Maybe me

یه اخلاق خوب یا بدی که دارم اینه که وقتی یکی باهام میره تو قیافه دیگه نمیرم دلیلشو ازش بپرسم ناخودآگاه منم دو برابر اون میرم تو قیافه

همه شب ها مشغول تماس های عاشقانه و رمانتیکن؛منم نشستم فکر میکنم الان برم دستشویی یا میتونم بزارمش برای فردا

غمگینم مثل اون دانشجویی که یک ساعت و نیم سر کلاس اندیشه ی اسلامی نشسته ولی آخرش استاد حضور و غیاب نکرده:/

دقیقا

دوستی با من خیلی جذابه،همزمان با یه آدم کصخل،روانی،کمدین،گوش شنوا و یک کودک ۴ ساله رفاقت میکنی

اگه برگردم عقب بیشتر پیام های بلندم تبدیل میشه به «باشه» آدم ها بیشتر از چیزی که فکرشو میکردم ارزش توضیح دادن نداشتن.

خطاب به مرد رویاهام: لوکیشن و گم کردی یا اسبت مُرده مرتیکه؟!

هیچکس عقده ای تر و خنده دار تر از دختری نیست که فکر می‌کنه همه بهش حسودی میکنن.

ببخش که نمیتونم همتونو نجات بدم ولی اونی هم نمیشم که ازش فرار کنید:)

نقش چای در زندگی من:

واقعا اگه ناز کشیدن بلد نیستید گی شید وقت مارم نگیرید.

ما اصلا با هم ″ما″ نشده بودیم من فقط تو سرم داستان قشنگ ساختم و نقش اولشو دادم به ″تو″

مرد ها انگشتر هایشان را برمیدارند تا مجرد به نظر برسند! اما زن ها انگشتر تقلبی می‌پوشند تا کسی به آنها نزدیک مزاحمشان نشود همین خودش همه چیز را می‌گوید

شرمنده بهت گفتم حرومزاده ناراحت شدی،فکر میکردم در جریانی...

هیچوقت فکر نمی‌کردم شلوارمو جلوی یکی بکشم پایین(مورچه تو دستشویی)

اگه بابام رئيس جمهور میشد وضعیت هر روز خیابونا:

همه لایق وفاداری نیستن برای همینه که وفادارا تنها میمونن