𔘓ѕσυℓмαтє𔘓

و اگر اندوهت آنقدر زیاد شد که حرف زدن برایت دشوار بود به سمت من بیا تا کنار هم سکوت کنیم .. ‌

‏چی بگم والا ، شاید توام دلایل خودتو داشتی مثلا بی عرضگی ‌

واسم مهم نیست چون زندگی سختی داشتی داری اینجوری رفتار میکنی نه که ما زندگیمون جشنواره بود ‌

انگار دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی و هیچ اتفاقی نمیتونه روم تاثیر بذاره دیگه خیلی راحت همه چیز رو قبول می‌کنم و ازش میگذرم و میگم زندگی همینه دیگه .. ‌

کاش جای فکرت ، خودت همیشگی بودی .. ‌

همه بهانه ها دروغ‌‌اند ، ماندنی میماند .. ‌

در اولین آغوشی که فهمیده شوم ، زار زار اشک خواهم ریخت .. ‌

او سزاوار نور نبود؛ او سزاوار آرامش بود. آرامشی که پس از رنج‌های بسیار می‌آید؛ آرامشی که در آن نه ترسی هست، نه دروغی، نه خیانتی و نه قضاوتی .. ‌

نمیدونم .. ‏امیدوارم تا حوصله‌شو داری بشه .. ‌

‏در واقع بخشی از من کنار آدم‌ های اشتباه تلف شد که بهترین بخشش بود .. ‌

‏دیگه کسی نمیگه بمون، همه میگن هرجور راحتی .. ‌

یه وقتایی لازمه حست رو فراموش کنی و لیاقتت رو به یاد بیاری .. ‌

‏باگ زندگی اینجاست که به تلاشت ربطی نداره بخواد نشه نمیشه .. ‌

‏بزرگسالی یعنی فروبپاش اما درکنارش به زندگیتم ادامه بده .. ‌

‏خوابیدن هم گلدن تایم داره ازون بگذره دیگه خوابت نمیبره .. ‌

با شناختن شروع نشه ، با شناختن تموم میشه .. ‌

‏سرانجام به این نتیجه خواهی رسید که از تمام کسانی که برایشان وقت گذاشتی نیازمند‌تر بودی .. ‌

ولی به قول جناب کافکا اگر میلیونها نفر دوستت داشتند من یکی از آنها بودم اگر یک نفر دوستت داشت ، او من بودم و‌ اگر هیچکس دوستت نداشت من مرده‌ام .. ‌

اون دلهایی که شاد میکنی و مهربونی‌هایی که پخش میکنی میشه همون ( عجب شانسی آوردم) های زندگیت ‌

‏آدم بلاتکلیف باید حذف بشه تا تکلیفش مشخص شه .. ‌