Syntax | سینتکس

شب همگی سینتکسیا خوش باشه😉 بطور خیلی خلاصه اول ازتون میخوام که با دقت از این دو تا ویدیو فرانت اند وبسایت syntax دیدن کنید و انتخاب خودتون بهمون بگید که کدوم یکی از لحاظ تناسب و سایز ویجت ها و فونت ها به نسبت desktop بردیگری برتری داره؟ (جزئیات هر فرانت رو زیر ویدیو درج میکنم)

نکات مهم اجرای جنگو با Gunicorn توضیح درباره Gunicorn نمیخوام توضیحات زیادی بدم حوصلتون سر بره پس همون سه خط معرفی که تو وب سایت gunicorn نوشته رو براتون یکم شفافش میکنم: اسمش مخفف green unicorn هستش جی یونیکورن یک http سرور هستش که از استاندارد WSGI(Web server gateway interface) برای اجرای برنامه های وب پایتون استفاده میکنه. استاندارد WSGI برای این بوجود اومد تا هر فریم ورک وب پایتونی روش خودشو واسه ارتباط پیاده نکنه و همه از یه استاندارد مشخص استفاده کنن. در ادامه میگه gunicorn برای unix هستش و برای سیستم عامل هایی مثل مک و لینوکس طراحی شده. بعدش میگه که جی یونیکورن از مدل pre-fork worker استفاده میکنه حالا این به چه معنیه؟ جی یونیکورن کاری که میکنه اینه قبل اینکه شروع به پردازش درخواست ها کنه، میاد و به اندازه ای که تنظیم کردید worker ایجاد میکنه که هر worker درخواست هارو بطور مستقل پردازش میکنه. بعدشم میگه با فریم ورک های وب مختلفی سازگاره که اینم میتونیم دلیلش رو این بدونیم داره برای ارتباط از استاندارد WSGI استفاده میکنه. قسمت آخرشم میگه light resource هستش و منابع کمی مصرف میکنه همچنین برای ترافیک بالا عملکرد خوبی داره. خب جی یونیکورن این ادعا هارو میکنه اما بیاید با چند تا مثال شرایطی رو بررسی کنیم که شما به غلط دارید از جی یونیکورن استفاده میکنید: مثال اول

gunicorn --chdir config config.wsgi:application -b 0.0.0.0:8000

اگه با این دستور جی یونیکورن رو اجرا کنید باید به این نکته دقت کنید بصورت پیشفرض براتون فقط یدونه worker میسازه که این اصلا خوب نیست. خود جی یونیکورن پیشنهاد میده حتی اگه یدونه core دارید 4 تا ورکر بسازید و یه فرمولی هم داده که میگه«تعداد هسته های سی پی یو رو ضربدر 2 به علاوه یک کنید» همچنین به شما اطمینان داده همین تعداد ورکر هزاران ریکوئست رو میتونن پاسخ بدن پس تعداد ورکر هارو الکی زیادش نکنید. البته به کیس شما هم بستگی داره. دستور بهتر برای اجرا اینه تعداد ورکر هارو مشخص کنیم:

gunicorn --workers 5 --chdir config config.wsgi:application -b 0.0.0.0:8000

مثال دوم: فرض کنید کاربر ها تو اپلیکیشن شما فایل هایی رو آپلود میکنن. شما پنج تا ورکر دارید. وقتی پنج تا کاربر همزمان فایل آپلود کنن بنظرتون چه اتفاقی میوفته؟ پنج تا ورکر شما گیر یه io افتادن و مشغولن و درخواست های دیگه کاربرا انجام نمیشه. خب این وضعیتی نیست که باب میلیتون باشه! برای حل این مشکل کافیه از gevent توی جی یونیکرون استفاده گنید؛

gunicorn --workers 1 -k gevent --chdir config config.wsgi:application -b 0.0.0.0:8000

با فلگ -k نوع کلاس ورکر رو مشخص میکنیم. حالا چرا از gevent استفاده میکنیم؟ کتابخونه gevent برای مدریریت همزمانی طراحی شده. میشه گفت یک نمونه lightweight thread هستش که این مدل موقع عملیات های IO سوئیچینگ انجام میده و در این صورت اگه به io خوردید براتون هندل میکنه. کلی نکات دیگه هم قطعا هست که تو یه پست جا نمیشه امیدوارم براتون مفید باشه #python #django #gunicorn #gevent @Syntax_fa

