uz
Feedback
𝑠 𝑖 𝑚 𝑝 𝑙 𝑖 𝑐 𝑖 𝑡 𝑒́ 🪐

𝑠 𝑖 𝑚 𝑝 𝑙 𝑖 𝑐 𝑖 𝑡 𝑒́ 🪐

Kanalga Telegram’da o‘tish

Գեղեցկությունը ` պարզության մեջ 🤍

Ko'proq ko'rsatish
968
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-17 kunlar
-530 kunlar
Postlar arxiv
Ես չգիտեմ իմ դժվարությունները ոնց էի անցնելու առանց Նարեկ ... Առանց էս երկար զրույցների, առանց իրար հետ անցկացրած ժամանակի, ո
+1
Ես չգիտեմ իմ դժվարությունները ոնց էի անցնելու առանց Նարեկ ... Առանց էս երկար զրույցների, առանց իրար հետ անցկացրած ժամանակի, որի ամբողջ ընթացքում հնարավոր ամեն ինչ անում ա Նարեկը որ ժպտամ ... Առանց էդ հուսադրող նամակների ու ասած նախադասությունների, առանց ամեն հարցով միանգամից ինձ լսելու ու օգնելու ... Ես չգիտեմ էսքան ցավը ոնց էի հաղթահարելու ) Չգիտեմ ... ❤️‍🩹 բայց ... շնորհակալ եմ ... ու շա՜տ 🫂

... Փշաքաղվելու ❤️‍🩹

+5
Էնքան պինդ կգրկեի բոլորին... էնքա՜ն պինդ ... ❤️‍🩹 … Ու էս ամեն ինչի ֆոնին ներսում՝ երեխային խեղդող ոստիկան, սովորական անցորդին բռնող, ծեծող կարմիր բերետավորներ ... վարչապետ ով իրենից խայտառակություն ա ներկայացնում, ուրիշ ոչինչ ) Չգիտեմ, բոլորիս համար էնքան եմ ցավում ... ամենաշատը էս լուսավոր մարդկանց, մեծերի, փոքրերի, բոլորի ... էնքան մեծ ցավ են տանում հիմա իրենց ուսերին : Ես դժվարանում եմ պատկերացնեմ էն ինչ կատարվում ա իրենց հետ իսկ իրանք ամեն օր անցնում էն դրա միջով ... ... Չգիտեմ ինչ անեմ լուրջ, Կներեք որ էմոցիոնալ պոռթկումներս ստեղ եմ արտահայտում ու գրելով, բայց էլ չգիտեմ ինչ անեմ իրոք... Նեռվերիցս սկսում եմ դողալ, լացել ու էդ ցավի մասին ինչ-որ տեղ երևի պետք ա արտահայտվել ... ու բոլորիս ա պետք ...

Երանի քնեինք ու ամեն ինչ ավարտվեր ... չարթնանայինք նույն մղձավանջում ... երանի)

Էլ վաղուց դուխով չենք, էլ վաղուց ուժեղ չենք... Ոչ մի պատերազմ դիմանալու չի, ոչ մի մարդու մահ, ոչ մի երեխու լաց, ոչ մի բան էլ դիմանալու չի ... Ես չգիտեմ ինչքան բան ա տեսել ամեն հայ ու ինչքան բան ա դեռ տեսնելու, բայց էս ամենը մի կյանքի համար մի քիչ շատ չի՞... հը՞ .. մի քիչ հերիք չի՞ մեզ արդեն ... աշխարհում մնա՞ց ցավ, որը հայը չապրի ու չտեսնի ... մնա՞ց ... չմնաց ) Ինչքան կոտրված ենք, ինչքան հուսահատ ենք, ինչքան անուժ, անկարող ... Էս ինչ պատիժ ա Աստված իմ ) Ո՞րն ա սրա վերջը լինելու ...

Repost from N/a
Հայրենիքը մոր պես աղոթում է ...

... Աղոթել ) ուրիշ բան չեմ կարողանում ասել ու անել ...
... Աղոթել ) ուրիշ բան չեմ կարողանում ասել ու անել ...

Սրտիցս արյուն ա գնում ... Ամեն տողը կարդալուց աչքերիցս գնում ա, սիրտս ճմլվում ա էս անզոր վիճակից ... Չգիտեմ ինչ անեմ, որ պատի
Սրտիցս արյուն ա գնում ... Ամեն տողը կարդալուց աչքերիցս գնում ա, սիրտս ճմլվում ա էս անզոր վիճակից ... Չգիտեմ ինչ անեմ, որ պատին գլուխս տամ, էս ի՞նչ ա կատարվում, ինչի՞ ... ինչքա՞ն ... ... Էս երկիրը էս երեխեքի դեմքերը էս մարդիկ էս ցավը էս անզորությունը էս պատերազմը ... ինչքա՞ն)

Էսօր անընդհատ լացելուց հազիվ ա հանգստացրել Նարեկը ) Ու բոլորս վստահաբար նույն վիճակում ենք, նույն սարսափն ենք զգում, նույն ցավը ... ու դեռ ինչքա՞ն )) Աղոթենք անդադար, շատ, շատ-շատ... Աղոթենք, որ խաղաղվենք ) 🫂

+1
Evening with my moon ) 🌕🪄

+1
Evening with my moon ) 🌕🪄

Էնքան շատ եմ սիրում ...

+1
Ու էսօր էս աղջիկն աշխատել ա ջերմությամբ 🫂 բայց հլը ոնց ա ժպտուուուում ) Բոլորին էսօր թվում էր որ ես արդեն լավ եմ, բայց հենց ճակատիս ձեռք էին տալիս վառվում էին, բայց դիմացել եմ մինչև տուն հասնելը ) Հետո էլ դե օրվա ավարտը պետք ա փչանար էլի էնքան, որ լացեմ, լացեմ ու չհանգստանամ ... Չգիտեմ որտեղից ա էսքան ուժ ու համբերություն տեղավորվում իմ մեջ, բայց մի օր կարող ա չդիմանամ ))) Սկսելու եմ արդեն հանգստացնող դեղեր առնել, որովհետև պահ ա գալիս իրոք չեմ հանգստանում ու ներսումս ամեն ինչ տարօրինակ շատ ուժեղ սկսում ա ցավել ... Ու բոլորս էլ միշտ մտածում ենք չէ՞ - "Ինչի՞ ա էս ամեն ինչը իմ հետ կատարվում ..."❤️‍🩹