပဲ ကြီးကြီးရဲ့ အကြည့်တွေက ဟန်လင်းသန့်ဆီကို ပြောင်းလဲရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းလိုလို နုညံ့ပျော့ပျောင်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ''မောင်ဟန်လင်းသန့်နဲ့ တွေ့တာအတော်ပဲ .....အန်တီက နေ့လယ်စာစားဖို့ မောင်ဟန်လင်းသန့်ကိုလာခေါ်တာ.." " ဗျာ ...အားနာစရာကြီးအန်တီရယ် ... ခဏနေရင် ကျွန်တော့်တပည့်လေး ထမင်းချိုင့်ယူလာလိမ့်မယ် ... လိုက်မစားတော့ပါဘူး အန်တီ " " အို ... မဟုတ်တာကွယ် ...အားနာစရာမလိုပါဘူး .... ဟိုမှာ အဘွားလဲစောင့်နေတယ် ..လာပါ အားနာစရာမလိုပါဘူးကွယ် ....အန်တီတို့အခန်းမှာလာနေတော့... အန်တီတို့ကဂရုစိုက်ပေးရမှာပေါ့ လာပါ " ကြီးကြီးရဲ့စကားကြောင့် မြရွက်ဝါမရယ်မိအောင် သတိထားလိုက်ရတယ်။ကိုယ့်အခန်းမှာလာနေတော့ ဂရုစိုက်ပေးရမယ်တဲ့လေ။အရင့်အရင်အိမ်ငှားတွေတုန်းကများဆိုရင် အပြစ်ပြောဖို့ ကြည့်နေတာလေ။ မြရွက်ဝါမရယ်မိအောင် ထိန်းထားတဲ့ကြားက မသိမသာ ပြုံးလိုက်မိပြီး အိမ်ထဲကိုပြန်ဝင်ခဲ့လိုက်တယ်။သူတို့ မတော်ရသေးတဲ့ယောက္ခမနဲ့သမက်ကိစ္စက မြရွက်ဝါနဲ့ မဆိုင်တော့ ဆက်ကြည့်နေစရာလဲ မလိုဘူးလေ။ ~~~~~~ " ဒေါက်...ဒေါက် " အိမ်ရှေ့က တံခါးခေါက်သံကြောင့် မြခွါညိုက တံခါးသွားထဖွင့်လိုက်တယ်။တံခါးဝမှာရပ်နေသူက မြဒွါညိုတို့ရဲ့ ကြီးတော်ကြီး။ " ကြီးကြီးပါလား....ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲ " မြခွါညိုက မေးလိုက်တယ်။ "အေး ...ဘာမှခိုင်းစရာမရှိဘူး ... နင့်ညီမ ရွက်ဝါဘယ်ရောက်နေလဲ " " ဟုတ်ကဲ့ ..ရှိတယ်လေ ကြီးကြီး ...မြရွက်ရေ ..ဒီမှာ ကြီးကြီး ခေါ်နေတယ် " မညိုရဲ့ ခေါ်သံကြောင့် မြရွက်ဝါ အင်္ကျီလဲနေရင်းက ခပ်မြန်မြန်ဝတ်လိုက်ပြီး အပြင်ကို ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။စိတ်ထဲမှာတော့ နေ့လယ်ကကိစ္စကို တွေးလိုက်မိပြီး စိတ်ရှုပ်သွားမိတယ်။ " ကြီးကြီး..ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲ " " ဘာမှမခိုင်းဘူး ....ညည်း အနေထိုင် ဆင်ခြင်ဖို့လာပြောတာ...မောင်ဟန်လင်းသန့်က ညည်းညီမပန်းနုနဲ့အဆင်ပြေနေတာကို သိတယ်မဟုတ်လား ... တော်ကြာညည်းကြောင့် ကျော် မကောင်းကြားမကောင်းတွေဖြစ်ကုန်မှာစိုးလို့ လာသတိပေးတာ ... ဘယ့်နှယ့်ယောက်ျားလေးမြင်တိုင်း ဣန္ဒြေမရဖြစ်နေရလား ...အသက်အရွယ်နဲ့ သိက္ခာကိုထိန်းမှပေါ့....အခုတော့ မနေ့ကမှပြောင်းလာတဲ့သူကို ...ဒီနေ့အိမ်ထဲခေါ်သွင်းနေရလား ...ပြီးတော့ လွတ်လပ်တဲ့သူလဲ မဟုတ်ဘူး....ကိုယ့်ညီမ နဲ့ ရည်မှန်းထားတဲ့သူ " '' ဘာ ...ဘာတွေပြောနေတာလဲ ကြီးကြီး...မြရွက်က ဘာတွေလုပ်ထားလို့လဲဟင် ... ခွါညို့ကိုလဲ ပြောပါအုံး " မြဒွါညိုက နားမလည်နိုင်ဘဲ ဝင်မေးလိုက်တယ်။ '' ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ..နင့်ညီမရွက်ဝါက ....နေ့လယ်က ဟန်လင်းသန့်နဲ့ နှစ်ယောက်တည်း တိုက်ခန်းထဲက ထွက်လာတာလေ ... မိန်းမဖြစ်ပြီး မနေတတ်မထိုင်တတ်နဲ့ ...နင်တို့ဘာကိစ္စတွေ့ကြတာလဲ မိရွက်ဝါပြောစမ်း " ကြီးကြီးရဲ့စွပ်စွဲပြောဆိုတဲ့ စကားကြောင့် မြရွက်ဝါစိတ်တိုကာ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ပြီး ချာခနဲလှည့်ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။ပြီးတော့ ဘောင်ချာလက်ခံစာအုပ်ကို ကောက်ယူလာခဲ့ပြီး ကြီးကြီးလက်ထဲကို ထိုးထည့်ပေးလိုက်တယ်။ " မြရွက်နဲ့ဟန်လင်းသန့် ဘာလုပ်နေကြတာလဲဆိုတာ ....ဟော့ဒီမှာကြည့်ပါ ကြီးကြီး ....သူဈေးဝယ်သွားတဲ့စာရင်းပါ ...ဝယ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို... ခုနကမှ သူ့လူတစ်ယောက်လာယူသွားတာ ...မြရွက်က သူများလူကို လုယူရလောက်အောင်လဲ ...အကျင့်သိက္ခာမရှိတဲ့သူမဟုတ်ဘူး ..