▎Django Serializers: Related Fields in Serializer وقتی با مدل‌های مرتبط در Django کار می‌کنیم، نمایش اطلاعات کامل آن‌ها در سریالایزرها می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. خوشبختانه، Django REST Framework (DRF) ابزارهای قدرتمندی برای این کار در اختیار ما قرار می‌دهد. سریالایزر DRF به‌طور پیش‌فرض برای فیلدهای مرتبط در هنگام سریال‌سازی داده‌ها از مقدار primary key استفاده می‌کند. به عنوان مثال:

class Author(models.Model):
    name = models.CharField()
    last_name = models.CharField()

class Blog(models.Model):
    title = models.CharField()
    author = models.ForeignKey(Author, on_delete=models.CASCADE)

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
    class Meta:
        model = Blog
        fields = "__all__"

خروجی BlogSerializer به شکل زیر خواهد بود:

{
    "title": "black python",
    "author": 3
}

حالا اگر بخواهیم به جای PK، اطلاعات اضافی از Author نمایش دهیم، چند راه حل وجود دارد: ▎1. استفاده از depth: با تنظیم پارامتر 1 = depth در Meta کلاس سریالایزر، می‌توانید مشخص کنید که تا چه عمقی از روابط مدل‌ها سریالایز شوند. این روش ساده و سریع است، اما کنترل کمتری بر روی داده‌های خروجی به شما می‌دهد.

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
    class Meta:
        model = Blog
        depth = 1

خروجی BlogSerializer به شکل زیر خواهد بود:

{
    "title": "python black",
    "author": { "name": "amirhossein", "id": 1, "last_name": "some last name" }
}

▎2. استفاده از Nested Serializers: با تعریف سریالایزرهای تو در تو، می‌توانید کنترل کاملی بر روی فیلدهایی که می‌خواهید از مدل‌های مرتبط نمایش دهید داشته باشید. این روش انعطاف‌پذیرتر است، اما نیاز به نوشتن کد بیشتری دارد , مثال:

class AuthorSerializer(serializers.ModelSerializer):
    class Meta:
        model = Author
        fields = ("name",)

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
    author = AuthorSerializer()

    class Meta:
        model = Blog
        fields = "__all__"

خروجی به شکل زیر خواهد بود:

{
    "title": "black python",
    "author": { "name": "amirhossein" }
}

▎مشکل N + 1 در هنگام استفاده از Depth یا Nested Serializer: حتما باید در queryset خود از select_related یا prefetch_related استفاده کنید تا از بروز مشکل N + 1 جلوگیری کنید! ▎Django Serializers: Validators 1 : field level validators برای اعتبار سنجی داده ها در سطح فیلد در drf باید از دستور زیر پیروی کنید:

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
        ....
       def validate_<field name>(self, value): # validate_email
               if vlaue in "_" :
                       serializers.ValidationError("some error")
               return value

2 : object level validator

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
     ....
     def validate(self, attrs):
          if attrs.name == attrs.title :
               serializers.ValidationError("name and title can not be same")
          return value

▎Django Serializers: to_internal_value متود to_internal_value در ModelSerializer قبل از اجرای اعتبارسنجی داده ها به داده های خام دسترسی دارد و میتوانید برای تغییر داده ها یا اضافه کردن داده ها قبل از اعتبارسنجی از اون استفاده کنید:

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
    ....
    def to_internal_value(self, data):
          data["user"] = self.context["user"]  # افزودن شی user به data
          return super().to_internal_value(data)

نکته: اقا حتما موقع return از super().to_internal_value(data) استفاده کنید و return data استفاده نکنید ; چون اینطوری باعث میشه تمام validatorهای modelSerializer که از روی مدل شما بطور پیشفرض ساخته شده , غیرفعال بشن! ▎Django Serializers: to_representation ما میتوانیم این رو ش را override کنیم تا قبل از داده های سریالی که نمونه سریالسازبر میگرداند، دستکاری داده ها را انجام دهیم , مثال:

class BlogSerializer(serializers.ModelSerializer):
    ....
    def to_representation(self, instance):
         resp = super().to_representation(instance)
         resp['title'] = resp['title'].upper()
         return resp

برای اطلاعات بیشتر به کتاب :django in production مراجعه کنید.

