srti_xosqerr

Ընկերուհիները լինում են 2տեսակի. քաղցր,պաղպաղակով գլյասե🤍 դառը,կիտրոնով ամերիկանո🖤

Սենց պայծառ ու թարմ էղեք✨

Քեզ կողքից տեսնել է պետք՝ինչպես ես շողում,փայլում,ինչքան տաք ես,երբ քեզ չեն ցավեցնում։ Քեզ կողքից տեսնել է պետք,թե ինչքան խաղաղ բնավորություն ունես,երբ քեզ չեն վնասում։ Քեզ կողքից տեսնել է պետք,թե ինչքան պատրաստակամ ու հոգատար ես,երբ վստահությունդ չեն չարաշահում։ Քեզ կողքից տեսնել է պետք,թե ինչքան սեր կա քո ներսում,երբ քեզ չեն սահմանափակում։ Քեզ կողքից տեսնել է պետք,թե ինչ չքնաղ ես,երբ քեզ չեն համեմատում․․․

Մնացածը՝չէ,ինքը տեսավ ամեն ինչ))

Սկզբում հյուրասենյակի լույսը չէի անջատում,ուշ գիշերին երկա՜ր սպասում էի,մինչև տուն գար։Հոգնում էի այդքան սպասելուց։Քունս խանգարվում էր։Հիմա…Հիմա երանի եմ տալիս,որ սպասելու առիթ ունենամ,չքնեմ,աչքերս թոշնեն,բայց իմանամ,որ ուր-որ է գալու է։ Հիշում եմ,նյարդայնանում էի,որ այդքան մանրակրկիտ էր ամեն ինչին վերաբերվում,բարդացնում էր չնչին բանը,պատմություն էր սարքում չեղած պատահարից։Հիմա կարոտում եմ։Երանի առիթ լիներ ձայնը թեկուզ մի քանի վայրկյան լսելու։ Ընդդիմանում էի,որ շուտ էր բռնկվում։Նախատում էի այդքան դյուրագրգիռ լինելու համար։Հիմա մտածում եմ՝այստեղ լիներ,թեկուզ տաք գլխով… Ցերեկն էր սիրում զբոսնել,ծովում լողալ էր սիրում,առավոտյան՝վազել։Նեղանում էի ամեն անգամ ժամանցի այդ տարբերակների ընտրության համար։Հիմա ինքս եմ նույնը անում,որ պակասն ինչ-որ ձև լրացնեմ։ Ասում էի «դե լավ է,դեռ ժամանակ կա,մի շտապիր»։Հիմա հասկանում եմ,որ չկա…Ժամանակ չկար ու չկա…

Եթե դրանից քեզ ավելի երջանիկ չես զգալու,էդքան սրտոդ մոտ մի պահի…

Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու, Եթե քո ջանքից Նրա բեռը չէր թեթևանաալու, Էլ ո՞վ էր ասում, Որ այնքան ծանր հոգսերը նրա Առնեիր քո թույլ ուսերի վրա… Սահյան ✨

Ինչքան էլ ինքդ քեզ համոզես,որ ամեն ինչ կարգինա,միշտ կգտնվի մի հիշողություն,որից ամբողջ կյանքդ կփոշմանես «կարգին» բառի համար։)

Ամեն վախ ապացույց է,որ փորձել եմ… (c)HAN

Նայելու արժանի✅

I said if it ain't you, then I don't want nobody else…🖤

This and,«բա հետո,ի՞նչ էղավ»։

-Մենք նման չէինք այն զույգերին,որոնց կապում էր սերը.մեզ կապում էին օդը,հողը,կարոտը,հիշողողությունները,ցանկությունները,բայց երբեք սերը…Գրողը տանի…