uz
Feedback
Ayni damda

Ayni damda

Kanalga Telegram’da o‘tish

Bismillah! • Psixoterapiya @psixika_kundaligi • Psixologiya • Bola https://t.me/+bj0nBCHpt0g4OGMy • Tafakkur haqida yozaman Montessori va Olimlarni yaxshi koʻraman Kayfiyat va mavzuga qarab inglizcha-oʻzbekcha fikrlayman 📍 yevropa

Ko'proq ko'rsatish
1 312
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-87 kun
-2030 kun
Postlar arxiv
Onalar: 😈😈😈 @globalstudentt

#мать #самооценка
#мать #самооценка

Накажешь за плохое - станет лучше. Похвалишь за хорошее - станет хуже. Почти каждый, кто кого-то учит - тренер, наставник, родитель, - рано или поздно выводит из своего опыта одно и то же правило: строгость работает, похвала расслабляет. И опыт, кажется, подтверждает это снова и снова. Но здесь скрыт обман, и обманывает не людей - обманывает случайность. Почти в любом деле результат складывается из двух частей: из вашего настоящего умения и из везения в этот конкретный раз. Умение держится, а везение скачет туда-сюда от попытки к попытке. И вот это второе слагаемое путает все карты. Подумайте, что происходит после крайнего результата. Студент сдал экзамен особенно плохо - почему? Отчасти потому, что подготовлен слабее, чем нужно, но отчасти и потому, что в тот день всё сошлось против него: не тот билет, бессонная ночь, дрожь в руках. Такому стечению обстоятельств незачем повторяться. Поэтому в следующий раз он почти наверняка сдаст лучше - даже если вы вообще ничего не сделали. И наоборот: тот, кто блеснул сверх обычного, в следующий раз, скорее всего, выступит скромнее - потому что то редкое везение просто не повторилось. Крайнее тянется обратно к середине само по себе. У этого есть имя: регрессия к среднему. На английском regression to the mean. Обсудим какую ловушку это расставляет наставнику. Он распекает того, кто провалился, - и тот в следующий раз выступает лучше. Он хвалит того, кто блеснул, - и тот скатывается. Наставник делает вывод: ругань помогает, похвала вредит. Но он перепутал причину. Улучшение и спад случились бы и без него - это всего лишь крайние результаты, возвращающиеся к норме. Он принял за следствие своих слов то, что было простым свойством случайности. И, что хуже всего, жизнь будто подтверждает его правоту раз за разом - потому что хвалит он, как правило, после взлётов, а ругает после провалов, то есть ровно в те моменты, когда откат и так неизбежен. Это видно повсюду, стоит приглядеться. Появился игрок на обложке спортивного журнала - на пике формы, в зените сезона, - и дальше у него почему-то всё идёт под гору; болельщики называют это «проклятием обложки», хотя никакого проклятия нет: на обложку попадают на самом гребне, а с гребня дорога одна - вниз, к своему обычному уровню. Или возьмите учителя в Ташкенте, который полвека учит детей музыке и твёрдо знает: накричишь на нерадивого - подтянется. Он честный человек и не лжёт - он и вправду видел это сотни раз. Просто он наказывал именно тех, кто играл хуже всего, а хуже всего сыграть дважды подряд почти невозможно. Подтянулись бы и без крика. Поэтому, когда в следующий раз покажется, что ваше вмешательство сработало - особенно если вы вмешались в самый плохой или самый хороший момент, - стоит на секунду усомниться. Может быть, дело в вас. А может быть, крайнее просто вернулось к середине, как ему и положено. И это, если вдуматься, освобождает: мир не так жесток, как кажется тренеру, уверенному, что добротой ничего не добьёшься. Похвала не наказывается, доброта не наказывается - просто случайность откатывается назад, а мы по привычке ищем виноватого там, где виновата всего лишь арифметика везения. FIN

