အချစ်/အလွမ်း/ လျှို့ဝှက်သဲဖို ရသစုံ ဝတ္ထုများ ဧကြည်ဖြူ
Kanalga Telegram’da o‘tish
Ko'proq ko'rsatish
1 031
Obunachilar
+124 soatlar
-17 kun
-1230 kun
Postlar arxiv
''ဟုတ်လား ... အန်တီကယွန်းတို့ မောင်နှမကို ... မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ချစ်တာပဲနော် ...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုအန်တီယုံကြည်လာအောင် ကိုယ်ကြိုးစားပါ့မယ် ယွန်းရယ် "
ဟန်နေထူးရင်ထဲက ကတီ စကားတွေကို ချစ်ရသူကို အကြိမ်ကြိမ်ကတိတွေ ထပ်ပေးလိုက်မိတယ်။
~~~~~
ဒေါ်မြစန္ဒာက ဧည့်ခန်းရဲ့ ဆိုဖာခုံမှာ မျက်နာထားတင်းတင်းနဲ့ ထိုင်နေခဲ့တယ်။လင်းမြတ်ဇင်နဲ့ မေမိုးစက်ကတော့ မီးဖိုခန်းဝကနေ အခြေအနေကိုမသိမသာ လှမ်းအကဲခတ်နေခဲ့ကြတယ်။
ဟန်နေထူးက ဒေါ်မြစန္ဒာရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာခုံမှာ တည်ငြိမ်စွာထိုင်နေခဲ့ပြီး သူနဲ့ မြယွန်းမီရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံနေခဲ့မိတယ်။ဟန်နေထူးက အိမ်ခြံအရောင်းအဝယ်စာချုပ်စာတမ်းတွေကို ဒေါ်မြစန္ဒာရှေ့မှာချပေးလိုက်ပြီး
"ယွန်းက ..အန်တီသဘောမတူရင် ကျွန်တော့်ကို လက်မခံဘူးလို့ ပြောထားလို့ ...ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်အန့်တီဆီမှာ ခွင့်ပြုချက်လာတောင်းတာပါ ခင်ဗျာ ... ဒီအိမ်နဲ့ဒီခြံကို ကျွန်တော့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ငွေနဲ့ဝယ်ခဲ့တာပါ အန်တီ ... ရှေ့လျှောက်လဲ ယွန်းကိုစိတ်ချမ်းသာအောင်ထားဖို့ ကျွန်တော်ကတိပေးပါတယ် ... အန်တီစိတ်တိုင်းကျ ကျွန်တော့်ကိုစောင့်ကြည့်လို့ရပါတယ်ခင်ဗျာ "
ဒေါ်မြစန္ဒာက အိမ်ခြံ စာချုပ်စာတမ်းတွေကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းအိမ်ထဲကနေမျက်ရည်တွေစီးကျလာခဲ့တယ်။ပြီးတော့ ဟန်နေထူးကိုမော့ကြည့်လိုက်ပြီး
"အဲ့ဒီကောင်မလေးက အသဲမာပေမဲ့အစွဲအလမ်းကြီးပြီး သံယောဇဉ် သိပ်ကြီးတာ ... သူ့အစ်ကိုတုန်းကလဲ သူ့ခမျာအရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်သည်းခံခဲရှာတာ ....အဲ့ဒါကြောင့် သမီးလေးယွန်းကိုထပ်ပြီးခံစားရမှာကိုစိတ်ပူမိတာပါ "
" အဲ့ဒီအတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့ အန်တီ ..ကျွန်တော်ကတိတွေ အထပ်ထပ်ပေးနေတာထက်... ယွန်းကိုစိတ်ချမ်းချမ်းသာသာနဲ့ တစ်သက်လုံးကျွန်တော် စောင့်ရှောက်ချင်ပါတယ် "
ဒေါ်မြစန္ဒာဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာနဲ့ ဟန်နေထူး ကို ငေးကြည့်နေခဲ့မိတယ်။ကလေးဘဝကတည်းက ပင်ပန်းရှာခဲ့တဲ့ သမီးဖြစ်သူကို သူစိမ်းတစ်ယောက်ဆီမှာ ထပ်ပြီးစိတ်ဆင်းရဲသောကဖြစ်မှာကိုတော့ ဒေါ်မြစန္ဒာမလိုလားပါ။
"မောင်ရင့်ကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ စောင့်ကြည့်ချင်ပါတယ်...ပြီးတော့သမီးလေးက သိပ်သံယောစဉ်ကြီးတယ် ..သူ့အဖေအမွေထားခဲ့တဲ့ အိမ်ခြံနဲ့ သမီးလေးကို တန်းဖိုးထားပြီးတောင်းရမ်မယ်ဆိုတော့ အန်တီ တကယ်ဝမ်းသာပါတယ်...ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုလဲ သမီးလေးနဲ့ပဲတိုင်ပင်ကြပါ...အန်တီလဲသမီးလေးနဲ့ အရင်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလိုက်ပါအုံးမယ် "
" ကျေး ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီ ..အန်တီခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်မိဘတွေကို ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်ခင်ဗျာ..."
ဒေါ်မြစန္ဒာရဲ့ နုညံ့ပျော့ပျောင်းနေတဲ့ သဘောထားကြောင့် ဟန်နေထူးဝမ်းသာပျော်ရွှင်မိသွားသလို လင်းမြတ်ဇင်နဲ့ မေမိုးစက်လဲ ပျော်ရွှင်သွားမိကြ တယ်။
~~~~~
"ဟန်နေထူးကို သမီးသိပ်ချစ်တာပဲလား ... သူ့ကိုယုံကြည်မှုရောရှိလား "
မိခင်ရဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်းအမေးကြောင့် မြယွန်းမီထူးဆန်းအံ့သြသွားမိပြီး ခေါင်းကိုခပ်ဖြည်းဖြည်းငြိမ့်ပြလိုက်မိပြီး အသံခပ်တိုးတိုးနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်မိတယ်။
"သူ့ကို ချစ်လို့ယုံကြည်တာလား ..ယုံကြည်လို့ချစ်မိတာလား သေချာမခွဲခြားတတ်ပေမဲ့ ...သူနဲ့ ရှိနေရင် သမီးစိတ်ထဲမှာပျော်တယ် ... နွေးထွေးလုံခြုံမှုရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်အမေ "
မျက်လုံးလေးတွေ နှုတ်ခမ်းလေးတွေပါပြုံးပြီးပြောနေတဲ့ သမီးဖြစ်သူကို ဒေါ်မြစန္ဒာခပ်ငေးငေးကြည့်နေခဲ့မိတယ်။
~~~~~
"ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ ကိုနေ "
အလုပ်ကအပြန်မှာတစ်ခုခုသွားစားမယ်လို့ပြောပြီးခေါ်လာခဲ့တဲ့သူက ကားကိုသူ့မတို့အိမ်ရှိရာလမ်းထဲကို မောင်းလာခဲ့တာမို့ မြယွန်းမီမေးလိုက်မိခြင်းဖြစ်တယ်။
"အပြင်မသွားချင်တော့ဘူးကွာ ..ယွန်းတို့အိမ်ကိုလိုက်ပြီး ... ကိုယ်တို့ကိစ္စကို အန်တီ့ကိုဖွင့်ပြောမလို့ "
အတည်ပေါက်ကြီးပြောနေတဲ့ ချစ်သူကိုကြည့်ပြီး မြယွန်းမီ မျက်လုံးလေးပြူးသွားရပြီး
" ဟယ် ..မဖြစ်ဘူးနော်ကိုနေ ...အမေက အခုမှဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးနေလို့ တည်ငြိမ်ကာစပဲရှိသေးတာ...ယွန်းကြောင့် စိတ်တွေ ပြန်ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ် "
စိုးရိမ်သံလေးနဲ့ပြောနေတဲ့ ချစ်သူလေးကို ဟန်နေထူး မျက်နှာညှိုးညှိုးနဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး
"ဒါဆို ... အန်တီကသဘောမတူဘူးဆိုရင် ... ယွန်းကကိုယ့်ကိုထားခဲ့မှာလားဟင် "
" မ ..မဟုတ်တာကိုနေရယ် ... မထားခဲ့ပါဘူး ... အခုလိုပဲ အမေမသိအောင်ခိုးပြီးတွေ့မှာပေါ့ ...ပြီးတော့ အမေသဘောတူလာတဲ့ အထိကြိုးစားကြမယ်လေနော် ...ကိုနေ့ မိဘတွေကျေနပ်အောင်လဲ ယွန်းကြီးစားပါ့မယ်နော် "
" ကိုယ့်ချစ်သူက စကားတွေတောင်ပြောတတ်လာပြီပဲ ... အရင်လို တုံးတိတိသမားကြီးမဟုတ်တော့ဘူးပဲ "
"ကိုနေနော် မစနဲ့ ...စကားမပြောဘဲ နေလိုက်မှာ "
" ဟာကွာ စကားမပြောဘဲတော့ မနေပါနဲ့နော် ... ယွန်းစကားမပြောရင် ကိုယ်ကအိမ်ထိလိုက်လာပြီး မပြန်တော့ဘဲနေပစ်လိုက်မှာ "
" တော်ပါ ပေါက်ကရတွေပြောမနေနဲ့တော့ ..အိမ်နားထိလိုက်ပို့မယ်ဆိုရင်လဲပို့ပေး .."
#ရူးနေတဲ့ကြယ်
(အခန်းဆက်ဝတ္ထု )
(ဇာတ်သိမ်းပိုင်း )
******
"အစ်ကိုဘာတွေစိတ်ပူနေတာလဲ ... စိတ်မပူပါနဲ့ ယွန်းနဲ့ကိုထူးက ကူညီမယ်လို့ ပြောထားတာပဲ ...မိုးတော့သူတို့ကိုယုံတယ် "
နှစ်ယောက်အတူတွဲလျှောက်နေရင်းမှ စိုးရိမ်ပူပန်တဲ့ဟန်ပေါ်နေတဲ့လင်းမြတ်ဇင်ကို မေမိုးစက် သတိပေးလိုက်ရတယ်။ မေမိုးစက်က မစိုးရိမ်နဲ့လို့ပြောနေပေမဲ့ လင်းမြတ်ဇင်ကတော့ ပန်းသွေးချယ် အကြောင်းသိနေသူမို့ စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်နေမိတယ်။ဒေါမြစန္ဒာနဲ့ သားအမိနှစ်ယောက်တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ရင်ထဲကစိုးရိမ်သောကတွေက မျက်နှာမှာ အထင်းသားပေါ်လွင်နေခဲ့ကြတယ်။
"အမေရယ် ဘာတွေစိတ်ပူနေတာလဲ ...ခဏနေအုံး အမေစိတ်ပူနေတယ်ဆိုရင် ... သူ့ကိုကြည့်ပေးထားတဲ့ သမီးအသိတွေဆီမှာသွားစုံစမ်းလိုက်မယ်....သူ ခန်းမရဲ့ တံခါးဝကိုတောင်ရောက်မလာစေရပါဘူး "
မိခင်ကိုပြောပြီးတာနဲ့ မြယွန်းမီ ခန်းမအပြင်ကိုထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။
~~~~~
"ကိုနေ ..ဟိုတစ်ယောက်အခြေအနေဘယ်လိုလဲဟင် "
ခန်းမအပြင်ထွက်ပြီး ဖုန်းပြောနေတဲ့ချစ်သူဟန်နေထူးကို မြယွန်းမီလှမ်းမေးလိုက်တယ်။မြယွန်းမီမေးလိုက်မှ ဟန်နေထူးက မြယွန်းမီရဲ့ လက်ကိုဆွဲယူလိုက်ပြီး လူအသွားအလာရှင်းတဲ့နေရာကို ခေါ်သွားလိုက်တယ်။
"ဘာ ...ဘာဖြစ်လို့လဲကိုနေ..သူ..သူဒီကိုလာနေလို့လား "
ချစ်သူရဲ့အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မြယွန်းမီစိုးရိမ်တကြီနဲ့ မေးလိုက်မိတယ်။
ဟန်နေထူးက ချစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းကို အရင်ချလိုက်မိတယ်။ပြီးမှ ချစ်သူရဲ့ လက်ကလေးကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး
'' အင်း .. ဘယ်လိုပြောရမလဲ တောင်မသိဘူးယွန်းရယ်..သတင်းကောင်းသတင်းဆိုး ဘယ်လိုနာမည်တပ်ရမလဲ မသိတော့ဘူး "
" ဘာ ..ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုနေရဲ့...ယွန်းရင်တွေတုန်လာပြီး .. မင်္ဂလာပွဲပြီးဖို့ကလဲ လိုသေးတယ် "
မြယွန်းမီရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ ချစ်သူကို မေးလိုက်မိတယ်။
"မပန်းသွေးချယ် ဆုံးသွားပြီတဲ့ "
" ဘယ် ..ဘယ်လိုကိုနေ ...ဘာ...ဘာပြောလိုက်တယ် ...တ...တကယ်လား "
မြယွန်းမီမယုံကြည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိတယ်။
''ဟုတ်တယ် ယွန်း...အသ*တ်ခံရတာတဲ့ ... နောက်တစ်ယောက်နဲ့ ရှိနေတုန်း စပွန်ဆာအဘိုးကြီးရောက်လာပြီး ပြဿနာဖြစ်သွားတာတဲ့ ....ဓါ *းနဲ့ထိုးသွားတာ ပွဲချင်းပြီးပဲတဲ့ "
ဟန်နေထူးပြောနေတာကိုနားထောင်ပြီး မြယွန်းမီကြက်သီးတွေထသွားမိတယ်။ကိုယ့်မိသားစုကို စိတ်ဒုက္ခလိုက်ပေးနေသူဆိုပေမဲ့လဲ ဒီလိုသတင်းကြားလိုက်ရတော့ စိတ်ထဲမကောင်းဖြစ်သွားမိတယ်။ ကြောက်စရာကောင်းလှတဲ့ လောကကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို အံ့သြမယုံကြည်နိုင်အောင်လဲဖြစ်သွားမိတယ်။
~~~~~
" အဲ့ဒီလိုကြီး ဖြစ်သွားတာလား ... စိတ်မကောင်းစရာပဲ "
မေမိုးစက်က ပြောရင်းမှ အသစ်စက်စက်ခင်ပွန်းလောင်းကို မသိမသာကြည့်လိုက်မိတယ်။
လင်းမြတ်ဇင်က ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ပြီး
"သူ့ပုံစံနဲ့ တစ်နေ့ ဒီလိုဖြစ်မယ်ဆိုတာ ထင်မိပါတယ် ... ကိုယ်ကတော့ အမှန်တိုင်းပြောရရင် ဝမ်းသာဝမ်းနည်း ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူး ... မရင့်ကျက်သေးခင် အချိန်က သူ့ကိုချစ်ခဲ့မိတယ်...သူ့ ရှုပ်နေတာတွေကို သိတော့ရွံရှာစိတ်နဲ့ အဝေးကိုရှောင်ခဲ့တယ်.... ဘာသံယောဇဉ်မှ မကျန်ခဲ့သလို ဘာခံစားချက်မှလဲမရှိဘူး ...ကိုယ့်မိသားစုကို နှောင့်ယှက်မဲ့သူမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ စိတ်ထဲပေါ့ပါးသွားတာတော့အမှန်ပဲ ... "