ပြီးတော့ ကိုယ့်မျက်ကွယ်ရောက်တာနဲ့ ဘယ်မိန်းမနဲ့ ဘာများဖြစ်နေမလဲဆိုပြီး ....သံသယဝင်နေရတဲ့ လူမျိုးကိုလဲ မကြိုက်ပါဘူး... ယောကျာ်းတစ်ယောက်အတွက်... စိတ်ဆင်းရဲခံအပြောဆိုခံပြီး လိုက်ကြိုက်နေရအောင် ... မြရွက်က ယောက်ျားကို ငမ်းငမ်းတက်နေတဲ့သူမဟုတ်ဘူး ...ရုပ်ပဲချောချောရုပ်ပဲဆိုးဆိုး လင်တစ်ယောက်တော့ မိန်းမတိုင်းယူနိုင်ပါတယ် ...မလိုချင်လို့ မယူတာဘဲရှိတယ် ...ကိုယ့်လူကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေရင်လဲ ကြီးကြီးသမက်လောင်းကိုပဲ သွားပြောပါ ..... မြရွက်က စိတ်လဲမဝင်စားဘူး ..ယောက်ျားလဲ မမက်ဘူး ...ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နေနိုင်တယ် ...ဘယ်ကောင်ကိုမှ ဖျပ်ဖျပ်လူးလိုက်လုမနေဘူး " မြရွက်ဝါစိတ်တိုတိုနဲ့ ပြောဆိုပြီး အိပ်ခန်းဆီကိုခြေသံပြင်းပြင်းနဲ့ လျှောက်လာခဲ့လိုက်တယ်။ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရင်ထဲမှာ တနုံ့နုံ့ဖြစ်နေပေမဲ့ ကိုယ့်ကြီးတော်ဖြစ်နေတော့ စိတ်ကိုမနည်းထိန်းထားလိုက်ရတယ်။ ~~~~~~~ " ဒေါက် ....ဒေါက် " " မြရွက် .. တံခါးဖွင့်ပါအုံး ငါပါ " အပြင်ကခေါ် သံကြောင့် မြရွက်ဝါတံခါးထဖွင့်ပေးလိုက်တယ်။ " ပြန်သွားပြီလား "

မြရွက်ဝါကိုဒီလိုလူမျိုးလို့ ဟန်လင်းသန့်ထင်ခဲ့မိတာ။သူ့ကြီးတော်ပြောပုံအရမြရွက်ဝါက အလုပ်မယ်မယ်ရရမရှိဘဲ အစ်မဖြစ်သူလုပ်စာကိုပဲထိုင်စားနေသလိုလိုပြောခဲ့တာလေ။အခုတော့လဲ သူရောင်းတဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေအကြောင်းကိုရှင်းပြနေတာဒက်ခနဲဒက်ခနဲနေတာပဲ။ဈေးရောင်းတဲ့ပစ္စည်းတွေဆိုတာကလဲ တစ်အိမ်လုံးပြည့်လုနီပါးရှိတယ်။ " ဒါတွေကိုဝယ်တော့ရော ဘယ်ကသွားဝယ်လဲ..ရောင်းအားရောရှိရဲ့လား..စပ်စုတာမဟုတ်ဘူးနော်..ကျွန်တော်တကယ်သိချင်လို့ပါ မြရွက်.." ဟန်လင်းသန့် သိချင်တာကိုမေးလိုက်တယ်။ " ဝယ်တာကတော့...ရန်ကုန်ဆိုင်ခွဲကြီးတွေကနေလဲဝယ်တယ်..မူဆယ်နဲ့မြဝတီဘက်ကလဲ တိုက်ရိုက်လှမ်းမှာတာတွေရှိတယ်...အလုပ်ကတော့ဒီလိုပဲလုပ်ရင်းနဲ့အလုပ်ကပဲ သင်သွားပေးပါတယ်...မြရွက်ကတော့ အဝယ်ပိုင်းသိပ်မဆင်းဘူး..အစ်မပဲဆင်းတယ်..ဘာလို့လဲဆိုတော့ဈေးရောင်းတာက လာဘ်လဲရှိတယ်ထင်တယ်...ပို့စ်တင်တာချင်းတူတူ..ဝယ်သူကိုစာပြန်တာချင်းတူတူဆိုပေမဲ့ မြရွက်ပို့စ်တင်ရင်..စာပြန်ရင်ဈေးကပိုရောင်းရတယ်လေ...အဲ့ဒါကြောင့် မြရွက်ကအရောင်းပိုင်းကိုင်တယ်...အစ်မကဈေးဝယ်တာနဲ့ပါကင်ထုပ်ပိုးတဲ့အပိုင်းကိုတာဝန်ယူတယ် " " အင်း..မြရွက်တို့ အလုပ်ကမဆိုးဘူးပဲ....ဆိုင်ဖွင့်ဖို့အစိအစဉ်မရှိဘူးလား " " အခုချိန်ထိတော့မရှိသေးပါဘူး.....ဆိုင်နေရာဖိုးကမှမလွယ်တာ.....နောက်ဆိုရင်တော့မပြောနိုင်သေးဘူးပေါ့.....တော်ကြာအဘွားကစိတ်ပြောင်းပြီးသူ့အိမ်ပေါ်ကနှင်ချရင်တော့... ဆိုင်ဖွင့်ဖြစ်ချင်ဖွင့်ဖြစ်မှာပေါ့ " မြရွက်ဝါရဲ့စကားကြောင့် ဟန်လင်းသန့်အံ့ဩသလိုဖြစ်သွားပြီးမှ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်တယ်။မြရွက်ဝါကို မသိမသာလှမ်းကြည့်လိုက်တော့လဲ ခပ်အေးအေးပုံစံပဲမို့ စကားလမ်းကြောင်းကိုလွှဲလိုက်တယ်။ပြီးတော့ သူလိုချင်တဲ့ပုံတွေကိုပြပေးလိုက်တယ်။ " စင်တွေကိုတစ်ခါတည်းဆင်ပေးလိုက်ရမလားဟင်..." " ရပါတယ် ..ကျွန်တော်အလုပ်သမားခေါ်ထားတာမို့ ..သူ့ကိုပဲခိုင်းလိုက်မယ်...အခုလဲ ငွေရှင်းသွားမယ်..ပစ္စည်းတွေကိုအလုပ်သမားလေးရောက်လာမှယူခိုင်းလိုက်မယ်နော် " " ဟုတ်ကဲ့..ထားခဲ့လေ...လာအားပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် ကိုဟန်လင်းသန့် " " ဪ..မြရွက်ရယ် ကျွန်တော်တို့မိတ်ဆွေတွေဖြစ်နေကြပြီပဲဗျာ..ကိုဟန်လင်းသန့်လို့ခေါ်ရတာ ‌မောပါတယ်..တခြားမိတ်ဆွေတွေခေါ်သလိုပဲ ကိုလင်းလို့ပဲခေါ်ပါ...