چلیپا

مجری از زیباکلام میپرسه اگه برگردی عقب به سال ۵۷ بازم علیه شاه اقدام میکنی؟ جواب زیباکلام جالب بود تا انتها ببینید ‌ @chellippa

🔴 تورم در یک نگاه @chellippa

🔴 مقایسه صحبت و رفتار مجتهدی گیلانی، موسس دانشگاه شریف با غلامرضا جمشیدی ها، رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران که هزار سال حرف با خود دارد! @chellippa

🌹🌷شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری چشم فلک نبیند زین طُرفه‌تر جوانی در دست کس نیفتد زین خوب‌تر نگاری هرگز که دیده باشد جسمی ز جانِ مُرکب؟ بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری چون من شکسته‌ای را از پیش خود چه رانی؟ کم غایت توقع بوسی‌ست یا کناری مِی بی‌غش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟ در بوستان حریفان مانند لاله و گل هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری چون این گره گشایم، وین راز چون نمایم دردی و سخت دردی کاری و صعب کاری هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی مشکل توان نشستن در این چنین دیاری درود بر شما پگاه چهار شنبه   تان سرشار از عشق و محبت و مهربانی باد @chellippa

🕊 بهمنگان، جشن پاسداری از جانوران سودمند 🐎 «جشن بهمنگان» جشنی فراگیر در ایران باستان و جشنی در ستایش نیک‌اندیشی و پاسداری از جانوران بود. گویا آیین‌های این جشن با گذشت هزاره‌ها دستخوش دگرگونی‌هایی شد. جشن بهمنگان یا بهمنجه در بهمن‌روز از بهمن‌ماه برابر با دوم بهمن در گاهشماری (تقویم) ایران باستان برگزار می‌شد. 🐎 پوشیدن جامه‌ی سپید یکی از آیین‌های کهن #جشن_بهمنگان بود. ایرانیان با این کار نمادین از هرگونه ناپاکی و آلودگی بیزاری می‌جستند. سپس به دیدار یکدیگر می‌رفتند و گل‌های یاسمن سپید به یکدیگر پیشکش می‌کردند. در جشن بهمنگان نوشیدن شیر، نوشیدنی‌های گیاهی و خوردن گیاهان نیک شمرده می‌شد. از آنجا که این روز، روز پاسداشت نگهداری از جانوران بود، آیین نَبُر یا پرهیز از کشتن جانوران و خوردن گوشت یکی از آیین‌هایش بود. ولی به گمان این باور با گذر زمان دستخوش دگرگونی‌هایی شد. 🐎 «ابوریحان بیرونی» نوشته است که به هنگام بهمنگان در خراسان مهمانی بزرگی می‌دهند و آشی به نام «دانگو» از هر دانه خوراکی، گوشت، تره و سبزی می‌پزند. در پختن این آش هر کس یا خانواده دانگ (سهم) داشت و برای فراهم کردن آن می‌کوشید. این کار نمادی از همکاری گروهی بود. شاید نام دانگو از همین آیین دانگی گرفته شده است. هرچند «دانکو» نیز به چم بنشن است که می‌تواند همان دانگو باشد. بیرونی نوشته است که ایرانیان در این روز گل بهمن زرد و سپید را با شیر می‌خوردند و باور داشتند که این کار فراموشی را از میان برده و به یاده‌ورزی (تقویت حافظه) می‌انجامد. مردم پارس (شیراز کنونی) نیز از بُنشَن (حبوبات) و گوشت خوراک می‌پختند و با شیر می‌خوردند تا بر فراموشی چیره شوند. 🐎 در این آیین‌ها ایرانیان پس از خوردن و آشامیدن از آفریدگار برای داده‌هایش سپاسگزاری می‌کردند. «اسدی توسی» در نبیک «لغت فرس» نوشته است که ایرانیان باستان در جشن بهمنجنه خوراکی آمیخته از بهمن سپید، ماهی، ماست و تره می‌خوردند. گیاهان بهمن سرخ، زرد و سپید گیاهانی همچون هویج بودند که آن را با شیر می‌آمیختند و خوراکی نیروبخش و گندزُدای(ضدعفونی‌کننده‌ی) تَن درست می‌کردند. 🐎 بر پایه‌ی نوشته‌های بیرونی چیدن گیاهان از کنار رودخانه‌ها و جوی‌ها، روغن گرفتن از گیاهان، سوزاندن و دود کردن گیاهان گندزدا از دیگر آیین‌های #بهمنگان بود. او ریشه‌ی این آیین را از جاماسب، وزیر گشتاسب می‌دانست ولی امروز نویسندگان در درستی آن شک دارند زیرا در زمان باستان این ماه بسیار سرد بود و گیاهی از زمین نمی‌رویید مگر در بخش‌های خوش آب‌وهوا و کمابیش گرم! 🐎 برهان: «گویند دراین روز سپند را با شیر باید خورد بجهت زیادتی حافظه و در بعضی از بلاد در این روز مهمانی کنند بطعامی که در آن جمیع حبوبات باشد.» صحاح‌الفرس: «پادشاهان عجم این روز را بفال نیکو داشتندی و بهمن سرخ و زرد سر همه چیز بیفشاندندی.» 🐎 فرتور(عکس):سنگ‌نگاره‌ای از جانوران در آیین‌های ایران باستان ✍🏼 #پریسا_امام_وردیلو #جشن_های_ایرانی 🐎 برگرفته از: - گاهشماری و جشن‌های ایران باستان «هاشم رضی» - یاسمن سپید، نماد جشن بهمنگان «شاهین سپنتا» - اصل و نسب دین‌های ایرانیان باستان «عبدالعظیم رضایی» - گاتها «ابراهیم پورداود» - فرهنگ ایران باستان «ابراهیم پورداود» - جشن‌ها و آیین‌های شادمانی در ایران «ابوالقاسم آخته» @chellippa

