ગુજરાતી શાયરી ની ડાયરી (gujrati shayari ni dayri)

"ખુશ રહેવું એ કોઈની પાસે માંગવાનું નથી, એ તો પોતાના વિચારોમાં શોધવાનું છે. જીવન નાનું છે, એને હસીને જીવો."

જિંદગીના મારા છેલ્લા શ્વાસ સુધી તને ચાહવાનો મારો ઈરાદો છે, મૃત્યુ પણ જો આવશે તો કહીશ કે હજી એની એક સાંજ બાકી છે.

મહાભારતમાં મોટો ગુનો હથિયાર ઉપાડવાને નહીં, પણ ખોટા સમયે મૌન રહેવાને ગણાવ્યો છે.    

પોતાના માટે હંમેશા સારું વિચારજો દોસ્તો, કારણ કે ખરાબ વિચારવા માટે તો દુનિયા છે જ,

કોઈના વખાણ કરવા જ હોય, તો એના બેસણા સુધી રાહ ના જોવાય !!

ફરિયાદ બહુ હે માણા ને કાલ ગરમીથી વાંધો હતો અને આજ વરસાદથી વાંધો છે

એક છોડમાં આખા ઘરનું ભવિષ્ય ઊગે છે"

ક્યારેય તારા નામનો પથ્થર નહીં પૂજુ, મારે તું જોઈએ તારો વિકલ્પ નહીં,

તમે જે રોકી રાખ્યું છે એ જવાદો.. ત્યાંથી જ શાંતિ ની શરૂઆત થશે..

જિંદગી તો માથાનો દુખાવો છે, બસ તુ ચા બની જા તો મજા આવે,

સાચા નાગ ની ફેણ કરતાં, ખોટા માણસની તરફેણ વધુ ઝેરી હોય છે.

જો એ પથરો મારે તો પણ લઈ લે જયલા, ગમતા વ્યક્તિની ભેટને વ્યર્થ ન જવા દેવાય,

ઘરેથી કાઢી મૂક્યા અમને અમારી હાર બાદ, અમે તો વિચાર્યું હતું કે ઘર સજાવશું અમારી જીત બાદ,

મારા હૈયાના ઝખ્મો બહું જુના થઈ ગયાં, એની ગલીથી ગુજર્યાને કૈક વર્ષો થઈ ગયા!..

1 જુલાઈથી તમારો પગાર આવે કે નો આવે પણ વરસાદ જરૂર આવી જશે

બે ઘડીના ઝાપટા ને, ચોમાસુ સમજીને, નાવા કૂદી ન જવાય,

વ્યસ્ત તો એટલી બધી રહે છે કે જાણે, આખા ગામ ના વાસણ તું જ ધોતી હો.

અમુકને બધું જ મળી ગયું, અને અમુક અમારી જેવા બસ રાહ જોતા રહી ગયા,

દુનિયાની પ્રગતિ ની શું વાત કરવી... હવે તો સંબંધ કેમ સાચવવા એના  પણ સેમિનાર થવા માંડ્યા છે...

યે દૌલત ભી લે લો, યે શોહરત ભી લે લો, ભલે છીન લો મુજસે મેરી જવાની, મગર મુજકો લૌટા દો બચપન કા સાવન, વો કાગઝ કી કશ્તી, વો બારિશ કા પાની.