▎📊 Raw Queries and Connection Proxy in Django ▎🔍 How to Get Raw Queries in ORM در جنگو، اگر ویژگی .query یک QuerySet را چک کنیم، می‌توانیم پرس‌وجو SQL مربوطه را دریافت کنیم. به عنوان مثال:

from author import models
all_authors = models.Author.objects.filter(email__endswith='@gmail.com').values_list('name').query

خروجی:

SELECT "author_author"."name" FROM "author_author" WHERE "author_author"."email"::text LIKE '%@gmail.com'

▎⚠️ چالش! در جستجوهای ORM جنگو، دستورهایی داریم که غیر از QuerySet هستند و استفاده از .query باعث ایجاد خطا می‌شود. به عنوان مثال:

from author import models
author_count = models.Author.objects.filter(email='a').count().queries

خطا:

Traceback (most recent call last):
File "<console>", line 1, in <module>
AttributeError: 'int' object has no attribute 'query'

▎🛠 راه‌حل با استفاده از Connection Proxy برای حل این مشکل، از connection در django.db استفاده می‌کنیم:

from django.db import connection
from author import models

author_count = models.Author.objects.filter(email='a').count()
connection.queries[-1]

خروجی:

{'sql': 'SELECT COUNT(*) AS "__count" FROM "author_author" WHERE "author_author"."email" = \'a\'', 'time': '0.166'}

▎📌 توجه! شی connection فقط زمانی نتیجه می‌دهد که سرور جنگو در حالت DEBUG=True در حال اجرا باشد! ▎📝 نوشتن Debug Queries برای درک Connection Proxy

from django.db import connection
from django.db import reset_queries

def database_debug(func):
    def inner_func(*args, **kwargs):
        reset_queries()
        results = func(*args, **kwargs)
        query_info = connection.queries
        print(f'function_name: {func.__name__}')
        print(f'query_count: {len(query_info)}')
        queries = [f'{query["sql"]}\n' for query in query_info]
        print(f'queries: \n{"".join(queries)}')
        return results
    return inner_func

📌 توجه! تابع reset_queries تمام پرس‌وجوهای ذخیره شده در connection را پاک می‌کند! ▎🔧 استفاده از کد:

@database_debug
def regular_query():
    blogs = models.Blog.objects.all()
    return [blog.author.name for blog in blogs]

خروجی:

function_name: regular_query
query_count: 4
queries:
SELECT "blog_blog"."id", "blog_blog"."title", "blog_blog"."content", "blog_blog"."author_id"

▎💡 توضیح کد: با استفاده از دستور reset_queries تمام پرس‌وجوهای ذخیره شده در connection را حذف می‌کنیم تا فقط کوئری‌های خواسته شده دیباگ شوند. سپس کوئری‌های داخل inner_function که دکوراتور شده‌اند اجرا می‌شوند و شی connection حاوی لیست از پرس‌وجوها می‌شود. بعد از آن، تمام پرس‌وجوها را از connection.queries بازیابی می‌کنیم. 🔗 منبع : کتاب django in productions

زمانی که داشتم این کدارو میزدم فقط منو خدا میدونستیم چی به چیه ولی الان فقط خدا میدونه🥹 پ.ن: وقتی بعد چند وقت رو پروژه های قدیمت برمیگردی #fun @Syntax_fa

.

برای آشنایی بیشتر یه مثال هم اضافه کنم: اگر از rich error استفاده نکنیم، برای هندل کردن ارور های مختلف مجبور بودیم از یک سولوشن دیگه بجز exception استفاده کنیم و یا اینکه بیایم و برای هر ارور به این صورت exceptionبنویسیم:

class UserNotFoundErr(Exception):
    pass


class IpBlockedErr(Exception):
    pass


class TooManyRequestErr(Exception):
    pass


class UserConflictErr(Exception):
    pass

در handler هم باید این کار رو میکردیم:

from examples.without_rich_error.service import get_user_service
from examples.without_rich_error.exception import UserNotFoundErr, UserConflictErr, TooManyRequestErr, IpBlockedErr


def get_user_handler(user_id: int):
    try:
        print(service.get_user_by_id(user_id=user_id))
    except UserNotFoundErr as err:
        print("user not found code is 404", err)
    except UserConflictErr as err:
        print("user conflict code is 409", err)
    except TooManyRequestErr as err:
        print("too many request code is 429", err)
    except IpBlockedErr as err:
        print("ip blocked code is 403", err)