🕊 بهمنگان، جشن پاسداری از جانوران سودمند 🐎 «جشن بهمنگان» جشنی فراگیر در ایران باستان و جشنی در ستایش نیک‌اندیشی و پاسداری از جانوران بود. گویا آیین‌های این جشن با گذشت هزاره‌ها دستخوش دگرگونی‌هایی شد. جشن بهمنگان یا بهمنجه در بهمن‌روز از بهمن‌ماه برابر با دوم بهمن در گاهشماری (تقویم) ایران باستان برگزار می‌شد. 🐎 پوشیدن جامه‌ی سپید یکی از آیین‌های کهن #جشن_بهمنگان بود. ایرانیان با این کار نمادین از هرگونه ناپاکی و آلودگی بیزاری می‌جستند. سپس به دیدار یکدیگر می‌رفتند و گل‌های یاسمن سپید به یکدیگر پیشکش می‌کردند. در جشن بهمنگان نوشیدن شیر، نوشیدنی‌های گیاهی و خوردن گیاهان نیک شمرده می‌شد. از آنجا که این روز، روز پاسداشت نگهداری از جانوران بود، آیین نَبُر یا پرهیز از کشتن جانوران و خوردن گوشت یکی از آیین‌هایش بود. ولی به گمان این باور با گذر زمان دستخوش دگرگونی‌هایی شد. 🐎 «ابوریحان بیرونی» نوشته است که به هنگام بهمنگان در خراسان مهمانی بزرگی می‌دهند و آشی به نام «دانگو» از هر دانه خوراکی، گوشت، تره و سبزی می‌پزند. در پختن این آش هر کس یا خانواده دانگ (سهم) داشت و برای فراهم کردن آن می‌کوشید. این کار نمادی از همکاری گروهی بود. شاید نام دانگو از همین آیین دانگی گرفته شده است. هرچند «دانکو» نیز به چم بنشن است که می‌تواند همان دانگو باشد. بیرونی نوشته است که ایرانیان در این روز گل بهمن زرد و سپید را با شیر می‌خوردند و باور داشتند که این کار فراموشی را از میان برده و به یاده‌ورزی (تقویت حافظه) می‌انجامد. مردم پارس (شیراز کنونی) نیز از بُنشَن (حبوبات) و گوشت خوراک می‌پختند و با شیر می‌خوردند تا بر فراموشی چیره شوند. 🐎 در این آیین‌ها ایرانیان پس از خوردن و آشامیدن از آفریدگار برای داده‌هایش سپاسگزاری می‌کردند. «اسدی توسی» در نبیک «لغت فرس» نوشته است که ایرانیان باستان در جشن بهمنجنه خوراکی آمیخته از بهمن سپید، ماهی، ماست و تره می‌خوردند. گیاهان بهمن سرخ، زرد و سپید گیاهانی همچون هویج بودند که آن را با شیر می‌آمیختند و خوراکی نیروبخش و گندزُدای(ضدعفونی‌کننده‌ی) تَن درست می‌کردند. 🐎 بر پایه‌ی نوشته‌های بیرونی چیدن گیاهان از کنار رودخانه‌ها و جوی‌ها، روغن گرفتن از گیاهان، سوزاندن و دود کردن گیاهان گندزدا از دیگر آیین‌های #بهمنگان بود. او ریشه‌ی این آیین را از جاماسب، وزیر گشتاسب می‌دانست ولی امروز نویسندگان در درستی آن شک دارند زیرا در زمان باستان این ماه بسیار سرد بود و گیاهی از زمین نمی‌رویید مگر در بخش‌های خوش آب‌وهوا و کمابیش گرم! 🐎 برهان: «گویند دراین روز سپند را با شیر باید خورد بجهت زیادتی حافظه و در بعضی از بلاد در این روز مهمانی کنند بطعامی که در آن جمیع حبوبات باشد.» صحاح‌الفرس: «پادشاهان عجم این روز را بفال نیکو داشتندی و بهمن سرخ و زرد سر همه چیز بیفشاندندی.» 🐎 فرتور(عکس):سنگ‌نگاره‌ای از جانوران در آیین‌های ایران باستان yon.ir/Adabsar01 ✍🏼 #پریسا_امام_وردیلو #جشن_های_ایرانی 🐎 برگرفته از: - گاهشماری و جشن‌های ایران باستان «هاشم رضی» - یاسمن سپید، نماد جشن بهمنگان «شاهین سپنتا» - اصل و نسب دین‌های ایرانیان باستان «عبدالعظیم رضایی» - گاتها «ابراهیم پورداود» - فرهنگ ایران باستان «ابراهیم پورداود» - جشن‌ها و آیین‌های شادمانی در ایران «ابوالقاسم آخته» @AdabSar 🕊

