آیماه.

‏والدین ایرانی عجیبن، واقعاً عجیب حتی نمیذارن تو موقعیت بحرانی گیر کنی که ببینن میتونی مدیریت کنی یا نه، فقط هرکاری میخوای بکنی ترس میندازن به دلت که نکن! نرو! بعد از اون طرف متهمت میکنن شلوارتو نمیتونی بکشی بالا! همش غر میزنن که از فلانی یاد بگیر تو عرضه نداری تو فلان کارو نمیکنی تو باید اینجوری میشدی من فقط خرجت کردم تو فقط پول هدر دادی شما دو دقیقه اجازه بده ما یک تکونی بخوریم، کمک خواستیم خبرتون میکنیم.

برام آهنگ بفرستید

‏چند سالتون بود که فهمیدین اگه از اونایی هستین که همش فکر میکنین که همه از دستتون ناراحتن و بعد از هر برخوردی همه دیالوگها رو تو ذهنتون ده بار دوره میکنین تا مطمئن بشین طرف رو ناراحت نکردین،یه دلیلش ممکنه این باشه که تو خونه‌ای زندگی کردین که یکی از والدینتون عصبانی بوده و شما ‏مدام باید مواظب رفتارتون میبودین تا مورد خشم قرار نگیرین،برای همین مهارتی تو ذهنتون به وجود اوردین که بارها رفتار و حرفهای دیگران رو انالیز کنین و طوری رفتار کنین که ازتون عصبانی نشن.در حقیقت این مهارت تو بچگی، محافظ شما بوده. -توییتر.

به هیچ‌کس از جانب من سلام نرسان. کسی را از جانب من نبوس. این نامه فقط برای توست؛ کاش فقط می‌توانستی خودت را از جانب من ببوسی. -پشتِ درختِ توت، احمد پوری.

حس اون مردی رو دارم که شب نرفته خونه چون شرمنده زن و بچشه.

همونجا حرف میزنیم.

https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-1221017-M4xBKkC چطوری؟

خیلییی خوبههه😂

نهنگم مقابل تو اینه آیما

😂😂😂😂😂😂این چیبود

الان یه چیزی دیدم، میگفت که آدم‌ها قدیم تو جنگ که بودن برای هم نامه مینوشتن حال همو میپرسیدن بعد تو انقد سرت شلوغه که نمیتونی بهم پیام بدی؟

میدونم ازم خیلی دور نیستی، من هروقت تو تاریکی بودم تو نور شدی و راه رو نشونم دادی.

با بچه ها راجبش حرف زدیم.

تعهد/پایبندی.

نمیشود کسی برایم نامه ای بنویسد و در آن به من بگوید که خندهایم را از او دریغ نکنم؟