مِه آلود

«به‌نظرت چه چیزی رو واقعاً باید در خودم تغییر بدم؟» @mehalodd

🎬 The long walk 2025 #Movie @mehalodd

همین اکنون هاست که مهم هستند. @mehalodd

گاهی احساس می‌کنم در میانه‌ی راهی ایستاده‌ام، که از شرقِ دور آغاز می‌شود و تا غرب معاصر می‌رسد. از مولوی می‌گذرد، به کامو سر می‌زند، از دهان سقراط و افلاطون زمزمه می‌شود و در نگاهِ عمیقِ حافظ و عطار ادامه پیدا می‌کند. از شرق، بودا صدایم می‌زند تا آرام شوم، تا بفهمم رنج بخشی از راه است و رهایی در میانِ آن نهفته شده. از غرب نیچه فریاد می‌زند که : زندگی را با همه‌ی زخم ها، پوچی ها و شکست بپذیرید، کامو در سکوتش لبخند می‌زند و می‌گوید : در جهانی که هیچ معنایی برایت نگه نداشته است، خودت سازنده ِ معنا باش. در میانه ی این صداها، مولانا می‌رقصد و می‌گوید: رها شو از دوگانگی وجودت که این راه از دلِ فنا می‌گذرد. حافظ لبخند می‌زند و می‌گوید : جز عشق،. هیچ چیز واقعی نیست. سقراط مرا به شَک دعوت می‌کند، افلاطون از جهانی فراتر از سایه ها سخن می‌گوید. در دوردست‌ها، لائوتسه در باد نجوا می‌کند : آب باش، نرم و بی شکل اما نیرومند در مسیر خود، و من در میانِ این کاروانِ صداها راه می‌روم، گاه سکوت میکنم چون بودا، گاه شَک می‌کنم چون سقراط، و گاهی ایمان می‌آورم چون محمد. اما در نهایت، هیچ کدام از آن‌ها من نیستم، من تکه ای از همه ام، در من تضادها و تناقض ها خانه کرده اند. شَک و ایمان، مرگ و زندگی، تسلیم و تسلط. و کسی چه می‌داند، شاید معنای درست همین باشد حرکت در میانِ مرزی باریک از تضاد ها و تناقض ها، و تماشای نوری که از هر دو برمی‌خیزد. اما در نهایت من همانم، همان انسانِ کنجکاوی که هنوز با این پرسش خود را سرگرم می‌کند که بودن مهم است یا دانستنِ چرایی بودن. @mehalodd

I'm waiting, I don't know what I'm waiting for But I'm waiting.

زندگی یک‌جور بلاتکلیفی است که مدام انسان را با ترفند های مختلف، به دلخوشی های موقتی که بوی نجات می‌دهند، امیدوار می‌کند.

مصطفی طلوعی

@mehalodd

آدما خیلی جالبن، ترجیح میدن یه عمر حسرت و پشیمونی یقشونو بگیره، ولی حتی یک قدم بطرف چیزی که دوست دارن، نزدیک نشن با این فکر که اگه نشد چی؟ خودمم خیلی وقتا همینما، ولی حتی اگه نشد هم واقعا ارزشش رو داره که دنبال علایقمون بریم.

بعدا؟ @mehalodd

انسان از آن چیزی که بسیار دوست می‌دارد، خود را جدا می‌سازد. @mehalodd

کسی که با حضورش حس امنیت ، درک و همراهی میاره باعث میشه مغز آدم شروع ‌کنه به آروم شدن و ترمیم خودش. مسیرهای عصبی‌ ای که با استرس گره خورده بودن، کم‌ کم باز می‌شن. اما همون‌قدر، اگه کسی دائما تهدیدکننده باشه با رفتار سرد، قضاوت، یا حتی بی‌ثباتی رفتاری ، همون سیستم عصبی وارد حالت دفاع میشه، انگار همیشه آماده‌ی فرار یا جنگه. مغز فرق زیادی بین تهدید فیزیکی و تهدید عاطفی نمی ‌ذاره، رد شدن یا نادیده گرفته شدن برای مغز ‌به اندازه یه ضربه سخت جسمی واقعی و خطرناکه . برای همینه روابط انقدر حیاتی‌ ان، چون مغز ما توی رابطه شکل می‌گیره، با رابطه ترمیم می‌شه، و گاهی هم توی رابطه زخمی می‌شه. @mehalodd

آبرو داری ما آخر شما را شیر کرد، تکه نعلی از الاغی را چنین شمشیر کرد ، حرمتِ نان و نمک بود این سکوت، این سکوت ما، شما را تسخیر کرد @mehalodd

🤷🏻‍♀ 🎬 Olive kitteridge #Movie #Serial @mehalodd

2. چرا انسان جذب چیزایی میشه که بهش آسیب می‌زنن؟ از روابط ناسالم تا محتوای منفی، این فقط یه انتخابه یا یک نوع اعتیاد؟ نظرتون چیه؟! @mehalodd

Who create the universe? Who shapes reality? @mehalodd