ကျွန်တော်သွားတော့မယ်နော် " ဟန်လင်းသန့်အိမ်ပြင်ကိုထွက်သွားချိန်မှာ ဖြစ်ချင်တော့ အောက်ထပ်ကနေအပေါ်ကိုတက်လာတဲ့ ကြီးကြီးနဲ့တည့်တည်တိုးပါလေရော။ဖြုန်းခနဲဆိုတော့ မြရွက်ဝါလဲလန့်သွားမိတာပေါ့။မြရွက်ဝါကိုလှ မ်းကြည့်တဲ့ ကြီးကြီးရဲ့အကြည့်တွေက တကယ့်ကိုမှကြောက်စရာကြီးလေ။ ===================================== အပိုင်း( ၁၃ ) ဆက်ရန် A KYI PHYU #ဧကြည်ဖြူ အပိုင်း( ၁ ) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=684737547107957&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၂) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685298803718498&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း(၃)Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685838313664547&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၄) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686373200277725&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၅) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686924473555931&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၆) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=687482310166814&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၇ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688061703442208&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၈ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688653883382990&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၉) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=689874746594237&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁ဝ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=690450173203361&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁၁ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=691015849813460&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz

အိမ်ကထွက်သွားခိုင်လိုက်ရတော့တယ်။ဒါပေမဲ့လဲ တိုက်ခန်းဝယ်ပေးပြီးမကြာပါဘူး။တိုက်ခန်းကိုပါရောင်းချပစ်လိုက်ပြီး လင်မယားတွေကွဲကြတယ်။အိမ်ထောင်ကွဲပြီးတော့ သမီးကအိမ်ကိုပြန်မလာခဲ့ဘဲ ငွေလိုရင်တော့လာတောင်းခဲ့တယ်။နောက်တော့ ဦးမင်းနိုင်တို့သိလာရတာက သမီးဖြစ်သူက ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ရှုပ်ပွေတာတင်မကဘဲ လောင်းကစားတွေကိုခုံခုံမင်မင်လုပ်နေတယ်ဆိုတာကိုပါသိလာရတော့တယ်။ဖအေကြီးအိပ်ရာပေါ်က မထနိုင်တာကိုလာကြည့်ဖော်မရဘဲ ငွေကိုပဲအမြဲလိုလိုလာတေင်းနေတဲ့သမီးဖြစ်သူကို နောက်ဆုံးမှာတော့ ဦးမင်းနိုင်ရင်နာနာနဲ့ပဲစွန့်ပစ်နိုင်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ရတော့တယ်။ဒီလိုဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းကလဲ သမီးဖြစ်သူရဲ့ကိစ္စမှာ ဦးမင်းနိုင်ဘာမှကိုဝင်မပြောတော့ဘဲ ဥပေက္ခာပြုထားလိုက်တော့တယ်။ဒါကြောင့်မို့လဲ မွေးရပ်ဇာတိကိုအိမ်ပြောင်းရွေ့ဖို့အတွက်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။တကယ်တမ်းက မွေးရပ်ဇာတိဆိုပေမဲ့ ပဲခူးမြို့ကိုပြောင်းမှာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ဦးမင်းနိုင်တို့မှာ ကိုယ်လုပ်ခဲ့တာတွေအပေါ် မျက်နှာမပြရဲခေါင်းမဖော်ရဲတာမို့ ပဲခူးမြီု့နဲ့မနီးမဝေးရွာတစ်ရွာက ဘိုးဘွားပိုင်အမွေရတဲ့ခြံကိုပြောင်းဖို့စီစဉ်ထားခဲ့တာဖြစ်တယ်။ကိုယ်တိုင်ကျူးလွန်ခဲ့မိတဲ့ လူမှုရေးဖောက်ပြန်မှုကြီးအတွက် အခုချန်မှာတော့ ဦးမင်းနိုင်တို့တွေ ဝဋ်ကြွေးတွေကို အလုံးအရင်းနဲ့ကိုပေးဆပ်နေခဲ့ရပါပြီ။ ~~~~~~~~~~ " ဒေါက်..