𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

می دانم که در تاریکی گم شده ام مثل یک دریاچه یخ زده در شب قلبم کم کم داره میشکنه دیگه کاری از دستم بر نمیاد

BULGASAL

امروز یکی از بچه‌های دانشگاه آهنگی رو که با گیتار کاورش کرده بود برام فرستاد و من از خوشی شِکُفتم.

من عوض شدم ، اونجایی اینو فهمیدم که آدما رو با یه آغوش گرم بدرقشون کردم.

آدمایی که برام آهنگ می‌فرستن>>>>>

وندزدی: ملتی که تاریخ خودش رونشناسه ، محکوم به تکرار اون میشه.

ویمز: تو دنبال دردسری. ونزدی: اگه دردسر معنیش میشه ایستادن در مقابل دروغ‌ها، دهه‌ها تبعیض، قرن‌ها مثل شهروند درجه دو یا بدتر باهات مثل مطرودها رفتار کردن، آره.

WEDNESDAY

از من نپرس حالم خوبه! تا وقتی اینا رد پای نحسشون از این آب و خاک پاک نشه حال من خوب نمیشه.

انقدر که سعی میکنم ابرای سیاه ذهنم رو درگیر نکنن خسته میشم. برخی روزها هست که چون به لایه های مخفی ذهن خودم آگاه نیستم از ترس ها یا تردیدها دیدگاه واضحی ندارم و فقط میدونم یه چیزایی باعث شده ابرای سیاه باز بیان سراغم.

ترس؟! برگشتن آدمایی که تو گذشته خاکشون کردم.

شاید فردایی نه‌چندان دور وقتی خودم را در آینه دیدم از غرور اشک شوق در چشمانم حلقه بزند.

It's played for the thousandth time

می‌فرمایند که : نذار حروم زاده ها زمینه بزنن.

دارم یه لباس از امید برای خودم میبافم که هرروز بپوشمش.