တည်ငြိမ်စွာပြောနေတဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကိုကြည့်ရင်း မေမိုးစက်ရင်ထဲ အေးချမ်းသွားရတယ်။
~~~~~
"အမေနဲ့ယွန်းခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ...မိုးစက်ကတော့အမေတို့နဲ့ပဲတူတူနေချင်ပါတယ် "
မေမိုးစက်က ယောက္ခမဖြစ်သူ ဒေါ်မြစန္ဒာကိုအမေလို့ ခေါ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ဆန္ဒကိုပြောလိုက်တယ်။ ဒီအခါ ဒေါ်မြစန္ဒာက သမီးဖြစ်သူ မြယွန်းမီကို ကြည့်လိုက်တယ်။လင်းမြတ်ဇင်နဲ့ မေမိုးစက်ကလဲ မြယွန်းမီရဲ့အဖြေကို မျှော်လင့်တကြီးနဲ့ ကြည့်နေမိကြတယ်။
မြယွန်းမီခေါင်းလေးကိုအသာငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး
"ရပါတယ် အမေ ..သမီးခွင့်ပြုပါတယ် "
~~~~~
"ကိုယ့်ဘက်ကတော့ ယွန်းနဲ့အမြန်နီးချင်ပြီဆိုပေမဲ့ ...ယွန်းရဲ့ သဘောအတိုင်းပါပဲ ...အန်တီ့ကို ဆရာဝန်နဲ့သေချာ ဆွေးနွေးကြည့်ဖို့ရက်ချိန်းလဲရလာခဲ့ပြီ...ယွန်းတို့ စကားမမှားအောင်တော့ ပြောပါ "
" ကျေးဇူးပါ ကိုနေရယ် ...ပန်းသွေးချယ်ဆုံးသွားပြီးတော့ အမေလဲ အတော်လေးတည်ငြိမ်သွားပါတယ် ...အရင်လို နေ့မအိပ်ညမအိပ်တာတွေ မရှိတော့ဘူး ...တစ်ခုပဲ ...ယွန်းပြောထားမိတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် အမေမနားမနေ ငွေရှာနေတာကို ဘယ်လိုတားရမလဲ မသိဘူး "
ယွန်းသက်ပြင်းမော လေးချပြီး ပြောလိုက်မိတယ်။
ဟန်နေထူးမှာ ချစ်သူရဲ့မျက်နှာ နွမ်းနွမ်းလေးကိုကြည့်ပြီး
"ယွန်းက ဘာတွေပြောထားမိလို့လဲ ..."
" ယွန်းတို့ ရောင်းခဲ့တဲ့အိမ်နဲ့ခြံ ကိစ္စပါ ကိုနေရယ် ...အဖေထားခဲ့တဲ့အမွေမို့ ပြန်လိုချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်မိတာပါ ...အဲ့ဒါကို အတည်သက်မှတ်ပြီး ... အလုပ်တွေ တအားကိုလုပ်နေတော့တာပဲ...."
"ဘာကို အံ့ဩနေတာလဲ သားရယ် ...သားတို့ကိစ္စကို အမေ့ဘက်က သဘောတူလိုက်တာလေ ... သားကောင်မလေးကို အိမ်ကို ထမင်းစားဖိတ်အုံး ... လူကြီးချင်းတွေ့ပြီးစကားပြောဖို့လဲ စီစဉ်ပေးလေသား "
ဟန်နေထူး အခြေအနေကို သေချာနားမလည်နိုင်သေးဘဲ ကြောင်အအနဲ့မိခင်ကြီးကို ကြည့် နေမိတယ်။
"ဟဲ့ကောင်လေး..ဘာဖြစ်နေတာလဲ ... မအေပြောတာကို ကြားရဲ့လား ...စကားပြန်ပြောအုံးလေ .."
"ဗျာ ..ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့ အမေ ... ကျွန်တော်တို့ကို သဘောတူလိုက်ပြီပေါ့နော် ..၀မ်းသားလိုက်တာ အမေရယ် ....အမေ့ကို ကျေးဇူးလဲတင်ပါတယ် "
ဟန်နေထူးမိခင်ရဲ့ပခုံးကို ဖက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်မိတယ်။ရင်ထဲမှာတော့ ကုလားဘုရားလှည့်နေသလို ဝုန်းဒိုင်းကျဲကာပျော်ရွှင်နေမိတယ်။
" ဒါနဲ့သားကို အမေပြောထားရအုံးမယ် ... ပန်းသွေးချယ်နဲ့ လမ်းမှာ ဆုံခဲ့ရင်.. ကားကြုံတွေဘာတွေတင်မခေါ်နဲ့နော် "
" မခေါ်ပါဘူး အမေရယ် .... သူ့ပုံစံကိုသဘောမကျလို့ အစကတည်းက ဝေးဝေးရှောင်ပါတယ် ... "
" အင်း ..ပြီးရော ငါ့သားရေ ..သူက တကယ်မလွယ်တဲ့မိန်းခလေးပဲ ..ဟန်ဆောင်လဲကောင်းလွန်းတယ်...အမေလဲအသိမြန်လို့သာပေါ့ .... "
ဒေါ်ထူးထူးမော် စိုးရိမ်သံလေးနဲ့ ပြောနေချိန်မှာဟန်နေထူးကတော့ပျော်ပြီး အခန်းရှိရာဆီကို ပြေးတက်ခဲ့လိုက်တယ်။
~~~~~~ "မိချယ်ရယ် ..တစ်နေ့တစ်လေ လေးတော့ အိမ်မှာနေပါအုံးလားဟယ် ..ဒါကဘယ်ကိုသွားအုံးမလို့လဲ ...တော်ကြာ ကိုမြင့်ခိုင်ရောက်လာတော့မှာလေ ..ငါတော့ စိတ်ညစ်ပါတယ်။
" ခဏလေးပါ အမေရယ် ... မနက်ဖြန် ဟိုကောင့်မင်္ဂလာပွဲရှိတယ် ..အဲ့ဒီပွဲကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ သမီးစီစဉ်နေတာ "
ပန်းသွေးချယ်က အံကိုကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"ဘယ်ကောင့် မင်္ဂလာပွဲလဲ မိ ချယ် "
ဒေါ်သင်းသင်းကြူက နားမလည်နိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်တယ်။
"ဘယ်ကောင်ဖြစ်ရမှာလဲ အမေ..လင်းမြတ်ဇင်ပေါ့ "
" ဘာပြောတယ် လင်းမြတ်ဇင်ဟုတ်လား ...ညည်း အဲ့ဒီကိစ္စတွေ ကိုလုပ်နေတုန်းလား ..မိချယ်ရယ် ...ကိုမြင့်ခိုင်သိရင် ညည်းပြဿနာတက်မယ်နော် ...ပြီးတော် အကောင်တစ်ကောင်နဲ့ ညည်းကို တွဲသွားတာတွေ့တယ်ဆိုပြီး ကိုမြင့်ခိုင်က ပြောနေတယ်...မိချယ်နော် ညည်းသူပေးတာယူကျွေးတာစားပြီး ပေါက်ကရတွေတော့ ထပ်မလုပ်နဲ့နော် ..... တော်ကြာ သူနှင်ချနေမှ လမ်းပေါ်ထွက်နေနေရမယ် "
"ဟာ ..မသိဘူး ...ယူမယ်ဆိုလဲသက်တူရွယ်တူကိုပဲယူမယ် ... သူ လိုအဘိုးကြီးကို လူကြားထဲတွဲမသွားချင်ပါဘူး ..သူပစ္စည်းတွေကိုရော ဘယ်သူက အလကားယူထားလို့လဲ ..အယူရှိလို့အပေးရှိတာ..ဘာမှဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး ... ကိုယ့်ဘာသာ ဘယ်သူနဲ့တွဲတွဲ ပေါ့သူခေါ်ရင်သွားနေတာပဲကို "
ပန်းသွေးချယ်ပြောပြီးတာနဲ့ စလင်းဘတ်အိတ်ကိုလွယ်ကာ ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။
~~~~~
" အမေရယ် ..စိတ်အေးအေးထားပါ ...သူမလာရဲပါဘူး ...အမေက မျက်နှာပျက်နေတော့ ဧည့်သည် တွေက တစ်မျိုးထင်ကုန်ပါအုံးမယ် "
သားဖြစ်သူရဲ့ မင်္ဂလာပွဲမှာ အစိုးရိမ်လွန်ပြီးမျက်နှာအမူအရာ ပျက်နေတဲ့မိခင်ကို မြယွန်းမီ မနည်းသတိပေးနေရတယ်။ မြယွန်းမီကိုယ်တိုင် မင်္ဂလာပွဲကို ပန်းသွေးချယ်ရောက်လာပြီး ပွဲဖျက်လိုက်မှာစိုးရိမ်နေမိပေမဲ့ ချစ်သူဟန်နေထူးရဲ့စကားကိုယုံကြည်နေမိတာမို့ တစ်ဖက်တစ်လမ်းကတော့ စိတ်အေးနေမိတယ်။ပွဲမစခင်ကတည်းက ပွဲခန်းမထဲကိုရောက်လာတဲ့ ချစ်သူကြောင့် မြ ယွန်းမီမှာ ရင်တွေလဲခုန်ပြီး ပျော်နေမိသလို တစ်ဖက်ကလဲ ခပ်စူးစူးအကြည့်တွေနဲ့ လှမ်းလှမ်းကြည့် နေတတ်တဲ့ မိခင်ကြောင့် စိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်နေမိတယ်။မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပဲ မင်္ဂလာခန်းမထဲမှာ လူတွေတဖွဲဖွဲရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။
@@@@@@@@@@@@@@@@
အပိုင်း (ဇာတ်သိမ်းပိုင်း) ဆက်ရန်
A Kyi Phyu
#ဧကြည်ဖြူ
"ဒီမှာ မပန်းသွေးချယ်...ချစ်သူတွေ ဘဝမှာချစ်ကြတာ ဘာဆန်းလို့လဲ ... တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို တတယ်ချစ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ခဲ့ရင်လဲ တန်ဖိုးထားမှပေါ့ရှင် ...ခုမှ လွတ်တဲ့ငါးကြီးနေတာလား.....ကိုလင်းနဲ့ ကျွန်မကနှစ်ဦးသဘောတူလက်ထပ်ထားပြီးသားပါ ... နောက်နောင် ဒီလို လာထပ် နှောင့်ယှက်နေမယ်ဆိုရင် ... သက်ဆိုင်ရာက စကားပြောပါမယ်... ဒါပထမဆုံးနဲ့နောက်ဆုံးအကြိမ် သတိပေးတာပါ "
မေမိုးစက်ရဲ့ စကားအဆုံးမှာတော့ ပန်းသွေးချယ်ရဲ့ မျက်နှာ ဒေါသကြောင့်နီမြန်းသွားရပြီး အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်တယ်။
"နင်တို့ ၀အောင်ပျော်ထားလိုက်ပါ လင်းမြတ်ဇင် .. နင်တို့တစ်နေ့ ဝဋ်လည်စေရမယ် ... "
ပြောပြီးတာနဲ့ ပန်းသွေးချယ် ချာခနဲကျောခိုင်းလှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။ပန်းသွေးချယ်ထွက်သွားတော့ လင်းမြတ်ဇင်ကချစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး
"မိုးရယ် ....မိုးကို တခြားလူတွေရှေ့မှာပေါက်ကရလျှောက်ပြောရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "
" ကိစ္စမရှိပါဘူး အစ်ကို ... သူက ဒီလိုပြောလိုက်တာတောင် ရပ်တန့်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတဲ့သူမျိုးပဲ...ဒီပုံအတိုင်းဆိုမလွယ်ဘူးပဲ ...အစ်ကိုနဲ့ယွန်းကို သူရန်စနေတာ...အစ်ကိုရှောင်နိုင်သမျှ လွတ်အောင်ရှောင်ပါ "
မေမိုးစက် စိတ်မောစွာနဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။
"အစ်ကိုဈေးသွားမှာမဟုတ်လား ... လာလေ မိုးစက်လဲလိုက်ခဲ့မယ် "
~~~~~~
မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ဒေါ်ထူးထူးမော် ကိုယ့်မျက်လုံးကိုယ်မယုံနိုင်ဖြစ်သွားရတယ်။တိုနံ့နံ့ရင်ဟိုက်ကိုယ်ကျပ်အင်္ကျီကိုဝတ်ထားပြီး ဆေးရောင်စုံခြယ်သထားတဲ့မျက်နှာကို ဖြုန်းခနဲမမှတ်မိနိုင်ဖြစ်နေမိတယ်။မှတ်မိလွယ်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်အချို့အစားနဲ့ မျက်နှာပေါက်ကြောင့်သာပန်းသွေးချယ်ကို ဒေါ်ထူးထူးမော်မှတ်မိလိုက်ခြင်းဖြစ်တယ်။ဒေါ်ထူးထူးမော်ကတွေ့မြင်နေရပေမဲ့ ပန်းသွေးချယ်ကတော့တွေ့မြင်ပုံမရဘဲ ဘေးမှာအဖော်ပါလာတဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်နဲ့ လက်ချင်းတွဲပြီး စကားပြောနေခဲ့တယ်၊၊ စကားပြောနေရင်းကလဲ အတူပါလာတဲ့အမျိုးသားကို တစ်ခါတလေဖက်တွယ်လိုက်တာကို တွေ့နေရတယ်။လျှပ်ပေါ်လော်လီလွန်းတဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ အပြုအမူတွေကြောင့် ဒေါ်ထူးထူးမော်
ရင်ဘတ်ကိုဖိပြီး မျက်နှာကို တစ်ဖက်ကိုလွှဲပစ်လိုက်မိတယ်၊၊
~~~~~~
"ကိုလင်းနဲ့ မိုးစက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီဆိုတော့... ကိုယ်နဲ့ယွန်းကိစ္စရောဟင် ...ဘာပြောပြီလဲ "
ဟန်နေထူးရဲ့ အမေးကြောင့် မြယွန်းမီမျက်နှာမပျက်အောင် သတိထားလိုက်ပြီး
"အစ်ကိုနဲ့မိုးစက်ကိစ္စအလုပ်တွေ များနေလို့ ...ယွန်းတို့ကိုဘာမှမပြောသေးဘူးကိုနေ...ရှေ့အပတ်ထဲမှာပဲ မိုးစက်ရဲ့မိဘတွေဆီကို လူကြီးတွေ စကားသွားပြောကြမယ်လေ "
" ကိုယ်လဲ ဒီရက်ပိုင်းထဲမှာပဲ အမေတို့နဲ့ စကားပြောကြည့်လိုက်အုံးမယ် .. တော်ကြာအန်တီက သဘောမတူနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒုက္ခပဲ "
မြယွန်းမီ ချစ်သူကိုဘာမှပြန်မပြောဘဲ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိပြီး ခပ်တိုးတိုးမေးလိုက်မိတယ်။
"ကိုနေ့ကို ဟိုအမျိုးသမီးလာပတ်သက်သေးလားဟင် .."