🔻امروز رو قبلا هرگز نديده بودى! از هر ثانيه‌اش لذت ببر... صبح بخیر 🌱 صبح سه شنبه دوم بهمن ماه تان به شادی و تندرستی @chellippa

📆 یک بهمن، زادروز حکیم ابوالقاسم فردوسی چراغ راه زبان پارسی خالق نور و روشنی و نگهبان فرهنگ پارسی که با قلم جادویی‌اش داستان پهلوانان را جاودانه کرد... 💞نامت همیشه بر لب های عاشقان زبان و ادب زنده خواهد ماند. @chellippa

✅ سیر از گرفتگی عروق خونی جلوگیری می‌کند ✅ نوسانات قلبی حاصل از سردی بدن را التیام می‌بخشد ✅ داروی خوبی برای دیابت و چربی خون بالاست ✅ بدلیل داشتن میزان بالایی پتاسیم، تنظیم کننده فشار خون است @chellippa

‌ 🕊 جشن بهمنگان، روز مردان نیک‌اندیش در ایران باستان گرامی باد. #جشن_بهمنگان می‌تواند روزی نمادین در ستایش خردورزی و اندیشه، دوستی با زیست‌بوم و زندگی بر پایه‌ی همیاری آدمیان باشد. باورها و آیین‌های افسانه‌ای و نمادین این جشن چشم‌اندازی از زندگی در آشتی و زیستن در جهانی آرام را به باورمندانش می‌نمایاند. فرتور: نگاره‌ی نمادین ایزد یا امشاسپند وهومَنَه (فرشته‌ی بهمن) نماد نیکی و نیک‌اندیشی و پاسدار جانوران. @chellippa

خُدا میتونه در عرض یک‌شب همه چیز رو تغییر بده ؛ پس به حکمتش دل بسپار …. ⭐ شب خوش... ❖ @chellippa

