𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

باید گم شوم در پیدا کردن خود.

شعور و وجدان را می‌توان به عضلات تشبیه کرد، هر عضله‌را که به کار نبریم ضعیف و ضعیف تر می‌شود.

میدونی...اینجا احمقای زیادی هستن که کارای اشتباه میکنن و به خاطر کار اشتباهشون تورو سرزنش میکنن.

یه سکانسی هم بود من رو خیلی تحت تأثیر قرار داد. وقتی که مستر گو مثل همیشه میره مغازه تا شراب بگیره و میاد بیرون، دستش رو می‌بره توی جیبش که اون رو دربیاره،هم زمان یه سکه از جیبش میوفته و سر میخوره و می‌ره سمت چاه فاضلاب اولش مستر گو که داره با نگاهش سکه رو دنبال می‌کنه فکرمیکنه دیگه سکه میوفته تو چاه ولی سکه دقیقا لبه‌ی در چاه وایمیسته درست روی باریک ترین لبه چاه نمیوفته و وایمیسته! بعد مستر گو چندثانیه بهش نگاه می‌کنه و خم میشه سکه رو برمیداره، بعد شیشه‌ای که دستش بود رو می‌ذاره یه گوشه و می‌ره. با خودم فکر کردم شاید مستر گو خودش رو روی لبه پرتگاه زندگی دیده. بعد با خودم میگم واقعا شاید همینه شاید یه وقتایی که زندگیمون به مو بنده و بین پرتگاه غم و شادی ، امید و ناامیدی، تسلیم شدن و ادامه دادن قرار میگیره یه اتفاق کوچیک یه جرقه ، باعث بشه کل مسیرمون عوض بشه، تصمیممون برای ادامه دادن به چیزی یا به پایان رسوندنش. شاید اون لحظه فرصتیه که زندگی بهمون میده، همین یه فرصت که می‌تونه به مسیر جدیدی ختم بشه. شاید باید مواظب باشیم که اون فرصت از دستمون نره.

داشتم سریال " خاطرات رهایی من " رو می‌دیدم یجایی بود که کاراکتر می‌جونگ می‌گفت: «قبلاً هیچ روزی خوشحال نبودم ولی حالا توی روز وقتی که بچه ای که جلوی آسانسور بود بهم گفت خسته نباشید ده ثانیه حس کردم خوشحالم بعد فکر کردم اگه همین اتفاقای کوچیک همین چند ثانیه‌ها روی هم جمع بشه حتی اگه پنج دقیقه بشه به این معنیه که اون روز پنج دقیقه خوشحال بودم، اون روز برام روز خوبی بوده.» بعد به این فکر کردم که واقعا شاید‌ روز خوبی داشتن چیز سختی نیست شاید فقط لازمه که همه این ثانیه ها رو که فقط برای مدت کوتاهی حس خوبی تومون به وجود آوردن روبشماریم وقتی همه اون لحظات به پنج دقیقه برسن،میشه گفت اون روز رو زندگی کردیم، خوشحال بودیم.شاید فقط باید قدر همین ثانیه‌ها رو بدونیم.

گو: یه صخره‌ی مشهوری تو آمریکا هست که مردم میرن خودکشی میکنن، وقتی رفتن با کسایی که بعد از پریدنشون زنده موندن مصاحبه کردن همشون گفتن: وقتی به دو سوم ارتفاعی که ازش پریدی میرسی هرچیزی که باعث شده به خاطرش خودکشی کنی دیگه اصلا برات مهم نیست تا همین چند لحظه پیش فکر میکردن تنها راه خلاص شدن از مشکلاتشون مردنه واسه همین پریدن ولی بعد از چند لحظه اون مشکل انگار هیچی نبوده. My Liberation Notes

فکر میکنم انسان ها زمانی که تنها میشن، عاقلن My Liberation Notes

انگار که زنده بودن توی این شهر که گرد مرده توش پاشیدن یادم رفته و دوست دارم با کسایی باشم که زنده بودن رو زندگی کردن رو یاد بگیریم.

آدم‌های خوبی دورم هستن ولی کافی نیستن.میدونی!آدمی که درکت کنه،دور از هر باور،اعتقاد،ظاهر،باهم‌پیش رفتن بحث کردن در مورد دیدگاه های متفاوت در مورد مسائل،کافه های مختلف،امتحان کردن کارهای دیوانه‌وار،دور از قضاوت کردن همدیگه،دیوانه‌گی، جوونی‌کردن، زیرپاگذاشتن شهر.میفهمی!یکی که کافی باشه.یا کسانی که کافی باشن. فکر نمیکنم این خواسته زیادی باشه.

دلم چندتا آدم درست حسابی میخواد. واقعا حس میکنم هیچ آدم‌حسابی ای دور و برم نیست.این غمگینم می‌کنه.

امروز تو مترو وقتی دیدم یه دختر کوچولوی سه/چهار ساله داره به مامانش میگه پاهام درد گرفت مامان،سریع جامو دادم بهش که بشینه،به‌نظرم براش خیلی زوده که به ذات کثیف این دنیا پی ببره.

یجوری همه در مورد هم نظر میدن که انگار اصلا همچین چیزی به ذهنشون نمی‌رسه که هر آدمی فردیتی داره،عقاید پوشش،تفکرات،رفتار،صحبت کردنه هرکس به خودش مربوطه.چرا میخوایم همه مثل ما فکر کنن؟همونطوری که ما میخوایم باشن؟از کی،دقیقا از کی فکر میکنیم آدما عین ملکی هستن که ما باید تصاحبشون کنیم و هر جوری که مطابق میلمون بود بهشون شکل بدیم؟ چرا عین احمقایی رفتار میکنید که انگار هنوز عصر حجره و شما میتونین با وحشی بازیاتون و توهین و تحقیرتون، صاحب فکر،اعتقادات‌وعمل آدما باشید؟ چرا نمیخواین بفهمین هرکس فردیت داره!

امروز تو مترو وقتی دیدم یه دختر کوچولوی سه/چهار ساله داره به مامانش میگه پاهام درد گرفت مامان،سریع جامو دادم بهش که بشینه،به‌نظرم براش خیلی زوده که به ذات کثیف این دنیا پی ببره.

یجوری همه در مورد هم نظر میدن که انگار اصلا همچین چیزی به ذهنشون نمی‌رسه که هر آدمی فردیتی داره،عقاید پوشش،تفکرات،رفتار،صحبت کردنه هرکس به خودش مربوطه.چرا میخوایم همه مثل ما فکر کنن؟همونطوری که ما میخوایم باشن؟از کی،دقیقا از کی فکر میکنیم آدما عین ملکی هستن که ما باید تصاحبشون کنیم و هر جوری که مطابق میلمون بود بهشون شکل بدیم؟ چرا عین احمقایی رفتار میکنید که انگار هنوز عصر حجره و شما میتونین با وحشی بازیاتون و توهین و تحقیرتون، صاحب فکر،اعتقادات‌وعمل آدما باشید؟ چرا نمیخواین بفهمین هرکس فردیت داره!

خب امشبم از حرف زدن باهاتون کلی کیف کردم، و فقط داغ شدن گوشیم باعث شد برم.شب همتون بخیر.

و اینکه لطف داری.