Накажешь за плохое - станет лучше. Похвалишь за хорошее - станет хуже. Почти каждый, кто кого-то учит - тренер, наставник, родитель, - рано или поздно выводит из своего опыта одно и то же правило: строгость работает, похвала расслабляет. И опыт, кажется, подтверждает это снова и снова. Но здесь скрыт обман, и обманывает не людей - обманывает случайность. Почти в любом деле результат складывается из двух частей: из вашего настоящего умения и из везения в этот конкретный раз. Умение держится, а везение скачет туда-сюда от попытки к попытке. И вот это второе слагаемое путает все карты. Подумайте, что происходит после крайнего результата. Студент сдал экзамен особенно плохо - почему? Отчасти потому, что подготовлен слабее, чем нужно, но отчасти и потому, что в тот день всё сошлось против него: не тот билет, бессонная ночь, дрожь в руках. Такому стечению обстоятельств незачем повторяться. Поэтому в следующий раз он почти наверняка сдаст лучше - даже если вы вообще ничего не сделали. И наоборот: тот, кто блеснул сверх обычного, в следующий раз, скорее всего, выступит скромнее - потому что то редкое везение просто не повторилось. Крайнее тянется обратно к середине само по себе. У этого есть имя: регрессия к среднему. На английском regression to the mean. Обсудим какую ловушку это расставляет наставнику. Он распекает того, кто провалился, - и тот в следующий раз выступает лучше. Он хвалит того, кто блеснул, - и тот скатывается. Наставник делает вывод: ругань помогает, похвала вредит. Но он перепутал причину. Улучшение и спад случились бы и без него - это всего лишь крайние результаты, возвращающиеся к норме. Он принял за следствие своих слов то, что было простым свойством случайности. И, что хуже всего, жизнь будто подтверждает его правоту раз за разом - потому что хвалит он, как правило, после взлётов, а ругает после провалов, то есть ровно в те моменты, когда откат и так неизбежен. Это видно повсюду, стоит приглядеться. Появился игрок на обложке спортивного журнала - на пике формы, в зените сезона, - и дальше у него почему-то всё идёт под гору; болельщики называют это «проклятием обложки», хотя никакого проклятия нет: на обложку попадают на самом гребне, а с гребня дорога одна - вниз, к своему обычному уровню. Или возьмите учителя в Ташкенте, который полвека учит детей музыке и твёрдо знает: накричишь на нерадивого - подтянется. Он честный человек и не лжёт - он и вправду видел это сотни раз. Просто он наказывал именно тех, кто играл хуже всего, а хуже всего сыграть дважды подряд почти невозможно. Подтянулись бы и без крика. Поэтому, когда в следующий раз покажется, что ваше вмешательство сработало - особенно если вы вмешались в самый плохой или самый хороший момент, - стоит на секунду усомниться. Может быть, дело в вас. А может быть, крайнее просто вернулось к середине, как ему и положено. И это, если вдуматься, освобождает: мир не так жесток, как кажется тренеру, уверенному, что добротой ничего не добьёшься. Похвала не наказывается, доброта не наказывается - просто случайность откатывается назад, а мы по привычке ищем виноватого там, где виновата всего лишь арифметика везения. FIN

#psixo_mem Qani psixologlar aytungchi, bir yillik terapiya kuchini yana nimadan topsa boʻladi? 2 yillik terapiyadan @globalstudentt

#psixo_mem Rasmda: “Ketma-ket 7 ta konsultatsiyadan keyin oʻrtogʻimning hikoyasini eshitishga urinyapman 😶‍🌫️ Rasm izohida:
#psixo_mem Rasmda: “Ketma-ket 7 ta konsultatsiyadan keyin oʻrtogʻimning hikoyasini eshitishga urinyapman 😶‍🌫️ Rasm izohida: “Manam psixologman va oʻrtoqlarim bilan jim oʻtirishchun uchrashaman.” —- Kim man bilan oʻrtoq boʻlmoqchiydi? 😈 Kanalga memdan boshqa narsa yuborolmayotganimdan ham bilsangiz boʻladi qanchalik band boʻlib ketganimni 😮‍💨😤 @globalstudentt

#psixo_mem Oiladagi katta qiz farzand boshqalarning xafsalasini pir qilib ham yashashda davom etish mumkinligini kashf qila boshlaganda: @globalstudentt

Kulgan stikerlar rasmga kelyapti manimcha. Lekin rasmdagi qiz MIT’da iqtisod boʻyicha PhD qilishi va oʻzidagi mana shu bolalarcha yengillikni ham ushlab qololganini yonma-yon qoʻyilsa — biz na unisini na bunisini qilolmasligimiz oʻylantirishi kerakmasmi? Chempion darajasidagi sportchi ekanini qoʻshmadim hali @globalstudentt