ایران ای سرای امید زنده یاد شجریان @chellippa

☑️ اول وهار کوردی یکی از کهن ترین رسم و رسومات کوردی در فرهنگ عامه کوردی در اولین روز بهار که بنا به روز شمار خاص خود زودتر از نوروز رسمی (اول بهمن ماە شمسی یا اول رێبەندان کوردی) آغاز می شود. مادران آشی یا حلیمی را می پزند از دانه های گندم و حبوباتی دیگر و به اتفاق خانواده با شادی باهم می خورند و اعتقاد دارند در این شب شخصیتی بنام  #دالگ_ئەوەل_وەهار (مادر اول بهار) به خانه ها سر می کشد و باید سهم او را حتما در قابلمه بگذارند و باور دارند که دالگ ئەوەل وەهار وقتی می آید از آن آش می خورد و باعث برکت آن خانه می شود. دالگ ئەوەل وەهار نه به یک خانه ی خاص ، بلکه به تمام خانه ها سر می کشد . نکته ی جالب اینکه بر خلاف فرهنگ غربی و فارسی در فرهنگ کوردی پیام آور بهار زن است مادری مهربان که دستش برکت دارد. دالگ ئەوەل وەهار (مادر آغاز بهار) زنی است که در اینجا نماد زایش و رویش و آغاز زندگی و حیات بخش است . نباید براحتی از کنار باورهای به ظاهر ساده ی فرهنگ عامه گذشت ، چرا که فرهنگ عامه سرشار از ناگفته ها و اسطوره است. ✍رضا موزونی @chellippa

☑️ اول وهار کوردی یکی از کهن ترین رسم و رسومات کوردی در فرهنگ عامه کوردی در اولین روز بهار که بنا به روز شمار خاص خود زودتر از نوروز رسمی (اول بهمن ماە شمسی یا اول رێبەندان کوردی) آغاز می شود. مادران آشی یا حلیمی را می پزند از دانه های گندم و حبوباتی دیگر و به اتفاق خانواده با شادی باهم می خورند و اعتقاد دارند در این شب شخصیتی بنام  #دالگ_ئەوەل_وەهار (مادر اول بهار) به خانه ها سر می کشد و باید سهم او را حتما در قابلمه بگذارند و باور دارند که دالگ ئەوەل وەهار وقتی می آید از آن آش می خورد و باعث برکت آن خانه می شود. دالگ ئەوەل وەهار نه به یک خانه ی خاص ، بلکه به تمام خانه ها سر می کشد . نکته ی جالب اینکه بر خلاف فرهنگ غربی و فارسی در فرهنگ کوردی پیام آور بهار زن است مادری مهربان که دستش برکت دارد. دالگ ئەوەل وەهار (مادر آغاز بهار) زنی است که در اینجا نماد زایش و رویش و آغاز زندگی و حیات بخش است . نباید براحتی از کنار باورهای به ظاهر ساده ی فرهنگ عامه گذشت ، چرا که فرهنگ عامه سرشار از ناگفته ها و اسطوره است. ✍رضا موزونی @chellippa

درودها... پیراهن صبح را می‌پوشم قسمتی از آسمان را برمیدارم وبوی تازه‌ی نان را به آفتاب تعارف میکنم! هر زمان که تو: جیب‌های شعرمن را ازعادت نوشتن پرمیکنی عاشقانه‌هایم با تصویر خیالی تو مو نمیزند! 👤الهام صالحی صبح دوشنبه یکم بهمن ماه تان به شادی و تندرستی❤️ همراه ما باشید در‌کانال چلیپا @chellippa

اتاقی در داخل خانه معتمدی 🏛️، یک شگفتی معماری 300 ساله واقع در قلب اصفهان، ایران @chellippa

خطرناک ترین نوع بشر انسانی است که اعتقادش زیاد و فهمش کم است!!! 👤آنتوان چخوف @chellippa

زندگی هرچقدر هم که بد به نظر برسه، همیشه کاری هست که بشه انجام داد و خوشحال بود. گاهی لازمه یه آرزوهایی رو خاک کنی تا بجاش جوانه‌ی آرامش در وجودت سبز بشه @chellippa