Sport+/ اسپورت‌پلاس

مسیرِ غیرممکنِ علی نعمتی/ از بجنورد تا جام جهانی خطاب به تمام فوتبالیست‌های آینده‌دارِ بجنورد؛ به دست‌های خود نگاه کنید، به پاهای‌تان، و به زمینی که هر روز روی آن تمرین می‌کنید. شاید خیلی وقت‌ها فکر کرده‌اید که "امکانات کم است"، "دیده نمی‌شویم" یا "از اینجا راهی به تیم ملی نیست". اما اجازه بدهید داستانِ بازیکن سابق تیم فوتبال استقلال نوین بجنورد را دوباره برایتان مرور کنیم: علی نعمتی. نه سال پیش، در همین بجنورد، کسی که در پست دفاع چپِ تیم «استقلال نوین» با هدایت حسن سروی می‌دوید، همان جوانی بود که از نیشابور با رویاهایی بزرگ به اینجا آمده بود. او در لیگ دسته سه کشور، جایی که از هیاهوی لیگ برتر خبری نیست، با تمام وجود برای تیمش می‌جنگید. آن روزها شاید کسی فکرش را هم نمی‌کرد که آن بازیکنِ پرتلاشِ لیگ سه، روزی لباس مقدس تیم ملی ایران را در بزرگترین صحنه جهان یعنی «جام جهانی» بر تن کند. علی نعمتی به ما ثابت کرد که سکوی پرتاب، لزوماً آکادمی‌های میلیاردی تهران نیست؛ سکوی پرتاب، "اراده" شماست. او از دلِ محدودیت‌های امکاناتی بجنورد، مسیرش را به سمت قله‌ها باز کرد. استعداد شرط لازم است، اما شرط کافی، زجر کشیدن و مداومت است. او در سخت‌ترین شرایط لیگ دسته سه، نه خسته شد و نه ناامید. او باور داشت که کیفیتِ تمرین و ذهنیتِ قهرمانانه، مرزها را جابجا می‌کند. این یعنی هیچ سقفی برای موفقیت وجود ندارد. اگر او توانست از لیگ سه به بالاترین سطح فوتبال دنیا برسد، یعنی مسیر باز است؛ به شرطی که شما هم مثل او، «بیشتر از حد انتظار» تلاش کنید. وقتی به مسیر علی نعمتی نگاه می‌کنید، نپرسید «چرا شرایط فراهم نیست؟»، بپرسید «چطور مثل نعمتی تمرین کنم که هیچ‌کس نتواند از کنارِ کیفیتِ بازیِ من عبور کند؟». علی نعمتی امروز تنها یک نام در لیست تیم ملی نیست؛ او یک «نشانه» است. نشانه‌ای برای شما که می‌گوید: می‌شود! بجنورد می‌تواند سکوی پرتاب باشد، اگر شما بخواهید. مسیر هموار نیست، اما مقصد، ارزشِ پیمودنِ این مسیر را دارد. کفش‌هایتان را محکم‌تر ببندید؛ جام جهانی یا هر قله‌ای که در ذهن دارید، منتظر اراده‌های فولادین است.