ဒေါက်.." အခန်းရှေ့က တံခါး‌ခေါက်သံကြောင့် မြရွက်ဝါတံခါးနားကို ထသွားလိုက်ပြီး အတွင်းတံခါးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။ဒီအခါ သံဘာဂျာတံခါးရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ဟန်လင်းသန့်ကိုတွေ့လိုက်ရတာမို့အံ့ဩသွားမိတယ်။သူအိမ်ပြောင်းလာပြီးကတည်းက ကြီးကြီးတို့မိသားစုရဲ့အပြောအဆိုကိုလဲ မခံနိုင်လို့ ခပ်ကင်းကင်းနေခဲ့တာလေ။အခုတော့သူက မြရွက်ဝါတို့အခန်းတံခါးကိုလာခေါက်နေခဲ့ပြီ။ "ကိုဟန်လင်းသန့် ... မြရွက်ဘာကူညီပေးရမလဲဟင် " " ဟုတ်ကဲ့...ကျွန်တော်ပေ့ချ်ထဲမှာစင်လေးတွေတွေ့လိုလေ...အဲ့ဒါတွေရသေးတယ်မဟုတ်လား...လိုအပ်တာလေးတွေဝယ်ချင်လို့ပါ " " ရှင်..ဪ...ဟုတ်ကဲ့ ...ရပါတယ်..ကြည့်မှာလား..လာပါ အိမ်ထဲဝင်လေ " သူ့လိုသူဌေးက မြရွက်ဝါတို့ရောင်းတဲ့ ဈေးပေါတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်မယ်ဆိုတော့ မြရွက်ဝါအံ့ဩမိတာအမှန်ပဲ။ပြောရရင်ကြီးကြိးတို့တောင် သူတို့ဆိုင်အတွက်စင်တွေလိုအပ်ရင် မြရွက်ဝါတို့ဆီက မဝယ်ဘူးလေ။ပစ္စည်းတူဈေးတူရင်တောင် ဆိုင်ကြီးကပဲသွားဝယ်တာ။ "မြရွက်တို့ဆီက ပစ္စည်းတွေက အပေါစားတွေနော်.." မဟုတ်တာဗျာ အပေါစားဆိုတာထက်...အဖိုးသိပ်မများဘဲ အသုံးဝင်တာလေးတွေပါ..ကျွန်တော်က ဒီမှာအမြဲနေမှာမဟုတ်တော့... ဒါလေးတွေအဆင်ပြေပါတယ်..ဝင်ကြည့်မယ်နော် " " ဟုတ်ကဲ့ ဝင်ပါ ...အိမ်ထဲမှာတော့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ရှုပ်ပွနေတာပဲ ..အဆင်ပြေတာကိုကြည့်ပါ...တချို့ပစ္စည်းတွေက နမူနာပြဖို့မဆင်ရသေးတာတွေလဲ ရှိတယ်..ကတ်တလာက်ပုံကြည့်ပြီး ...ကြည့်ချင်တာကိုပြောလို့ရတယ်နော် ..စိတ်ကြိုက်ကြည့်ပါ.." မြရွက်ဝါတို့နှစ်ယောက် သုံးကြိမ်တောင်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးပြီမို့ မြရွက်ဝါစိတ်ထဲမှာသူနဲ့သိပ်ပြီးစိမ်းနေတယ်လို့ မခံစားရတော့သလို အိမ်မှာမြရွက်ဝါတစ်ယောက်တည်းရှိနေပေမဲ့လဲ စိုးရွံ့နေတာမျိုးတွေမဖြစ်မိဘူး။မြရွက်ဝါအိမ်ထဲဝင်ပြီး ကော်ဖီတစ်ခွက်သွားဖျော်လိုက်တယ်။ " ကိုဟန်လင်းသန့် ကော်ဖီသောက်ပါအုံး...စိတ်တိုင်းကျအေးအေးဆေးဆေးရွေးနော် ...ကြည့်ချင်တာရှိရင် နမူနာပုံဆင်ပြပေးမယ် " မြရွက်ဝါကပြောရင်းနဲ့ ကတ်တလောက်တွေကိုတစ်ခုပြီးတစ်ခုထုတ်ပြလိုက်တယ်။ " ဒါတွေက ..မီးဖိုချောင်သုံးအိုးခွက်ပစ္စည်းတွေ..ဒါတွေက အဝတ်အစားတွေအတွက် ချိတ်တို့တန်းတို့.....ဒါတွေကတော့ ပစ္စည်းတင်စင်..ဖိနပ်စင်..ကြည့်မှန်အမျိုးမျိုးလဲရှိတယ် " မြရွက်ဝါပြတာတွေကို ဟန်လင်းသန့်လိုက်ကြည့်နေရင်း တအံ့တဩဖြစ်နေမိတယ်။အိမ်ထဲမှာ ပစ္စည်းတွေက သူထင်ထားတာထက်များနေတယ်လေ။ဟန်လင်းသန့်က လူမှန်ရင်သူ့အရွယ်နဲ့သူ နိုင်ရာတာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ပြီး အလုပ်လုပ်နေမှသဘောကျတာ။လူဆိုတာလူရယ်လို့ ဖြစ်လာရင်ကျောင်းသားကလဲကျောင်းစာတာဝန်ကို ယူနိုင်ရမယ်။ပညာသင်ချိန်မှာပညာကိုကြိုးကြိုးစားစားသင်ရမယ်။အရွယ်ရောက်လာလို့ စီးပွာရှာချိန်မှာလဲစီးပွားကိုရှာနိုင်ရမယ်။အလုပ်ကြိုးစားပြီးအောင်မြင်မှုမရသေးတာကတော့ ကိုယ်လုပ်တဲ့အလုပ်အကိုင်နဲ့အရပ်ဒေသကြောင့်လဲပါနိုင်တယ်။ပြိးတော့ဝင်ငွေနဲ့ထွက်ငွေမျှတတာကြောင့်လဲပါတယ်။ဒါပေမဲ့တချို့ကျတော့ သားသမီးကြီးတောင့်ကြီးမားတွေကို အိမ်ပေါ်မှာဒီတိုင်းတင်ကျွေးထားပြီး စီးပွားရေးမကောင်းဘူးလို့ညည်းနေတာမျိုးတွေလဲရှိတယ်။အဲ့ဒီလိုမိသားစုတွေရဲ့အိမ်တွေမှာသွားကြည့်လိုက်ရင် အိမ်မှာထိုင်စားနေတဲ့သူတွေကအသက်ဆယ့်ရှစ်ကနေအသက်သုံးလေးဆယ်ထိ မိဘလုပ်စာကိုထိုင်စားနေကြတာလေ။သူတို့တွေကိုကြည့်ရတာလဲ တကယ့်ကိုအပူအပင်မရှိနေနေကြတာ။ပိုက်ဆံရှာတဲ့သူရှာနေလို့မှ အိမ်မှာထမင်းတစ်အိုးချက်ထားဖော်မရဘူး။သူတို့တွေက လူ့ဘဝကိုရောက်လာပြီးအိပ်စားကာမဒီသုံးခုပဲသိသွားလုပ်သွားသူတွေလို့ပဲပြောရမလား။ဒီလူတွေထက်ပိုဆိုးတာက သူတို့ကိုရှာဖွေကျွေးနေတဲ့မိဘတွေနဲ့လင်ယောက်ျား၊ဇနီးမယားတွေပဲ။အဲ့ဒီလိုလူတွေကလဲ သူတို့တွေကိုရှာဖွေကျွေးနေတဲ့သူတွေရှိနေသမျှ နောက်ဆုံးနေ့အထိဒီတိုင်းသွားနေကြမှာပါပဲ။အစကတော့