"မပတ်သက်ပါဘူးယွန်းရယ် ... ပတ်သက်စရာအကြောင်းလဲ မရှိဘူး ... သူ့ဘက်ကမဟုတ်တာ တစ်ခုခုပြောလိုက် .လုပ်လိုက်တာနဲ့ ကိုယ့်ရှေ့နေက...သူလုပ်စရာရှိတာတွေကို လုပ်လိမ့်မယ်...."
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သတိထားပါကိုနေရယ် ... သူက ယွန်းတို့မောင်နှမကို နှောင့်ယှက်ချင်ချင်စိတ်တွေ များနေတော့ ဘာတွေကောက်ကျစ်အုံးမလဲ မသိဘူး ...အစ်ကိုနဲ့မိုးစက်ရဲ့မင်္ဂလာပွဲကိုလဲ သူသိသွားပြီးရောက်လာမှာ စိုးရိမ်မိတယ် "
"ဒါတော့ စိတ်မပူနဲ့ယွန်း ...ကိုယ်ကူညီပေးမှာပေါ့ ...ကိုလင်းတို့မင်္ဂရက်မှာ ကိုယ့်ဘော်ဒါတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး သူ့နောက်ကိုလိုက်ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ် "
" ကျေးဇူးပါ ကိုနေရယ် ...အားလုံးအဆင်ပြေပြေပြီးသွားဖို့ပဲ ယွန်းလဲဆုတောင်းနေမိတယ် "
"အတူတူပါပဲ ယွန်းရယ် ..သူတို့ပြီးရင်တော့ ကိုယ်တို့အလှည့်ပေါ့နော် "
ပခုံးလေးကို ခပ်ဖွဖွဖက်ပြီး ပြောလာတဲ့ ချစ်သူကို မြယွန်းမီ ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးပြလိုက်မိတယ်။မရေရာမသေချာသေးတဲ့ သူမတို့နှစ်ယောက်ရဲ့အနာဂတ်အတွက် ရင်ထဲမှာလေးလံ စိုးထိတ်နေမိတယ်။
~~~~~
"သားကိုထူး အမေနဲ့စကားခဏပြောရအောင် ...အဖေကြီးလဲထိုင်အုံး ..ရှင့်သားကိစ္စပြောမလို့ "
မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ထူးထူးမော်ရဲ့စကားကြောင့်ဟန်နေထူးနဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူတို့ ဧည့်ခန်းဆိုဖာခုံမှာဝင်ထိုင်လိုက်ကြတယ်။
" ဘာပြောမလို့လဲမော် .. ဒီတစ်ခါရော ဘာသတင်းများလဲကွာ ....မင်းခေါ်လိုက်ရင် ကိုယ်တော့ လန့်နေပြီ "
ဦးမင်းဟန်က ဇနီးဖြစ်သူကို စကားစလိုက်တယ်။ဟန်နေထူးကတော့ ဖခင်ဘေးမှာဝင်ထိုင်လို က်ပြီးမိခင်ကို ကြည့်နေမိတယ်။
" ကျွန်မ စကားအကောင်းပြောမလို့နော်ကိုမင်းဟန် .. ရှင်မနှောင့်ယှက်စမ်းနဲ့ ."
" ဟုတ်ပါပြီကွာ ..ပြောမှာသာ ပြောစပ်ပါ "
" သားကိုပြောမလို့ ...သားနဲ့ သားကောင်မလေးရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ ... အမေတို့ဘယ်တော့လိုက်တောင်းပေးရမလဲ ပြောပါ "
" ဗျာ "
ဟန်နေထူး မယုံကြည်နိုင်စွာ မိခင်ကို ကြည့်လိုက်မိတယ်။
ဦးမင်းဟန်ကလဲ ဇနီးဖြစ်သူကို မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။
#ရူးနေတဲ့ကြယ်
( အခန်းဆက်ဝတ္ထု )
အပိုင်း (၂၁ )
******
"မောင် ..ချယ့်ကိုစိတ်ဆိုးနေတုန်းလားဟင် .... မောင့်ကိုတောင်းပန်ချင်လို့ ချယ်ရောက်လာခဲ့တာပါ "
ပန်းသွေးချယ်က လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့လက်မောင်းကို အတင်းဖက်တွယ်ပြီးပြောလိုက်တာမို့ ပန်းသ သွေးချယ်ရဲ့လက်ကိုလင်းမြတ်ဇင်တွန်းဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး
" ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဒါတွေပြောစရာမလိုတော့ပါဘူး မပန်း သွေးချယ် ... လာလဲမပတ်သက်ပါနဲ့တော့...ကိုယ့်လမ်းကိုယ် အေးအေးဆေးဆေးလျှောက်ကြပါစို့ "
" မောင်ရယ် ... ချယ်တောင်းပန်ပါတယ်နော်...ချယ် မောင့်ကိုပဲအမြဲ သတိရနေခဲ့တာပါ... ..ချယ် တို့နှစ်ယောက်ရဲ့အချစ်ကို အသစ်ကပြန်စကြမယ်လေ.... မောင်လဲ ချယ့်ကိုချစ်သေးတယ်မဟုတ်လား "
" ဘာလို့မဟုတ်တာတွေလာပြောနေတာလဲ....ကျွန်တော်မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာ ... ခင်ဗျားနဲ့ ပတ်သက်စရာအကြောင်းလဲမရှိတော့ဘူး ...ရှေ့ဆက်ပြီး လာမ
နှောင့်ယှက်ပါနဲ့တော့ ပြန်ပါတော့ "
လင်းမြတ်ဇင်စိတ်ရှုပ်သွားပြီးအော်ပစ်လိုက်တယ်။
"ဘယ်လို မောင်လက်ထပ်တော့မယ်ဟုတ်လား ...ဒီ...ဒီလိုတော့မလုပ်ပါနဲ့မောင်ရယ်...ချယ့်ကိုလဲ ငဲ့ပါအုံး ... ဒီနေ့အချိန်ထိချယ်လက်မထပ်သေးတာက မောင့်ကို မမေ့နိုင်သေးလို့ပါ "
"ဒီမှာ ပန်းသွေးချယ် ခင်ဗျားပြန်ပါတော့ ...ကျွန်တော်ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ပြင်ဆင်ရအုံးမယ် "
"မပြန်ဘူးမောင် ... မောင့်ဘက်က ခွင့်လွှတ်တယ်လို့ပြောမှ ပြန်မှာ .."
ဇွတ်တရွတ်လူဆိုးမလေးပုံစံဖမ်းပြီးပြောနေတဲ့ ပန်းသွေးချယ်ကို လင်းမြတ်ဇင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ကြည့်လိုက်မိပြီး
"ကျုပ်အခု ဈေးသွားဝယ်ရတော့မှာ ...ခင်ဗျားဘာသာနေချင်လဲနေခဲ့လေရတယ် ...ကျွန်တော့်လူတွေလာရင်တော့ ခင်ဗျားထောင်ထဲသွားဖို့သာပြင်ထားလိုက်တော့ ''
လင်းမြတ်ဇင် ပြောပြီးတာနဲ့ သူ့လက်ကို ဖမ်းဆွဲထားတဲ့ ပန်းသွေးချယ်ကိုတွန်းထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဆိုင်အပြင်ဘက်ကို ထွက်ပစ်လိုက်တယ်။လင်းမြတ်ဇင် ဆိုင်အပြင်ကိုရောက်ချိန်မှာတော့ မမျှော်လင့်ထားသူကိုတွေ့လိုက်ရတယ်၊၊
"အစ်ကို "
"မိုး "
ဒီအချိန်မှာပဲ ပန်းသွေး ချယ်ကလဲဆိုင်အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့တာမို့ မေမိုးစက်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ဆုံမိသွားတယ်။ မေမိုးစက်က ချစ်သူကိုတစ်လှည့် ပန်းသွေးချယ်ကိုတစ်လှည့် မျက်လုံးပြူးကြီးနဲ့ ကြည့်နေမိတယ်။
"မိုး ... အစ်ကိုရှင်းပြပါ့မယ် ... အစ်ကိုဆိုင်ဖွင့်ဖို့ရောက်လာတော့ သူ့ဘာသာနောက်ကနေ အစ်ကိုမသိအောင်လိုက်ဝင်လာတာပါ ..အစ်ကိုတို့ချိန်းထားတာမဟုတ်ဘူး "
လင်းမြတ်ဇင်က ချစ်သူရဲ့လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ဆွဲယူပြီးတော့ ပျာပျာသလဲရှင်းပြလိုက်တယ်။ မေမိုးစက်ဘာမှမပြောပါ။ပန်းသွေးချယ်ကိုသာ သေချာစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီးမှ စကားစပြောလိုက်တယ်။
"မပန်းသွေးချယ်က ..ကျွန်မရဲ့ချစ်သူကို မနက်စောစောစီးစီးဘာကိစ္စနဲ့ လာတွေ့တာလဲရှင် "
မေမိုးစက်ရဲ့အမေးကြောင့် ပန်းသွေးချယ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး
"မင်းရဲ့ချစ်သူဟုတ်လား ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ ...သူနဲ့ငါ ဘယ်လိုပတ်သက်နေလဲ မင်းသိလား ....သူကငါသဘောမတူဘဲ ဘယ်သူနဲ့မှ လက်ထပ်လို့မရဘူး "
" မပန်းသွေးချယ်သဘောမတူရင် ဟုတ်လား ...ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ ပြောပါအုံး ...လင်မယားတွေတောင် တရားဝင်ကွာရှင်းပြီးရင် ဝင်စွက်ဖက်ခွင့်မရှိဘူး ... ရှင်တို့အကြောင်းကို မိုးစက်အားလုံးသိပြီးသားပါ ...မပန်းသွေးချယ် အနေနဲ့ နှောင့်ယှက်ခွင့်လဲမရှိပါဘူး ... မပန်းသွေးချယ် အစ်ကို့ကို ဘာလို့လိုက်နှောင့်ယှက်နေရတာလဲ ..."