در این صورت هرچقدر تعداد exceptionها بیشتر شود مدیریت کردن آنها نیز سخت تر خواهد شد. همچنین قدرت مشاهده گری سیستم با استفاده از exception ها نیز پایین می آید در صورتی که ما در rich error تمامی ارور هایی که در لایه های مختلف رخ داده باشند رو داشتیم. اگه کد رو با rich error جایگزین کنیم:

from examples.with_rich_error.api import base_response_with_error, base_response


def get_user_handler(user_id: int):
    try:
        ...
    except Exception as err:
        return base_response_with_error(error=err)

از آنجا که ما یک ارور غنی داریم و از کد ها استفاده کردیم به راحتی میدانیم که این ارور به چه معنی است و حتی به سادگی http error مناسب را برگردانیم. #rich_error #python @Syntax_fa

ارور ثروتمند و یا RichError 😏 ریچ ارور یک الگوی مدیریت خطا در برنامه‌نویسی است که به شما این امکان رو می‌ده تا اطلاعات دقیق‌تری درباره خطاها ها و لایه های مختلفی که این خطا رخ داده تا در نهایت به دست شما رسیده ذخیره کنید و بر اساس این اطلاعات جمع آوری شده، به کاربر یا سیستم‌های دیگه ارور و پیغام مناسب رو به راحتی نمایش بدید. بر خلاف خطاهای استاندارد که معمولاً فقط شامل یک پیام یا کد خطا هستند، RichError میتونه شامل اطلاعات اضافی مثل متا دیتا، اپریشنی که توش خطا رخ داده، ارور های لایه پایین تر و هر اطلاعاتی که بدردتون میخوره رو داشته باشید. چرا بهش Rich error میگیم؟ 1. اطلاعات بیشتر: - ریچ ارور میتونه شامل پیام خطا، کد خطا، نام عملی که باعث خطا شده و هر نوع اطلاعات دیگه باشه. این اطلاعات میتونن شامل متا دیتاهایی باشن که به درک بهتر مشکل کمک میکنن(خیلی کمک میکنن). 2. ساختار تو در تو: - ریچ ارور می‌تونه به شما اجازه بده که خطاهای تو در تو رو مدیریت کنید. به این معنی که اگر یک خطا ناشی از یک خطای دیگه باشه میتونید به خطای اصلی برسید و درواقع خطایی از دست نمیره. 3. خیلی کارتونو راحت تر میکنه: - تو مثال هایی که براتون زدم میفهمید که چقدر کارتون رو ساده تر میکنه همچنین باعث میشه کدتون منظم تر و یکپارچه بشه. اگه هنوز درباره استفاده از Rich error دودلی اینم چند مزایای دیگه: 1. تشخیص بهتر مشکلات: - با داشتن اطلاعات غنی درباره خطاها، تیم‌های توسعه میتونن سریع‌تر و دقیق‌تر مشکلات رو شناسایی و حل کنن. 2. تجربه کاربری بهبود یافته: - وقتی که خطاها به صورت واضح و با اطلاعات کافی به کاربر نمایش داده بشه، تجربه کاربری خیلی بهتر میشه. 3. توسعه سریع‌تر: - با استفاده از RichError، سرعت توسعتون بیشتر میشه(طبق تجربه خودم) 5. سازگاری با سیستم‌های دیگه: - اطلاعات کافی و ساختارمند ریچ ارور میتونه به راحتی به سیستم‌های دیگر منتقل بشه مثلا میتونید توی لاگرتون هم از اطلاعات ریچ ارور استفاده کنید. چطور یک ریچ ارور خوب بنویسیم؟ تو ریپازیتوری زیر من ریچ اروری که تقریبا خودم استفاده میکنم رو قرار دادم. همچنین بخوبی درباره rich error توضیح دادم که اگه دوست دارید خودتون بنویسید چه مواردی رو باید رعایت کنید. https://github.com/alireza-fa/rich-error برای نصب:

pip install rich-error

ستاره فراموش نشه❤️ #rich_error #python @Syntax_fa

این فایله آپدیت نیست. از این ریپوزیتوری استفاده کنید به فرمت های مختلف و بروز گذاشته: https://github.com/sajaddp/list-of-cities-in-Iran

