331
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-17 kunlar
-130 kunlar
Postlar arxiv
331
ما با تو فقط فوتبال ندیدیم…
ما با تو زندگی کردیم…
زنگ ورزش که میشد،
توپ میاومد وسط حیاط مدرسه…
و با هر گل،
یکی دستاشو باز میکرد و داد میزد: “سیییی!”
اون موقع شاید نمیفهمیدیم…
ولی داشتیم رویاهامونو شبیه تو زندگی میکردیم…
میرفتیم آرایشگاه…
میگفتیم: «مدل کریس رونالدو بزن»
فرقی هم نمیکرد دربیاد یا نه…
مهم این بود حس کنیم یه ذره شبیه تو شدیم…
جلوی آینه میایستادیم…
حرکتهامونو، نگاهمونو، حتی اعتماد به نفسمونو
از تو کپی میکردیم…
تو فقط یه بازیکن نبودی…
تو دلیل عاشق شدن ما به فوتبال بودی…
دلیل اینکه باور کنیم میشه از هیچ، به همهچی رسید…
که میشه زمین خورد، ولی قویتر بلند شد…
سالها گذشت…
ما بزرگ شدیم…
ولی یه چیزی تغییر نکرد…
اون بچهای که بعد از گل داد میزد “سیییی” هنوز توی وجودمونه…
رونالدو…
تو فقط گل نزدی…
تو به یه نسل، جرأت رویا دیدن دادی…
و حالا…
خداحافظی با تو،
فقط خداحافظی با یه بازیکن نیست…
خداحافظی با یه تیکه از بچگیمونه…
ولی حقیقت اینه…
تو هیچوقت نمیری…
چون جایی بازی کردی که هیچوقت تموم نمیشه…
توی قلب ما…