မေမိုးစက် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်တယ်။
"ဒီမှာ မင်းသိထားဖို့က ..ငါကနှောင့်ယှက်နေတာမဟုတ်ဘူး ... သူကငါ့ဘ၀ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ...သူနဲ့ ငါဘယ်လောက်ထိချစ်ခဲ့ကြလဲမင်းသိလား ...သူနဲ့ ငါ့ကြားမှာ လက်ထပ်စာချုပ်မရှိပေမဲ့ ငါတို့တွေ ရာသက်ပန်ရိုးမြေကျအတူတူနေဖို့ တွေးပြီး ..အတူနေခဲ့ကြတာမင်းသိရဲ့လား "
ပန်းသွေးချယ်ရဲ့စကားကြောင့် မေမိုးစက်မျက်နှာလေး မသိမသာပျက်ယွင်းသွားပြီး လင်းမြတ်ဇင်ကို ကြည့်လိုက်မိတယ်။
လင်းမြတ်ဇင် ပန်းသွေးချယ်ကိုစူးစူးဝါးဝါးကြည့်လိုက်မိပြီး
" ဟုတ်တယ် မှန်တယ် ... ကျုပ်လဲ ယောကျာ်းပီပီသသ ခင်ဗျားကို လက်ထပ်ဖို့အထိတွေးခဲ့တယ်...ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားဘယ်လိုမိန်းမလဲဆိုတာ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်သိမှာပါ ....ခင်ဗျားနဲ့ ဘာပတ်သက်စရာအကြောင်းမှမရှိဘူး ..ခုချက်ချင်းထွက်သွားပါ "
လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ဒေါသသံကြောင့် ပန်းသွေးချယ်က တစ်ချက်ရယ်လိုက်ပြီး
"မောင်ကအသစ်တွေ့တော့ ...ဒီစကားတွေ ပြောပြီးပေါ့လေ ဟုတ်လား ...မောင့် ချယ့်ကိုဘယ်လောက်ချစ်ခဲ့လဲဆိုတာကိုရော သူသိရဲ့လား ..... ချယ်ခိုင်းသမျှကိုတစ်ခုမှ မငြင်းဘဲလိုက်နာခဲ့တာတွေကိုရောသူသိရဲ့လား ....သူမသိသေးရင် ချယ်ပြောပြလိုက်ရမလား "
" မင်း ...မင်းအခုချက်ချင်းထွက်သွားလိုက်တော့နော် ပန်းသွေးချယ် "
လင်းမြတ်ဇင် ဒေါသဖြစ်လွန်း၍ လက်သီးကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ပြီး ပန်းသွေးချယ်ကို နှင်ထုတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲမေမိုးစက်က လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ ရှေ့မှာထွက်ရပ်လိုက်ပြီး ပန်းသွေးချယ်ကိုကြည့်လိုက်တယ်။
"စိတ်ချပါ မိုးရယ် ... အစ်ကို့ကြောင့် မိုးဘယ်တော့မှ မျက်နှာမငယ်စေရပါဘူး ... အမေနဲ့တွေ့ပြီးတာနဲ့မိုးရဲ့ မိသားစုကိုသွားတွေ့ကြမယ်နော် "
"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကို "
လင်းမြတ်ဇင်နဲ့ မေမိုးစက်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည်နူးစွာကြည့်လိုက်မိပြီး အနာဂတ်အတွက်စိတ်ကူးပုံဖော်နေမိကြတယ်။
~~~~~~~
လင်းမြတ်ဇင်ဆိုင်တံခါးသော့တွေကို ဖွင့်ပြီးဆိုင်ထဲဝင်လိုက်ချိန်မှာ ရုတ်တရက်နောက်ကနေလူတစ်ယောက်အတင်းတိုးဝင်လာပြီး ဆိုင်တံခါးကိုပြန်ပိတ်လိုက်တာကြောင့် အထိတ်တလန့်နဲ့နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိတယ်။ဒီအခါ ဆိုင်ထဲဝင်လာသူကိုကြည့်ပြီး လင်းမြတ်ဇင်ထိတ်လန့်သွားမိတယ်။
"မောင် "
"မင်း .. မင်း ... ဘာလာလုပ်တာလဲ ပန်းသွေးချယ်"
@@@@@@@@@@@@@@@@@
အပိုင်း (၂၁ ) ဆက်ရန်
A Kyi Phyu
#ဧကြည်ဖြူ
အဓိက ကကိုယ့်လူကရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ပဲ အဓိကပါ ...ကိုယ့်ဘက်ကလဲ အကျင့်သီလပျက်ပြားနေခဲ့ရင်တော့ ပန်းသွေးချယ်လိုလူမျိုးတစ်ယောက်မဟုတ်တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံရမှာပါပဲ ... ဒါတွေအတွက် အမေ့ကိုစိတ်မပူစေချင်တော့ဘူး ... သမီးတို့ကို ယုံကြည်ပါအမေရယ် ... အမေစိတ်ပူနေတာမျိုးတွေမဖြစ်စေရပါဘူး ... သွားအိပ်တော့ နော် အမေ "
မြယွန်းမီ မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ လက်ကိုဆွဲယူလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းထဲကိုလိုက်ပို့ပေးလိုက်တယ်၊၊
"သမီး...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပန်းသွေး ချယ်လိုမိန်းမမျိုးကိုရှောင်နော် ... သူနဲ့ထိပ်တိုက်မတွေ့စေနဲ့ ... သူ့ကြောင့် အမေ့သားသမီးတွေထပ်ပြီး အရှက်ခွဲခံရတာမျိုးမဖြစ်စေရဘူး ...တစ်ခုခုဖြစ်ရင်အမေ့ကိုအရင်ဖွင့်ပြောနော် .."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အမေ .. အမေ့စကားကို သမီးနားထောင်မှာပါ "
မြယွန်းမီ မိခင်ဖြစ်သူကျေနပ်အောင်ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး မိခင်ရဲ့ အခန်းတံခါးကိုပြန်ပိတ်လိုက်ပြီးတော့ တံခါးဘောင်ကိုမှီကာငြိမ်သက်နေမိတယ်။မိခင်ဖြစ်သူရဲ့စိတ်သောကကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတွေ့မြင်လိုက်ရချိန်မှာ ရင်ထဲမှာနာကျင်နေမိတယ်။အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်လေးနဲ့ သူမတို့မောင်နှမကို ဆင်းရဲပင်ပန်းခြင်းမရှိအောင် ရုန်းကုန်ရှာဖွေကျွေးခဲ့တဲ့မိခင်ကို ရင်ထဲမှာ့ သနားလာမိတယ်။မိခင်ကြီးရဲ့ မေတ္တာတွေကိုတွေးလိုက်မိတော့မျက်လုံးအိမ်ထဲကမျက်ရည်တွေ ပေါက်ခနဲပေါက်ခနဲစီးကျလာခဲ့တယ်။
~~~~~
"လင်းမြတ်ဇင်မင်းလဲ သတိထား နော် .. ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့မိန်းမနဲ့
မင်းထပ်ပြီးပတ်သက်လို့ကတော့ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကိုသ-တ်ပစ်မှာ သိလား ....မိယွန်းညည်းလဲ ကြပ်ကြပ်သတိထား...ဟန်နေထူးဆိုတဲ့ကောင်က ..အဲဒီဟာမနဲ့ ဘယ်လိုတွေ ပတ်သက်ထားလဲနင်သိလား...နောက်မှဒူးနဲ့မျက်ရည် သုတ်နေရမယ် ... နင်တို့နောက်ကို ငါမလိုက်နိုင်ဘူးဆိုလို့ ဒီမအေ ဘာမှမသိဘူးမထင်နဲ့နော် ...အကုန်သိတယ် "
လင်းမြတ်ဇင်နဲ့ မြယွန်းမီတို့ အလုပ်သွားခါနီးမှာ မီခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်မြစန္ဒာ အခန်းထဲကထွက်လာပြီး ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် မောင်နှမနှစ်ယောက် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်မိတယ်။မြယွန်းမီမှာ ညတုန်းကနဲ့ ကွာခြားလွန်းလှတဲ့ မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ အပြုအမူတွေကို တအံ့တဩ ကြည့်နေမိတယ်။လင်းမြတ်ဇင်က မိခင်ဖြစ်သူရဲ့အနားကို သွားလိုက်ပြီး
" ဟုတ်ကဲ့ပါ အမေ .. ကျွန်တော် သူ့နဲ့လုံးဝမပတ်သက်ပါဘူး ...အမေစိတ်ချလက်ချနေပါ "
" အေး ပြီးရော ..ဒီီလပြည့်မှာဟိုကောင်မလေးကို အိမ်ခေါ်လာခဲ့ "
" ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့အမေ "
ဒေါ်မြစန္ဒာက ပြောပြီးတာနဲ့ သူမအခန်းထဲကို ပြန်ဝင်သွားပြီး တံခါးကိုဝုန်းခနဲဆွဲပိတ်သွားခဲ့တယ်။
~~~~~~
"ယွန်းတို့ နေ့တိုင်းတွေ့နေလို့ အဆင်မပြေဘူးထင်တယ် ကိုနေရယ် ..အမေကယွန်းတို့နောက်ကို လိုက်စုံစမ်းနေပုံရတယ် ...ပြီးတော့...ဟိုအမျိုးသမီးအကြောင်းကိုလဲလိုက်စုံစမ်းနေတယ် `
" ယွန်းရယ် .. အဲ့ဒီလိုမှ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်လဲ ...ကိုယ်လိုက်နာပါ့မယ် ... မိဘဆိုတော့လဲ စိတ်ပူတာကိုနားလည်ပါတယ် .. ကိုယ့်အမေလဲ ရှင်းပြရခက်တယ် ..ကိုယ်က သူများအကြောင်းတွေကိုမပြောချင်ဘူး..အခုတော့အမေ့ကြောင့်...သူများအရှုပ်ထုတ်တွေကို လိုက်ရှင်းပြရအုံးမယ် "
"စိတ်မောလိုက်တာ ကိုနေရယ် ..."
မြယွန်းမီ ကားဆိုဖာခုံကိုမှီချလိုက်ပြီး စိတ်မောလူမောနဲ့ ပြောလိုက်မိတယ်။
ဟန်နေထူးကချစ်သူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ပြီး
" ဒါဆို ကိုယ်တို့ထွက်ပြေးကြမလား ယွန်း ...."
"ဟွန်း ...ပေါက်ကရတွေမပြောနဲ့နော်..."
မြယွန်းမီချစ်သူရဲ့မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့တွန်းပစ်လိုက်ပြီး အံလေးကြိတ်ကာ ပြောလိုက်မိတယ်။
မျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့သွားတဲ့ ချစ်သူကိုကြည့်ပြီး ဟန်နေထူးရယ်လိုက်မိတယ်။
" ကြောက်တတ်လိုက်တာကွာ ... စိတ်ချပါ ..အားလုံးသဘောတူအောင်ကြိုးစားပြီးမှာ ကိုယ်တို့လက်ထပ်ကြမယ်နော်....ဒါနဲ့ အန်တီ့အတွက် ဆရာဝန်နံ့ဆွေးနွေးဖို့ကိစ္စကိုရော ...ကိုလင်းနဲ့တိုင်ပင်ပြီးပြီလား..ဆရာဝန်နဲ့ချိန်းဖို့ရက်ကိုတော့ ...ယွန်းတို့ပြောတာနဲ့ ကိုယ်ချိန်းပေးလိုက်မယ် "
" ယွန်းလဲ အဲ့ဒီကိစ္စပြောမလို့ပဲ ...ဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ အမေ့ကို ဘယ်လိုစပြောရမလဲဟင်..ကိုနေလဲ ဝိုင်းစဉ်းစားပေးပါအုံး"
" အဲ့ဒီကိစ္စအတွက် ကိုလင်းနဲ့ပါ အားလုံးဆုံပြီး ပြောကြမယ်လေ ...ကိုယ်တို့စိတ်တိုင်းကျဆုံးဖြတ်လို့တော့ မကောင်းဘူးထင်တယ် "
မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ ကိစ္စကိုအလေးထားပြီးပြောနေချစ်သူကို မြယွန်းမီ ကျေးဇူးတင်စိတ်နဲ့ ကြည့်နေမိတယ်။မိခင်ကြီးပြောလိုက်တဲ့စကားတွေကိုတော့ ချစ်သူကို မြယွန်းမီမပြောပြဖြစ်တော့ပါ။
~~~~
"ရပါတယ် အစ်ကိုရယ် .. အန့်တီကို မိုးလိုက်တွေ့ရဲပါတယ်...ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ မိုးသည်းခံပါ့မယ် "
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိုးရယ် ..တကယ်တော့ အစ်ကိုက မိုးရဲ့ မိဘတွေကို အရင်လိုက် တွေ့ရမှာလေ "
" အစ်ကိုကလဲ ကျေးဇူးတင်စကားပြောပြန်ပြီလား ..ဘယ်သူကပဲ အရင်လိုက်တွေ့တွေ့ပါ အစ်ကိုရယ် ... အစ်ကို့မိဘလဲ မိုးရဲ့ မိဘပါပဲ ... မိုးရဲ့ မိဘတွေကိုလဲ အစ်ကို့ရဲ့မိဘတွေလို့သဘောထားရင်ရတာပဲလေ "
မေမိုးစက်က အပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်တော့ လင်းမြတ်ဇင်ရင်ထဲကြည်နူးဝမ်းသာသွားမိပြီး
အစ်ကိုဖြစ်သူဆီက ကြားလိုက်ရတဲ့စကားကြောင့် မြ ယွန်းမီရင်ထဲလှိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားရသလို စိတ်ထဲမှာလဲငိုချင်သလိုလိုဖြစ်သွားမိတယ်။ချက်ချင်းပဲ မိခင်ကိုပြေးတွေ့ချင်စိတ်တွေပါ ဖြစ်လာမိတယ်။
"အခုကိုကိုပြောတဲ့ကိစ္စကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေအုံးနော် ..ညီမလေးစိတ်ထဲမှာ အမေ့ကိုအထင်မလွဲစေချင်လို့ပြောပြတာ ... အမေရောကိုကိုပါညီမလေးကို ချစ်ပါတယ်"
အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ တိုးသဲ့သဲ့စကားသံကြောင့် မြယွန်းမီဖျတ်ခနဲမော့ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ဒီအခါ အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ တောင်းပန်သလို မျက်ဝန်းအကြည့်တွေနဲ့ အားငယ်ရိပ်တွေလွှမ်းနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကိုမြင်လိုက်ရတော့ ရင်ထဲမှာစူးခနဲထိုးအောင့်သွားရတယ်။ သူမတို့ မိသားစုကြားမှာ ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးပေါ်မလာခင်အထိ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေကိုသတိရလိုက်မိတယ်။မိခင်ဖြစ်သူ ဆူဆူပူပူလုပ်ခဲ့တဲ့အခါတိုင်းမောင်နှမနှစ်ယောက်စည်းလုံးခဲ့တာတွေ၊သူမစားချင်တာတွေကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့တာတွေကို မြင်ယောင်လာမိတယ်။မှတ်မှတ်ရရ သူမရှူးဖိနပ်လေးစစီးပြီး အပြင်ထွက်တဲ့နေ့က အစ်ကိုဖြစ်သူက ဖိနပ်ကြိုးကိုချည်ပေးပြီးဖိနပ်ကြိုးပြေမှာစိုးလို့ တစ်လမ်းလုံးလိုလို သူမခြေထောက်ကိုမကြာခဏကြည့်ခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရလိုက်မိတယ်။ပြန်တွေးလိုက်တော့ သူမဘက်ကမုန့်ဖိုးရတဲ့ငွေထဲက အစ်ကိုဖြစ်သူကိုခွဲဝေပေးခဲ့သလို အစ်ကိုဖြစ်သူဘက်ကလဲ သူမရဲ့အဝတ်အစားတွေကို မလျှော်တတ်လျှော်တတ်နဲ့လျှော်ပေးခဲ့တာတွေ၊ ခေါင်းဖြီးခေါင်းလျှော်ဖို့ပျင်းတဲ့သူမကို အမြဲလိုလို ဆံပင်တွေကိုသေချာဖြီးသင်ပေးပြီ လှလှပပလေးဖြစ်အောင် ထုံးဖွဲ့ပေးခဲ့တာတွေကို အမှတ်ရလာမိတယ်။
" ကိုကိုက အစ်မတစ်ယောက်မဟုတ်လို့ ..ညီမလေးရဲ့ကိစ္စတိုင်းကို အောက်ခြေသိမ်းလိုက်မလုပ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ..ညီမလေးစားဖို့ အမြဲအဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင်ကိုကိုချက်ပြုတ်ပေးပါ့မယ် ...ညီမလေး ဘဝမှာအခက်အခဲတွေရှိလာရင်လဲကိုကိုကူပြီးဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်..ဖြစ်ခဲ့တာတွေအတွက် ကိုကို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်ညီမလေး "
မြယွန်းမီအစ်ကိုဖြစ်သူကို အပြုံးနဲ့မော့ကြည့်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်မိတယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမလေးရယ် ...."