🎨 برنامه نویســی | چنل مخصوص توسعه دهندگان و برنامه نویسان❤️‍🩹

💼 مهارت های نرم و پیشرفت شغلی

📚 مقاله و اخبار جذاب برنامه‌نویسی 

🌐 معرفی ابزار، منابع مفید و کاربردی

📊 کوئیز ها و چالش های کدنویسی

🚀 | 𝗖𝗵𝗮𝗻𝗻𝗲𝗹 : @DevChannel_IR 💭 | 𝗚𝗿𝗼𝘂𝗽 : @DevChat_IR ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

آخرین خواسته مرحوم قبل مرگش این بود که تاریخچه سرچ های مرورگرش پاک بشه. نمونه ای از سرچاش: - اگه من دوبار ویندوز ۳۲ بیت نصب کنم، ۶۴ بیت میشه؟ - چجوری میتونم اینترنتو توی یه درایو بریزم تا بتونم از محل کار ببرمش خونه؟ - چرا میگن از دکمه خاموش روشن کردن لپتاپ. فقط واسه روشن کردن لپتاپ استفاده کنیم؟ - چرا برنامه نویسا سینگل هستن؟ - چجوری میتونم اکانت فیبسوک دوست دختر سابقمو با html هک کنم؟ - این دکمه any key کدوم دکمه کیبورده؟ #Fun @Syntax_fa

پروکسی (proxy) چیه و به چه دردی میخوره امروز می‌خوایم راجع به یه موضوع خیلی پرکاربرد و مهم حرف بزنیم: پروکسی (Proxy). شاید براتون سوال باشه که پروکسی چیه و دقیقاً چه کاری انجام میده؟ 🤔 بیاید باهم بیشتر بررسی کنیم. پروکسی یعنی چی؟ 🤷‍♂️ پروکسی یه نوع واسطه‌ست که بین دستگاه شما (مثلاً کامپیوتر یا موبایلتون) و اینترنت قرار می‌گیره. وقتی از پروکسی استفاده می‌کنید، درخواست‌هاتون (مثل وقتی یه سایت رو باز می‌کنید) اول به سرور پروکسی میره و بعد از اونجا به مقصد اصلی (یعنی همون سایت) فرستاده می‌شه. به همین خاطر، سایت مقصد هیچ‌وقت نمی‌فهمه شما دقیقاً از کجا بهش وصل شدید، چون فقط آی‌پی سرور پروکسی رو می‌بینه 😎 پروکسی چه کاربردهایی داره؟ 🤓 دور زدن محدودیت‌ها 🚫: یکی از معروف‌ترین کاربردهای پروکسی اینه که می‌تونید باهاش فیلترها و محدودیت‌های اینترنتی رو دور بزنید. مثلاً اگه سایتی تو کشور ما فیلتر باشه، ( که ماشالله همه چی فیلتره) می‌تونید با استفاده از یه پروکسی از کشوری دیگه به اون سایت دسترسی پیدا کنید. مخفی کردن هویت شما 👻: همون‌طور که گفتم، وقتی از پروکسی استفاده می‌کنید، آی‌پی شما مخفی می‌شه و سایت مقصد آی‌پی پروکسی رو می‌بینه. این یعنی می‌تونید تو اینترنت ناشناس‌تر بچرخید و حریم خصوصی‌تون رو حفظ کنید. افزایش امنیت 🔒: بعضی پروکسی‌ها با استفاده از پروتکل‌های امنیتی مثل HTTPS، اطلاعات شما رو رمزنگاری می‌کنن تا هکرها و جاسوس‌ها نتونن به راحتی به داده‌هاتون دسترسی پیدا کنن. مدیریت پهنای باند 📊: توی شبکه‌های بزرگ (مثلاً تو شرکت‌ها)، مدیران شبکه می‌تونن از پروکسی برای مدیریت پهنای باند استفاده کنن. اینطوری می‌تونن ترافیک اینترنت رو کنترل کنن و استفاده از منابع رو بهینه کنن. انواع پروکسی 🌐 HTTP Proxy: این نوع پروکسی فقط درخواست‌های HTTP رو هندل می‌کنه. یعنی وقتی شما یه سایت رو با مرورگر باز می‌کنید، درخواست شما از طریق این پروکسی عبور می‌کنه. اما این نوع پروکسی نمی‌تونه درخواست‌های غیر HTTP (مثلاً FTP) رو پشتیبانی کنه. SOCKS Proxy 🧦: این یکی از همه خفن تره و تقریباً هر نوع ترافیکی رو پشتیبانی می‌کنه. می‌تونید ازش برای ارسال ایمیل، دانلود فایل یا حتی بازی‌های آنلاین استفاده کنید. اما باید بدونید که SOCKS پروکسی به‌خودی‌خود اطلاعات رو رمزنگاری نمی‌کنه و فقط ترافیک رو هدایت می‌کنه. Transparent Proxy (پروکسی شفاف) 🛠️: این نوع پروکسی بدون اینکه شما متوجه بشید، درخواست‌هاتون رو هدایت می‌کنه. معمولاً مدیران شبکه یا ارائه‌دهندگان اینترنت از این نوع پروکسی استفاده می‌کنن تا ترافیک رو مانیتور یا فیلتر کنن. Reverse Proxy (پروکسی معکوس) 🔄: این نوع پروکسی برعکس بقیه‌ست. یعنی به جای اینکه درخواست‌های شما رو به اینترنت بفرسته، درخواست‌های اینترنت رو به سرورهای داخلی هدایت می‌کنه. معمولاً برای توزیع بار سرور یا افزایش امنیت سرورها از این مدل استفاده می‌شه. مزایا و معایب پروکسی 💡❌ مزایا ✅: مخفی کردن هویت و آی‌پی شما دور زدن محدودیت‌ها و فیلترینگ مدیریت بهتر پهنای باند تو شبکه‌ها افزایش امنیت و حفظ حریم خصوصی معایب ⭕: بعضی از پروکسی‌ها اطلاعات رو رمزنگاری نمی‌کنن، پس همچنان امکان لو رفتن اطلاعات وجود داره. پروکسی‌های رایگان معمولاً سرعت پایینی دارن و قابل اعتماد نیستن. اگه درست تنظیم نشن، می‌تونن باعث کاهش کارایی و سرعت اینترنت بشن. جمع‌بندی 🎯 در کل، پروکسی یه ابزار خیلی کاربردیه که می‌تونه به شما کمک کنه به اینترنت آزادتر دسترسی داشته باشید، هویت‌تون رو مخفی کنید و امنیت‌تون رو افزایش بدید. ولی باید همیشه حواستون باشه که از پروکسی مطمئن و ایمن استفاده کنید، مخصوصاً اگه به حریم خصوصی و امنیت‌تون اهمیت می‌دید. لینک: https://t.me/ninja_learn_ir #proxy @Syntax_fa