ဟန်လင်းသန့်နဲ့အကျိုးဆောင်ရှေ့နေတို့ ပြန်ထွက်လာခဲ့ချိန်မှာ ဒေါ်ခင်မေရီနဲ့ဦးမင်းနိုင်တို့ မျက်နှာငယ်ငယ်နဲ့ကျန်နေခဲ့ကြတယ်။ ~~~~~~~~ " တောင်းပန်ပါတယ်သမီးရယ်...အဲ့ဒီလောက်တော့မယူပါနဲ့ကွယ်.....အမေတို့မှာအိမ်ဆောက်ရအုံးမှာလေ.....သမီးအဖေကိုလဲကြည့်ပါအုံးကွယ်...အဖေ့ကိုလဲဆေးကုရအုံးမှာလေ...အိမ်ရောင်းရတဲ့ငွေတွေတစ်ဝက်ကျော်ကျော်ကလဲ အကြွေးတွေဆပ်လိုက်ရတာကို သမီးလဲသိနေတာပဲ " ဒေါ်ခင်မေရီတစ်ယောက် သမီးဖြစ်သူကို ချော့ပြောလိုက်ပေမဲ့ မေသီရိနိုင်ကတော့ မိခင်ပြောတာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ သူလိုချင်တဲ့ငွေကိုခွဲဝေယူလိုက်တယ်။ " တကယ်ဆိုရင် သမီးကတစ်ဦးတည်းသောသမီးပဲဟာ...ဒီငွေတွေအားလုံးကိုသမီးတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ရမှာပဲလေ...တောရွာဇနပုဒ်မှာတော့ ခြံစုတ်လေးပဲမထားခဲ့နဲ့နော် ...အခုအမေတို့ပေးတဲ့ငွေက လူလူသူသူတိုက်ခန်းတစ်ခန်းတောင်မရဘူး သိရဲ့လား...သမီးမှာတိုက်ခန်းငှားနေပြိး အလုပ်လုပ်ရမှာ " " နင်...နင်တကယ်ပဲပြောလို့ဆိုလို့တောင်းပန်လို့တောင်မရပါလားဟဲ့ ......ရှိသမျှတွေနင်ပဲဖြုန်းနေတာ မိအိုဖအိုတွေအတွက်လဲ တွေးပါအုံးလား အမိုက်မရဲ့ " ဒေါ်ခင်မေရီ ဒေါသဖြစ်ဖြနဲ့ အော်လိုက်မိတယ်။ '' မေရီ...ပေးလိုက်ပါ ..သူလိုချင်သလောက်ပေးခဲ့လိုက် ငါတို့အတွက်လမ်းစရိတ်ပါရင်ရပြီ ... ငါ့အတွက်လဲ ဆေးဖိုးမလိုဘူး...မရှိရင်တောင်းစားကြမယ် ... " အခန်းထဲကနေ ငိုသံပါကြီးနဲ့ လှမ်းပြောတဲ့ ယောက်ျားဖြစ်သူရဲ့အသံကြောင့် ဒေါ်ခင်မေရိအံကိုကြိတ်လိုက်မိတယ်။ " အေး...ပြောမရရင်လဲ ယူသွားလိုက်..ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်ကနောက်ဆုံးပဲ ...ငါတို့မှာလဲအိုစာမင်းစာရှိသေးတယ် ..အဲ့ဒီတော့ ဒီငွေကို ဒီတိုင်းမပေးလိုက်နိုင်ဘူး..အမွေခွဲဝေပြီးကြောင်း စာချုပ်ပါချုပ်သွား...နောက်ထပ်လဲ ဘာမှလာမတောင်းနဲ့ ...ငါတို့လဲဒီနေ့ပဲပြောင်းတော့မှာ ...ပြီးတော့ငွေသိန်းရာချီကို တိုက်ခန်းငှားနေပြီးဖြုန်းမလို့လား...နိုင်သလောက်နဲ့ငွေနဲ့ ရတာကိုဝယ်လိုက်ပေါ့.." " အမယ်လေး အမေရယ်....တိုက်ခန်းတစ်ခန်းကို သိန်းလေးငါးခြောက်ရာသုံးမှ ရတော့တာသိရဲ့လား...ဒါတောင်အပေါ်ဆုံးထပ်ကျဉ်းကျဉ်းကျပ်ကျပ်တွေပဲရမှာ " " အိုအေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပိုင်အခန်းဆိုတော့ ငွေမပျောက်ပျက်တော့ဘူးပေါ့..အခန်းကျဉ်တော့ရောဘာဖြစ်လဲ တစ်ယောက်တည်းသမားပဲဟာ " " အို တော်ပါပြီ ...အမေဘာမှမပြောပါနဲ့တော့...သမီးပိုက်ဆံသမီးဘာသာဘာလုပ်လုပ်ပေါ့ " မေသီရီနိုင်က စိတ်တိုပြီးထအော်လိုက်တယ်။ " မေရီ ဘာမှမပြောပါနဲ့တော့...တခြားသူစိမ်တွေလဲ ရှိနေတာ ...လူကြားလို့မကောင်းပါဘူး ....အိမ်ပြောင်းဝန်ဆောင်မှုကားတွေကိုဖုန်းဆက်ကြည့်ပါအုံး လာနေပြီလားလို့...