လင်းမြတ်ဇင်က ညီမငယ်ဖြစ်သူရဲ့ ခေါင်းကိုခပ်ပွပွပွတ်လိုက်ပြီး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲပြောလိုက်မိတယ်။
~~~~~
"အမေ မအိပ်သေးဘူးလားဟင် "
မြယွန်းမီတရေးနိုးပြီး သန့်စင်ခန်းသွားဖို့ အခန်းပြင်ထွက်လိုက်ချိန်မှာ ဧည့်ခန်းဆိုဖာခုံမှာ မိခင်ဖြစ်သူထိုင်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရတာမို့ မိခင်ထိုင်နေရာဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။
"အမေ ဘာစိတ်ပူစရာရှိလို့လဲဟင် ...အမေ့လုပ်ငန်းအတွက် ငွေတွေ ဘာတွေလိုလို့လား ...လိုတာရှိရင် သမီးကိုပြောလေအမေ"
မြယွန်းမီ စကားမမှားအောင်ပြောလိုက်ရင်း မိခင်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။
"သမီးကို အမေပြောစရာရှိတယ် ..."
မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ နုညံ့ပျော့ပျောင်းတဲ့ စကားသံကြောင့်မြယွန်းမီရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ နားထောင်နေမိတယ်။
"သမီးအစ်ကိုနဲ့ မိုးစက်ဆိုတဲ့ကောင်မလေးကို လက်ထပ်ပေးလိုက်မလားလို့ အမေစဉ်းစားနေတာ ..မင်္ဂလာပွဲကိုကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ကျင်းပပေးလိုက်ချင်တယ် "
မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ စကားကြောင့် မြယွန်းမီ၀မ်းသာသွားမိတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ အမေ ..သမီးလဲ သဘောတူပါတယ် ... မင်္ဂလာပွဲအတွက် ငွေလိုရင်ပြောလေ ...သမီးလဲဘဏ်မှာငွေစုထားတာရှိပါတယ် ''
မြယွန်းမီ၀မ်းသာအားရ ပြောလိုက်ချိန်မှာ မိခင်ဖြစ်သူဆီက စကားသံခပ်တိုးတိုးထွက်လာခဲ့တယ်။
"သမီးကို အမေတောင်းပန်ပါတယ်နော်..သမီး မောင်ချစ်ဦးကိုလက်မခံလဲရပါတယ် .. ဒါပေမဲ့ ဟန်နေထူးဆိုတဲ့ကောင်လေးကိုတော့ သမီးလက်မထပ်ပါနဲ့နော် .. သူ့ကို အဆက်ဖြတ်လိုက်ပါ "
"ရှင် "
ကြားလိုက်ရတဲ့စကားကြောင့် မြယွန်းမီရင်ထဲ ကျောက်တုံးတစ်တုံးနဲ့ ထုရိုက်ခံလိုက်ရသလိုရင်ဘတ်ထဲ စူးအောင့်နာကျင် သွားရတယ်။
''သမီးကိုစိတ်ချမ်းသာစေချင်တယ် .... ရှေ့လျှောက်ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့ မိန်းမနဲ့ မပတ်သက်စေချင်ဘူး ... သူကသူများမိသားစုတွေကို ဖျက်ဆီးရမှပျော်ရွှင်နေတဲ့သူမျိုးပဲ ..သူ့မှာနှလုံးသားမရှိဘူး...စာနာစိတ်မရှိဘူး ..မနာလိုစိတ်နဲ့တဏှာရာဂစိတ်ပဲရှိတယ်.... သူ့ပစ်မှတ်က အိမ်ထောင်သည်ဖြစ်ဖြစ် ..ဘာဖြစ်ဖြစ်ဂရုစိုက်တဲ့သူမျိုးမဟုတ်ဘူး...သူတို့မှာအရှက်ရေသိက္ခာရောမရှိလို့...သူတို့လိုလူတွေနဲ့ဝေးဝေးရှောင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ သမီး .. သူလိုလူမျိုးက အမေ့သားနဲ့သမီးကို လာပတ်သက်နေတာကိုအမေအရမ်းမုန်းတယ် ....ဖြစ်နိုင်ရင်အမေ့သားသမီးတွေကို သူမနှောက်ယှက်နိုင်တော့အောင် ...သူ့ကိုလူ့လောကကြီးထဲက ထွက်သွားအောင်လုပ်ပစ်လိုက်ချင်တယ် "
" အမေ "
မြယွန်းမီ မိခင်ကို အလန့်တကြားမော့ကြည့်ပြီးခေါ်လိုက်မိတယ်။
"အ..အမေရယ် ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ .. ဒီစကားကိုတခြားသူတွေရှေ့မှာမပြောပါနဲ့ အမေရယ် ... လူတွေတစ်မျိုးထင်ကုန်ပါမယ်.... ပြီးတော့ လောကကြီးမှာပန်းသွေးချယ်လိုလူမျိုးတွေ အများကြီးရှိတယ် အမေ ...
#ရူးနေတဲ့ကြယ်
(အခန်းဆက်ဝတ္ထု)
အပိုင်း (.၂၀)
********
"မင်းတွဲနေတဲ့ မိန်းခလေးက ဘယ်လိုမျိုးရိုးအဆင့်အတန်းလဲ
မင်းသိရဲ့လား ဟန်နေထူး .. အဲ့ဒီမိန်းခလေးရဲ့အစ်ကိုက မုဒိမ်းမှု ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာကို မင်းသိရဲ့လား"
"ဘာ ..ဘာပြောတယ်မော် ... မင်းဒီအကြောင်းကို ဘယ်ကကြားတာလဲ ... ဒီသတင်းက တကယ်ပဲလားသား...သားသိရောသိရဲ့လား ...ဒီလိုသာဆိုရင်တော့အဖေလဲ ငါ့သားဘက်ကမပါနိုင်ဘူးနော် "
ဖခင်ဖြစ်သူကပါ ၀င်ပြောလိုက်တာမို့ ဟန်နေထူးစိတ်ညစ်စိတ်ရှုပ်သွားမိပြီး မိဘနှစ်ပါးကို ကြည့်လိုက်မိတယ်။
'' ဒီသတင်းကို ပန်းသွေးချယ်လာပြောသွားတာမဟုတ်လား... အမေဘာဖြစ်လို့ သူပြောသမျှတွေကို လိုက်ယုံနေတာလဲ ... ပန်းသွေးချယ်က ဘယ်လိုမိန်းခလေးလဲအမေသိလား ... အမေကသူများပြောတာကိုတော့ ယုံကြည်လက်ခံတယ်...သားဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ မယုံကြည်နိုင်ဘူးဖြစ်နေတာလား ...အမေ့အတွက် ကျွန်တော်ကသူ့လောက်တောင် အရေးမပါဘူးလား ပြောပါအုံး....ကျွန်တော် သူများအကြောင်းကို မပြောချင်ဘူး အမေ...ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးက ဘယ်လိုမိန်းမလဲဆိုတာသိချင်ရင် အမေလိုက် စုံးစမ်းကြည့်ပါ ....သူ့ရဲ့ပစ်မှတ်ကကျွန်တော်ဆိုတာကို အမေရိပ်မိတယ်မဟုတ်လား ... သူ့အကြောင်းတွေသိရလို့မှ အမေသိပ်သဘောတူနေတယ်ဆိုရင်လဲ ...ကျွန်တော့်ချစ်သူကိုထားခဲ့ပြီး ...အမေ့သဘောကျလက်ထပ်မယ် .. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဖေကတော့ ကျွန်တော့်ကိုယုံကြည်မယ်လို့ပဲ ကျွန်တော်တွေးထားခဲ့တာ .. အခုတော့ အမေတို့ကြောင့် ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ် "
ဟန်နေထူး မိဘနှစ်ပါးကို ပြောပြီးတာနဲ့ အခန်းရှိရာကိုစိတ်ညစ်တ်ရှုပ်စွာထလာခဲ့လိုက်တယ်၊၊မြန်မာဆန်ဆန်ဝတ်စားဆင်ယင်တတ်သူကို ချစ်မြတ်နိုးတတ်သူမိခင်ကြီးက သူမကိုယ်တိုင်လဲ မြန်မာဆန်ဆန်သာဝတ်ဆင်လေ့ရှိသူဖြစ်ပြီး မြန်မာရိုးရာဝတ်စုံဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့တယ်။ပြီးတော့လဲ မြန်မာဆန်ဆန်ဝတ်စားတတ်တဲ့ မိန်းခလေးများကို သဘောကျပြီး၊သားအတွက်ပါ ချွေးမရွေးချင်နေခဲ့တဲ့စိတ်က နည်းနည်းတော့ အစွန်းရောက်နေခဲ့တာဖြစ်တယ်။
~~~~~~
မလာစဖူးဆိုင်သိမ်းချိန်မှာ ဆိုင်ထဲဝင်လာတဲ့ ညီမဖြစ်သူကိုကြည့်ပြီး လင်းမြတ်ဇင်အံ့ဩသွားမိပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ မေးလိုက်မိတယ်။
"ယွန်း ညီမလေး...အိမ် ...အိမ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့လားဟင် "
" မဖြစ်ပါဘူး .... ပြောစရာရှိလို့ လာခဲ့တာ...လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောကြတာပေါ့ "
ညီမဖြစ်သူရဲ့စကားကြောင့် လင်းမြတ်ဇင်ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့လိုက်လာခဲ့မိတယ်။
"ညီမလေးလာတာ အမေရောသိလား...အမေဘာလုပ်နေလဲ ..."
"အမေတရားခွေဖွင့်ပြီး တရားနာနေတယ်....အမေ့ကိုပြောပြီး ထွက်လာတာပါ ...ကိုကိုကို့ တိုင်ပင်ချင်လို့ လာခဲ့တာပါ ...အမေ့ကို စိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန်နဲ့ ဆွေးနွေးခိုင်းကြည့်ရင် ကောင်းမလားလို့ပါ...သားသမီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမေအစိုးရိမ်လွန်နေတာတွေက အမေ့ကျန်းမာရေးကိုထိခိုက်နေတယ်လို့ ထင်မိတယ် "
ညီမငယ်ရံ့ စကားကြောင့် လင်းမြတ်ဇင်ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုငြိမ့်ပြလိုက်မိပြီး
" ကိုကိုလဲ ညီမလေးကိုပြောမလို့ တွေးနေတာ ကြာပြီ...ရှင်းရှင်းပြောရရင်... အမေ အဲ့ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုတွေ့နေရတော့... အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရတယ် ... ဒီကြားထဲ စိတ်ဆရာဝန်နဲ့ ပြဖို့ပြောမထွက်ခဲ့ဘူး...အမေ ဒီလိုဖြစ်ရတာက ကိုကို့ကြောင့်ပါ ...ကိုကို ထောင်ကျမှာစိုးလို့ ထွက်ပြေးခဲ့တော့အမေက နေရာအနှံ့လိုက်ရှာခဲ့တာတဲ့ ... ပြီးတော့ အမှုနိုင်ဖို့အတွက်လဲ အမေ့သိပ်ကိုပင်ပန်းခဲ့ရှာတယ်..ကိုကိုကြောက်တတ်တာ...ပင်ပန်းတဲ့ဒဏ်တွေကိုမခံနိုင်တာကိုသိနေတော့ အမှုနိုင်ဖို့အတွက် ... အမေ့ခမျာ အဲ့ဒီမိန်းမ သွားလေရာနောက်ကို မသိအောင်လျှောက်လိုက်ခဲ့တယ် ..သူရဲ့ရည်းစားတွေကိုလဲ ငွေပေးပြီးလိုက်စည်းရုံးခဲ့တယ်...အားလုံးက ကိုကို့ကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ ..."