Consumer data platform بیاید یه سناریو رو بریم جلو: تو مرورگرتون درباره لپتاپ سرچ میکنید. قصد دارید بخرید پس بیشتر سرچ میکنید و مدل های مختلف رو باهمدیگه بررسی میکنید. بعد حالا بر اساس قیمت سرچ میکنید تا یچیز اقصادی پیدا کنید. چند وقت بعد می‌بینید یه ایمیل با این موضوع دریافت کردید: لیست بهترین لپتاپ ها با قیمت مناسب در دیجیکالا همه اینا با استفاده از Customer data platform(CDP) انجام میشه. تو این وب سایت میتونید دربارش اطلاعات بیشتری بدست بیارید: https://revium.com.au/blog/what-is-segment-cdp #CDP @Syntax_fa

برنامه نویسا تو تایم بیکاریشون چیکار میکنن: داشتم تو وب سایت شهوانی دنبال یه سری داستان های آموزنده میگشتم و پیدا نمیکردم، تصمیم گرفتم بیام یه کراولر بنویسم و داستانارو توی الستیک ایندکس کنم تا بتونم با یه سرچ پیشرفته، هر داستانی که میخوامو به راحتی پیداش کنم. (از زبون دوست عزیزمون که اینو نوشته گفتم) #fun @Syntax_fa