ဒီအိမ်ကြီးကနေမြန်မြန်သွားချင်ပြီကွာ .." ဦးမင်းနိုင်က ဇနီးဖြစ်သူကိုလှမ်းပြောလိုက်ရင် သူ့ဝှီးချဲကိုသမီးဖြစ်သူနဲ့‌ဝေးရာဆီကို တရွေ့ရွေ့တွန်းလာခဲ့လိုက်တယ်။တစ်ဦးတည်းသော သမီးလေးမို့ ငယ်စဉ်ကတည်းကချစ်ခင်အလိုလိုက်ခဲ့မိသမျှ မိဘတွေကိုညှာတာရမှန်းမသိဘဲ အတော်လေးကိုဆိုးသွမ်းခဲ့တယ်။ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက အသုံးအဖြုန်းကြီးခဲ့သလို ရည်းစားတွေတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်နဲ့ရှုပ်ခဲ့တယ်။အိမ်ကနေ မကြာခဏထွက်ပြေးသွားတတ်ပြီး အရက်သမား၊ဆေးသမားမရှောင်ကြုံရာလူနဲ့တွဲတယ်။သမီးဖြစ်သူအရွယ်ရောက်လာကတည်းက ဦးမင်းနိုင်မှာ အလုပ်ကိုကောင်းကောင်းမလုပ်ရဘဲ သမီးဖြစ်သူကိုပဲလိုက်ရှာနေခဲ့ရတယ်။အထူးသဖြင့်ဦးမင်းနိုင်က သမီးလေးကိုသိပ်ချစ်သိပ်သံယောဇဉ်ကြီးလွန်းတော့ အလုပ်ထဲမှာစိတ်မနှစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ရက်ခြားဆိုသလို အိမ်ကနေပျောက်ပျောက်သွားတတ်တဲ့သမီးဖြစ်သူကို လိုက်ရှာရတာနဲ့ အချိန်တွေကုန်ခဲ့ရတယ်။ဒီလောက်ထီ ဦးမင်းနိုင်တို့ဘက်က အလွတ်မပေးဘဲ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့တာတောင် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်မှာ ကလေးအဖေမပေါ်တဲ့ကိုယ်ဝန်ကိုလွယ်ခဲ့ရတယ်။ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရချိန်လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ နည်းနည်းငြိမ်သွားသလိုရှိခဲ့ပေမဲ့ သိပ်မကြာခင်အချိန်မှာဘဲ ကိုယ်ဝန်ကမတော်တဆဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ သမိးဖြစ်သူကို ဦးမင်းနိုင်တို့ လုံးလုံးမထိန်းနိုင်တော့သလိုဖြစ်ခဲ့ရတော့တယ်။အိမ်ကတစ်ခါထွက်သွားရင် လချီပြီးကြာလာတတ်ပြီး ပြန်လာရင်လဲ အကြွေးတွေကိုဆီးကြိုဆပ်ပေးခဲ့ရတယ်။ဒီသမီးကို ဦးမင်းနိုင်တို့မှာမစွန့်ပစ်နိုင်ဘဲ သတင်းကြားတဲ့နေရာမှန်သမျှကိုလိုက်ရှာခဲ့တယ်။ဒီလိုအရှာကောင်းခဲ့လို့လဲ ဦးမင်းနိုင်မှာ ကားမတော်တဆဖြစ်ပြီး ဒုက္ခိတဘဝကိုရောက်ရှိခဲ့ရတယ်။လူကဒုက္ခိတဖြစ်သွားချိန်မှာ စီးပွာရေးတွေကလဲကျဆင်းသထက်ကျဆင်းလာခဲ့တဲ့အပြင်‌ အကြွေးတွေကလဲတစစပိုတိုးလာခဲ့တယ်။ဒီဒုက္ခတွေကိုခါးစည်းပြီးခံနေချိန်မှာပဲ သမီးဖြစ်သူက ဖအေဒုက္ခိတကို လုံးဝဂရုမစိုက်မလေးစားတော့ဘဲ အိမ်ကိုယောက်ျားတစ်ယာက်ခေါ်လာခဲ့တယ်။သမီးဖြစ်သူလုပ်ပုံကြောင့် ဦးမင်းနိုင်တို့မှာရှက်လွန်းတာကြောင့် အလုပ်ထဲကငွေတွေကိုထုတ်ပြီး မင်္ဂလာပွဲကျင်းပပေးခဲ့ရတယ်။မင်္ဂလာပွဲကျင်းပတော့လဲ ဟော်တယ်မှာပဲဆောင်ချင်တယ်ပြောလို့သမီးစိတ်ကြိုက်လုပ်ပေးခဲ့ရပြန်တယ်။အိမ်ထောင်လဲကျပြီမို့ လိမ္မာသွားမယ်ထင်ပြီးလုပ်ပေးခဲ့သမျှက သမီးဖြစ်သူရဲ့အိမ်ထောင်ဖက်ကပါ ဒုက္ခပေးလာခဲ့တော့ နောက်ဆုံးမှာတိုက်ခန်းလေးတစ်ခန်းဝယ်ပေးလိုက်ပြီး

#ပန်းတွေပွင့်ချိန် (အခန်းဆက်ဝတ္ထု) အပိုင်း (၁၂) akyiphyu ******** " ဟယ်တော့...သူတို့ကယူပြီး ဒီမှာနေကြမှာထင်တယ် " မြရွက်ဝါနှုတ်ကလွှတ်ခနဲပြောလိုက်မိတယ်။မြရွက်ဝါရဲ့အသံကိုကြားတော့ အဝတ်တွေကို အိမ်ထဲသွားထားနေတဲ့ မြခွါညိုကလှမ်းကြည့်ပြီးမေးလိုက်တယ်။ " ဘယ်သူတွေကယူပြီး ဘယ်မှာနေကြမှာလဲ " " တိုးတိုးပြောပါ မညိုရဲ့....တော်ကြာအောက်ကကြားသွားမှဖြင့် ...ကြီးကြီးကပြောနေအုံးမယ် ...အိမ်ပြောင်းလာတဲ့သူက ဟန်လင်းသန့်လေ " မြရွက်ဝါအသံတိုးတိုးနဲ့လှမ်းပြောလိုက်တော့ မြခွါညိုတစ်ယောက်မျက်လုံးပြူးကာ အံ့ဩသွားရပြီး ဝရန်တာဆီကိုပြေးထွက်လာခဲ့တယ်။ " ဘာ..ဘာပြောတယ် မြရွက် ...အိမ်ပြောင်းလာတဲ့သူက ဟန်လင်းသန့်ဟုတ်လား...ဒါကဘာသဘောလဲ...အဘွားကပန်းနုကို တိုက်ခန်းပေးနေတဲ့သဘောလား...အဲ့ဒီလိုဆိုရင်ပြဿနာတွေတက်ကုန်မှာပေါ့ " မြခွါညိုပြောတဲ့စကားကိုနားထောင်ပြီး မြရွက်ဝါပါ လန့်သွားမိတယ်။ " အဲ့ဒီလိုဟုတ်ပါ့မလား မညိုရယ်...ပန်းနုကကြီးကြီးတို့နဲ့ခွဲမနေချင်လို့...လစာနဲ့ပေးနေတာဖြစ်မှာပေါ့...ဟန်လင်းသန့်ကချမ်းသာတဲ့ဟာ...သူ့မှာကိုယ်ပိုင်တိုက်ခန်းတွေရော...ခြံကွက်တွေပါဝယ်ထားတာတဲ့လေ " " အိုအေ မသိပါဘူး...ပိုက်ဆံရှိတဲ့သူတွေက လောဘပိုကြီးနေကြတာပဲဟာ...ဘယ်သူ့ကိုမှမကြည့်နဲ့ ကြိးကြီးတို့ပဲကြည့်ပါလား...ရလေလိုလေတွေဖြစ်နေတာ...တိုက်ခန်းနှစ်ခန်းစာဖိုးလဲ အဘွားကအနည်းအကျဉ်းပဲရတာ...ကျန်တာသူတို့အကုန်သိမ်းတာပါအေ ..