လင်းမြတ်ဇင် အပြစ်မကင်းသလိုပြောလိုက်တော့ မြယွန်းမီက ဦးခေါင်းကိုယ်ခပ်ဖြည်းဖြည်း ခါယမ်းလိုက်ပြီး
"ပြီးခဲ့တာတွေ မပြောပါနဲ့တော့....အမေလဲ သူ့ကိုယ်သူထိန်းနိုင်ဖို့ တရားတွေနာနေပုံရတယ်...အမေက ကိုကို့ကိုသိပ်ချစ်တော့ အရင်လိုဖြစ်မှာကိုစိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံပဲ .."
မြယွန်းမီ နာနာကျင်ကျင်လေးပြောလိုက်တော့ လင်းမြတ်ဇင် ညီမဖြစ်သူကိုကြည့်လိုက်ပြီး
"ယွန်း ညီမလေး ... အမေကကိုကို့တစ်ယောက်တည်းကို ချစ်တာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ ...ညီမလေးကိုလဲ သိပ်ချစ်ပါတယ် ... ဒါပေမဲ့အမေက ကိုကို့ထက်ညီမလေးကပိုသတ္တိရှိတယ် ...ပိုမာကျောပြီး ကိုကို့ထက်လဲ စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်တာကိုသိလို့ညိမလေးကိုစိတ်ချလက်ချလွှတ်ပေးထားခဲ့တာပါ ..အမေဘာလို့ ကိုကို့ဆိုင်ကိုတောင်မလာနိုင်ဘဲ အလုပ်တွေတအားကြိုးစားနေလဲညီမလေးသိလား "
အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ စကားကြောင့် မြယွန်းမီဇဝေဇဝါနဲ့ ခေါင်းခါလိုက်မိတယ်။
လင်းမြတ်ဇင်က လမ်းတစ်လျှောက်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်ပြီးတော့မှ ညိမဖြစ်သူကိုကြည့်လိုက်ပြီး
"အမေအလုပ်တွေ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာက ...ညီမလေးပြန်လိုချင်နေတဲ့ အဖေထားခဲ့တဲ့အိမ်နဲ့ ခြံကိုဝယ်ပေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာတဲ့ ... အမေ့မိတ်ဆွေပွဲစားတစ်ယောက်နဲ့ ဖုန်းဆက်နေတာကို ကိုကိုကြားခဲ့တာ "
"ရှင် "
ဒေါ်ထူးထူးမော်ရဲ့ တင်းမာတဲ့အသံကြောင့် ဟန်နေထူးနဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ဒေါ်ထူးထူးမော်ရဲ့ရှေ့မှာ ဘာမှနားမလည်နိုင်ဘဲဝင်ထိုင်လိုက်ကြတယ်။
@@@@@@@@@@@#@@@@
အပိုင်း (၂၀) ဆက်ရန်
A Kyi Phyu
#ဧကြည်ဖြူ
'' ဟင် ..မိုးစက် ... ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ "
ဆိုင်ရှေ့နားမှာ မေမိုးစက်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်လင်းမြတ်ဇင်အံ့ဩသွားရတယ်။မနက်ဘယ်အချိန်ကတည်းက ထလာမှန်းမသိဘဲ ဆိုင်နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ မျက်နှာနွမ်းနွမ်းလေးနဲ့ ရပ်နေတဲ့ ချစ်သူကိုကြည့်ပြီး လင်းမြတ်ဇင်အံ့ဩသွားမိတယ်။
"ဘာလို့ အစောကြီးထလာရတာလဲ မိုးရယ် ...ညက ညီမလေးယွန်းကို ဖုန်းဆက်ခိုင်းလိုက်တယ်လေ .. ညကအစ်ကိုဖုန်းပြောရင်း ချော်လဲလို့...ဖုန်းကပြုတ်ကျပြီး ကွဲသွားလို့ပါ... ဆိုင်တွေဖွင့်မှ အသစ်ဝယ်ရမှာမို့ ကိုယ်တိုင်မဆက်နိုင်တာပါ "
လင်းမြတ်ဇင်ရှင်းပြလိုက်ပေမဲ့မေမိုးစက်ကလင်းမြတ်ဇင်ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး
"
" အမှန်တိုင်းပြောပါ အစ်ကို ...မိုးစိတ်ထဲမှာ သိနေတယ် ... မနေ့က ဖုန်းထဲက ကြားလိုက်ရတဲ့အသံရှင်က ဘယ်သူလဲ ...ဟိုအမျိုးသမီးမဟုတ်လား ...ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးမဟုတ်လား "
အတိအကျမေးလိုက်တဲ့ ချစ်သူရဲ့ အမေးကြောင့် လင်းမြတ်ဇင်ဖြေရခက်သွားတယ်။
"ပြောပြပါအစ်ကို...သူနဲ့ ပြန်ဆက်သွယ်နေတာလား ...သူကလာနှောင့်ယှက်နေတာလား ပြောပြပါ .. ဘာပြသာနာပဲဖြစ်ဖြစ် မိုးစက်တို့အတူဖြေရှင်းမယ်လို့ပြောထားတယ်လေ "
"မိုးရယ် ... အထင်တော့မလွဲပါနဲ့နော် ...အစ်ကိုသူနဲ့လုံးဝမပတ်သက်ပါဘူး ... ရှေ့လျှောက်လဲ ပတ်သက်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး ...."
လင်းမြတ်ဇင် ချစ်သူမေမိုးစက်ရဲ့ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးပြောလိုက်တယ်။
''မိုးယုံပါတယ်အစ်ကို ... သူရှေ့ဆက်ပြီး နှောင့်ယှက်နေမယ်ဆိုရင် ဒီတိုင်းတော့သတိလက်လွှတ်နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး ...မိုးတို့ဘက်ကလဲ ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုတယ်...သူကအကြမ်းနည်းနဲ့မရရင် အနုနည်းနဲ့လာလိမ့်မယ်ထင်တယ်... အကြောင်းရှိရင် အစ်ကိုတစ်ယောက်တည်း မဖြေရှင်းပါနဲ့ မိုးတို့နဲ့တိုင်ပင်ပါနော် "
မေမိုးစက်ရဲ့ချစ်သူရဲ့ လက်ကို ဖိညှစ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"မိုးပြန်တော့မယ်နော် အစ်ကို ..."
"နေပါအုံး မိုးရယ် .. မနက်စာ တစ်ခုခုစားသွားပါအုံး ... ဆိုင်ထဲ လိုက်ခဲ့အုံးနော် "
သူပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် မေမိုးစက်ကိုယ်လုံးလေးတွန့်ခနဲဖြစ်သွားတာကို လင်းမြတ် ဇင် သတိထားလိုက်မိတယ်။
"စိတ်မပူပါနဲ့မိုးရယ် ...အမေမလာပါဘူး ...လာလို့ မိုးကိုတွေ့ရင်လဲ မပြောပါဘူး ..လာပါ ဆိုင်ထဲလိုက်ခဲ့နော် "
မေမိုးစက်မဝံ့မရဲနဲ့ဘဲချစ်သူခေါ်ရာနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့လိုက်တယ်။
~~~~
"သူက အဲ့ဒီလောတောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား ...ကိုလင်းတော့ ဒုက္ခပါပဲ ..ကိုလင်းကအားနာတတ်တယ်"
" ကိုနေလဲ သတိထားပါ ..သူက ပေါက်ကရတွေ စွပ်စွဲပြောဆိုရင် ..ကိုနေက လူသိများလို့ ပိုပြီး ထိခိုက်လွယ်တယ် "
မြယွန်းမီစိတ်ပူစွာ ပြောလိုက်တယ်။
" ကိုယ့်အတွက် စိတ်ချပါ ...ကိုယ်တို့ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှလဲ မရှိပါဘူး...ပြီးတော့ ကိုယ့်အတွက်ကတော့ ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ ယွန်းတို့မိသားစုပဲ ယုံကြည်ပေးရင်ရပြီ..."
ချစ်သူရဲ့ မျက်နှာလေးကိုကြည့်ပြီးဟန်နေထူး ပြောလိုက်တယ်။
" ပြီးတော့ ကိုနေ့ကိုပြောစရာရှိသေးတယ် ..အခုရက်ပိုင်းထဲမှာ အမေ့ကို ကြည့်ရတစ်မျိုးပဲ ... တစ်ခဏလေးအတွင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းသွားလိုက်... နုညံ့ပျော့ပျောင်းသွားလိုက်နဲ့ ...ယွန်း တို့ ပြန်တွဲနေတာကို အမေ့ကိုမသိစေချင်ဘူးကိုနေ...ညဘက်တွေလဲ ယွန်းတို့ဖုန်းမဆက်ဘဲ...စာတွေပဲ ပို့ကြမယ်လေ "
မြယွန်းမီရဲ့စကားကြောင့် ဟန်နေထူး ငြိမ်သက်ကာစဉ်းစားလိုက်မိပြီးမှ ချစ်သူရဲ့လက်ကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး
"ကိုယ်တစ်ခုပြောချင်တယ် ...ယွန်းစိတ်မဆိုးရဘူးနော် ... ကိုယ်ကတော့ အန်တီကစိတ်ဖိစီးခဲ့တဲ့ ဒဏ်တွေကြောင့် စိတ်သောကတွေများနေတာထင်ဝယ် .. ပြီးတော့ အန့်တီရဲ့ မသိစိတ်ထဲမှာလဲ ...အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကို ကြောက်နေပုံရတယ်....ကိုယ်တော့ အန်တီကို ဆရာဝန်တစ်ယောက်နဲ့ ဆွေးနွေးစေချင်တယ် .....အဲ့ဒီကိစ္စကို ယွန်းတို့လက်ခံရင် ကိုယ်စီစဉ်ပေးမယ် "
ဟန်နေထူးပြောသမျှကို မြယွန်းမီနှုတ်ဆိတ်ကာနားထောင်နေမိပြီး
"ဒါပေမဲ့ဆရာဝန်နဲ့ ပြဖို့ အမေ့ကို ဘယ်လိုပြောရမလဲဟင် ... အမေက လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး "
" အင်း ဒါကတော့ ... တခြားအကြောင်းပြချက်ရှာရမှာပေါ့ ယွန်းရဲ့...ပထမအချက်က စိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန်ဆိုတာကို မသိစေနဲ့ပေါ့ ..ဒုတိယအချက်ကတော့ ယွန်းပဲဖြစ်ဖြစ်ကိုလင်းပဲဖြစ်ဖြစ်လူနာပုံစံဟန်ဆောင်ရမှာပေါ့ ... ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ဆရာဝန်ရဖို့ကတော့ ကိုယ့်တာဝန်ပဲထားပါ ..."
"ဒီကိစ္စကို ကိုကိုနဲ့ ယွန်းတိုင်ပင်လိုက်မယ်နော် ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကိုနေရယ် ... "
မြယွန်းမီချစ်သူကို ကြည့်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်မိတယ်။
ဟန်နေထူးက ချစ်သူရဲ့ နွမ်းလျလျမျက်နှာလေးကို အားပေးပြုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး
"ကျေးဇူးတင်စကားက ပြောစရာလားကွာ ...ယွန်းရဲ့မိသားစုကလဲ ကိုယ့်ရဲ့ မိသားစုပဲပေါ့ ... ယွန်းဘေးနားမှာ ကိုယ်အမြဲရှိနေမှာပါ "
မြယွန်းမီ ချစ်သူကို ကျေးဇူးတင်စိတ်နဲ့မော့ကြည့်လိုက်မိတယ်။ဟန်နေထူးကလဲ ချစ်သူရဲ့ မျက်နှာလေးကို ချစ်မြတ်နိုးစွာ ကြည့်လိုက်မိတယ်။
လမ်းထောင့်ချိုးအကွေ့တစ်ခုမှာ မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်ဘွားခနဲဆုံလိုက်ကြတယ်။လင်းမြတ်ဇင်က ညီမဖြစ်သူကိုမြင်လိုက်ရတော့ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ မြယွန်းမီကလဲ အစ်ကိုဖြစ်သူကိုမြင်လိုက်ရတော့ ခြေလှမ်းတွေတုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီးအလောတကြီးနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ ညီမဖြစ်သူရဲ့ အမေးကြောင့် လင်းမြတ်ဇင်ဘာ ပြန်ဖြေရမှန်းမသိဘဲ နှုတ်ကဆွံ့အနေမိတယ်။
"ဟို..ဟို ...ဖုန်းကကျကွဲသွားလို့ပါ "
"ဖုန်းက ဘာလို့ကျကွဲတာလဲ ..ဟိုမိန်းမရောက်လာတာမဟုတ်လား...ကိုကို သူနဲ့ ပြန်ဆက်သွယ်နေတာလား "
အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ မလုံမလဲ အမူအရာကိုကြည့်ပြီးမြယွန်းမီ ဒေါသနဲ့မေးလိုက်မိတယ်။
" ဟို..ကိုကိုပြန်ဆက်သွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး ညိမလေး... ဟိုရက်က သူဆိုင်ကိုရောက်လာခဲ့တယ် ..ကိုကို့ဆိုင်မှန်းသိလို့လာတာတော့ ဟုတ်ပုံမရဘူး..ဆိုင်ကြော်ငြာကိုကြည့်ပြီး ရောက်လာခဲ့တာ ...ပြီးတော့ အခုကိုကိုပြန်လာ တုန်းမှာ လမ်းထိပ်ကစောင့်နေပြီး ဖုန်းကိုဝင်လုပြီး ပေါက်ခွဲပစ်လိုက်တာ ... ကိုကိုသူနဲ့ မပတ်သက်ချင်လို့ ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘဲ ရှောင်ထွက်လာခဲ့တာ "
လင်းမြတ်ဇင် ညီမငယ်ဖြစ်သူကို ခပ်မြန်မြန်ရှင်းပြလိုက်တယ်။
"တောက် "
မြယွန်းမီအံကိုကြိတ်ကာ တောက်ခေါက်ပစ်လိုက်တယ်။ပြီးတော့ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး.မယုံရဲစွာမေးလိုက်တယ်။
"ကိုကိုရော သူနဲ့ မပတ်သက်တာ သေချာလား ...တကယ်ပဲသူ့ကို ပြတ်နိုင်တာ သေချာလား "
" ဘယ်လိုမေးလိုက်တာလဲ ညီမလေးရယ် ... လွန်ခဲ့တဲ့ (၅)နှစ်ကျော်ကတည်းက သူ့ကိုပြတ်နိုင်ခဲ့တာပါ ...ပြန်ပတ်သက်စရာအကြောင်းလဲမရှိဘူး...ကုန်ကုန်ပြောရရင် သူ့အကျင့်စာရိတ္တတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီးဆိုရင်တောင်ပတ်သက်စရာအကြောင်းမရှိပါဘူး.."