نحوه راه اندازی یه GitHub codespaces: خب خیلی سادس: ۱. رو codespaces کلیک میکنید ۲. بعد روی new codespaces ۳. تو این بخش مشخص میکنید میخواید برای کدوم ریپوزیتوری codespace رو بسازید و ریجن سرورش چی باشه و منابع چقدر داشته باشه. یه نکته رو دقت کنید. بصورت ماهانه تو پلن رایگان فقط پونزده گیگ میتونید فایل و ... رو تو codespace هاتون استفاده کنید. همچنین 120 ساعت در ماه از cpu تو پلن رایگان میتونید استفاده کنید که این رو درست متوجه نشدم. فکر کنم منظورش اکتیو بودن codespace هستش. ۴. بعد اینکه روی create codespace کلیک کردید یکم طول میکشه ساخته شه. بهتره از شکنی چیزی استفاده کنید در غیر اینصورت ممکنه درست اجرا نشه. ۵. بعد اینکه وارد محیط codespace شدید میتونید به راحتی با داکر سرویس هاتونو بالا بیارید و پروژتون رو پشت یه پورتی اجرا کنید. Codespace به شما اجازه میده که یه tpc connection رو باز کنید و بهش از طریق اینترنت دسترسی داشته باشید. همچنین اگه پروژه پرایوت هستش میتونید بصورت پرایوت دسترسی بدید تا هرکی به پروژه دسترسی دارن بتونن ببینن یا اینکه بصورت public اجازه بدید تا همه بتونن دسترسی داشته باشن. #github #codespace @Syntax_fa

آشنایی با GitHub Codespaces تو دنیای مدرن توسعه نرم افزار امروزی، سهولت و سرعت تو راه‌اندازی محیط‌های توسعه اهمیت زیادی داره. GitHub Codespaces یکی از ابزارهای نوآورانه‌ای هستش که به برنامه‌نویسا اجازه میده تا بتونن همه جا به راحتی به پروژه هاشون دسترسی داشته باشن، اجراشون کنن و به راحتی تو یه محیط ابری کدهاشون رو تغییر بدن. همچنین codespaces بطور کامل روی GitHub ادغام شده که همین یکی از مزیت های بزرگشه. چند تا از ویژگی هاش: ۱. از ویرایشگرهای مختلف از جمله Visual Studio Code و فکر کنم Jetbarins پشتیبانی میکنه. ۲. مثل یک محیط توسعه که روی سیستم خودتون نصبه، میتونید سفارش سازی کنید ۳.  به تیم‌ها این امکانو میده که به راحتی با همدیگه همکاری کنن. ۴.از اونجا که codespaces یک محیط ابری در اختیار شما قرار میده، میتونید از هر نقطه بهش دسترسی داشته باشید. فرض کنید به سیستمون دسترسی ندارید و حالا نیازه یه سری باگ هارو رفع کنید. کافیه وارد محیط codespaces بشید، تغییرات رو بدید بعد کدتون رو تو codespaces ران و تست کنید. این قابلیت هاشو من خیلی دوست داشتم: ۱. بهتون پلن رایگان میده که برای استفاده شخصی فکر میکنم کافیه 2 بهتون چیزی شبیه به یه سرور مجازی میده که منابع کمی هم نداره تو پلن رایگانش میتونید تا 4 هسته و 16 گیگ رم استفاده کنید. 3. از داکر و یا چیز های مختلف دیگه ای که نیاز دارید هم میتونید استفاده کنید. 4. میتونید پروژتون رو روی یه پورتی اجرا کنید و دسترسی پرایوت یا پابلیک بدید تا از طریق اینترنت بهش دسترسی داشته باشید. برای ران کردن نمونه کارا خوبه. و ... هنوز زیاد ازش استفاده نکردم. نحوه اجرا کردنش خیلی سادس ولی اگه خواستید توضیح میدم #github #codespaces @Syntax_fa

یاد این افتادم😂 معرفیه اولین گوشی هوشمند ایرانی

سرور های قدرتمند ایران: ۱. با latency زیر ده ثانیه ۲. پهنای باند باور نکردنیه پنجاه مگابایت ۴. دسترسی به اینترنت داخلی ۵. اینترنت نامحدود با طرح مصرف منصفانه ۶. قیمت ها کاملا اقتصادی و کلی ویژگی دیگر

ما تو فکر چی هستیم، بقیه تو فکر چی هستن 🙂 تا حالا به این فکر کردی که response time سیستم ت در حد میکروثانیه باشه؟ مثلا به میلی ثانیه و اینا نرسه اصلا؟ احتمالا تو نسل بعدی دیتاسنترها بیشتر میشنویم ازشون https://x.com/petereliaskraft/status/1830294745563951329?t=LxJ9z3qlt7uREui7hUCAyg&s=35 Shenango: Achieving High CPU Efficiency for Latency-sensitive Datacenter Workloads https://www.usenix.org/conference/nsdi19/presentation/ousterhout Source @Syntax_fa