အဲ့ဒါကြောင့်လဲ ဒေါ်လေးတို့နဲ့အဆင်မပြေတာပေါ့ ...သူတို့ပဲမောင်ပိုင်အကုန်စိးချင်နေတာကို " " တော်ပါတော့မညိုရယ်...ကြီးကြီးတို့နဲ့ မြရွက်စကားမများချင်ပါဘူး...တော်ကြာအဘွားကအောက်ထပ်ကနေ ကုန်းအော်နေလိမ့်မယ်...အဘွားအတွက်တော့ ကြီးကြီးတို့မိသားစုက ...အတူနေမိသားစုလေ ...ပိုစရာရှိရင်အတူနေမြေးတွေကို ပိုတာမဆန်းပါဘူး " မြရွက်ဝါဒါပဲပြောပြီး အိမ်ထဲကိုပြန်ဝင်ခဲ့လိုက်တယ်။အိမ်ပြောင်းလာသူတွေကို ကူပေးစရာအကြောင်းလဲမရှိတော့တာမို့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုဆက်လုပ်နေလိုက်တယ်။ ~~~~~~~~~~~ "မြရွက် " မြရွက်ဝါအခန်းထဲကအတွက်မှာ လှေကားကဆင်းလာတဲ့ ဟန်လင်းသန့်နဲ့ဆုံလိုက်ရတယ်။ဟန်လင်းသန့်က သူ့ပုံစံသူ့အနေအထားနဲ့ မြရွက်ဝါလိုလူမျိုးကို ခင်ခင်မင်မင်ပြောဆိုနေတာကတော့ နည်းနည်းထူးဆန်းတာပေါ့။ပြောရရင် မြရွက်ဝါနဲ့နှစ်ယောက်သားစပြီး ဆုံစဉ်က ကမောက်ကမဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်ဆုံချိန်မှာတော့ နှစ်ယောက်သားရင်းနှီးသလိုလိုဖြစ်သွားခဲ့တယ်။အထူးသဖြင့် ဟန်လင်းသန့်ကသူ့ကိုယ်သူယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိပြီးပွင်းလင်းတာကြောင့်လဲပါမယ်။သူက မာနလဲမကြီးသလို မြရွက်ဝါလို လူမျိုးအပေါ်ဖော်ဖော်ရွေရွေဆက်ဆံခဲ့တယ်။ကြည့်ရတာ ရည်းစားရဲ့အစ်မဆိုပြီး သဘောကောင်းပြတာလဲဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့။မြရွက်ဝါကတော့ တွေ့သမျှလူတိုင်းကို ကိုယ့်‌ဈေးဝယ်သူလို့ပဲထင်ပြီး ခင်ခင်မင်မင်ပြောဆိုတတ်တာကအကျင့်လိုတောင်ဖြစ်နေပြီမို့ ဟန်လင်းသန့်ကိုလဲ ဒီလိုပဲရင်းရင်းနှီးနှီးပြောလိုက်မိတာပါပဲ။ " ကျွန်တော် ဒီကိုပြောင်းလာပြီလေ..အပေါ်ထပ်ကိုပြောင်းလာခဲ့တာ " " ဟုတ်ကဲ့ မနေ့ကတွေ့ပါတယ် ...အဆင်ပြေတယ်မဟုတ်လား ..ကူညီပေးရမယ်ဆိုရင်ပြောပါ....ပြီးတော့ ...ဒီမှာ ဟိုနေ့ကန ပိုက်ဆံယူသွားပါအုံး.." " ဟော့ဗျာ.... ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံတောင်းဖို့မဟုတ်ပါဘူး..ဒီအတိုင်းအိမ်နီးချင်းတွေမိတ်ဆက်တာပါ " " ဟုတ်ကဲ့ပါ..လမ်းကြုံနေတာပဲယူသွားလိုက်ပါ " မြရွက်ဝါပြောရင်းနဲ့ပိုက်ဆံအိတ်ထဲကငွေကိုထုတ်ပေးလိုက်တယ်။ " သွားတော့မယ်နော်..လမ်းထိပ်‌ဈေးသွားဝယ်မလို့ " ဟန်လင်းသန့်က မမေးပါဘဲ မြရွက်ဝါဖြေလိုက်ပြိးတော့ လှေကားကနေခပ်သုတ်သုတ်ဆင်းခဲ့လိုက်တယ်။ ~~~~~~~ အားလုံးကိုငွေသားနဲ့ပဲ ရှင်းရတာမို့ ငွေသိန်းရာထုပ်တွေကိုစားပွဲခုံပေါ်မှာတန်းစီပုံလိုက်တယ်။ငွေထုပ်တွေအားလုံးကဘဏ်ထုပ်တွေဖြစ်ပြီး ငွေရေစက်ကလေးနဲ့တစ်အုပ်ချင်းစီရေပြလိုက်တယ်။ " ရေနေဖို့မလိုပါဘူးကွယ်...တို့များယုံပါတယ် " ဒေါ်ခင်မေရီက သားဖြစ်သူကိုကြည့်ပြီးခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်တယ်။ဒီအချိန်မှာ မေသီရိနိုင်ခေါ်မိနိုင်တစ်ယောက် အိမ်ထဲဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့လှမ်းပြောလိုက်တယ်။ " အို မရေလို့တော့ရမလား...တော်ကြာ်တစ်အုပ်မှာ တစ်သောင်းတန်တစ်ရွက်ပဲ ဖြုတ်ထားရင်တောင် ...အုပ်ရေအများကြီးဆိုတော့ ကိုယ်တွေနစ်နာမှာလေ ...ဖယ်...ဖယ်..ကျွန်မကြည့်လိုက်မယ် အဖေနဲ့အမေအေးအေးဆေးဆေးထိုင်နေလိုက်ပါ " မေသီရီနိုင်ရဲ့စကားကြောင့် ဒေါ်ိခင်မေရီမှာ မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရတယ်။စရံလာချသွားပြီးကတယ်းက အိမ်မှာမြဲနေတဲ့သမီးဖြစ်သူကြောင့် ဒေါ်ခင်မေရီမှာ ဘယ်လိုမှသိုသိုသိပ်သိပ်လုပ်လို့မရခဲ့ဘူး။ခက်တာက ငွေအကြေချေပြီးတာနဲ့ အိမ်ပြောင်းပေးဖို့သဘောတူထားတာကြောင့် သူမသိအောင်အိမ်ပြောင်းလို့လဲမရဘူးလေ။အခုတော့ သူခိုးလက်ထဲရွှေထုပ်အပ်သလိုဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ပိုင်ရှင်သစ်က ငွေချေလို့မှမပြီးသေးခင် သမီးဖြစ်သူမေသီရီနိုင်ကငွေကိုသိမ်းနေပြီ။ " အားလုံးစစ်ပြီးရင်တော့ ပြောင်းဖို့ပြင်လို့ရပါပြီ...အိမ်သော့ပိတ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့လူထားခဲ့ပါမယ် "

