اِغما

"-و‌ شانه‌یِ برهنه‌ی مهتابی‌ات جغرافیایِ حسرت و حیرت را ترسیم می‌کند.. راز از خلالِ زلفت می‌تابد وقتی زلالِ گردنت از تیغ‌زار بوسه پرآشوب گشته‌ است.." منوچهر آتشی

"بچه‌ها که میبوسنت، حتما یکیش از طرفِ منه، همون بوسه که از همه گرم‌تره؛ مشتاق‌تره.."

"کجاست آن بلیطِ بی‌بازگشت؟ آن منِ آبیِ در آستانه‌ی غرق شدن؟ آن منِ آبی‌تر آن آب.." الهام بسویط

"خانهٔ کوچکمان درختِ گردوی توی حیاطش ماشینِ درب و داغانمان ساعت سوییسی‌ام حتی کت و شلوارم که آن همه دوستش دارم همه فدایِ آن گل‌سرِ لیمویی‌ات.." لطیف هملت

زخم سینه ات را باز کردم؛ نشستم به تماشایِ آسمان..

"من فقط نگاهش می‌کردم.. این همه قشنگی کجایِ خلقت پنهان شده بود که حالا یکباره همه‌اش بریزد توی بغلم؟! " عباس معروفی

"تو حرف بزن، من یه دلِ سیر نگات کنم.."

"می‌گویم: تو قشنگی، خیلی قشنگی. چشم‌هات مثل یک دشتِ ناشناس که مرد شبِ مهتاب به آن رسیده باشد. مرد دوست دارد که به آن زُل بزند و تویِ سیاهی‌اش دنبال ردِ چشمه‌ای، یا پریدنِ «پری شاهرخ»یی بگردد تا سپیده‌ی سحر. از این چشم‌ها، مرد هیچ وقت خسته نمی‌شود. فهمیدن دارند، ستاره دارند.." ‌ شهریار مندنی‌پور

صداش میزنه؛ میگه فقط خواستم اسمتُ صدا کنم..

"آنگونه مست بودم که می توانستم بی‌پروا از خوابِ نیمه شب بیدارت کنم تا رازِ ناگهانِ مرا، باران و مِه بدانند.." حسین منزوی

"این دست‌های سوخته‌ی من پاداشِ آفتابِ تن توست و آن شقایقِ سرخ، بر گردنِ سپیدت پاداشِ بوسه‌ی من.."

او نگفت دوستت دارم، اما نامه‌اش را اینگونه تمام کرد؛ "بالِ تو را می‌بوسم پرنده‌ی قلبم.." فرانتس کافکا