Repost from Uzbekonomics
​​Qilichboz iqtisodchilar. Mana shu argentinalik qiz, Isabel Di Tella bugun Janubiy Amerika o'yinlarida qilichbozlik bo'yicha oltin medalni olibdi. Argentinani xalqaro maydonlarda himoya qilar ekan. Tasodifan ko'rib, biografiyasiga qiziqib ketdim. U oddiy sportchi emas. Hozirda MITda iqtisodiyot yo'nalishida PhD qilmoqda ekan. Bakalavrni esa Harvardda o'qigan ekan, matematik. MITdagi tadqiqotlari mehnat bozori/iqtisodiyoti haqida ekan. Isabelning otasi Rafael Di Tella - argentinalik iqtisodchi, professor. Harvardda 1990-yillarning oxiridan beri ishlaydi, ko'p to'qnashganman. Bilmaganim, Rafael ham bir payt qilichbozlik bilan shug'ullangan va 1992 yilgi qishgi olimpiadada qatnashgan ekan. Rafiqasi ham sportchi - chang'ida uchish bo'yicha Argentina sharafini 1988 va 1992 yilgi olimpiadalarda himoya qilgan ekan. Qizig'i, Isabelning akasi Pascual ham qilichboz va u ham chempion ekan. CVsiga ko'z yugurtirsam u Duke universitetida sportchi-talaba bo'lgan, va qilichbozlik bilan u yerda ham shug'ullangan, talabalar orasida musobaqalarda qatnashib chempion ekan. E'tibor bersam aynan men o'qigan yillarda. Dukeda o'qiganimda havaskor sifatida qilichbozlik bilan ham shug'ullangan edim. Pascual bilan murabbiyimiz bir bo'lgan ekan, balki bir zalda to'qnashgandirmiz. P.S. Kirib ketdim ichiga: Rafael Di Tellaning otasi Guido, yani Isabelning bobosi ham MITda iqtisodiyotdan PhD qilgan ekan. Keyin Argentina tashqi ishlar vaziri va AQShga elchi ham bo'lgan ekan. @uzbekonomics

Fizika Ustozlar yana ozgina qiziqroq shaxs boʻlganida, aniq fizik olima boʻlib ketardim. Ichiga kirib ketishimga juda ozgina
Fizika Ustozlar yana ozgina qiziqroq shaxs boʻlganida, aniq fizik olima boʻlib ketardim. Ichiga kirib ketishimga juda ozgina qolgandi, chunki qiziquvchanlik (curiosity) allaqachon bor edi va obsession’ga aylanishiga koʻp qolmagandi. @globalstudentt

#psixo_mem “Har qanday yechimga manda muammo bor” Bu gapni seanslarda manam mijozlarga “tushunmasa hazil, tushunsa chin” tarz
#psixo_mem “Har qanday yechimga manda muammo bor” Bu gapni seanslarda manam mijozlarga “tushunmasa hazil, tushunsa chin” tarzida aytaman 😈 @globalstudentt

Bu kishini olim odam desam, yaxshigina psixoanalitik ham ekanlarku Malades 🥳 @globalstudentt

#чувства
#чувства

Vanihoyat, anchadan beri koʻrishishni kutib yurgan, manga yoqadigan xalqaro tadqiqotchi, dijital rassom va eng asosiysi ajoyib, qiziqarli inson bilan koʻrishdik. Nodira kanal ham yuritadi: https://t.me/narasamaexe @globalstudentt

Meet up series continues with Faatima - expert in psychology, group therapies and ed tech 🤓 Feel free to check out her blog on mental health in Uzbek/English 📝 https://t.me/globalstudentt

Nega odamlar bir-biri bilan emas, chatGPT bilan ochiqroq, samimiyroq gaplashadi? Bunda chatning “hissasi” qanday? Gpt va psixoterapiya oʻrtasidagi nozik lekin muhim chegara qayerda? Juda qiziq esse, ingliz tilida oʻqishga 25-30 daqiqa ketdi Rus tilida: bu yerda @globalstudentt