အိမ်ငှားတွေဆိုရင်ပိုဆိုးတယ်။ အဘွားရဲ့စည်းကမ်းတွေကိုဖတ်ပြီး ‌ေ..သချင်စိတ်ပေါက်သွားနိုင်တယ်။အဘွားစည်းကမ်းတွေကိုလဲ ကြည့်အုံးလေ။လူငယ်လူရွယ်တွေချည်းပဲစုနေတာမျိုးကိုလဲလက်မခံဘူးတဲ့။မိသားစုပဲလက်ခံတယ်။မိသားစုလက်ခံတာကလဲ ဆယ်နှစ်အောက်ကလေးတွေပါရင်လက်မခံဘူး။အရက်သမား၊ဆေးသမားတွေပါလာရင်လက်မခံဘူး။မသိလို့ငှားမိရင်တောင် ရပ်ကွက်ရုံးတိုင်ပြီး ဆင်းခိုင်းတာ။လူဝင်လူထွက်မများရတို့၊ညအိပ်ဧည့်သည်လက်မခံတဲ့စည်းကမ်းတွေအပြင် စည်းကမ်းအသေးအဖွဲတွေရှိသေးတယ်။အဘွားကဒီစည်းကမ်းတွေကို သူပိုင်တဲ့တိုက်ခန်းတွေတင်ထုတ်တာမဟုတ်ဘူးနော်။ကန်ထရိုက်ရောင်းစားထားတဲ့အခန်းတွေကိုပါ မြေရှင်ဆိုတဲ့အထာနဲ့စည်းကမ်းတွေပေးချင်သေးတာ။ဒီထဲမှာ လှေကားဆင်းရင်ခြေသံမပြင်းရဆိုတာကပါသေးတယ်။အိမ်ငှားတွေလဲ နေစရာခက်ခဲကြလေတော့ အဘွားစည်းကမ်းတွေကိုလိုက်နာကြပါတယ်။ဒီထဲမှာ အဘွားရဲ့စည်းကမ်းတွေကိုမလိုက််နှာတဲ့သူဆိုလို့ သူ့မြစ်ကလေးမောင်မောင်တစ်ယောက်ပဲရှိတာ။အဘွားရဲ့စည်းကမ်းတွေကြောင့် မြရွက်ဝါတို့ညီအစ်မတွေတောင်နေရတာမျက်ခုံးခပ်လှုပ်လှုပ်ပါပဲ။ ~~~~~~~~~~ " အောက်ကဘာသံတွေလဲ မညို.....ဆူညံနေတာပဲ " ဝရန်တာမှာအဝတ်လှန်းနေတဲ့ မညိုကိုမြရွက်ဝါလှမ်းမေးလိုက်တယ်။ " အပေါ်ထပ်ကို အိမ်ပြောင်းလာတာထင်တယ်...အိမ်ပြောင်းအိမ်ရွေ့ကားတွေရောက်လာတာ " " ဟုတ်လား...ပြောင်းလာကြပြီလား...အဘွားတူမတွေဆိုတော့ ...ဘယ်သူတွေပါလိမ့် ..ဝိုင်းကူပေးရအုံးမှာလားမသိဘူး....အဘွားက ဘာမှလဲမပြောထားဘူး " မြရွက်ဝါပြောရင်းနဲ့ဝရန်တာကိုထွက်ကြည့်လိုက်တယ်။ မဝရန်တာကိုရောက်တဲ့အခါမှာ ပစ္စည်းတွေသယ်ပိုးနေတဲ့သူတွေကို လက်ညှိုးညွန်ကာစေခိုင်းနေသူကိုကြည့်ပြီး မြရွက်ဝါအံ့ဩသွားမိတယ်။ ===================================== အပိုင်း( ၁၂ ) ဆက်ရန် A KYI PHYU #ဧကြည်ဖြူ အပိုင်း( ၁ ) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=684737547107957&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၂) Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685298803718498&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း(၃)Link https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=685838313664547&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၄) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686373200277725&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၅) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=686924473555931&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၆) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=687482310166814&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၇ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688061703442208&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၈ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=688653883382990&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း (၉) https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=689874746594237&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz အပိုင်း ၁ဝ https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=690450173203361&id=100067151540690&mibextid=Nif5oz