"ဟုတ်ပြီးလေ .. ဒါဆိုလဲသူ့ကို ကြောက်ပြီးဘာမှရှောင်နေစရာမလိုတော့ဘူး...ဒီမိန်းမက အကြောက်တရားမရှိ အရှက်တရားမရှိလုပ်တတ်တဲ့သူဆိုတော့သတိတော့ထားရမယ် ... ဆိုင်မှာစီစီတီဗီတပ်ထားလိုက်ပါ ....ဆိုင်အသွားအပြန်ကိုလဲ သတိထားပါ ...ဒီမိန်းမလိုလူမျိုးက အကြောက်တရားရှိတာမဟုတ်ဘူး "
"ဘယ်မိန်းမလဲ .. နင်ဘယ်မိန်းမအကြောင်းကိုပြောနေတာလဲ မြယွန်းမီ အမြန်ပြောစမ်း "
" အ ..အမေ "
" အမေ "
အနားကိုရောက်လာပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ မေးလိုက်တဲ့ မီခင်ရဲ့ အသံကြောင့် လင်းမြတ်ဇင်နဲ့ မြယွန်းမီထိတ်လန့်သွားမိကြတယ်။
"လင်းမြတ်ဇင် မင်းပြောစမ်း.. ဘယ်သူလဲ ... ဟိုဟာမလား ..မင်း..မင်း..အဲ့ဒီဟာမနဲ့ ပြန်ဆက်သွယ်နေတာလား ..ဟုတ်လား ... "
ဒေါ်မြစန္ဒာက ဒေါသတကြီးနဲ့ပြောရင်း သားဖြစ်သူရဲ့ ကျောပြင်ကို ထုရိုက်လိုက်တယ်။လင်းမြတ်ဇင်က တုတ်တုတ်မလှုပ်ဘဲ မအေလုပ်သမျှကိုငြိမ်ခံနေတယ်။မြယွန်းမီမှာ ဆက်ပြီး ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ မိခင်ကို၀င်ဆွဲလိုက်ရတယ်။
"တော်..တော်ပါတော့ အမေရယ် .. လမ်းမကြီးမှာ ရှက်ဖို့ကောင်းပါတယ် ..ကိုကိုလဲ အဲ့ဒီမိန်းမနဲ့ မပတ်သက်ပါဘူး...အမေဘာမှစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး ...အမေ့သားလဲကလေးမှမဟုတ်တော့တာ .."
"ကလေးမဟုတ်လို့ ပူနေရတာပေါ့ ဟဲ့ သိရဲ့လား ...သူက ဘယ်လောက်လည်လဲ သိလား ....သူ့ဗီဒီယိုတွေ ရုံးမှာသက်သေအဖြစ်တင်သွင်းတော့ လုပ်ကြံ ဗီဒီယိုတွေပါဆိုပြီးပြန်ပြီးစွပ်စွဲခဲ့တာ ... ပြဿနာတွေမရှည်ချင်လို့ သွာညှိနှိုင်းတော့ ...ရှင့်သားကို ထောင်မကျစေချင်ရင် အိမ်နဲ့ ခြံကိုပေးလို့တောင်းရဲ့ခဲ့တဲ့သူ..ပြီးတော့ ဒီလောက်အမှုတွေ ဖြစ်နေတဲ့ကြားကတောင်.. ကောင်လေးတွေတရုန်းရုန်းနဲ့ရှိခဲ့တာ နင်တို့သိကြလား...အဲ့ဒီအချိန်က သူတို့လိုချင်တာက မင်းမဟုတ်ဘူးလင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ ငွေပဲ..ငွေကို လိုချင်ခဲ့တာ ..ငွေမှမရရင် မင်းကို ထောင်ကျအောင်လုပ်ဖို့ပဲ တွေးနေခဲ့ကြတာသိရဲ့လား ...ဒါကိုမှမင်းပြန်ဆက်မယ်ဆိုရင် နွားလုံးလုံးဖြစ်ပြီဟဲ့ "
" ကဲ... တော်ပါပြီအမေ...အိမ်ပြန်ကြမယ် ...အိမ်ရောက်မှဆက်ပြောပါ ... လူတွေလဲကြည့်ကုန်ကြပြီ အမေ "
မြယွန်းမီမိခင်ကို အတင်းဆွဲခေါ် ခဲ့လိုက်တယ်။လင်းမြတ်ဇင်ကတော့ မိခင်ရဲ့နောက်နားကနေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်လိုက်ပါလာခဲ့တယ်။
~~~~
"အဲ့ဒီဟာမ ဘယ်မှာနေတာလဲ ... အရင်အိမ်မှာပဲလား ... မင်းသိလားလင်းမြတ်ဇင် "
"မ ..မသိပါဘူးအမေ...အဆက်အသွယ်လဲမရှိပါဘူး "
"ဒီဟာမက ငါ့သားသမီးတွေကို ဒုက္ခလိုက်ပေးနေတာပဲ ....ဒင်းက ရှင်သန်မနေသင့်တော့ဘူး "
" အမေ ...အမေဘာတွေပြောနေတာလဲ ... သမီးတို့က သူ့ကိုဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲအမေ...သူကဘာတွေလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ....အမေစိတ်မပူပါနဲ့ "
မြယွန်းမီ မိခင်ကိုချော့မော့လိုက်ပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။လင်းမြတ်ဇင်က တစ်ချိန်လုံးနှုတ်ဆိတ်နေရာမှ မိခင်ရဲ့ခြေထောက်နားမှာ၀င်ထိုင်လိုက်ပြီး မိခင်ကိုတောင်းပန်လိုက်တယ်။
"ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ အမေ ... ကျွန်တော်သူနဲ့ လုံးဝမပတ်သက်ပါဘူး စိတ်ချပါ...အမေ နေစေချင်သလိုနေပါမယ် "
" မိယွန်း .. ဒီတစ်ခါပိတ်ရက်မှာ ဟိုကောင်မလေးကို အိမ်ကိုခေါ်လာခဲ့ကြားလား "
"ရှင် "
မြယွန်းမီအံ့ဩပြီး မိခင်ကို မော့ကြည့်လိုက်မိတယ်။လင်းမြတ်ဇင်မှာလဲ အံ့ဩလျက်မိခင်ကိုကြည့်နေမိတယ်။
~~~~~~
"အစ်ကို ''
#ရူးနေတဲ့ကြယ်
(အခန်းဆက်ဝတ္ထု )
အပိုင်း (၁၉)
******
"နင့်ကြောင့် ငါ့ဘ၀ပျက်စီးခဲ့ရတာ ကို နင်ကတော့ပျော်ရွှင်နေတယ်ပေါ့ဟုတ်လား လင်းမြတ်ဇင် ... ဒီလိုလုပ်လို့ဘယ်ရမလဲ "
ပန်းသွေးချယ်က လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့မျက်နှာနားကိုကပ်ပြီးခနိုးခနဲ့ လေသံနဲ့ပြောလိုက်တယ်။
လင်းမြတ်ဇင် နောက်ကို ချက်ချင်းဆုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဒေါသကိုထိန်းချုပ်လိုက်ရတယ်။
"မင်းရူးနေတာလား ..မင်းနဲ့ငါဘာမှမပတ်သက်တော့လို့ ငါ့ကိုလိုက်မနှောက်ယှက်ပါနဲ့ ..ငါတို့ကိုယ့်လမ်းကိုယ်အေးအေးဆေးဆေးလျှောက်ကြပါစို့..."
"ပြောတာလွယ်လှချည်လား လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ ... ငါ့ဘ၀ကို နင်ဖျက်ဆီးပြီး ငါ့ကိုလက်မထပ်ဘဲရှောင်ပြေးခဲ့တာကို မှတ်မိသေးရဲ့လား ... နင့်အမေမိန်းမယုတ်ကြီးကလဲ သားသမီးချင်းကိုယ်ချင်းမစာဘဲ ယုတ်မာပြီးလုပ်ကြံဇာတ်တွေဖန်တီးခဲ့တယ်လေ "
လင်းမြတ်ဇင် လက်သီးကို မသိမသာဆုပ်လိုက်မိပြီး ပန်းသွေးချယ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
" လုပ်ကြံဇာတ်တွေလား တကယ်လားဆိုတာ မင်းအသိဆုံးပဲနေမှာပေါ့ ...မင်းဘာအဓိပ္ပါယ်နဲ့ ဒီစကားတွေကိုလာပြောနေလဲမသိပေမဲ့....ငါတို့ဘက်က အမှန်တရားတွေကိုပဲချပြခဲ့တာ ... မင်းသိထားဖို့က ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ...တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှားတာကို သည်းခံခွင့်လွှတ်လို့ရတယ် ...ဒါပေမဲ့မင်းကမှားနေတာကိုတောင် မှားမှန်သိသိနဲ့ ဇွတ်အတင်းတိုးနေတဲ့သူပဲ ..မြင်သမျှယောကျာ်းကို မင်းရဲ့သားကောင်လို့သက်မှတ်ပြီး အတူလိုက်အိပ်ဖို့ကို ဝန်မလေးတဲ့သူ ..... ဘေးနားမှာ ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်မဟုတ်တစ်ယောက်ရှိနေမှနေတတ်တာမဟုတ်လား ..မင်းကကိုယ်ကျင့်သိက္ခာဆိုတာဘာမှန်းမသိတဲ့သူမျိုးပဲ ...အဲ့ဒီလိုလူမျိုးကို ငါလက်ထပ်ဖို့အထိတွေးခဲ့ဖူးတယ် ...ဒါပေမဲ့ ယောကျာ်းတိုင်းကိုအလွှတ်မပေးချင်တဲ့ မင်းရဲ့စိတ်ကို သိသွားလို့ ငါနောက်ဆုတ်ခဲ့တာ... ယောကျာ်းဆိုရင်ပျိုပျိုအိုအို မင်းကိုလာကြိုက်တာနဲ့ ငါလှလို့လာကြိုက်တာဆိုပြီး မဟုတ်တဲ့နေရာမှာဂုဏ်ယူနေတဲ့စိတ်ဓါတ်ကိုလဲရွံတယ် ....အိမ်ထောင်သည်မှန်းသိလဲ ဘယ်သူ့ကိုမှမငဲ့ဘဲမင်းရဲ့ ကာမဂုဏ်စိတ်ကိုပဲ ဦးစားပေးခဲ့တာမဟုတ်လား ... "
" ဘာ ..နင်... နင် မိုက်ရိုင်းလှချည်လားဟဲ့ ..ကဲဟာ ရိုင်းအုံး"
" ဖြန်း "
လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ စကားတွေကြောင့်ပန်းသွေးချယ်ဒေါသအကြီးအကျယ်ထွက်သွားပြီး လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ ပါးပြင်ကိုရိုက်ချပစ်လိုက်တယ်။ပြီးတော့ လက်ထဲက ဖုန်းကိုပါလမ်းပေါ်ကိုလွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။
ပန်းသွေးချယ်ရဲ့ အပြုအမူကြောင့်လင်းမြတ်ဇင်စိတ်ထဲ ထောင်းခနဲ ဒေါသဖြစ်သွားမိပေမဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရတယ်။တစ်ခုခုမို့လူတွေအုံလာရင် သူ့ဘက်ကအလိုလိုရှုံးနိမ့်ပြီးသားပဲလေ။မိန်းခလေးတွေ ယုတ်မာကောက်ကျစ်ပြီဆိုရင် ယောကျာ်းလေးတွေထွက်ပေါက်မရှိနိုင်တာကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးပြီးပြီမို့ သူ့စိတ်ကိုထိန်းချုပ်လိုက်ရတယ်။သူမတို့ရဲ့ ကောက်ကျစ်မှုတွေကြောင့် သူတို့ ဘ၀တွေပျက်စီးနိုင်တယ်လို့ ပြောရင် လူ့လောကအသိုင်းအဝိုင်းကြီးက မယုံကြည်နိုင်ကြဘူး။ အားနည်းသူနဲ့ အားကြီးသူလို့ သက်မှတ်ထားတဲ့ ရှေးရိုးစွဲ အစဉ်အလာတွေအရ အဖြစ်မှန်ကို မလေ့လာမသုံးသပ်ဘဲ အားနည်းသူဘက်ကသာ မှန်ကန်ကြောင်း လူတွေကထောက်ခံကြလိမ့်မယ်။ ဒီလိုနေရာမှာတော့ သူတို့တွေဘက်က အလိုလိုရှုံးနိမ့်ပြီးသားပဲမဟုတ်လား ။မြေပြင်ပေါ်ကျနေတဲ့ ဖုန်းကိုလင်းမြတ်ဇင် ကောက်ယူလိုက်ပြီး တောက်တစ်ချက်ကိုခေါက်ကာလှည့်ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။
