𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

JULY PLAYLIST: FASIC5

عاقل بودن برای ما حاصلی جز درد نداشت عزیز ، من با حماقت حالم خوش تره.

دلم باورهای احمقانه کودکیم از زندگی رو میخواد که صبحا با شوقشون از خواب پاشم ، دلم حماقت میخواد...

هیچ دوره ای از زندگیم دلم نخواسته برگردم به زمانه کودکی الا همین نقطه از دوران جوونی ، این دنیا یه وقتایی انقدر به چشمم زشت و کثیف میشه که به لجنزاری تبدیل میشه که تا چشمامو باز کردم خودمو وسطش پیدا کردم...

حس میکنم یه قسمت بزرگی از بلوغ از اون لحظه ای شروع میشه که اشک تو چشمات جمع میشه ولی نمیریزه ، بغض توی گلوت ورم می‌کنه ولی نمیشکنه توی مغزت پرمیشه از حرفایی که مدتهاست مونده رو دلت ولی نمیگیشون چون فایده‌ای ندارن ، عصابانیتت رو مهار می‌کنی چون میدونی قرار نیست معجزه ای رو رقم بزنه ، به آدما،قول هاشون، لبخندشون دل خوش نمیکنی چون به این باور رسیدی که همه عوض میشن حتی اون کسی که در نگاهت جایگاه خدایی داره...بزرگ تر که میشی اونهمه خوشبین بودنت نسبت به آدما و مسائل صد درجه عوض میشه ، چرا که به قدر کافی انقدر طعم تلخ این دنیارو چشیدی که دیگه کامت با هیچ چیز شیرین نشه.

وسط تابستون یکی از گرم ترین روزای سال بیست و هشتم جولای یهویی آسمون بغضش میترکه و شروع به باریدن می‌کنه اینجور وقتا حس میکنم آسمون باهام همدردی می‌کنه یهویی میزنه زیر گریه حس میکنم میخواد بهم بفهمونه حتی بعید ترین چیزا هم توی محال ترین شرایط ممکنه اتفاق بیوفتن.

مـنِ عزیـز ، باید یاد بگیری که برای رسیدن به خواسته هات باید قید خیلی چیزهارو بزنی ، باید بدونی که عدالت این دنیا به ناعادلانه بودنشه و این رو در ذهن داشته باشی که نمی‌تونی همه چیز رو باهم داشته باشی ، صبر به خرج بده ، از چیزهایی که ذهنت رو مشغول کردن و تو میدونی که جز دل مشغولی حاصل دیگه‌ای برات ندارن ، دوری کن .صبر به خرج بده و کار امروز رو به فردا موکول نکن ، چون که فردا بیگانه ایه که هیچکس از هویتش خبرنداره، دست دست نکن و فقط انجامش بده ، بنویس،فیلم بگیر ، عکس بنداز ، هرجور که دلت میخواد به اشتراک بزارشون ، ورزش رو شروع کن ، فیلم ببین ، کتاب بخون ، بیخیالِ نداشته ها ، بیخیالِ نشدن ها ، به دَرای بسته فکر نکن که اگر قرار بر این باشه حالا حالا ها دست به کار نمیشی یه نفس عمیق بکش و فقط انجامش بده. مهم اینه تو زندگی کنی ، چه اهمیتی داره چی بشه؟ چه اهمیتی داره بقیه چی‌بگن؟

قدیم ترا رسم زندگی این نبود، زودتر می‌خوابیدم که زودتر پاشیم، به شوق دیدن دوستامون هر روزِ تابستون غذا کم می‌خوردیم که بعد از ظهرها جا داشته باشیم که خوراکی خوشمزه هامون رو با اونایی که دوستشون داشتیم بخوریم، هر وقت خسته بودیم هرجا که میشد میخوابیدیم هروقتی که دلمون می‌گرفت همونجا همون موقع می‌زدیم زیر گریه ، هیچی وقت خاصی نداشت زمان هیچ کاریمون نداشت مثل یه پیرمرد سالخورده که از کار افتاده می‌نشست یه گوشه و فقط نگاهمون میکرد ولی ماها بزرگ شدیم ، قد کشیدیم سال به سال به سنمون اضافه شد یدفعه ای انگار که زمان تا دلش خواست شروع کرد به عجله کردن، از جاش پاشد و بهمون گفت حالا نوبت شماست که منو نگاه کنید...

- همه‌ی حرفی که امروز کلی کلنجار رفتم تا به خودم بگمش ، گفتنش رو آسون کردی عزیز>>>

منِ عزیز، اون كتاب رو بنويس. اون وبلاگ رو منتشر كن. اون تتو رو بزن. براي اون شغل درخواست بده. موهاتو رنگ كن. چتري هاتو كوتاه كن. اون سرگرمي اي كه هميشه ميخواستي انجامش بدي رو انجام بده. زندگي خيلي كوتاهه. هر كسي كه ميخواي باش، و كاري كه ميخواي رو بكن. از انتظار كشيدن براي لحظه ي درست دست بردار. اونجوري زندگي كن كه دوست داري، و براش از كسي تاييد نخواه. –لیلی با کمی تغییر

در نهایت هر سفری که میکنم ردی از شناخت در دلم بر جای می‌گذارد. هرچه بیشتر زندگی میکنم فرصت های بیشتری برای شناخت خویش در پیش رویم ظاهر می‌شود، این سفر تازه زندگی باری دیگر به من یادآوری کرد که تا چه اندازه روحم به رهایی متعلق است و چقدر خالصانه آن را میپذیرد گویی هر شناخت دروازه ای بی‌انتها به سمت شناخت های بیشمار دیگری باشد.

اینکه موقع مطالعه کتابی زیر جملاتی که به نظرم قشنگ میان رو خط میکشم یکی از عادت های دوست داشتنیمه. امروز همینجوری داشتم به صورت رندوم یه کتابو ورق میزدم و جمله ای رو که زیرش خط کشیدم رو دیدم. همون لحظه همون جا بهش نیاز داشتم و انگار اون جمله من رو پیدا کرده بود.

داستانای کامو مثل خندیدن دیوانه وار در اوج پوچیه ، دریا رو پشت سر می‌ذاره و ریاکاری‌و‌تعصبات احمقانه آدمای جامعه رو مستقیم تو صورتشون تف می‌کنه.

- Camus , Sea and untraveled roads