Rivald

میتونی یه نفرو از ذهنت بیرون کنی که بهش فکر نکنی. ولی بیرون انداختنش از قلبت که عاشقش نباشی یه داستان دیگس:)

از مرگ نترسید كه تلخی آن، از ترس از آن است. - سقراط

یه افسانه هست میگه ماه و خورشید عاشق هم بودن و همدیگرو نمیتونسن ببینن،برا همین ماه گرفتگی به وجود اومده تا بعد از مدت ها دلتنگی همو ببینن،بی شک این قشنگ ترین چیزی بود که شنیدم:)

Now hush little baby dont you cry Everythings gonna be alright :))

اینو بفهم مدل زندگی کردنت به هیچکسی ربط نداره.

دچار هیپوفرنیا شدیم. همون درد و ناراحتی بدون علتی که قرار نی علتش پیدا کنیم هیچ وقت:)

«این حال را هم آخری باشد.» - تاریخ بیهقی.

تو بهترین حالت تنهات میزاره،تو میمونیو دو دسته خاطره هی سعی میکنی با خاطرات خوب کارایی که کردرو خفه کنی ولی خودت خوب میدونی داری خودت گول‌میزنی. دلتنگش میشی میگی منتظرش میمونم بالاخره میاد:) میگذره میگذره تو دیگه خاطره ای نداری مرور‌کنی خودتو‌ غرق کردی و دیگه نمیتونی نجات پیدا کنی،همرو‌دور‌ کردی که دست به خاطرات نزنن. حالا تنها ترینی با انتظاری که ته نور امید توش سوخت. سیاهی مطلق!

هیچوقت از رو ظاهر به کسی اعتماد نکنید، از رو باطنم اعتماد نکنید، کلا به کسی اعتماد نکنید ادما کسکشن.

غم نیست که،آثار جنون در رگ ماست.

من ماندم ولی تو هرگز نیامدی.

به یه ساعتی میرسی بعضی اوقات حس میکنی ادما دورت فقط دیوارن و دارن نفس کشیدن برات سخت میکنن. تنهایی تو پرت ترین جای جهانو ترجیح میدی به شلوغی،شاید این حالو درک نکنی ولی قلبت:) اون قلب خسته شده همچیو داده دست مغزت و مغزی که نمیدونه باید با این اقیانوس سنگین چیکار کنه ترجیح میده خودشو غرق کنه،مغز غرق میشه و توُ تنهایی میمونین. دیگه نه قلبی هست که تو قفسه سینت درد بگیره نه مغزی که تصمیم بگیره.

:))

گذاشتم قلبم جا عقلم تصمیم بگیره حالا که شکسته دردشو جسم و روح من میکشه. از دردی که روحم میکشه از اشکی‌که از جسمم سرازیر میشه خسته شدم. به خودم اومدم دیدم قلبم داره خودشو با یکی دیگه احیا میکنه که بازم بشکنه،منم تصمیم گرفتم تیکه شکسته شدشُ بردارمو خودشو بکشم که دیگه هیچکدوممون درد نکشیم. حالا بگو قلبی که دیگه نمیزنه میتونه بازم‌ بشکنه؟