~~~~
မေမိုးစက်ဖုန်းကိုကိုင်ထားရင်းမှ စိတ်ပူပြီးဆောက်တည်ရာမရဖြစ်နေမိတယ်။မိန်းမအသံတစ်သံကြားပြီး ရုတ်တရက်ဖုန်းကျသွားတော့ ရင်ထဲပူပန်စိတ်ကထိန်းမရတော့။စိတ်ပူနေမိတာမို့မြယွန်းမီကိုဆီကိုဖုန်းဆက်ကြည့်လိုက်တယ်။
"ဟယ်လို ... မိုးစက်ပြောလေ "
"ဟို...ဟိုလေယွန်း...ကိုလင်းခုနတစ်ခုခုဖြစ်တယ်ထင်တယ်...သူပြန်လာပြီလား "
"ဘယ်..ဘယ်လိုမိုးစက် ... ဘာဖြစ်လို့လဲ "
မြယွန်းမီအထိတ်တလန့် မေးလိုက်မိရင်း ခုတင်ပေါ်ကဆင်းလိုက်မိတယ်။
"မိုးစက်လဲ သေချာမသိဘူးယွန်း...မိုးစက်တို့ဖုန်းပြောနေချိန်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်အသံကြားလိုက်ရပြီး ဖုန်းကျသွားတာ..ပြန်ခေါ်လို့လဲမရတော့ဘူး "
"ဟင် ... ဟုတ်လား ...ဒါဆိုခဏနော်မိုးစက် ....တို့ခေါ်ကြည့်လိုက်အုံးမယ် "
မေမိုးစက်ရဲ့ဖုန်းကိုချလိုက်ပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူဆီကို မြယွန်းမီ ဖုန်းခေါ် ကြည့်လိုက်တယ်။ဖုန်းထဲက ကြားလိုက်ရတဲ့ စက်ပိတ်ထားပါတယ် " ဆိုတဲ့အသံကြောင့် မြ ယွန်းမီရင်ထဲထိတ်ခနဲဖြစ်သွားရတယ်။ စိတ်ထဲပူလောင်သွားရပြီး အိမ်သော့ကိုယူကာ အခန်းတံခါးကို အသာဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ် ။အပြင်မှာ မိခင်ရဲ့အရိပ်အယောင်ကို မမြင်ရတာမို့ ခြေကိုဖွနင်းပြီး ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။
~~~~~
ည (၉)နာရီကျော်စပဲရှိသေးတာမို့ လမ်းပေါ်မှာ လူသွားလူလာတော့ မပြတ်ရှိနေတယ်။အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ဆိုင်က လမ်းမကြီးပေါ်မှာမို့ လမ်းသွယ်တွေကိုကျော်ဖြတ်ပြီး မြယွန်းမီ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်ခဲ့မိတယ်၊၊ ဘာရယ်မှန်းမသိပေမဲ့ ရင်ထဲမှာပူလောင်ပြီး ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးကိုပဲ မြင်ယောင် နေမိတယ်။
"ယွန်း ...ညီမလေးဘယ်သွားမလို့လဲ "
" ခုနဘာဖြစ်တာလဲ ..ဖုန်းကဘာလို့ဆက်လို့မရတာလဲ "
ပန်းသွေးချယ်ရဲ့ နှုတ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ခြိမ်းခြောက်တဲ့ စကားကြောင့် လင်းမြတ်ဇင် ကြောင်အသွားရတယ်။ @@@@@@@@@@@@@@@@@@@
အပိုင်း (၁၉) ဆက်ရန်
A Kyi Phyu
#ဧကြည်ဖြူ
" ဪ အမေကအဲ့ဒီလိုဆုံးဖြတ်တာလား ...လူတွေဆိုတာအသားအရောင်ကိုကြည့်ပြီးတောင် အတွင်းစိတ်ကို မသိနိုင်တာ ... အပေါ်ယံအဝတ်အစားကို
ကြည့်ပြီးဆုံးဖြတ်မလို့လား ပြောပါအုံး ...သူနဲ့မနေ့တစ်နေ့ကမှသိပြီး သူ့အကြောင်းရောအမေသိလို့လား.... ကျွန်တော်သူများ အကြောင်းတွေမပြောချင်ဘူး ....အမေသိထားဖို့က ကျွန်တော်က လောကကြီးအကြောင်းကို မသိတဲ့ကောင်မဟုတ်ဘူး...ကျွန်တော့်ချစ်သူမိန်းခလေးကလဲ ...မရှုပ်မပွေတဲ့ ပညာတတ်မိန်းခလေးပါ ...အမေဘာကိုစိတ်တိုင်းမကျနိုင်တာလဲပြောပါအုံး....အပေါ် ယံ အဝတ်အစားတွေကိုကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့အမေရယ်...အမေစိတ်ဆင်းရဲအောင် ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကလုပ်ဖူးလို့လဲပြောပါ အုံး "
သားဖြစ်သူရဲ့စကားတွေကြောင့် ဒေါ်ထူးထူးမော်နှုတ်ဆိတ်ကာ ငြိမ်သက်နေပြီးမှ သားဖြစ်သူကို ပြန်မေးလိုက်တယ်။
"မင်းအခု သဘောကျနေတာ...မင်းနဲ့ သတင်းထွက်ခဲ့တဲ့ မိန်းခလေးမဟုတ်လား .. သူ့ကို တကယ်ပဲ ရွေးချယ်တော့မှလား "
"ဟုတ်ကဲ့ အမေ ....အချိန်တန်ရင် အဖေနဲ့အမေ့ကိုပြောပြဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ ...အခုလောလောဆယ်တော့ ပန်းသွေး ချယ်ကြောင့်ပြဿနာလေးနည်းနည်းဖြစ်နေလို့ပါ ..အေးဆေးသွားရင် အမေတို့နဲ့ လူချင်းမိတ်ဆက်ပေးပါ့မယ် "
~~~~
"မောင်ချစ်ဦးကိုဘာဖြစ်လို့ အပြတ်ငြင်းပစ်လိုက်ရတာလဲ မြယွန်းမီ ...ဘာလဲဟိုကောင်နဲ့ ပြန်တွဲမလို့လား..ဟိုမိန်းမလည်မနဲ့ပတ်သက်နေတဲ့ကောင်ကို ညည်းကမမေ့နိုင်ဖြစ်နေတာလား ...ညည်းအစ်ကိုတစ်ယောက်နဲ့တင် မမှတ်သေးဘူးလား "
စကားအကောင်းပြောနေရင်းကနေ ဒေါသတကြီးထအော်လိုက်တဲ့ မိခင်ကိုကြည့်ပြီး မြယွန်းမီလန့်သွားမိတယ်။
"ဟို .. ဟို...အမေရယ် .... ကိုယ်လဲ လက်မခံနိုင်တာသေချာနေတာမို့ အပြတ်ငြင်လိုက်တာပါ ...တစ်ဖက်သားကို မျှော်လင့်ချက်တွေပေးထားတာမျိုးလဲ မဖြစ်စေချင်လို့ပါ "
" တော်စမ်းပါအေ... ညည်းတို့အချိုးကို မသိဘူးထင်နေလား ...ဟိုကောင်နဲ့ မပြတ်နိုင်ဖြစ်နေတာမဟုတ်လား ... နင်တို့မောင်နှမမတွေ ငါ့ကိုတော်တော်ဒုက္ခပေးကြပါလား ...အဲ့ဒီဟာမနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ကောင်နဲ့မှ ကြိုက်ရအောင်...ညည်းမှာ အဲ့ဒီလောက်ကြိုက်စရာ ယောကျာ်းရှားနေလို့လား .... "
" တော် ..တော်ပါတော့ အမေရယ် ... ဘေးအိမ်တွေက ကြားရင်ရှက်စရာကြီး ... ပြီးတော့သူနဲ့အဲ့ဒီမိန်းမနဲ့ကလဲ ဘာမှမပတ်သက်ပါဘူး ... အထည်ဆိုင်ကြော်ငြာရိုက်လို့ ဆုံဖြစ်တာပါ .. "
" ဘာ ..ဘာပြောတယ် ... ညည်းက ဒါတွေကိုရှင်းပြနေရအောင် အဲ့ဒီကောင်နဲ့ ပြန်ဆက်နေတာလား .. နင့်ကိုဘာလုပ်ပစ်ရမလဲ မြယွန်းမီရဲ့ ....နင့်ကို အိမ်ထဲမှာပဲသော့ခတ်ထားပြီး မောင်ချစ်ဦးနဲ့ ပေးစားရမလား "
"တော်ပါတော့... အမေစိတ်ထင်တာတွေနဲ့ တွေးပူမနေပါနဲ့တော့ .... ပြီးတော့ ပန်းသွေးချယ်ဆိုတဲ့ မိန်းမကို အမေဘာလို့ကြောက်နေရတာလဲ...ကြောက်ရမှာက သူမဟုတ်ဘူးလား ...ဘာလဲ အဲ့ဒီမိန်းမဆီကို အမေ့သားပြန်ပါးသွားမှာကို ကြောက်နေတာလား ....အဲ့ဒီလောက်မှအမေ့သားမိုက်မဲနေရင် လွှတ်ပေးလိုက်စမ်းပါ "
" မြယွန်းမီ...ညည်း...ညည်းပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်စမ်း "
မိခင်ဖြစ်သူဒေါသတကြီးနဲ့ ထအော်လိုက်ချိန်မှာ မြယွန်းမီ ကိုယ့်အခန်းထဲကို ဝင်ခဲ့လိုက်တော့တယ်။တဖြည်းဖြည်း အခြေအနေ ပိုဆိုးလာတဲ့ မိခင်ကို ကြည့်ပြီး မြ ယွန်းမီလဲ မွန်းကြပ်လာမိတယ်။
~~~~~
"အစ်ကိုက အခုလမ်းမှာလေမိုးရဲ့... ဒီရက်ပိုင်းဆိုင်စောစောသိမ်းပြီးပြန်နေတာ ...အစ်ကိုအိမ်ပြန်နောက်ကျရင် အမေကစိတ်ပူနေတတ်လို့လေ ... အိမ်ရောက်ရင် လိုင်းပေါ်ကပဲ စကားပြောကြမယ်နော် "
လင်းမြတ်ဇင်ကဖုန်းထဲကနေခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်တယ်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကို ... အန်တီ့ကို ဂရုစိုက်လိုက်ပါနော်....မိုးနားလည်ပါတယ်...အန်တီလက်ခံတဲ့အထိ မိုးတို့ကြိုးစားမယ်လေ .. အစ်ကိုလဲ အန့်တီကိုရောယွန်းကိုပါ ဂရုစိုက်လိုက်ပါ ..."
"မိုးရယ် ... မိုးက အဲ့ဒီလိုပြောတော့ အစ်ကိုအရမ်းအားနာမိတယ် ... အစ်ကိုလိုလူက မိုးနဲ့မတန်ပါဘူး..."
လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ နွမ်းလျအားငယ်တဲ့စကားကြောင့် မေမိုးစက်မှာ ဖုန်းထဲကနေ ချစ်သူကိုကမန်းကတန်းတားမြစ်လိုက်တယ်။
"ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ အစ်ကို ...ချစ်သူတွေကြားမှာ ဒီလို မပြောပါနဲ့...ဒီလောကကြီးမှာ မိုးအတွက်တော့ အစ်ကိုကတန်ဖိုးအရှိဆုံးယောကျာ်းပဲ...မဟုတ်တာတွေလျှောက်တွေးမနေနဲ့နော် ... အဓိကကအန်တီကျေနပ်အောင် နေဖို့ပဲ ...အန်တီနဲ့ အဆင်ပြေရင် မိုးရဲ့မိသားစုကို ဖွင့်ပြောကြမယ်လေ "
" စိတ်ချပါမိုးရယ် ... မိုးရဲ့ မိဘတွေဆီမှာ မျက်နှာကောင်းရအောင် အစ်ကိုကြိုးစားပါ့မယ် .."
"ကျေး ... ကျေးဇူးပါနော် အစ်ကို "
" မိုး ...မိုးကိုချစ်တယ်နော် "
'' ဘယ့်သူ့ကိုချစ်တာလဲ လင်းမြတ်ဇင်ရဲ့ ... တို့ကိုလဲ မင်းဒီလိုပြောခဲ့တာပဲလေ "
" မင်း ...မင်းဒါဘာလုပ်တာလဲ ''
ရုတ်တရက်ဖုန်းကိုဆွဲလုပြီး ဝင်ပြောလိုက်တဲ့ ပန်းသွေးချယ်ကြောင့် လင်းမြတ်ဇင်ထိတ်လန့်သွားမိပြီး ဖုန်းကိုအတင်းပြန်လုပစ်လိုက်တယ်။
"ငြိမ်ငြိမ်နေနော် ... မဟုတ်ရင်တို့ ကို နှောင့်ယှက်နေပါတယ်လို့အော်ပစ်လိုက်ရမလား "
" မင်း ... မင်း ..."