Nima kulguli boʻldi ekan bu yerda? @globalstudentt

Jiddiyroq gaplashsak, psixologiyada proyeksiya, transferens, kontr-transferens degan nozik va qiziq tushunchalar bor. Buni sodda tilga oʻgirsak, aks, teskari aks yoki oynada qiyofalarni koʻrish desayam boʻladi. Murakkabligi esa bir-birimizda koʻradigan akslarimiz oʻzgarib, bizni aldab, aldamay turli suratlarni koʻrsataveradi. Bu degani hamma bir narsani “oʻz qarichi bilan oʻlchaydi” yoki “oʻz nazari koʻrolganicha koʻradi”. Bir ilmni oʻz olimidan oʻrganganda esa oʻsha qarich va nazarlar ancha kamayadi va iloji boricha shaffoflashadi, deb oʻylayman. Albatta, ilm yetkazilganda kengayadi va qarichi uzayishi va nazari aniqlashishi mumkin. Bunga shubha yoʻq. Lekin endi u hal qiladigan muammolar ham oʻzgaradi. Klassik olimlar esa asosan fundament - asos haqida gapirishadi. Asosni tushungandan keyin esa bu ilmni nafaqat bir turdagi muammoni hal qilishchun, balki muammolar — beriladigan savollar koʻlamini kengaytirish va natijada javoblarni ham kengroq yerlardan izlash uchun ham ishlatish mumkin. Zamonaviy adabiyotni oʻqiganda siz oʻsha kitob muallifi ustozidan nimani koʻrgan, his qilgan boʻlsa shuni oʻrganasiz, ustoziga borsangiz uning subyektivligini ham koʻrasiz, ya’ni faqatgina asosni emas, balki asosning bir qismini — oʻsha odam oʻz psixikasiga sigdirganicha qismini koʻrasiz. Klassik olimlardan esa oʻz psixikangizga siqqanicha olsangiz boʻladi. 2-qoʻl ilm olasiz xuddi, 10-20-100-qoʻl emas. Manimcha bu xolisroq boʻlishni osonlashtiradi. Ilmni boshqalar nazaridan emas, ilm nazaridan boshqalarni oʻrganish qiziqroq manga. @globalstudentt

Psixologiyani klassik olimlardan yana oʻzini tilida oʻqib tushunish lazzatiga yetmaydi baribir Buni ta’mini sen qayerdan ham
Psixologiyani klassik olimlardan yana oʻzini tilida oʻqib tushunish lazzatiga yetmaydi baribir Buni ta’mini sen qayerdan ham tushunarding, Ramesh @globalstudentt

Yaqinda juda yoqimli holat boʻldi. 23 oylik jiyanim kunduzi oʻzi charchaganini his qilib, onasi oldiga kelib soʻrgʻichini soʻ
Yaqinda juda yoqimli holat boʻldi. 23 oylik jiyanim kunduzi oʻzi charchaganini his qilib, onasi oldiga kelib soʻrgʻichini soʻradi. Onasi charchadingmi deb soʻradi, u ha! dedi va 2-buyumni soʻradi: adyol. Mehmonga kelishgani uchun bu safar adyolni olib kelishmagan edi. Adyol uyda qoldi, bu yerda yoʻq dedi onasi. Keyin yashil, yashil adyol deb soʻradi. Yana u uyda qolganini aytdik. Boshqa adyol olib chiqdik, baribir. Keyin qarab tursam, adyolni quchoqlab, yostiqqa oʻzi yotdi va koʻzini yumdi. 5 daqiqaga qolmasdan kunduzgi 3 soatlik uyqusiga ketdi goʻdak. Onasidan hatto yonida yotishini soʻramadi ham. Onasi boshqa xonaga chiqib ketsa ham indamasdan oʻzi charchaganini his qilib, kerakli tinchlantiruvchi narsalarini olib, yotdi-qotdi. Buni kuzatish biram yoqimli va shirin hodisa boʻldi. Bolaga hotirjamlik, xavfsizlik hislari berilsa, u oʻz ehtiyojlarini his qilib, oʻzi ham harakat qilishiga misol sifatida koʻrdim buni. Maashaalloh! Allohumma baarik! @globalstudentt